Tibetan
ནང་སྐུ་འདྲར་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དྲངས་པ་དང་། གང་འདིར་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་གསུངས་པ། །ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་རྩེ་མོའི་ལམ། །ལྷུན་གྲུབ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་ཡིན་ཞེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཐ་མ་དང་མན་ངག་ཏུ་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་འདི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་ཐེག་མཆོག་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད། གྲུབ་མཐའ་མཛོད་དང་། ངེས་དོན་ཤིང་རྟ་ཆེན་མོ་སོགས་ནས་ཚུལ་དེ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ཞེས་བཞེད་དོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཟུར་འདེབས་ལས། ནང་རང་རིག་འགྱུར་མེད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱས་པ་ནི་སྙིང་པོའི་མདོ་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་སོགས་དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་དང་མཐུན་ཡང་། འདིར་རང་རིག་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ནི། བླ་མེད་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དུས་འཁོར་ལས། སྲིད་གསུམ་ཕྲ་རགས་གཟུགས་མིན་འདིར་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་དེ་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་དེ། །སངས་རྒྱས་ཤེས་རབ་གང་དུའང་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་སྟོན་པར་འགྱུར། །གང་གིས་འགྱུར་མེད་དང་བྲལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཟུང་ནས་སྟོང་པར་བལྟ་བྱེད་པ། །དེ་ནས་གཙོ་བོ་གང་གི་འཕོ་མེད་ལྷན་སྐྱེས་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བསྟན། །ཞེས་ཟུར་འདེབས་ལས་སོ། །མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས་རྒྱུད་བླ་མའི་དོགས་བཤད། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་གསུངས་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་གྱི་ཁམས་སུ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། སེམས་ཞུམ་པ་སོགས་ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་པའི་དོན་དུ་གསུངས། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་འདྲའི་ཁམས་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་རྒྱུས་ཚིག་དྲང་དོན་ནམ། ངེས་དོན་གང་ཡིན་ན། དྲང་དོན་ཡིན་ན་རྒྱུད་བླ་མའི་རང་ཚིག་དང་དངོས་སུ་འགལ། ངེས་དོན་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཇིག་མེད་རྟག་པའི་ལམ་ཐེག་ཆེན་རྟོགས་རིགས་ཐུན་མིན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡིན་པར་ཡང་། ཡང་དག་མཐའ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་སོགས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མི་ལྡན་དེ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་པས་འབྲལ་རུང་དང་། ཟག་མེད་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མཁའ་གོ་འབྱེད་དང་། ཉི་མ་ལ་འོད་བཞིན་འབྲལ་མི་རུང་བར་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་ལྡན་ཏེ། གཤེགས་སྙིང་ནི་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་མིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་ཡིན། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཐོག་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་ཡིན། ཟུང་འཇུག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཡོད་པ། དེ་རྟོགས་པས་ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕྲ་བ་གང་ཟད་ཕན་ཆད་སྤང་བྱ་གཏན་མེད་པ་ནི། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་སོགས་བཞི་ཡིན། དེ་སྤང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ས་ཡིན་ལ། དེ་བཞི་སྤངས་ན་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཉིད་མངོན་ཏུ་གྱུར་བ་ཡིན་པས། འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཉན་རང་སོགས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱི་ཕག་སོགས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་དམ་ཟེར་ན། སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཤེགས་སྙིང་ལ་ཡེ་ནས་ཡོད་དོ། །ཁོ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་ཁམས་ཡོད་ན་ཡོན་ཏན་ཡོད་མོད་ཀྱི་མངོན་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རལ་གྲི་ལ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་ཡོད་ཀྱང་། ཤུབས་སུ་ཆུད་པ་ལ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་དང་། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་འཆར་རུང་གི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ཀྱང་སྒྲོམ་དུ་བཅུག་པ་ལ་མངོན་གྱུར་དུ་མི་འཆར་བ་དང་འདྲ་སྟེ་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲིབ་པས་ཁམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་མི་སྣང་སྟེ། དེར་མ་ཟད་དེའི་རང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་ན་ཡོན་ཏན་ཅི་ལ་མངོན། དེའི་ཕྱིར་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་འདི་ལ་བསམས་ནས། སྟོབས་བཅུ་སྐྱེ་རུང་གི་རྒྱུ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི་དངོས་སུ་མེད་ཟེར་བ་ཡོད་པའང་དཔྱད་ཚུལ་དེའི་དབང་དུ་དེ་ལྟར་རུང་མོད། སྐྱེ་རུང་གི་རྒྱུ་དེ་འདུས་བྱས་སེམས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ན་སེམས་ཡིན་ཚད་སྟོབས་བཅུ་བསྐྱེད་རུང་དུ་སྒྲུབ་དཀའ་ལ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་བཅས་སྦྱངས་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་རང་གི་བྱེད་པ་ཡིན་ན། འདི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས། སྨིན་པའི་རྒྱུ་རུ་མི་རུང་ངོ་། །འདི་ལྟ་བུའི་ཁམས་དེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གཉུག་སེམས་གསུངས་པ་དེ་ཡི
Chinese
内像智者应知晓。引用如是说。此处导师所说之法藏，一切之精髓光明顶端之道，是任运自成之基位实相。佛陀最后的教诲和口诀中，任运自成之基位实相被极度赞扬，故应知晓。如是等等，胜乘珍宝藏，宗派藏，以及了义大车等中，都以相同的方式宣说。又，认为是密咒的特点。此句之义为，补遗中说，内自明不变作如来藏，与宝性论等及其释论相符，但此处自明作大乐之自性，认为是无上续的特点。时轮经中说，三有粗细非色于此是为识，如是识性亦非有，佛陀智慧不住何处之语，是为示现诸佛陀。何者离变异之人执持空性而观空，彼之主尊无迁俱生身之乐，是于密咒乘中说。出自补遗。麦彭仁波切对宝性论的疑问解答中说，如云和梦般一切法皆为空性后，为何又说一切众生之心性之界为具足功德的如来藏？答：为舍弃怯懦等五过患之故。如是宣说，如是之界虽无功德，然以有之故，是词句之正义，还是了义？若为词句之正义，则与宝性论之自语直接相违。为了义，即生起菩提心后永不退转之不坏常恒之道，是大乘证悟种姓之不共之处。亦因此，以真如乃有为之等解释。业惑异熟所摄之轮回诸法，本不具于法界，彼为自性清净故可分离，无漏不住之涅槃一切功德，如虚空开显，如太阳之
English
The inner image should be known by the wise. As it is said, it is quoted. Here, the Dharma treasury spoken by the teacher, the essence of all, the path of the luminous peak, is said to be the spontaneously accomplished basis of reality. In the final teachings and instructions of the Buddha, this spontaneously accomplished basis of reality is highly praised, so it should be known. Thus, the Supreme Vehicle Treasure, the Doctrine Treasure, and the Great Definitive Chariot, etc., all speak in accordance with this manner. Furthermore, it is considered to be a characteristic of mantra. The meaning of this phrase is: In the supplement, it says that making the inner self-awareness immutable as the Tathagatagarbha is in accordance with the Essence Sutra and the Uttaratantra, etc., and their commentaries. However, here, making self-awareness the nature of great bliss is thought to be a characteristic of the Anuttaratantra. In the Kalachakra, it says, "The three realms, subtle and coarse, are not form; here, it is consciousness. Likewise, the nature of consciousness is also non-existent. The words 'Buddha's wisdom does not abide anywhere' are to show the Buddhas. Those who are separated from immutability grasp emptiness and contemplate emptiness. Then, the pleasure of the unchanging, innate body of the chief deity is taught in the mantra vehicle." This is from the supplement. Mipham Rinpoche's explanation of doubts about the Uttaratantra says, "After stating that all phenomena are empty like clouds and dreams, why is it said that the realm of the nature of the minds of all sentient beings is the Tathagatagarbha, the element of inherent qualities?" The answer is: "To abandon the five faults such as cowardice." As it is said, is such a realm without qualities, but with existence, the literal meaning of the words, or the definitive meaning? If it is the literal meaning of the words, it directly contradicts the words of the Uttaratantra itself. If it is the definitive meaning, then after generating Bodhicitta, the irreversible, indestructible, and constant path is the uncommon aspect of the Mahayana realization lineage. Also, because of this, it is explained by "Suchness is conditioned," etc. All the phenomena of Samsara, gathered by karma, afflictions, and ripening, are not inherently present in the Dharmadhatu. Because it is naturally pure, it can be separated. All the qualities of Nirvana, which is stainless and non-abiding, are like the opening of space, like the sun's
