Tibetan
འི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལྟ་བའི་གནད་ཡིན་པ་ནི་འདིར་གང་གིས་ས་བཅུ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅུང་ཟད་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པས། ཡང་དག་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བར་འདོད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། སྤྲིན་མཐོང་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་འདིར་ཁྱོད་ཕྱོགས་གཅིག་བློ་གྲོས་ཅན། །བློ་མིག་དག་པའི་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཐོང་མ་ལགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཆོས་སྐུ་གང་དག་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་པ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་མེད་མཁའ་དབྱིངས་ཁྱབ་པ་དེ་དག་གིས་ཀུན་མཐོང་། །ཞེས་པའི་ཐད་དུ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ལས། གནས་ལུགས་མ་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བོ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པ་རྣམས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མོས་པ་དང་། ས་ལ་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་རྟོགས་ལ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་སྟེ། ཞེས་གསུངས། ༈ ཡང་ཟིན་བྲིས་ལས། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ༴སོགས་ནས། གསུངས་ཞེས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་ཞེས་གློ་བུར་ལྟར་གསུངས་ནས། ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་འདིར་རྒྱལ་བ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་གཉུག་མར་གྱུར་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས་ཏེ། གསུངས་མི་རིགས་པར་ཐལ། གློ་བུར་བ་ཡིན་པ་དང་རང་བཞིན་ནམ་གཉུག་མ་ཡིན་པ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྩོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་འདྲའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས་ཏེ། དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་ཀྱང་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་ཡི་རིགས། །ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ། །དེ་ལ་རྣམ་བཞི་གོ་རིམ་བཞིན། རྒྱུ་བཞི་ཡིས་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་པ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་རྩོད་པའི་ལན་དུ། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་སོགས་གསུངས། ཞེས་གསར་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གེགས་བདག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སམ་ས་བོན་མེད་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་མི་ནུས་སྙམ་དུ་སེམས་ཞུམ་པ་དང་༡། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྒྲུབ་པའི་གེགས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཁ་ཅིག་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་ནུས་ལ་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་མི་ནུས་སྙམ་པའི་སེམས་ཅན་དམན་པ་ལ་བརྙས་པ་དང་༢། གནས་ལུགས་སམ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་གེགས་གཉུག་མའམ་ཡང་དག་མིན་པའི་གློ་བུར་བ་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་༣། ཡང་དག་པའི་ཆོས་གཉུག་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་སླད་དང་༤། སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གེགས་རང་གཅེས་འཛིན་དབང་གིས་བདག་ལ་ཆགས་པ་ལྷག་པར་ཡོད་པའི་སྐྱོན་ལྔ་པོ་དེ་དག་སྤངས་ནས་གསར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རུང་གི་གཤེགས་སྙིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་གསུངས་སོ། །མདོ་ཕྱི་མར་བསྟན་པའི་གཉུག་སེམས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད། མདོ་སྔ་མར་བསྟན་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་ཡིན་པས་ན་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་པ་སྟེ། མདོ་ཕྱི་མར་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་ནམ་གཉུག་མ་ནི་གཉུག་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐར་ཐུག་དང་། མདོ་སྔ་མར་བསྟན་པའི་གློ་བུར་བ་ནི་ཀུན་ཉོན་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