Tibetan
་དང་། ཤར་ཆས་དབྱིངས་མ་སྤངས་བ་ནི་གནད་དམ་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །རིག་སྟོང་གི་ལྟ་བ་ངོ་འཕྲོད་པའི་གང་ཟག་ཞིག་ཡིན་ན། མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་རྣམས་ལྟ་བའི་ཀློང་དུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཀུན་སློང་ལའང་སྔགས་ལྟར་ན་གནས་ཚུལ་སྣོད་བཅུད་འདི་ཞིང་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་ནས། རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཚེ་ལུས་གཅིག་གིས་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཚེ་ལུས་གཅིག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ལས་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་སྤྱོད་ཟེར། ༈ བློ་ལྡོག་རྣམ་བཞིས་དལ་བའི་ལུས་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་ནི། ལུས་སྣང་སྟོང་རྒྱལ་བའི་སྐུ། ངག་གྲགས་སྟོང་རྒྱལ་བའི་གསུང་། ཡིད་དྲན་སྟོང་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒོ་གསུམ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེས་སྙིང་པོ་དེ་ལྟར་དུ་ལེན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལས་ལྷག་པའི་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་ནི་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་གང་ནས་མ་གསུངས་སོ། །རིག་སྟོང་གི་ལྟ་བ་ལ་ནོར་འཁྲུལ་མེད་པ་ཞིག་ངོ་འཕྲོད་ནས། དེ་ཡི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཆམས་སེ་བཞག་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་ཚེ་འདིར་སྣང་གི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལས་བློ་ལྡོག་ཡོད། དལ་འབྱོར་ཆུད་ཟོས་སུ་མ་སོང་བས་དལ་འབྱོར་གྱི་སྙིང་པོ་ལོན་པ་ཡིན་པས་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་ཁྲིད་བསྒོམ་ཡོད། དེ་ལྟ་བུ་རིག་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་ཆ་ཐམས་ཅད་རྩལ་གདངས་མ་འགགས་པར་བདེན་མེད་དུ་ཡངས་ཁྲོལ་ལེ་གཟིགས་པས་རྟག་འཛིན་ལས་བློ་ལྡོག་ཡོད། འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་སྒོམ་ཁྲིད་ཀྱང་ཡིན་པས་འཆི་མེད་གཉུག་མའི་བཙན་ས་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྐྱེ་འཆི་ཡེ་ནས་མེད་གསུངས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་ལས་དམིགས་མེད་ལྟ་བའི་ཀློང་དུ་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་བག་ཆགས་གསོག་ལོང་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆ་ལས་བློ་ལྡོག་ཡོད། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚོགས་པ་མི་ཚང་བས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་མིག་བཞིན་ཏུ་བསྲུང་བ་དེ་ལ་ཟེར་རོ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་
Chinese
而且，不舍弃显现的法界是关键中的关键。如果有人证悟了明空见，那么入定的所有前行之法都圆满于见解之中。怎么说呢？即使是发心，按照密咒的观点，内外情器世界也安住于刹土和宫殿、身和智慧的自性之中。因此，为了让那些未证悟此理的遍布虚空的众生，其二障及其习气得以清净，从而显现自显智慧的坛城，并通过一生一世获得金刚持果位，应当发起证悟深奥空性并在一生一世中修持的意念。行持与佛法相应的行为称为行为。以四种厌世之心来获取暇满人身的精华的方式是：身显现空性是胜者的身，语发声空性是胜者的语，意忆念空性是胜者的意的自性，以三门三坛城之自性来如此获取精华，除此之外没有更殊胜的获取精华的方式，胜乐金刚在任何经续论著中都没有宣说。如果对明空见没有错谬地证悟，并在其境界中安住，那么放下世间今生的所有事务，修持空性的意义，因此从今生的显现事务中生起厌离心。因为没有浪费暇满，所以获得了暇满的精华，因此有了难以获得的窍诀修持。像这样，在明空法性的境界中，所有有法的显现，其力量和光芒不间断地以无实的方式广大显现，因此从常执中生起厌离心。这也是死亡无常的修法窍诀，是不死本初的堡垒。佛说菩提心本来就没有生灭。从自生智慧的力量中，在无所缘的见解境界中，无论善恶念头如何生起，都不会有积累习气的机会，而是生起即解脱，因此从罪恶不善的方面生起厌离心。不缺少业因果的聚合，像保护眼睛一样守护业因果就是指这个。因为了知外内情器世界的状态是身和刹土的自性。
English
Moreover, not abandoning the sphere of appearance is the key of keys. If someone has realized the view of clarity and emptiness, then all preliminary practices of meditative equipoise are perfected within that view. How so? Even the motivation, according to the tantric viewpoint, the inner and outer world of beings and environment abides in the nature of the realm and palace, body and wisdom. Therefore, in order for those sentient beings pervading space who have not realized this, their two obscurations and their habitual tendencies to be purified, thereby manifesting the mandala of self-appearing wisdom, and through one lifetime attaining the state of Vajradhara, one should generate the intention to realize profound emptiness and practice in one lifetime. Engaging in actions that accord with the Dharma is called conduct. The way to take the essence of the leisure and endowment body with the four thoughts that turn the mind is: body appearance emptiness is the body of the Victorious Ones, speech sound emptiness is the speech of the Victorious Ones, mind remembrance emptiness is the