Tibetan
བཅུག་ན་ཕྱིས་རྐྱེན་དྲག་པོ་མི་ཐེག །རང་གྲོལ་དུ་མ་བཏང་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་བསགས། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། སྔ་མའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མས་དྲན་བྱས་ཏེ། །ཚོར་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་གཉུག་མའི་དོན་མཐོང་ཞེས། །སྐྱེ་འགག་གྲངས་འདེབས་རྟོག་པའི་འཕྲོ་མཐུད་ལ། །གཉིས་མེད་དོན་དུ་འཛིན་པའི་སྒོམ་པ་འཁྲུལ། །ཞེས་གསུངས།༽ ངོ་ཤེས་པ་དང་མཉམ་དུ་རང་ངོ་ཅེར་གྱིས་མཐོང་བ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ངོས་བཟུང་ནས་ངང་ལ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་རྗེས་མེད་དུ་དག་པ་ཉིད་དུ་གནད་ཆེ་བས། གྲོལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ངོས་བཟུང་བས། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་རི་མོ་ད་ལྟ་བྲིས་པ་ད་ལྟ་ཞིག་ནས་བྲིས་པ་དང་ཡལ་བ་དུས་མཉམ་པ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་དང་གྲོལ་བ་དུས་མཉམ་དུ་སོང་ནས་རང་ཤར་རང་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན་པས།༼འཁྲུལ་ཞིག ཁྲེགས་ཆོད། གྲོལ་བ། གདེངས་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་འཆོས་པ་རྣམས་ཟེར་རོ། ༽དེས་ན་ཤར་བ་མི་དགག་པར་ཅི་ཤར་འཆར་དུ་བཅུག་ལ་གང་ཤར་གཉུག་མའི་ངང་དུ་དག་པའི་ལམ་ཁྱེར་ཉིད་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་དུ་འཛིན་དགོས་པས་ན། རང་ཤར་རང་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་ལ་༼རིག་ཐོག་ནས་༽ ཆོས་སྐུའི་རྩལ་སྦྱོང་བས། རྟོག་པ་གང་ཤར་རིག་པ འི་རྩལ་སྦྱང་དུ་འཆར་ཞིང་། དུག་ལྔའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཙམ་རགས་པར་སྐྱེས་ཀྱང་། དེའི་ཚེ་གྲོལ་བའི་རིག་པ་གསལ་ངར་དང་ལྡན་པས་ན། ཅི་ཤར་རིག་སྟོང་རྗེན་པའི་ཟས། རྣམ་རྟོག་གང་འགྱུ་ཚད་ཐམས་ཅད་རིག་ངོ་ཟང་ཐལ་གྱི་ངང་ལས་རང་རྩལ་དུ་འཆར་བའི་ཚེ་༼དགེ་སྡུག་གི་རྟོག་པ་༽བླང་དོར་མེད་པར་བསྐྱངས་པས་ཤར་དུས་ནས་གྲོལ་བར་སྐྱེས་པས་ཆོས་སྐུའི་ཡོ་ལང་ལས་མ་འདས་པས། ཅི་འགྱུ་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་རྩལ། སེམས་རྟོག་མ་རིག་འཁྲུལ་གཟུགས། སེམས་༼རླུང་སྣང་བ་གསུམ་རིག་པར་གྲོལ་ཏེ།༽ རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་དག་པས་འོད་གསལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཀློང་དུ་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་གང་སྐྱེས་རང་ངོ་སྟོང་པས་ན། རྗེས་མེད་རང་དག་ཨ་ལ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ཁྱེར་ལ་རྒྱུན་རིང་བར་སྒོམ་པའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར་༽ བའི་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་ནས༽གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ། ཤར་བས་གནས་པ་ལ་མི་གནོད་པས། ༼གནས་པས་ཤར་བ་མི་དགག་༽འཆར་ལུགས་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས། དེའི་ཚེ་རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་དགའ་སྡུག་རེ་དོགས་སུ་འཆར་ཚུལ་ཐ་མལ་པའི་སྐྱེ་བོ་གཞན་༼དཔལ་དགེ་སྤྲུལ་སྐུས། རྣམ་པ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་ག་མ་དང་ཁྱད་པར་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ་ངོ་བོ་དེར་འཛིན་པའི་
Chinese
如果压制，以后强大的违缘无法承受。如果不任其自解脱，就会积累造作之业。全知大士说：前一个念头被后一个念头忆起，仅仅感觉的瞬间就见到本来的意义。对于生灭计数、延续分别念，执着为无二意义的修行是错误的。说完。认识的同时，赤裸裸地见到自性，关键在于认识到之前熟悉的智慧，安住于其状态，使分别念无余清净。因此，认识到解脱的法身，例如水上的绘画，现在画，现在消失，绘画和消失同时。念头生起和解脱同时进行，因此自生自解脱永不间断。（错觉，顿超，解脱，在解脱的把握上调整，都是指这些。）因此，不要否定显现，而是让任何显现都显现，将任何显现都安住在本来的状态中清净，将此作为修行的关键。因此，自生自解脱永不间断。这样，对于念头（从觉性上）修习法身的妙用，任何念头显现都显现为修习觉性的妙用。五毒的念头无论多么粗大，在那时，解脱的觉性都充满明亮和活力。因此，任何显现都是觉性空性的食物。任何念头的动摇，一切都在觉性赤裸的自性中，显现为自性妙用之时（善恶的念头），不取不舍地守护，从显现之时就生起解脱，没有超出法身的范围。任何动摇都是法身国王的妙用。心念是无明的错觉。心（气、显现、三者在觉性中解脱），觉性、智慧在法身的虚空中清净，在光明永不断绝的虚空中，任何念头的动摇，自性都是空性，因此，无迹自净阿拉拉。对于这样的行持，如果长期修习，念头会显现为修行，迷乱之处会显现为法性，在安住和转变之间，手会滑落。显现不会妨碍安住（安住不会否定显现），显现的方式和以前一样。那时，妙用的念头，喜怒哀乐，希望和恐惧的显现方式，和其他平凡的人不同（巴•吉•祖古说：平凡的意识，和世俗的念头，没有丝毫差别，执着于那个自性