པའི་ཀུན་རྟོག་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱིས་སྟོང་སོགས་གསུངས་སོ། །གསུང་རྒྱུན་ལས། གཤེགས་སྙིང་ལ་རྟག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ། གསར་ཕྱོགས་ནས། རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་གི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་ལ་གོ་དགོས། ཕར་ཐེག་ནས་སེམས་རགས་པའི་སྟེང་ནས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། སེམས་རགས་པའི་སྟེང་ནས་ཚོགས་བསགས་པས་གཟུགས་སྐུའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུར་འདོད་པའོ། །དེ་བས་ཆེས་བཤད་དཀའ་བ་ཞེས་པ། གསར་ཕྱོགས་ཀྱིས་གཤེགས་སྙིང་སྟོང་ཉིད་ལ་བཞེད་པས་དེ་ནི་ཉན་རང་ལའང་རྟོགས་པ་ཡོད། དེ་ལྟ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་གཤེགས་སྙིང་སྟོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཉན་རང་གིས་རྟོགས་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི་སྐར་མའི་འོད་ལྟ་བུ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་དེ་གཉིས་མི་འདྲའོ། །ཞེས་སོ། །མི་ཕམ་ཆོས་རྗེའི་བཞེད་པ་ལྟར་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་གཤེགས་སྙིང་ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་ཆ་ཤས་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོངས་རྫོགས་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས།
Chinese
是说，能完整如实地见到法身自性的要点在于，经中何处说到安住于十地的菩萨能稍微见到如来藏。因此，真正的见是想以如实智来见的。如是说：如云蔽日空中现，汝具慧眼见一面，清净慧眼之圣者，亦未能见其全面。世尊汝之法身者，智慧无边际无涯，所知无尽遍虚空，唯有彼等能尽见。关于此，在《大乘庄严经论》中说：未能见到实相的被善知识摄受的众生们，以及声闻、缘觉、对大乘有信心的，还有未入地的菩萨们，以信解的方式证悟总相；菩萨安住于十地，也只能证悟一部分；而如实地见，除了佛陀之外，其他人都不能见到。 ༈ 又在笔记中，从“如云和梦”等开始，说到在《般若经》十万颂等经典中，所有所知都如云、如梦、如幻一般，以各种方式宣说自性本空的空性是突如其来的。而且，在《如来藏经》等经典中，诸佛为何说一切众生都具有心性或本具的佛性呢？不应该这样说，因为突如其来和自性或本具是相违的。这是辩论。又为何说一切众生都具有这样的如来藏呢？没有必要这样说，因为即使向孩子们宣说，他们也无法理解。如云：“三宝之种姓，一切见者之境，彼等次第四，四因不可思。”如是宣说不可思议。对于这样宣说没有必要进行辩论的回答是：宣说沮丧心、下劣众生等。意思是，为了新发无上菩提心的障碍，认为自己没有成佛的种姓或种子，因此无法获得无上菩提而感到沮丧，以及
English
That is to say, the key to completely and truly seeing the nature of the Dharmakaya is that, in which sutra does it say that the Bodhisattva who abides on the ten bhumis can slightly see the Tathagatagarbha. Therefore, true seeing is to want to see with the wisdom of reality. It is said: Like clouds obscuring the sun appearing in the sky, you with wisdom see one side, even the holy ones with pure wisdom eyes cannot see its entirety. World Honored One, your Dharmakaya, whose wisdom is boundless and limitless, whose knowable is endless and pervades the sky, only they can see it completely. Regarding this, in the Mahayana-sutralamkara it says: Those beings who have not seen reality and are embraced by a virtuous friend, as well as the Shravakas, Pratyekabuddhas who have faith in the Mahayana, and the Bodhisattvas who have not entered the bhumis, realize the general characteristics through faith; the Bodhisattvas who abide on the ten bhumis can only realize a part; and to see truly, no one other than the Buddha can see it. ༈ Also in the notes, starting from "like clouds and dreams," etc., it is said that in the Prajnaparamita Sutra in One Hundred Thousand Verses and other scriptures, all knowable things are like clouds, like dreams, like illusions, and in various ways it is proclaimed that the emptiness of self-nature is sudden. Moreover, in the Tathagatagarbha Sutra and other scriptures, why do the Buddhas say that all sentient beings have the nature of mind or the innate Buddha-nature? It should not be said like this, because sudden and self-nature or innate are contradictory. This is the debate. Also, why say that all sentient beings have such a Tathagatagarbha? There is no need to say this, because even if it is proclaimed to children, they cannot understand it. As it is said: "The lineage of the Three Jewels, the realm of all seers, those four in order, the four causes are inconceivable." Thus, it is proclaimed to be inconceivable. The answer to the debate that there is no need to proclaim it in this way is: Proclaiming discouraged mind, inferior beings, etc. It means, for the obstacle of newly generating the supreme Bodhicitta, thinking that one does not have the Buddha-nature or seed to become a Buddha, and therefore feeling discouraged that one cannot attain supreme Bodhi, as well as