nature of the mind of the Victorious Ones, with the nature of the three doors and three mandalas, one takes the essence in this way, and there is no more excellent way to take the essence than that, the Victorious One Vajradhara has not spoken of it in any sutra, tantra, or treatise. If one realizes the view of clarity and emptiness without error, and abides in that state, then putting aside all worldly affairs of this life, one meditates on the meaning of emptiness, therefore aversion arises from the affairs of appearance in this life. Because leisure and endowment are not wasted, one has obtained the essence of leisure and endowment, therefore there is the instruction and practice that is difficult to obtain. Like that, in the realm of clarity and emptiness, the nature of all phenomena, its power and radiance unceasingly appear vastly as unreal, therefore aversion arises from clinging to permanence. This is also the meditation instruction on death and impermanence, it is the stronghold of the deathless original state. The Buddha said that Bodhicitta originally has no birth or death. From the power of self-arisen wisdom, in the realm of objectless view, no matter how good or bad thoughts arise, there is no opportunity to accumulate habitual tendencies, but they arise and are liberated, therefore aversion arises from the aspect of sin and non-virtue. Not lacking the aggregation of karmic cause and effect, protecting karmic cause and effect like the eyes is what is meant by that. Because one knows the state of the outer and inner world of beings and environment as the nature of body and realm.
Tibetan
མཐོ་རིས་ཐོབ་འདོད་ལས་བློ་ལྡོག་པ་ཡིན་གསུངས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་འདི་དག་རྣམས། སྣོད་དག་པ་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར། བཅུད་དག་པ་རིག་འཛིན་གྱི་ལྷ་ཚོགས། རྒྱུད་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་བ། སྒྲ་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་སྒྲ། དེ་ལྟར་ཡིན་པས་སྤང་བླང་མེད་པར་འཁོར་འདས་དག་མཉམ་གྱི་ལྟ་བ་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། ༈ །ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་སྣང་བ་ཤར་དུས་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ། དེ་དུས་ཕན་བཏགས་པ་དང་འདྲེན་སྟོན་བྱེད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་ཆ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཚེ་རང་སྣང་དུ་ཤེས། རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐག་ཆོད། ཤེས་མཁན་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་དེངས་བའི་ཚེ། ཕྱིའི་སྣང་ཆ་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ་གཞི་ཐོག་ཏུ་དྭངས་བའོ། ༈ །ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་དུས་ཐར་པའི་ལམ་སྣ་ཟིན་པ་ཡིན། ༈ སྔགས་ཐུན་མོང་པས་རང་བཞིན་གཞིའི་རྒྱུད་ཟེར། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཟེར། རང་བྱུང་གདོད་མའི་ཡེ་གཞི་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ནི་ཐར་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་གསུངས། ༈ དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་སྔར་གྱི་དགེ་འབྲས་ཞིག་གིས་ད་ལྟའི་རྩ་བའི་བླ་མ་འདི་སྣང་བ་ཡིན། རྨི་ལམ་དུ་བླ་མ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་རང་སྣང་ཡིན་གསུངས། བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་ཡང་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་ཅི་མཛད་ཆོས་སུ་མཐོང་། སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཅི་གསུང་གི་བཀའ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན། རབ་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ། འབྲིང་ལུས་ངག་བྲན་དུ་བཀོལ་བ། ཐ་མ་འཁོར་གསུམ་ཡང་དག་གི་མཆོད་པ། རང་གི་ཡོ་བྱད་ལྷག་ལུས་མེད་པར་འབུལ་དགོས་གསུངས། བླ་མ་ཡང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་ལས་ཤར་བ་ཡིན་པས་རིག་སྟོང་གི་ལྟ་བ་རྟོགས་དུས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ཡིན་གསུངས་སོ། ༈ །མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་དཔེར་ན་མཐའི་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་དེར་ཆུ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཐིམ་པ་བཞིན་ཏུ། རིག་སྟོང་གི་ཀློང་དུ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་སྤང་ཡེ་གྲོལ་དུ་གཟིགས་པ་ཡིན། གནད་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཆུ་བརྒྱ་ཟམ་འོག་ཏུ་འདུས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། མཉམ་བཞག་ལས་ལྡང་བའི་ཚེ། དཔེར་ན་མཐའ་ཡས་རྒྱ་མཚོའི་ངང་ནས་ཆུ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་མཆེད་པ་བཞིན་དུ། རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ངང་ནས་རིག་རྩལ་ལམ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚང་མཚན་ཉིད་ཤེས་ནས་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཡིན། དཔེར་ན་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་
