Tibetan
་སྡེ་བས་རྩལ་དང་དེ་ལས་ཤར་བ་ངོ་ཤེས་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད། ཀློང་སྡེ་བས་སྟོང་ཆེན་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་རྟོགས་ནས་རང་སར་བཞག་ནས་གྲོལ་བར་འདོད། མན་ངག་སྡེ་བས་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ངང་དུ་སྤང་གཉེན་མེད་པར་གྲོལ་བ་ཡིན། སེམས་སྡེ་བས་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་བས་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་གྲོལ། ཀློང་སྡེ་བ་ལྟར་ན། སྣང་བའི་མདུན་ན་མུན་པ་མི་གནས་པ་ལྟར། དབྱིངས་དང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་མ་རིག་པའི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་བས་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་གྲོལ་བའང་མི་འདོད། མན་ངག་སྡེ་བས་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་ན་ཆོས་ཅན་རང་ངོ་ནས་སྟོང་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་གཞན་ངོས་ནས་སྟོང་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་འདོད་ཞེན་ཐམས་ཅད་ཚུགས་མི་ཐུབ་པར་སྤང་གཉེན་ཀུན་རང་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་ཞིག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བས་ན་ལམ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ལྔ་པ་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུའི་ཤན་འབྱེད་ནི། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་། ཀུན་གཞི་ནི་མ་རིག་པ་དངོས་ཡིན། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གཞི། ཁམས་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཐོག་མར་འཇོག་པའི་རྟེན། བར་དུ་འཛིན་པའི་ལམ། ཐ་མ་སྨིན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་ཀུན་གཞི་རྟོག་མེད། ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན། རྣམ་པ་ཤེས་པ་རྨུན་པོ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་གང་རུང་ལས་མ་འདས་པའོ། །དཔེ་མ་རིག་པ་གྲུ་ལྟ་བུ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་མི་ལྟ་བུ། གནས་དོན་ལུས་གསུམ་ཡོ་བྱད་ལྟ་བུ། ངོ་བོའི་དབྱིངས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཡེ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། རང་ངོ་རིག་ན་གྲོལ་བར་སྦྱོར་ཞིང་། མ་རིག་ན་འཁོར་བར་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། གདོས་བཅས་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས་འདོད་ཁམས། གཟུགས་ཁམས་འོད་ཀྱི་ལུས། གཟུགས་མེད་ཡིད་རིག་གི་ལུས་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་བག་ཆགས་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི། ལས་དགེ་སྡིག་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཏེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞིའོ། །ཆོས་སྐུ་ནི་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཟུང་འཛིན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ། ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་སྦགས་པའི་ཆ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྒྱ་མཚོ་གཏིང་གསལ་ལྟ་བུའོ། ། ༈ དྲུག་པ་འཁྲུལ་གྲོལ་སྐབས་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་ནི། ད་ལྟའི་རིག་པ་རྗེན་པ་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་གཉིས་ཀ་མི་སྲིད་ཀྱང་། གཞི་སྣང་ཤར་བའི་སྐ
Chinese
心部以认识自力及由彼生起而得解脱。界部欲证悟大空法界之庄严，于自位安住而得解脱。口诀部于明空双运之状态中，无须断立而得解脱。心部以心不见心故，心不能解脱心。如界部所说，如光明之前无黑暗存在一般。以法界与觉性之体性中无有无明之心故，以智慧不见心故，亦不欲于法界之状态中解脱。口诀部于觉性之法性，如是性之界中，有法自相本空，法性他相本空，一切宗派与贪执皆不能成立，断立皆自解脱无余寂灭，是为甚深稀有，故较他道尤为殊胜。 第五，俱生法身之辨别： 俱生与法身二者，体性仅于无分别上相似，然俱生乃是实实在在之无明。是心与心所一切生起之基，三界一切习气最初安放之所依，中间执持之道，最终成熟之器，是为俱生无分别。体性不可言说，相为昏昧之识，不离乐明无分别之觉受。譬如，无明如船，八识如人，处所意义如三身资具。于体性之界中愚昧之无明是为本义之俱生。若识自相则与解脱相合，若不识则与轮回相合，故能结合是为结合义之俱生。有质碍之血肉之身是欲界，色界是光明之身，无色界是意根之身，就具有此三者习气之分而言，是为习气身之俱生。业即善恶与不动之业，即与三界之习气相同，是为具有习气种种之俱生。法身是不为无明所自在之智慧之所依，法界之体性，不住于能取所取和合，不为业与习气所染污之分即是法身，譬如清澈之海底一般。 第六，迷乱解脱时之辨别： 对于现在的赤裸觉性而言，迷乱与解脱二者皆不可能存在，然于基显现生起之时，
English
The Mind Section liberates by recognizing the self-power and what arises from it. The Space Section desires to realize the adornment of the great empty realm, to leave it in its own place, and to be liberated. The Instruction Section liberates without abandonment or adoption in the state of the union of awareness and emptiness. The Mind Section does not liberate the mind with the mind because the mind does not see the mind. According to the Space Section, just as darkness does not remain in the presence of light, because there is no ignorant mind in the essence of space and awareness, wisdom does not see the mind, so it does not desire liberation in the state of space. The Instruction Section states that in the nature of awareness, in