Tibetan
ཏད་ཁེལ་བ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ལེན་ཡོད་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་སྤྱོད་ལམ་དང་བསྲེས་ནས་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་མ་ཤེས་ན། གཉེན་པོས་རྐྱེན་མི་ཐུབ་ཅིང་རྣམ་རྟོག་རྐྱེན་གྱིས་ཁྲིད་ནས་ཐ་མལ་བར་འཆོར་བས་ན་རྗེས་ཤེས་ཟང་ཐལ་དུ་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ་བས། དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། དེའི་ཚེའང་སྒོམ་བྱ་གཞན་ཞིག་ཚོལ་མི་དགོས་ཀྱིས། མཉམ་བཞག་ཆོས་སྐུའི་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བའི་ངང་ནས་བྱ་བྱེད་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རྩིས་མེད་རང་ཡན་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་༼ཁྲིག་ཆོད་འཁྲུལ་ཞིག་ཟེར་བ་ལྟར་༽ ཆད་ཆོད་ཡད་ཡུད་དུ་སྐྱོང་བ་ཡིན་པས་ན། ཆོས་སྐུ་གཅིག་པོའི་ཡོ་ལངས་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ལེན་༼རིག་པའི་ངོ་བོ་༽ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་དུ་སྤྲོས་བྲལ་གཉུག་མའི་རྣལ་འབྱོར་མ་བཅོས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་ངོ་སྐྱོང་བ་དེ་ནི་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྒྱུད་སྡེའི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ། དབང་བཞི་པའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་༼ཉེ་བའི་༽སྒྲུབ་རྒྱུད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཁྱད་ཆོས། རྒྱ་བོད་གསར་རྙིང་གི་གྲུབ་བརྙེས་བརྒྱུད་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་རྨ་མེད་པ་ཡིན་པས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་བློ་ཐག་བཅད་ལ་༼དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་སོགས་༽མན་ངག་གཞན་ལ་འགྲམ་ཆུ་མི་ལྡང་བར་མ་བྱས་ན། གླང་པོ་ཁྱིམ་དུ་བཞག་ནས་གླང་རྗེས་ནགས་སུ་ཚོལ་བ་ལྟར། བློས་བྱས་བཅོས་མའི་གཟེབས་སུ་ཆུད་ནས་གྲོལ་བའི་དུས་མེད་པས། རང་གི་ཉམས་ལེན་ལ་༼དབང་གི་དམ་ཚིག་ལྟ་བ་ཡིན་པས། དེ་བས་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ། །རང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། ལམ་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཐམས་ཅད་འདིར་འདུས་པར་༽ བློ་ཐག་ཆོད་དགོས་པས་ན།་དེ་ལས་གཞན་མེད་ཁོ་ཐག་བཅད། དེ་ལྟར་ཆོས་སྐུ་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྗེན་པ། འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་བློ་ཐག་བཅད་ནས་དེའི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ནི་གནད་ཀྱི་གསང་ཚིག་གཉིས་པ་ཡིན་པས་གལ་ཆེ་བས་ན། ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ་སྟེ་གནད་གཉིས་པའོ། །༼ཡེ་གཞི་གྲོལ་གཞི་ངོས་བཟུང་། གྲོལ་རྒྱུ་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྟ་སྒོམ་ཆིག་ཆོད་དུ་སོང་ན་གདེངས་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་མི་དགོས་མ་གཏོགས་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས།༽ད་ནི་དེ་དག་གི་ཚེ་གྲོལ་ལུགས་ཀྱི་གདེངས་མེད་ན་༼ཀུན་གཞི་རྟོག་མེད་སོགས་༽ སེམས་གནས་ངལ་གསོའི་སྒོམ་ཙམ་ཁམས་གོང་མའི་གོལ་ས་ལས་མི་འདའ་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ཆགས་སྡང་གི་རྐྱེན་མི་ཐུབ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་༼འོག་འགྱུའི་རྣམ་རྟོག་སོགས་༽རྒྱུན་མི་ཆོད།༼ སྐྱིད་བརྒྱགས་ཉི་མས
Chinese
即使有如是这般的修习，如果不能将后得行为与修习相融合并持续修行，就无法以对治来阻碍烦恼，反而会被分别念所牵引而堕入庸常，因此在后得位中通透地修习至关重要。在所有的时间和情况下，那时也不需要寻找其他的修行方法，而是在不离于等持法身见地的状态中，对一切行为和分别念都置之不理、任其自然，无有取舍（如同所谓的“决断错乱”），以决断、放松的方式来修持。因此，即使只是法身一味的显现，那样的修习（觉性的本性）也是止观无别、离戏、本初的瑜伽，是不加改造、俱生之智，是修持法性的自性。这便是密宗金刚乘所有续部修行的精髓，是第四灌顶意义的智慧（近乎）成就传承如意宝的特点，是新旧藏传佛教所有成就者传承的无谬见解。因此，要以坚定的信心来下定决心（如中观的理证等），不要贪求其他的诀窍。如果把大象放在家里，却到森林里去寻找象迹，就会被虚构造作的伪装所迷惑，而没有解脱之时。因此，要对自己的修行（是灌顶的誓言和见地，因此称为誓言，是自己的见地）下定决心，因为从道、皈依到上师瑜伽和生圆次第都汇集于此。因此，要确信除此之外别无他法。如是这般，在法身自住的本觉智慧、从未迷乱的佛陀中下定决心，并持续修持，这是第二个要诀的密语，至关重要。一刀斩断，即是第二个要诀。（认识本始基和解脱基，如果解脱之因二法一切见修行果决，则无需在解脱上安立，否则一切都需要。）现在，如果对这些没有解脱方式的把握（如俱生智、无分别等），那么仅仅是安住放松的禅修，也超不出上界天的过失，那时无法阻挡贪嗔的因缘，也无法停止行蕴之业（下意识的分别念等）。（快乐充满阳光）
English
Even if there is practice like that, if you do not know how to integrate post-meditation conduct with practice and maintain it continuously, you will not be able to prevent afflictions with antidotes, and you will be led by conceptual thoughts and fall into ordinariness. Therefore, it is crucial to cultivate post-wisdom in a thorough manner. At all times and in all circumstances, you do not need to seek another meditation object at that time. Instead, without separating from the view of the Dharmakaya in equanimity, all actions and conceptual thoughts are disregarded and left as they are, without acceptance or rejection (like so-called "cutting through confusion"). It is cultivated in a decisive and relaxed manner. Therefore, even the mere arising of the Dharmakaya, such practice (the nature of awareness) is the inseparability of quiescence and insight, the yoga of primordial nature free from elaboration, the uncorrected, spontaneously born wisdom. Cultivating the self-nature of reality is the essence of all tantric practices of the Vajrayana, the special characteristic of the accomplishment lineage, the wish-fulfilling jewel of the wisdom of the fourth empowerment (nearness). It is the flawless view of all the accomplished masters' lineages, both new and old, in Tibet and China. Therefore, one must make a firm decision with unwavering faith (such as the reasoning of Madhyamaka), and not crave other instructions. If you keep an elephant at home but search for its tracks in the forest, you will be trapped in fabricated and artificial disguises, and there will be no time for liberation. Therefore, you must be decisive about your own practice (which is the vow and view of empowerment, therefore called a vow, which is your own view), because from the path, refuge, to guru yoga and generation and completion stages, all are gathered here. Therefore, be certain that there is no other way besides this. In this way, make a firm decision in the primordial wisdom of the Dharmakaya's own abode, the Buddha who has never been deluded, and continue to cultivate it. This is the secret word of the second key point, which is crucial. Cutting through in one stroke is the second key point. (Recognize the original ground and the basis of liberation. If the two causes of liberation, all Dharma, view, meditation, and action, are decisive, then there is no need to establish it on liberation, otherwise everything else is needed.) Now, if there is no confidence in the way of liberation at that time (such as the alaya, non-conceptual, etc.), then merely resting the mind in meditation will not go beyond the faults of the higher realms. At that time, one cannot prevent the causes of attachment and aversion, and one cannot stop the karma of formations (subconscious conceptual thoughts, etc.). (Happiness fills the sunshine)