Chinese
说的是从希求获得天界果报的想法中转变过来。轮回的过患是，包括显有世间和轮回涅槃所摄的一切这些法，外器清净是诸佛的坛城，内情清净是持明的本尊众，密续清净是智慧的游舞，声音清净是法性的自声。因为这样，所以说没有取舍，轮回涅槃清净平等的见解。 其次，法性中阴的显现生起时，和梦境的显现相似。那时，虽然显现为给予帮助和引导，但也像是梦境的显现一样。那时，认识到是自显。断定自显没有自性。认识者融入原始法界之时，所有外境的显现生起，都如光线反射入水晶球中一般，清净于基位。 其次，当界，如来藏显现之时，就是抓住了解脱的开端。 其次，共同的密咒称之为自性基续。不共同的续部中称之为自生智慧。掌握自生原始的本基，就是获得解脱，是这样说的。 其次，善知识也是由之前的善果，才显现出现在的根本上师。如同梦中显现上师一般，是自显，是这样说的。对于上师善知识，也要从思想上，无论做什么都看作是佛法。从行为上，无论说什么都要遵从。最好的是修持的供养，中等的是身语作为奴仆使用，最下等的是三轮清净的供养，需要毫无保留地供养自己的财物，是这样说的。上师也是从自生智慧的妙力中显现的，因此证悟觉性空性的见解之时，就是大善知识，是这样说的。 其次，在入定的时候，譬如在无边的大海之中，一切小河都融入其中一般，在觉性空性的境界中，所有有法的显现，都无需断除，本来解脱地看待。如果如此领悟要点，就如百川汇聚于桥下一般。从入定中出定之时，譬如从无边的大海之中，一切小河都流出一般，从觉性空性双运的境界中，以觉性妙力或者证悟无我的智慧，了知所有显现为有法事物的一切缺陷和特征，从而证悟实相。譬如自生智慧本身就如同虚空一般。
English
It is said that one should turn away from the desire to attain heavenly realms. The faults of samsara are that all these dharmas, encompassed by appearance and existence, samsara and nirvana, are: the outer vessel being pure, the mandala of the Victorious Ones; the inner essence being pure, the assembly of Vidyadharas; the lineage being pure, the play of wisdom; the sound being pure, the self-sound of reality. Because it is like that, it is said to be the view of equality of samsara and nirvana, without acceptance or rejection. Furthermore, when the appearance of the Bardo of Dharmata arises, it is similar to the appearance of a dream. At that time, although it appears as if giving help and guidance, it is still like the appearance of a dream. At that time, recognize it as self-appearance. Decide that self-appearance has no inherent existence. When the knower dissolves into the primordial expanse, all external appearances that arise are purified into the ground, like reflections in a crystal. Furthermore, when the element of the Sugata-garbha manifests, it is when the path to liberation is grasped. Furthermore, common mantra calls it the self-nature ground lineage. In the uncommon tantras, it is called self-arisen wisdom. Mastering the self-arisen primordial ground is said to be attaining liberation. Furthermore, the virtuous friend is also the appearance of the root guru of the present due to some previous virtuous result. Like the appearance of the guru in a dream, it is self-appearance, it is said. That guru, the virtuous friend, should be seen as Dharma in whatever he does, through thought. Through action, one must carry out whatever he says. The best is the offering of practice, the intermediate is using body and speech as servants, the lowest is the offering of the three circles in purity. One must offer one's belongings without any remainder, it is said. The guru is also the manifestation of the power of self-arisen wisdom, so when the view of awareness and emptiness is realized, he is a great virtuous friend, it is said. Furthermore, during meditation, for example, just as all small streams dissolve into the depths of the ocean, all appearances of phenomena are seen as primordially liberated without being abandoned in the realm of awareness and emptiness. If one understands the key point in that way, it is like a hundred rivers converging under a bridge. When rising from meditation, for example, just as all small streams emanate from the boundless ocean, from the state of awareness and emptiness in union, the wisdom that realizes awareness or selflessness knows the flaws and characteristics of all phenomena that appear as objects, and thus realizes the true nature. For example, self-arisen wisdom itself is like the sky.