English
If you suppress them, you won't be able to withstand strong adverse conditions later. If you don't let them self-liberate, you will accumulate karmic actions. The Omniscient Great One said: 'The previous cognition is remembered by the later one, and in the mere moment of feeling, the original meaning is seen.' To count the arising and ceasing, and to continue conceptual thoughts, is a mistaken meditation that clings to the meaning of non-duality. He said. At the same time as recognizing, seeing one's own face nakedly, the key is to recognize that previously familiar wisdom and to rest in that state, so that conceptual thoughts are purified without remainder. Therefore, recognizing the Dharmakaya of liberation, for example, like a drawing on water, drawn now, disappearing now, the drawing and disappearing are simultaneous. The arising and liberation of thoughts occur simultaneously, so self-arising and self-liberation are continuous. (Mistake, breakthrough, liberation, adjusting on the grasp of liberation, all refer to these.) Therefore, do not negate what arises, but let whatever arises appear, and purify whatever arises in its original state, taking this as the key to practice. Therefore, self-arising and self-liberation are continuous. In this way, by training the play of the Dharmakaya (from the perspective of awareness) on thoughts, whatever thought arises appears as training the play of awareness. No matter how coarse the thoughts of the five poisons arise, at that time, the awareness of liberation is full of clarity and vigor. Therefore, whatever arises is food for naked awareness-emptiness. Whatever movement of thoughts, all of it, in the naked essence of awareness, when it appears as its own play, (thoughts of good and bad) are guarded without acceptance or rejection, and liberation arises from the moment of arising, not exceeding the scope of the Dharmakaya. Whatever moves is the play of the Dharmakaya king. Mind-thought is the illusion of ignorance. Mind (wind, appearance, and three are liberated into awareness), awareness and wisdom are purified in the expanse of the Dharmakaya, and in the expanse of uninterrupted luminosity, whatever movement of thoughts arises, its own nature is emptiness, therefore, traceless self-purification Alala. If one meditates on such a path for a long time, thoughts will appear as meditation, and the place of confusion will appear as Dharmata, and between abiding and transforming, the hand will slip. Arising does not harm abiding (abiding does not negate arising), the way of appearing is the same as before. At that time, the thoughts of play, the way joy, sorrow, hope, and fear appear, are different from other ordinary people (Pal Ge Trulku said: Ordinary consciousness, and worldly thoughts, have no difference at all, clinging to that nature
Tibetan