Tibetan
་དྲོས་ཚེ་ཆོས་པའི་གཟུགས། །རྐྱེན་ངན་ཐོག་ཏུ་བབ་དུས་ཐ་མལ་བ། །ཞེས་པ་ལྟར་༽ཐག་ཆོད་ཀྱི་བློ་གདེངས་མི་ཐོབ་པས་༼གྲོལ་ལུགས་ཀྱི་གནད་༽ དེ་གལ་ཆེ་ལ། དེ་ཡང་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པ་དྲག་པོ་སྐྱེ་བའམ། མི་འདོད་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་སྐྱེ་བའམ། མཐུན་རྐྱེན་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་འབྱོར་བའི་དགའ་བ། མི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་དང་ན་ཚ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་གང་བྱུང་ཡང་། དེའི་ཚེ་རིག་པའི་རྩལ་ལྷོ ང་བ་ཡིན་པས་༼མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀའི་གྲོལ་ལུགས་༽གྲོལ་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་པ་གལ་ཆེ་ལ།༼དཔེར་ན་སྒེག་མོ་རྡོ་རྗེ་ཆང་ཚོང་མས་འདོད་ཆགས་ལམ་དུ་བྱེད། རིགས་ངན་ཡན་ལག་མེད་མས་ཞེ་སྡང་ལམ་དུ་བྱེད། གྲུབ་ཐོབ་ལྭ་བ་པས་གཏི་མུག་ལམ་དུ་བྱེད། བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་ཅན་གྱིས་རྩེད་མོ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལྟར་ཡིན་པས།༽དེ་ཚེ་ཆགས་སྡང་དགའ་སྡུག་དང་། གཞན་ཡང་ཉམས་ལེན་ཤར་གྲོལ་གྱི་གནད་མེད་ན། སེམས་བྱུང་འོག་འགྱུའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ལས་གསོག་པ་ཡིན་པས་༼ཀུན་གཞིར་གོལ་བ་གཟུགས་མེད། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གཟུགས་ཁམས། རྣམ་རྟོག་རགས་པས་འདོད་ཁམས་༽ཕྲ་རགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཅི་སྐྱེས་ཤར་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་སྐྱོང་བ་གནད་ཡིན་པས་ན། ༼རིག་ཀྱང་མི་འཕྲོ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ལས་གྲོལ། གསལ་ཡང་མི་འཛིན་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ལས་གྲོལ། མི་རྟོག་ཀྱང་རིག་གདངས་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་པས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་ལས་གྲོལ་བས་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ། ཞེས་པ་ལྟར་དང་། འཇིགས་གླིང་གིས། དྭངས་མ་ཡུལ་མེད་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན། །ཅེས་དང་། ཆོས་མཛོད་ལས། གཅིག་ཀུན་འདུས་སོགས། སྙན་བརྒྱུད་ཏི་ཀ་ལས། སྒོམ་པ་ཤེས་ཀྱང་གྲོལ་མ་ཤེས་སོགས། ཕྲ་རགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཅི་སྐྱེས་ཤར་གྲོལ་རྗེས་མེད།༽ གློ་བུར་རྣམ་རྟོག་མ་ལུས་པ། དེས་ན་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་འོག་འགྱུ་འཁྲུལ་འབྱམས་སུ་མ་སོང་བར་བློ་བྱས་འཇུར་དྲན་མ་ཡིན་པར་རང་བབ་གཉུག་མའི་དྲན་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཤར་རང་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། ཤར་གྲོལ་རྗེས་མཐུད་མེད་པའི་ངང་ནས་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟར་སྐྱོང་དགོས་པས་ན། ངོ་ཤེས་ངང་ལ་རྗེས་མཐུད་མེད། དེའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་རང་གྲོལ་དུ་མ་དག་ན་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་བའི་ལས་རྒྱུན་མི་ཆོད་༼ངོ་ཤེས༵་རྩལ་རྫོགས་རང་གྲོལ༵་དུ་གཏོང་བ་ལས་དང་པོ་པ་དང་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པ་གཉིས་ཀས་ངོ་མ་ཤེས་ན་འོག་འགྱུ་འཆོར། རྩལ་རྫོགས་མ་
Chinese
如云：“暖时僧人相， 恶缘临头凡夫样。”因此，未能获得决定的自信（解脱之要），这一点至关重要。即，对所欲之境生起强烈的贪恋，或对不悦之境生起强烈的嗔恨，或获得顺缘受用等之喜悦，或遭遇逆缘及疾病等痛苦之感受，无论生起任何感受，此时觉性之力量消退，因此（俱生与后得二者的解脱方式），认识解脱之基础智慧至关重要。（例如，如妖女金刚酒女将贪欲转为道用，劣种残疾女将嗔恨转为道用，成就者拉瓦巴将愚痴转为道用，孩童嬉戏者将嬉戏转为道用一般。）此时，若无贪嗔喜悲，以及其他修习生起解脱之要诀，则所有生起的心念随烦恼而转，皆积聚轮回之业。（阿赖耶迷失无色界，阿赖耶识色界，粗大分别念欲界）因此，无论生起微细或粗大的分别念，都要无有后续地修持生起解脱，这一点至关重要。 （如云：虽觉知而不散乱，从欲界之心解脱；虽明了而不执著，从色界之心解脱；虽不分别，然觉性光芒显现，所缘不灭，故从无色界之心解脱，是为三界彻底解脱之见解。 吉美林巴云：清净无缘是觉性之功德。 法藏云：一即一切等。 口耳传承提噶云：虽知禅修而不知解脱等。 无论生起微细或粗大的分别念，都要生起解脱，无有后续。） 所有突发之分别念，因此，无论生起任何分别念，都不要随烦恼而转，不要成为造作的寻思，而要在不离本然觉性的状态中，认识分别念的自性，并在生起解脱，无有后续的状态中，如在水上画画般修持。因此，认识自性，于其状态中无有后续。 此时，若分别念未能自解脱，仅认识分别念，则无法断除流转之业。（认识、力量圆满、自解脱，对于初学者和尚未获得稳固者而言，若不认识，则随烦恼而流逝，力量未