Chinese
如同（水和）湿性不可分离一样，（如来藏）具有其自性。如来藏并非仅仅是空性，而是空性光明。那是所有法最初始的、根本的实相。是双运、真谛无别的实相，是具足一切殊胜的空性。其自性不住于轮回和寂灭，且圆满具备佛陀的功德。证悟它，就能产生大乘道的所有功德。业、烦恼、异熟的细微习气等所有应断除的，根本不存在的，就是无明习气的地等四地。断除它们是唯有佛陀的境界。断除这四地，最终的功德，如十力等佛陀的功德大海得以显现，这是法界功德得以显现。因此，这仅仅是佛的种姓，而不是声闻、独觉等，因为与佛陀的功德无别。那么，狗、猪等有情的心相续中，有十力之智吗？十力之智的功德，原本就存在于它们的相续中的如来藏中。因为那是它自身的自性功德，所以有界就有功德，但不会显现。如同剑虽有斩断的作用，但放入剑鞘中就无法显现斩断的作用；镜子虽有显现影像的功德，但放入盒中就无法显现一样。同样，具有自相续的补特伽罗，由于其相续中存在的遮障，法界的功德无法显现。不仅如此，其自心的自性，具足一切殊胜的空性，如果不能显现，又如何能显现功德呢？因此，考虑到这种不显现的情况，有些人说只有产生十力的潜力，而实际上并不存在。这种观点在那种考察方式下或许可行。如果产生潜力的因是造作的心的一部分，那么就难以证明所有心都能产生十力。如果通过清净二障及其习气，心性成为其自身的运作，那么这是非造作的法界功德，不能作为成熟的因。像这样的界，就是所说的心的自性光明、本觉心。
English
Just as (water and) wetness are inseparable, (the Tathagatagarbha) possesses its own nature. The Tathagatagarbha is not merely emptiness, but emptiness luminosity. That is the primordial, fundamental reality of all dharmas. It is the non-dual reality of union, the truth, and the emptiness that possesses all perfections. Its essence does not abide in samsara or nirvana, and it perfectly possesses the qualities of the Buddha. By realizing it, all the qualities of the Mahayana path can arise. The subtle habits of karma, afflictions, and ripening, etc., all that should be abandoned, and fundamentally non-existent, are the four grounds such as the ground of ignorance and habits. Abandoning them is the realm of the Buddha alone. Abandoning these four grounds, the ultimate qualities, such as the ten powers, the ocean of Buddha's qualities, will be manifested, and this is the manifestation of the qualities of the Dharmadhatu. Therefore, this is only the Buddha's lineage, not that of the Shravakas or Pratyekabuddhas, because it is inseparable from the qualities of the Buddha. Then, do dogs, pigs, and other sentient beings have the wisdom of the ten powers in their mind-streams? The qualities of the wisdom of the ten powers are originally present in the Tathagatagarbha of their mind-streams. Because that is its own nature's quality, if there is a dhatu, there is a quality, but it will not manifest. Just as a sword has the function of cutting, but when placed in a scabbard, the function of cutting cannot be manifested; just as a mirror has the quality of reflecting images, but when placed in a box, it cannot be manifested. Similarly, the qualities of the Dharmadhatu cannot be manifested in the mind-stream of an individual who possesses a self-continuum due to the obscurations present in their mind-stream. Moreover, if the nature of their own mind, the emptiness that possesses all perfections, cannot be manifested, how can qualities be manifested? Therefore, considering this non-manifestation, some say that there is only the potential to generate the ten powers, but they do not actually exist. This view may be valid under that kind of examination. If the cause of generating potential is a part of the compounded mind, then it is difficult to prove that all minds can generate the ten powers. If, through purifying the two obscurations and their habits, the nature of mind becomes its own operation, then this is the uncompounded quality of the Dharmadhatu, and cannot be the cause of ripening. Such a dhatu is said to be the luminosity of the nature of mind, the innate mind.