Tibetan
ན། དེ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་ལ་ངོ་བོ་སྟོང་པས་དམིགས་མཚན་གང་ཡང་མེད་ཀྱང་། སྟོང་རྐྱང་མིན་ཏེ་མཚན་མ་མེད་པའི་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པའི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་གཤེགས་སྙིང་ལ་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་གྱུར་དུ་མེད་པ་ནི་བདག་ཅག་ཀྱང་འདོད་མོད། བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་དེ་ལ་མེད་པ་མིན་ཀྱང་། མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་རང་གི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་མིན་ན། དེ་འདྲའི་ཁམས་དེ་ཡོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྟོང་རྐྱང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་ལམ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སམ། གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་ལམ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་སྟེ། འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་བཅས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཚེ་སངས་རྒྱས་རུང་གི་རིགས་དང་སངས་རྒྱས་ཚེ་མངོན་གྱུར་ཡིན། སངས་རྒྱ་རུང་ཡིན་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་པར་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་དེ་ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ཡིན་པས་སོ། །སྣང་ཚུལ་ལ་གནས་གྱུར་བའི་ཐ་སྙད་བརྗོད་རུང་ངོ་། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡོད་པར་བསྟན་པས་ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་ལྔ་པོ་གཤེགས་སྙིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་མ་ཐོས་པ་ལས་འབྱུང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་འགྲུབ་པའི་གནད་འདི་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་སེམས་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་གནད་ཀྱང་འདི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། སྤྲིན་དང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་བཞིན་དེ་དང་དེ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་ངོ་ཞེས། །གསུངས་ནས་ཡང་འདིར་རྒྱལ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས། །སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང་། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཅག་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་པའི་དོན་ཡང་། རྗེ་མི་ཕམ་པའི་ཕྱག་མཆན་ལས། མི་བརྟན་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲིན༵་དང༵་། ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི༵་ལམ༵་དང་། རྣམ་པར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ༵་མའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན༵་བཀའ་བར་བ་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་སོགས་དང༵་དེ༵ར་ཤེས༵་བྱ༵་ཐམས༵་ཅད༵་ནི་རྣམ༵་ཀུན༵་ཏུ༵་སྟོང༵་པའོ༵་ཞེས༵་གསུང༵ས་ནས༵་ཡང༵་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་འདིར༵་རྒྱལ༵་བ་རྣམས༵་སེམས༵་ཅན༵་གྱི་རྒྱུད་ལ༵་སངས༵་རྒྱས༵་ཀྱི་སྙིང༵་པོ༵་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད༵་ཅེས༵་ཅི༵
Chinese
那，它从不间断，并且本体是空性，所以没有任何目标或特征。但它不是仅仅是空性，而是无相的自性光明。我们承认，由于遮蔽未尽，众生心续中的如来藏没有显现十力智慧。然而，并非是这无上法之功德界中没有，而是因为有不显现的遮蔽。如果自性的本体不是本来就具有佛的功德，那么即使存在这样的自性，也不会成就为佛种，就像仅仅是空性一样。因此，法界光明，或自生智慧，或本觉光明，或如来藏，这些都是一个意思。这是佛的种性。当它存在于有遮蔽的相续中时，是成佛之因，成佛时则会显现。虽然可以成佛，但在非造作的法性中，前后没有差别，状态没有改变，因为本体是不变的。在显现上，可以说状态已经改变。因为已经显示了存在这样的佛种，所以可以避免五种过失，并且从无上菩提中永不退转。这五种过失源于没有听闻如来藏存在于一切众生心中。这是成就究竟一乘的关键，也是金刚乘中心性本自成佛的关键。如是说。如云如梦亦如幻，彼与彼，所知一切皆空性。如是说后，又云何，诸佛于此有情中，宣说如来之藏性？心生退怯轻蔑劣，复于真实起妄执，以及谤法诸过失，为欲断除此等故，说众生具如来藏。这段话的意思是，在麦彭仁波切的注解中写道：如不稳固且无自性的云，如经历却无自性的梦，如显现却无自性的幻象，如《广大母经》、《中品般若经》等中所说，彼与彼，所知一切皆是空性。如是说后，在最后的法轮中，诸佛为何说众生相续中具有本来任运成就的如来藏呢？
English
That, it never ceases, and its essence is emptiness, so there are no objects or characteristics. But it is not merely emptiness, but the self-luminous light of no characteristics. We admit that, due to the obscurations not being exhausted, the Sugata-garbha in the mindstream of sentient beings does not manifest the ten powers of wisdom. However, it is not that it is not present in that realm of the qualities of the unsurpassed Dharma, but because there are obscurations that prevent it from manifesting. If the essence of the element itself is not inherently endowed with the qualities of the Buddha, then even if such an element exists, it will not become the seed of Buddhahood, just like mere emptiness. Therefore, the luminous Dharmadhatu, or self-born wisdom, or the luminous innate mind, or the Tathagatagarbha, these are all the same meaning. This is the seed of Buddhahood. When it exists in a continuum with