English
As it says, "In warm weather, the appearance of a monk; when bad omens befall, the appearance of an ordinary person." Therefore, not gaining decisive confidence (the key to liberation) is crucial. That is, whether strong attachment arises towards a desired object, or strong hatred arises towards an unpleasant object, or joy arises from obtaining favorable conditions and enjoyments, or suffering arises from unfavorable conditions and illnesses, whatever feeling arises, at that time the power of awareness diminishes, therefore (the way to liberate both simultaneously and subsequently), recognizing the wisdom of the basis of liberation is crucial. (For example, like the seductive Vajra wine seller who turns desire into the path, the inferior limbless woman who turns hatred into the path, the accomplished Lawapa who turns ignorance into the path, and the child playing games who turns games into the path.) At that time, if there is no key to arising and liberating attachment, hatred, joy, and sorrow, and other practices, then all the thoughts that arise with mental afflictions accumulate the karma of samsara. (The basis of all is lost in the formless realm, the consciousness of the basis of all is in the form realm, and coarse thoughts are in the desire realm.) Therefore, it is essential to cultivate the arising and liberation of whatever subtle or coarse thoughts arise without any subsequent continuation. (As it says: Though aware, not scattered, liberated from the mind of the desire realm; though clear, not grasping, liberated from the mind of the form realm; though not thinking, the radiance of awareness appears, the object of appearance is not obstructed, therefore liberated from the mind of the formless realm, which is the view of complete liberation from the three realms. Jikmé Lingpa said: Pure and without object is the quality of awareness. Chödzö said: One is all-inclusive, etc. The Oral Transmission Tika said: Though knowing meditation, not knowing liberation, etc. Whatever subtle or coarse thoughts arise, arise and liberate without subsequent continuation.) All sudden thoughts, therefore, whatever thoughts arise, do not let them go astray with afflictions, do not let them become fabricated thoughts, but in a state that is not separated from the natural awareness, recognize the nature of whatever thoughts arise, and cultivate them in a state of arising and liberation without subsequent continuation, like drawing a line on water. Therefore, recognize the nature and in that state have no subsequent continuation. At that time, if the thoughts are not self-liberated, merely recognizing the thoughts will not cut off the continuation of deluded karma. (Recognizing, perfecting the power, self-liberating, for both beginners and those who have not gained stability, if they do not recognize, they will flow away with afflictions, the power is not