Chinese
一些修持行为的障碍，生起这样的心：我能获得菩提，而其他众生不能。轻蔑低劣的众生。2. 领悟实相或本觉智慧之义的障碍，将本有或非真实的突发视为真实而妄加执着。3. 为了诋毁真实之法，说本觉心自性本净是不存在的。4. 生起菩提心的因，以自他交换的大悲心的障碍，由于自爱执着，对我执着过重。舍弃这五个过失，为了生起新发菩提心等的功德，宣说了所有众生都具有能成佛的如来藏。后部经中所说的本觉心，是远离能所戏论的。这与前部经中所说的远离戏论的法界是相同的，因此要知道前后并不矛盾。后部经中所说的自性或本有是本觉心的究竟法界，前部经中所说的突发是以三毒为代表的，包含所缘境的一切分别念，因此说并不矛盾。真实之边是空性等等。口耳传承中说，如来藏具有常法的体性。新派方面认为，并非是常、稳固、恒常的形态，而是要理解为相续的常。在波罗蜜多乘中，从粗略心的层面修持空性，认为是法身近取因的因；从粗略心的层面积累资粮，认为是色身近取因的因。因此说最难宣说。新派认为如来藏是空性，那么声闻缘觉也有证悟。如果这样，那么声闻的空性教典也应成为宣说如来藏的教典，如果这样认为有错的话，那么声闻缘觉所证悟的空性就像星光，而佛陀所见的就像太阳的圆轮，这两者是不一样的。米庞法王认为，菩萨的如来藏就像初一的月亮显现一部分，而佛陀是完全见到的，这种差别将在后面讲述。
English
Some obstacles to accomplishing practices are generating the thought that "I can attain enlightenment, but other beings cannot," and despising inferior beings. 2. Obstacles to realizing the meaning of reality or innate wisdom are clinging to the innate or non-genuine adventitious as genuine. 3. In order to denigrate the true Dharma, saying that the naturally pure innate mind does not exist. 4. The cause of generating bodhicitta, the obstacle of great compassion of exchanging self and others, due to self-cherishing, having excessive attachment to oneself. Abandoning these five faults, in order to generate the qualities of newly generating bodhicitta, it is said that all sentient beings have the Tathagatagarbha that can become Buddhas. The innate mind taught in the later sutras is the very one that is free from the elaboration of subject and object. Since this is the sphere free from elaboration taught in the earlier sutras, know that the earlier and later are not contradictory. The nature or innate taught in the later sutras is the ultimate sphere of the innate mind, and the adventitious taught in the earlier sutras is all conceptualization including objects, represented by the three poisons, so it is said that they are not contradictory. The ultimate reality is emptiness, etc. In the oral tradition, it is said that the Tathagatagarbha has the nature of permanence. From the perspective of the New School, it should be understood as a continuous permanence, not as a form of permanence, stability, or steadfastness. In the Paramita Vehicle, meditating on emptiness from the level of the coarse mind is considered the cause of the proximate cause of the Dharmakaya, and accumulating merit from the level of the coarse mind is considered the cause of the proximate cause of the Rupakaya. Therefore, it is said to be very difficult to explain. The New School considers the Tathagatagarbha to be emptiness, so even Shravakas and Pratyekabuddhas have realization. If so, then the Shravaka's emptiness teachings would also be the teachings of the Tathagatagarbha. If it is wrong to think so, then the emptiness realized by Shravakas and Pratyekabuddhas is like the light of a star, and what the Buddha sees is like the orb of the sun, and these two are different. According to Mipham Rinpoche's view, the Bodhisattva's Tathagatagarbha is like seeing a partial portion of the first day's moon, and the difference is that the Buddha sees it completely, which will be explained later.