obscurations, it is the cause for becoming a Buddha, and when one becomes a Buddha, it will manifest. Although one can become a Buddha, in the unconditioned Dharma nature, there is no difference between before and after, and the state does not change, because the essence is immutable. In appearance, it can be said that the state has changed. Because it has been shown that such a Buddha-seed exists, one can avoid the five faults and never regress from unsurpassed Bodhi. These five faults arise from not having heard that the Sugata-garbha exists in all sentient beings. This is the key to achieving the ultimate One Vehicle, and it is also the key to the Vajrayana's mind itself being primordially enlightened. Thus it is said. Like clouds, like dreams, like illusions, that and that, all knowable things are empty. Having said this, why then do the Buddhas say that sentient beings have the essence of the Tathagata? Discouragement, contempt for inferior sentient beings, false clinging to reality, and denigration of the true Dharma, for the sake of abandoning these five faults, it is said that sentient beings possess the Tathagatagarbha. The meaning of this is, in the annotations of Je Mipham Rinpoche: Like clouds that are unstable and without inherent existence, like dreams that are experienced but without inherent existence, like illusions that appear but without inherent existence, as stated in the Extensive Mother Sutra, the Medium Length Prajnaparamita Sutra, etc., that and that, all knowable things are empty. Having said this, in the final turning of the wheel, why do the Buddhas say that the continuum of sentient beings has the Tathagatagarbha that is primordially spontaneously accomplished?
Tibetan
་སྟེ༵་གསུངས༵་ཏེ་ཡོད་མེད་མི་འགལ་ལམ། ཞེས་དང་། ཡང་ཁམས་དེ་འཕགས་པ་མཆོག་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་དེ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ཡི་ལན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། སྔར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དབྱིངས་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ཆ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་འདིར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཡང་ངོ་བོ་བདེན་པར་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཆ་ནས་བསྟན་པས་དེ་གཉིས་མི་འགལ་བར་མ་ཟད་གཅིག་གྲོགས་སུ་གཅིག་འཆར་བས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལྔའི་ཆེད་དུ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང་། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རང་ལ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་གེགས་དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་སེམས༵་ཞུམ༵་པ་དང་། ལམ་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་ཉེས་པ་དང་། གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་གེགས་གཞན་རྒྱུད་ལ་གཤེགས་སྙིང་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་སེམས༵་ཅན༵་འདི་དག་དམན་ནོ་སྙམ་དུ་དམན༵་ལ༵་བརྙས༵་པ༵་མི་གུས་པའི་ཉེས་པ་དང༵་། །ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གེགས་རང་གཞན་ཀུན་ལ་གཤེགས་སྙིང་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་བཅོས་མ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དབྱིངས་ལ་གདོད་ནས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་ཡང༵་དག༵་མིན༵་པར་འཛིན༵་པའི་ཉེས་པ་དང་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་སྙམ་ཏེ་ཡང༵་དག༵་ཆོས༵་ལ༵་སྐུར༵་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་གེགས་བདག་གཞན་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པར་མ་ཤེས་པས་བདག༵་ལ༵་ཆགས༵་པ་ལྷག༵་པར་འཕེལ་བའི༵་ཉེས་པ་སྟེ་སྐྱོན༵་ནམ་ཉེས་པ་ལྔ༵་གང་ཟག་གང༵་དག༵་ལ་ཡོད༵་པ༵་དེ༵་དག༵་དེ༵་སྤང༵་དོན༵་དུ༵་གསུང༵ས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། རིན་པོ་ཆེས་གཏེར་ཆེན་བླ་མ་ལ་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཞུམ་སོགས་དོན། བདག་ཀྱང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་དྲི་མ་གློ་བུར་པ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ལ་བསླབས་ན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་གདོན་མི་ཟ་བར་འཐོབ་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཞུམ་པ་སྤོང་པ་དང་༡། རྒྱུད་ཉེས་བྱས་ཆེན་པོས་ཟིལ་ཀྱིས་མནན་ཅིང་ཉོན་མོངས་འཆོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གདོད་ནས་རྣམ་དག་འོད་གསལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་གནས་པས་ངེས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་སེམས་ཅན་དམན་པ་ལ་བརྙས་པ་སྤོང་བ་དང་༢། འབྲལ་རུང་གློ་བུར་བའི་སེམས་ལ་མཐར་ཐུག་སང