ས་ལེ་ཧྲིག་གེ་བ། མཉམ་བཞག་ཡུལ་ཕུད་རྗེས་ཐོབ་སྣང་སྟེང་བག་ཆགས་གཡའ་དག་ཤེས་པ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ལྟར་སྣང་བ་ཅིག་གོ །དེ་ཆོས་སྐུ་དངོས་ཡིན་རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་ཅི་ཡང་ས་ལེར་མཁྱེན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འདྲ་ཡང་། དྲུས་མའི་ཐག་པ་མེས་ཚིག་མ་ཚིག་གི་དཔེ་གཉིས་སོགས་༽ཐ་མལ་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཨ་འཐས་སུ་ཤར་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་གསོག་ཅིང་། ཆགས་སྡང་གི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཤར་དུས་ནས་གྲོལ་བར་སྐྱེས་པས། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུ། བར་དུ་རྣམ་རྟོག་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ལྟ་བུ། ཐ་མལ་རྣམ་རྟོག་ཕན་མེད་གནོད་མེད་དུ་གྲོལ་བ་ཁང་སྟོང་དུ་རྐུན་མ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་གྲོལ་ལུགས་ཀྱི་གནད་དང་ལྡན་པས་ན། གྲོལ་ལུགས་ཁྱད་པར་གནད་དུ་ཆེ། དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ། སྙན་རྒྱུད་ཏི་ཀ་ལས། སྒོམ་པ་ཤེས་ཀྱང་གྲོལ་མ་ཤེས། །བསམ་གཏན་ལྷ་དང་ཅིས་མ་འདྲ། །ཞེས་པ་ལྟར་གྲོལ་ལུགས་ཀྱི་གནད་འདི་ལྟ་བུ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྒོམ། སེམས་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཙམ་ལ་གདེངས་འཆའ་བ་དག་ཁམས་གོང་མའི་བསམ་གཏན་དུ་གོལ་ལ། གནས་འགྱུ་ངོ་ཤེས་པས་ཆོག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་རྟོག་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་མེད། སྟོང་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ལ་སོགས་བློས་བྱས་ཀྱི་རྒྱས་འདེབས་པ་དག་ཀྱང་རྐྱེན་ངན་དང་འཕྲད་ཚེ་གཉེན་པོས་རང་མཚང་སྟོན་པས་རང་ཚུགས་མི་ཐུབ་པས་ན། ༼གྲོལ་ལུགས་༽འདི་མེད་སྒོམ་པ་འཁྲུལ་བའི་ལམ། ཤར་གྲོལ། རང་གྲོལ། ཅེར་གྲོལ་༼གཞིའི་བཞུགས་ཚུལ་ཡེ་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཡེ་གྲོལ། གང་ཟག་གི་སྣང་ཚུལ་དང་མཐའ་བཞིའི་འཛིན་སྟངས་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པས་མཐའ་གྲོལ། རིག་པ་སྙིང་དབུས་སུ་སད་ཚེ་གང་ཤར་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་བསགས་ལོང་མེད་པར་གྲོལ་བས་རང་གྲོལ། སྣང་བ་མ་སྤངས་སྣང་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། འགྱུ་བ་མ་སྤངས་འགྱུ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཅེར་གྲོལ། དེས་ན་རང་གྲོལ་མཉམ་བཞག་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱ་མ་རལ་བ། ཅེར་གྲོལ་རྗེས་ཐོབ་ལ་བཞག་ན་ཆོག་མཆན་༽ སོགས་མིང་ཇི་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་རང་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་དག་པའི་གྲོལ་ཚུལ་འདི་རང་གྲོལ་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པའི་གནད་དུ་གཅིག་པ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་༼ཡང་གསང་བླ་མེད་ཀྱི་༽ཁྱད་ཆོས་༼ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་རིག་པ་ལྟ་བ། འཇིགས་གླིང་གིས། དྲན་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་སྒོམ་པ། ཨ་བུས། གྲོལ་ལུགས་སྤྱོད་པ་འདི་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར
Chinese
萨勒赫日格格瓦。等持境界消融后，后得显现之上，虽无垢识的习气，也无有能识别的对境，但却有如念头般显现。这如同说，是法身真实现量，无有念头，明明白白了知一切。但如同“烧焦的绳子”和“未烧焦”的两个比喻等，对于普通人来说，会产生是非取舍的执着，从而积累业力，受制于贪嗔。但瑜伽士却能在显现时就获得解脱。首先，认识念头而解脱，如同与旧识相遇；其次，念头自己解脱自己，如同蛇的结；再次，普通念头无益无害地解脱，如同盗贼进入空屋。因此，解脱的方式至关重要。如是说，在《口耳传承提噶》中说：“懂得了禅修却不懂得解脱，那禅定与天神有何不同？”因此，不具备这种解脱方式关键的禅修，仅仅是安住于心的禅定，就会误入上界的禅定。那些认为仅仅认识住与动就足够的人，与普通妄念没有区别。那些用分别念来增益空性法身等的人，一旦遇到违缘，对治法就会暴露其弱点，无法自持。因此，没有（解脱方式），禅修就会误入歧途。显现解脱，自解脱，当下解脱（因为基的安住方式本来就没有改变，所以是本初解脱；因为有情众生的显现和四边的执着都融入法界，所以是边解脱；当觉性在心间苏醒时，所有显现的念头都不会有积累习气的机会而解脱，所以是自解脱；不舍弃显现，在显现上解脱；不舍弃动摇，在动摇上解脱，所以是当下解脱。因此，自解脱是等持，三摩地之绳不会断裂，当下解脱安住在后得位上，是可以认可的）。无论如何命名，念头自解脱，无有痕迹的清净解脱方式，是直接展示自解脱的关键，是大圆满（极密无上）的特点（遍知者认为这是觉性的见解，吉扎林巴认为这是忆念胜王的禅修，阿布认为解脱方式是行持，这三者具备了不共的特点）。
