Tibetan
ས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་རྒྱུད་གཉུག་མར་ཞེན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སྤོང་བ་དང་༣། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་གའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་ཅིང་མོས་པ་ལན་རེ་སྐྱེས་པས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བོན་ཁྱད་པར་ཅན་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱི་གནད་གསང་མཐར་ཐུག་གཞན་ཡོད་པ་ལ། ད་ལྟ་རང་ཅག་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ན་དེ་འདྲ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་སྤོང་བ་དང་༤། བདག་གཞན་སྣོད་བཅུད་བདེ་སྡུག་སོགས་གློ་བུར་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཅི་ཙམ་ཤར་ཡང་སེམས་ཀྱི་གཉུག་མའི་གཤིས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་བདག་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སྐྱོན་བསལ་ཏེ་ཞེན་མེད་ཀྱི་གནད་དང་ལྡན་པའི་དགོས་པ་དང་༥། ཞེས་པ་འཕྲལ་གཏམ་ཙམ་མོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་བར། སྤྲིན་མཐོང་མཁའ་ལ་ཉི་བཞིན་ཁྱོད་འདིར་སོགས་དྲངས་ནས། ཉན་རང་གིས་ཀྱང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་མཐོང་བར་བཤད་པ། ཁྱོད་ལྟར་ན། ཉན་རང་རྣམས་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་གསང་སྔགས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། ཉན་རང་གིས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་ཤིང་། སེམས་ཀྱི་ནང་ན་གཤེགས་སྙིང་ཡང་ཡོད་པས་དེ་ཙམ་ལ་བཤད་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་མི་དགོས། ད་དུང་ཡིད་བཞིན་མཛོད་འགྲེལ་དང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ལས་གཡའ་ཆོད། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་ཟུར་འདེབས་ལས། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་སོགས༴ཟུར་འདེབས་ལས། འཁོར་ལོ་བར་བར་ཉོན་མོངས་སྤྲིན་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་རྨི་ལམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་དང་སྤྲུལ་པ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་རྫུན་པའི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གསུངས་ནས། ཡང་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་འདིར་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་སེམས་ཞུམ་སོགས་དོན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་འདི་མ་མཐོང་བར་བདག་ནི་ཡོན་ཏན་དང་བྲལ་ཞིང་ཉེས་སྐྱོན་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་བདག་ལྟ་བུས་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་འགྲུབ་སྙམ་ནས་སེམས་ཞུམ་པ་དང་། བདག་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་ཀྱང་བྱང་སེམས་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་ལས་དམན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། བདག་གཞན་གྱི་རྒྱུད་འདི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཉེས་སྐྱོན་ཅན་དུ་བདེན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ད
Chinese
抛弃对于处于成佛之地的有情众生相续中本有的执着而产生的增益之见，以及３。对于作为如恒河沙数般佛法之基础，仅仅生起一次信心也能种下殊胜的不退转之种子的甚深心之密意，现在我们所显现的心识之外根本没有这样的东西存在而加以否认的诽谤，也应抛弃４。无论自他、器情、苦乐等暂时的错觉显现多少，都要了知心的本性是平等性，从而消除对于自我的过分执着，具有无贪执之要点，这是很重要的５。这些只是随口说说而已。在圣者无著的《宝性论》的注释中，引用了“如云中见日，汝亦在此”等，说明声闻缘觉也只是片面地见到了如来藏。如果按照你的观点，那么声闻缘觉也应该被认为是证悟了俱生智慧的密咒士了。声闻缘觉只是见到了心之实相为空性，并且心中也存在如来藏，因此这样说也可以。如果能够现量见到一切法的实相，也并不需要现量见到一切法。此外，在《如意宝藏论》的注释和伟大的车轨论著中也有明确的阐述。至尊上师的开示补充道：如云和梦等。补充道：中间的轮涅槃是烦恼的云，有漏的业是梦中的受用，近取的蕴如幻术和化身一样，自性成立的微尘许也不存在，因此只是虚假的显现。又问：在最后的轮中说，有情相续中存在这样的如来藏，这难道不矛盾吗？回答说：为了消除怯懦等，要知道，善逝的如来藏在一切有情众生心中本自存在，如果看不到这一点，就会认为自己没有功德，只是罪过的巨大集合体，像我这样的人怎么可能成就菩提呢？从而感到怯懦。即使自己生起了菩提心，也会因为认为自己比没有生起菩提心的其他有情众生低劣而加以轻视。并且，认为自己和他人的相续完全是罪过，而执着于此为真实。
English
Abandoning the superimposition of clinging to the inherent nature of the consciousness stream that goes between the stages of enlightenment, and 3. Abandoning the slander that denies the ultimate secret of the mind, which is the basis of the Buddha's teachings as numerous as the sands of the Ganges River, and in which even a single instance of faith plants a special seed of irreversibility, saying that there is nothing like that beyond the mind that is manifest to us now, and 4. No matter how many fleeting illusions of self, other, vessel, essence, happiness, suffering, etc., arise, knowing that the inherent nature of the mind is equality, thereby eliminating the fault