the realm of suchness, all tenets and attachments, where phenomena are empty from their own side and the nature of phenomena is empty from the other side, cannot be established, and all abandonment and adoption are self-liberated, dissolving without a trace, which is extremely wonderful, and therefore superior to other paths. The Fifth: Discriminating Between the All-Base and the Dharmakaya: Although the all-base and the dharmakaya are similar in that their essence is non-conceptual, the all-base is actual ignorance. It is the basis from which all minds and mental events arise, the support where all the habitual tendencies of the three realms are initially placed, the path of holding in between, and the vessel in which they ultimately ripen. The all-base is non-conceptual, its essence is unstated, its aspect is a dim consciousness, and it does not go beyond any experience of bliss, clarity, and non-thought. For example, ignorance is like a boat, the eight consciousnesses are like people, and the meaning of the place is like the equipment of the three bodies. The ignorance that is deluded about the essence of reality is the all-base of ultimate meaning. If one recognizes one's own nature, it is associated with liberation, and if one does not recognize it, it is associated with samsara, so the all-base that combines is the all-base of meaning. The physical body of flesh and blood is the desire realm, the form realm is the body of light, and the formless realm is the body of mind. In terms of having the habitual tendencies of these three, it is the all-base of the habitual body. Karma is virtuous, non-virtuous, and unwavering karma, which is the same as the habitual tendencies of the three realms, and is the all-base of various habitual tendencies. The Dharmakaya is the support of wisdom that is not under the control of ignorance, the essence of the realm of reality, which does not abide together with grasping and being grasped, and the part that is not defiled by karma and habitual tendencies is the Dharmakaya, like a clear ocean floor. Sixth: Discriminating at the Time of Confusion and Liberation: Although both confusion and liberation are impossible for the present naked awareness, at the time when the ground appearance arises,
Tibetan
བས་སུ་ངོ་ཤེས་ན་གྲོལ་བ། མ་ཤེས་ན་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་བས། འཁྲུལ་གྲོལ་གྱི་ཤན་དབྱེ་བའོ། །ད་ལྟའི་རིག་པ་རྗེན་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དེས། མཉམ་བཞག་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ཅིང་། གཉིད་འཐུག་གི་བག་ཆགས་སྦྱངས་ནས་འཐུག་པོའི་འོད་གསལ་ཟིན། འཆི་སྲིད་ཆོས་སྐུའི་འོད་གསལ་སྦྱང་ཞིང་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བར་བྱེད། རྗེས་ཐོབ་རྟོག་པ་རྩལ་སྦྱང་གིས་མཉམ་བཞག་གི་བསྒོམ་པ་རྗེས་ཐོབ་དང་བསྲེ། རྨི་ལམ་གྱི་བག་ཆགས་སྦྱང་ཞིང་། ཆོས་ཉིད་བར་དོར་གཞི་སྣང་གི་སྣང་བ་རང་སྣང་དུ་རྟོགས་ཤིང་ལོངས་སྐུར་གྲོལ་བ་དང་། སྲིད་པ་བར་དོར་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་དབུགས་དབྱུང་བ་སོགས་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ལ་མདའ་སྔོན་དུ་འབེན་བཞག་པ་ལྟ་བུ འམ་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་སོ། ། ༈ བདུན་པ་གཞི་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་ནི། འཁོར་འདས་མ་བྱུང་བའི་ཐོག་མའི་སྤྱི་གཞི་དང་། མཐར་ཐུག་གྲོལ་སའི་ཐོག་མའི་གཞི་གཉིས་གཞི་ཡིན་པ་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་། འཁྲུལ་གཞི་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། ། ༈ བརྒྱད་པ་ལམ་འབྲས་ཀ་དག་གི་ཤན་འབྱེད་ནི། རིག་པ་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞུགས་ཀྱང་། གང་ཟག་གིས་མཐོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ད་ལྟ་རིག་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལས་མི་མཐོང་བའི་ད་ལྟའི་ལམ་གྱི་རིག་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའི་རིག་པ་གཉིས་དབྱིངས་རིག་ཟུང་འཇུག་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་ལས་རླུང་གིས་ཤན་ཞུགས་མ་ཞུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། ། ༈ དགུ་པ་བར་དོ་ལྷ་ཡི་ཤན་འབྱེད་ནི། ཆོས་ཉིད་བར་དོར་རིག་གདངས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལྷ་སྐུ་དང་། སྲིད་པ་བར་དོར་རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ་གཉིས། ལྷ་སྐུ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མཚུངས་ཀྱང་། རྒྱ་ཆེ་ཆུང་དང་། གྲོལ་མི་གྲོལ་གྱི་ཁྱད་ཆེའོ། ། ༈ བཅུ་པ་དབུགས་འབྱིན་ཞིང་གི་ཤན་འབྱེད་ནི། ཐེག་པ་འོག་མས་གྲངས་མེད་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་ཡུན་རིང་པོའི་མཐར་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཐོང་བ་དང་། རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པས་ཚེ་འདི་བརྗེས་མ་ཐག་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་རྨི་ལམ་སད་པའི་ཚུལ་དུ་དབུགས་དབྱུང་བ་གཉིས་ཞིང་སྣང་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་། ལམ་སྣང་གི་རྩལ་རྫོགས་ནུས་མི་ནུས་ཤེས་ཉམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། ། ༈ གསུམ་པ་བཞག་ཐབས་ཀྱི་གནད་བཤད་པ་ནི། ལ་བཟླ་གསུམ། བཞག་ཐབས་བཞི། གཟེར་བུ་བདུན་གྱི་འདས་རྗེས་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་ནི། ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ
Chinese
如果认识到这一点就能解脱，如果不认识就会迷惑，这是对迷惑和解脱的区分。将当下的赤裸觉性安住，就能获得对安住的稳固，并净化深厚睡眠的习气，从而获得深厚的明光。净化临终中阴法身的明光，并解脱成法身。通过后得念头的力量训练，将安住的禅修与后得相结合。净化梦境的习气。在法性中阴中，将基现的显现认知为自显，从而解脱成报身。在有中阴中，在自性化身的刹土中呼吸等等，对于所有的修行，都要像箭射向靶子一样，或者必须获得定解。第七，对基果任运自成的区分是：轮回和涅槃未生起的初始总基，以及最终解脱之地的初始基，二者仅仅在是“基”这一点上相似，但存在是否成为迷惑之基的差别。第八，对道果本来清净的区分是：如果从觉性的存在方式来说，它无有三时迁变而安住，但如果从有情所见的角度来说，现在只能见到觉性的一刹那，即现在的道之觉性，和最终果位的觉性，二者仅仅在法界觉性双运这一点上相似，但存在业风是否融入的差别。第九，对中阴本尊的区分是：在法性中阴中，自发成就的觉性光辉的本尊身，和在有中阴中，仅仅是风心的幻身的本尊身，二者仅仅在本尊身显现这一点上相同，但存在大小和能否解脱的巨大差别。第十，对呼吸刹土的区分是：下乘通过无数劫等等漫长的时间，最终获得初地乃至十地，见到圆满报身佛，以及进入大圆满道的具缘者，在今生转换之后，立即在自性化身刹土中如梦初醒般地呼吸，二者仅仅在刹土显现这一点上相似，但存在道显的力量是否圆满，以及证悟体验的差别。第三，讲述安住方法之要点是：三拉杂，四安住法，七钉橛，与过去未来相结合而宣说，是将觉性交付于当下
English
If one recognizes this, one will be liberated; if one does not recognize it, one will be confused. This is the distinction between confusion and liberation. By placing the present naked awareness in equanimity, one gains stability in equanimity, purifies the habitual tendencies of deep sleep, and thereby seizes the thick luminosity. One purifies the luminosity of the Dharmakaya in the dying bardo and liberates into the Dharmakaya. Through the power of training in subsequent thoughts, one combines the meditation of equanimity with the subsequent attainment. One purifies the habitual tendencies of dreams. In the Dharmata Bardo, one recognizes the appearance of the ground as self-appearance and liberates into the Sambhogakaya. In the Sipa Bardo, one breathes in the field of the Svabhavikakaya, etc. For all practices, one must have certainty, like an arrow aimed at a target. Seventh, the distinction of the spontaneously accomplished ground and result is: the initial general ground where samsara and nirvana have not arisen, and the initial ground of the ultimate place of liberation, both are similar only in that they are the "ground," but there is a difference in whether they become the ground of confusion or not. Eighth, the distinction of the originally pure path and result is: if one considers the way of being of awareness, it abides without change in the three times, but if one considers it from the perspective of beings, one can only see a moment of awareness now, that is, the awareness of the present path, and the awareness of the ultimate result, both are similar only in the union of Dharmadhatu awareness, but there is a difference in whether karmic winds have entered or not. Ninth, the distinction of the Bardo deities is: in the Dharmata Bardo, the deity body of spontaneously accomplished awareness radiance, and in the Sipa Bardo, the deity body of the illusory body of mere wind-mind, both are similar only in the appearance of the deity body, but there is a great difference in size and whether one can be liberated or not. Tenth, the distinction of breathing in a field is: the lower vehicles, through countless eons, finally attain the first bhumi up to the tenth bhumi, and see the complete Sambhogakaya Buddha, and the fortunate individual who enters the Dzogchen path, immediately after transferring this life, breathes in the field of the Svabhavikakaya as if awakening from a dream, both are similar only in the appearance of the field, but there is a difference in whether the power of path appearance is complete, and in the experience of realization. Third, the key point of explaining the method of placement is: three La-zlas, four methods of placement, seven nails, which are spoken in combination with the past and future, is entrusting awareness to the present.