English
Salé Hrig Gewa. After the dissolution of the Samadhi state, on the appearance of post-meditation, although there is no obscuration of habitual imprints of immaculate awareness, and there is no object to be identified, it appears like a thought. This is like saying that it is the actual manifestation of the Dharmakaya, without thoughts, clearly knowing everything. However, like the two examples of "burnt rope" and "unburnt," for ordinary people, attachment to acceptance and rejection arises, thereby accumulating karma and becoming subject to attachment and aversion. But for yogis, liberation is born from the moment of appearance. First, liberation through recognizing thoughts is like meeting an old acquaintance; second, thoughts liberating themselves is like a snake's knot; third, ordinary thoughts liberating without benefit or harm is like a thief entering an empty house. Therefore, the key to the method of liberation is crucial. As it is said, in the Oral Transmission Tika: "If you know meditation but do not know liberation, what is the difference between meditation and the gods?" Therefore, meditation that does not possess such a key to liberation, merely resting the mind in meditation, will stray into the meditation of the higher realms. Those who think that merely recognizing abiding and moving is sufficient are no different from ordinary deluded thoughts. Those who mentally elaborate on emptiness, Dharmakaya, etc., when encountering adverse conditions, the antidote will expose their weaknesses, and they will not be able to maintain themselves. Therefore, without (the method of liberation), meditation will go astray. Appearance liberation, self-liberation, immediate liberation (because the abiding state of the ground has never changed, it is primordial liberation; because the appearance of sentient beings and the clinging to the four extremes dissolve into the Dharmadhatu, it is extreme liberation; when awareness awakens in the heart center, all arising thoughts are liberated without the opportunity to accumulate habitual imprints, it is self-liberation; without abandoning appearance, liberation in appearance; without abandoning movement, liberation in movement, it is immediate liberation. Therefore, self-liberation is Samadhi, the rope of Samadhi will not break, immediate liberation abides in the post-meditation state, which is acceptable). No matter what name is given, the self-liberation of thoughts, the method of liberation of immaculate purity, is the key to directly showing self-liberation, and is the characteristic of the Great Perfection (most secret and supreme) (Omniscient One considers this to be the view of awareness, Jigling considers this to be the meditation of the Remembrance Supreme King, Abu considers the method of liberation to be conduct, these three possess uncommon characteristics).