of excessive attachment to self, and possessing the essential point of non-attachment, this is very important, 5. These are just casual remarks. In the commentary on the Uttaratantra of the noble Asanga, it is quoted, "Like seeing the sun in the clouds, you are also here," etc., explaining that the Shravakas and Pratyekabuddhas only see one aspect of the Tathagatagarbha. According to your view, then the Shravakas and Pratyekabuddhas should also be considered secret mantra practitioners who have realized innate wisdom. The Shravakas and Pratyekabuddhas only see the nature of the mind as emptiness, and since the Tathagatagarbha also exists within the mind, it is permissible to say so. If one can directly see the reality of all phenomena, it is not necessary to directly see all phenomena. Furthermore, it is clearly explained in the commentary on the Wish-Fulfilling Treasury and the great chariot treatises. The precious Lama's teachings supplement: like clouds and dreams, etc. Supplement: The intermediate wheel of samsara is the cloud of afflictions, the contaminated karma is the enjoyment in dreams, and the aggregates of clinging are like illusions and emanations, not even a particle of self-established nature exists, therefore they are only false appearances. Again, it is asked: In the final wheel, it is said that such a Tathagatagarbha exists in the sentient beings' continuum, is this not contradictory? The answer is: In order to eliminate cowardice, etc., know that the Sugata's Tathagatagarbha inherently exists in the hearts of all sentient beings. If one does not see this, one will think that one has no qualities and is only a huge collection of faults, and how could someone like me achieve enlightenment? Thus, one feels cowardly. Even if one generates Bodhicitta, one will despise oneself because one thinks that one is inferior to other sentient beings who have not generated Bodhicitta. And, one thinks that one's own and others' continua are completely faulty, and clings to this as true.
Tibetan
ང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་གི་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་འདི་སྟོང་པར་བཟུང་ནས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་བདག་ནི་གཞན་ལས་ལྷག་གོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་བའི་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་དགོས་པའི་ཆེད་དུ། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུད་ན་གཉུག་མའི་འོད་གསལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་གཏེར་མཛོད་ལྟ་བུ་དེ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་མན་ངག་གི་མཆོག་དེ་བསྟན་པས། སྤྲོ་དང་སྟོན་པ་བཞིན་གུས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བྱམས་ཆེན་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདག་ཉིད་ཀྱང་བརྩོན་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་ན་ངེས་པར་འཚང་རྒྱའོ་སྙམ་དུ་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་གཞན་མཐའ་དག་ཀྱང་གཤིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྟོན་པ་བཞིན་དུ་གུས་པ་དང་། མ་དག་འཁོར་བའི་ཕུང་ཁམས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དག་བྱ་གློ་བུར་བ་འབྲལ་རུང་ཁོ་ནའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དབྱིངས་འོད་གསལ་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་མེད་དུ་ཁྱབ་པར་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་ཤེས་པའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་དེ་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་དགོས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་ནོ། །རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་བར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་སྐྱེ་བའམ་ན་བའམ་འཆི་འཕོ་བ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །རྟག་པ། བརྟན་པ། ཞི་བ། གཡུང་དྲུང་ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་གཤེགས་སྙིང་རྟག་བརྟན་དུ་ལུང་དང་འགྲེལ་ཚིག་དུ་མར་བསྟན་ཀྱང་། དེའི་དོན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་ནི། དྲི་མ་མེད་པས་གཙང་བ། འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་བདག་དམ་པ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པས་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་པའི་འཁོར་བར་ལྟུང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་གི་ངོ་བོ་དྲི་མས་མ་བསླད་ཅིང་ཡོན་ཏན་ཡེ་རྫོགས་སུ་ཡོད་པས་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བཟང་ངན་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་བརྟན་པ། དུས་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་རྟག་པ། དྲི་མས་མ་བསླད་པས་ཞི་བ། སྐྱེ་འཆི་བགྲེས་རྒུད་དང་བྲལ་བའི་གཡུང་དྲུང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །དེ་བས་ཀྱང་ཆེས་བཤད་དཀའ་བ་འགའ་ཞིག །ཞེས་པའི་ཐད། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ
Chinese
我，为了断除将真实的佛法、佛陀的法身和一切智慧的有情众生之心视为空性而加以诽谤，以及因贪执自我而生起我比他人更优越的傲慢这五种过失，为了这个断除的必要。由于宣说了示现一切众生相续中本具的光明，如佛陀功德大海宝藏般的甚深口诀，如经中所说：“生起欢喜和如导师般的恭敬，以及智慧、本智和大慈悲。”就像这样，自己也生起欢喜和喜悦，心想如果发起精进的力量，必定能够成佛。并且，对于其他一切有情众生，也心想他们是本性成佛的自性，如导师般地恭敬。以及了知所有这些不清净轮回的蕴界，都是可以清净、是暂时性的、可以分离的自性的智慧。以及确定自性清净的法界光明无差别地遍布一切有情的本智。以及生起平等了知自他一切从一开始就是佛陀自性的大慈悲，这被宣说为具备了五种断除的必要。在《宝性论》的注释中也说，世尊如来藏不是生、老、病、死或迁变。为什么呢？因为世尊如来藏超越了有为法的特征之境。常、恒、寂、永恒等等，虽然在许多经文和注释中都显示了如来藏的常恒性。但其意义在《大车释》中说：“无垢故清净，无变故真我，恒时存在故为常，即使堕入充满痛苦的轮回，也不会被痛苦所压倒，故为到达安乐的彼岸。”就像这样，因为自己的体性没有被垢染所染污，并且功德本来圆满，所以本智本身不会变成好坏等各种各样，因此是恒定的。因为任何时候都不会中断，所以是常。因为没有被垢染所染污，所以是寂静。被认为是远离生老病死的永恒自性。༈ 。关于“还有一些非常难以宣说”，在《宝性论》的注释中说，超越世间
English
I, in order to sever the five faults of holding the true Dharma, the Dharmakaya of the Buddha, and the minds of all wise sentient beings as empty and slandering them, and of generating arrogance due to attachment to self, thinking that I am superior to others, for the sake of this necessity of severance. Because it reveals the profound instruction that shows that the inherent luminosity in the continuum of all beings is like a treasure trove of the ocean of Buddha's qualities, as it is said in the scriptures: "Joy and respect like a teacher arise, as well as wisdom, innate wisdom, and great compassion." Just like that, one also generates joy and delight, thinking that if one generates the power of diligence, one will definitely be able to attain Buddhahood. And, for all other sentient beings, one also thinks that they are of the nature of being inherently enlightened, and respects them like a teacher. And the wisdom of knowing that all these impure aggregates and realms of samsara are all of a nature that can be purified, is temporary, and can be separated. And the innate wisdom of determining that the luminosity of the realm of self-nature purity pervades all sentient beings without difference. And the arising of great compassion that equally knows that self and others are all inherently Buddhas from the beginning, this is taught as possessing the five necessities of severance. In the commentary on the Uttaratantra, it is also said that the Tathagatagarbha of the Blessed One is not birth, old age, sickness, death, or change. Why is that? Because the Tathagatagarbha of the Blessed One transcends the realm of the characteristics of conditioned phenomena. Constant, stable, peaceful, eternal, etc., although the permanence and stability of the Tathagatagarbha are shown in many sutras and commentaries. But its meaning is stated in the Great Chariot Commentary: "Pure because it is without defilement, true self because it is without change, constant because it exists at all times, and because it is not overwhelmed by suffering even if it falls into samsara full of suffering, therefore it has reached the other shore of bliss." Just like that, because one's own nature is not defiled by impurities, and qualities are inherently complete, therefore innate wisdom itself does not change into various kinds of good and bad, therefore it is constant. Because it never ceases at any time, it is permanent. Because it is not defiled by impurities, it is peaceful. It is considered to be the eternal nature that is free from birth, old age, sickness, and death. ༈. Regarding "There are also some that are very difficult to explain," in the commentary on the Uttaratantra, it says, transcending the world.