Chinese
那么，这样说来，（佛陀）所说的“有”与“无”不是互相矛盾吗？ 还有，如果这个界（指如来藏）连圣者都难以证悟，那向孩子们宣讲它有什么必要呢？ 这是对这些问题的回答。 这二者并不矛盾。 之前所说的从色蕴到一切智之间的一切法都没有真实性，是从法界自性空性的角度来阐述的。 而这里所说的如来藏存在，并不是说它的自性是真实存在的，而是从觉性智慧自性光明的角度来阐述的，因此这二者不但不矛盾，反而互相帮助，可以双运。 并且，为了五个特殊的必要而宣讲它。 哪五个呢？ 对于自己来说，生起信心的障碍是，如果不知道胜义谛的法界存在于自身，就会认为自己无法修成菩提而心生怯懦（སེམས༵་ཞུམ༵་པ་，藏文；心怯懦，汉语字面意思），以及对道不感兴趣的过失。 对于接引他人来说，障碍是，如果不知道其他众生相续中存在如来藏，就会认为这些众生低劣而轻视（དམན༵་ལ༵་བརྙས༵་པ༵་，藏文；低劣，轻视，汉语字面意思）他们，产生不恭敬的过失。 对于证悟真实的实相智慧来说，障碍是，如果不知道自己和他人都有如来藏，就会把虚假的、暂时的垢染执着为法界原本不存在的，从而产生不正确的执着（ཡང༵་དག༵་མིན༵་པར་འཛིན༵་པའི་ཉེས་པ་，藏文；不正确地执着的过失，汉语字面意思）。并且，对于与法界无二无别的功德，会认为存在却不存在，从而产生诽谤正法（ཡང༵་དག༵་ཆོས༵་ལ༵་སྐུར༵་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་，藏文；诽谤正法的过失，汉语字面意思）的过失。 对于证悟自他平等性来说，障碍是，如果不知道自他自性与法界平等，就会使对自我的执着（བདག༵་ལ༵་ཆགས༵་པ་，藏文；对自我的执着，汉语字面意思）更加增长的过失。 总之，这五个过失存在于哪些人身上，就是为了让这些人断除这些过失而宣讲的。 这样说的。 仁波切对大伏藏师喇嘛说：心生怯懦等等的意义是：自己也具有如来藏自性光明的觉性，如果学习清净暂时的垢染的方法，就一定能获得无上菩提，从而断除怯懦（的过失）1。 那些被恶业重罪压制，行为散乱放纵的众生，也本来就安住于清净光明的自性之中，所以一定会成佛，从而断除轻视低劣众生（的过失）2。 对于可以分离的暂时性的心识，最终…
English
So, doesn't this contradict the statements of 'existence' and 'non-existence'? Also, if this realm (referring to the Tathagatagarbha) is difficult for even noble beings to realize, what is the need to explain it to children? This is the answer to those questions. These two are not contradictory. The previous statement that all dharmas from form to omniscience have no reality is explained from the aspect of the emptiness of the essence of the dharmadhatu. And the statement here that the Tathagatagarbha exists is not saying that its essence is truly existent, but is explained from the aspect of the clarity of the nature of awareness and wisdom. Therefore, these two are not contradictory, but rather help each other and can be united. Moreover, it is taught for five special necessities. What are the five? For oneself, the obstacle to generating faith is that if one does not know that the ultimate truth of the dharmadhatu exists within oneself, one will think that one cannot achieve enlightenment and become discouraged (Sems zhum pa, Tibetan; discouraged, literal meaning in Chinese), as well as the fault of not being interested in the path. For guiding others, the obstacle is that if one does not know that the Tathagatagarbha exists in the minds of other beings, one will think that these beings are inferior and despise (Dman la brnyas pa, Tibetan; inferior, despise, literal meaning in Chinese) them, resulting in the fault of disrespect. For realizing the wisdom of true reality, the obstacle is that if one does not know that oneself and others all have the Tathagatagarbha, one will cling to false and temporary defilements as if they exist in the dharmadhatu, which originally does not exist, thus resulting in incorrect clinging (Yang dag min par 'dzin pa'i nyes pa, Tibetan; the fault of clinging incorrectly, literal meaning in Chinese). Moreover, for the qualities that are inseparable from the dharmadhatu, one will think that they exist but do not exist, thus resulting in the fault of slandering the true Dharma (Yang dag chos la skur pa 'debs pa'i nyes pa, Tibetan; the fault of slandering the true Dharma, literal meaning in Chinese). For realizing the equality of self and others, the obstacle is that if one does not know that the nature of self and others is equal to the dharmadhatu, it will increase the fault of clinging to self (Bdag la chags pa, Tibetan; clinging to self, literal meaning in Chinese). In short, these five faults exist in whomsoever, and it is taught to enable these people to eliminate these faults. That's what was said. Rinpoche said to the great treasure revealer Lama: The meaning of being discouraged, etc., is: I also have the nature of the Tathagatagarbha, the clear light of awareness. If I learn the methods of purifying temporary defilements, I will surely be able to attain unsurpassed enlightenment, thus eliminating discouragement (the fault of).1. Those beings who are suppressed by evil deeds and great sins, and whose behavior is scattered and unrestrained, also dwell in the pure and luminous essence from the beginning, so they will surely become Buddhas, thus eliminating the contempt for inferior beings (the fault of).2. For the separable and temporary mind, ultimately...