Tibetan
། རང་རིག་རང་གསལ་ལོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། ཕྱི་ནང་མེད་པས་ནང་གི་སེམས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པས་རང་གི་རིག་པ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་ཡོད་མ་མྱོང་བས་དེ་གཉིས་དང་མ་བྲལ་བར་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཚོར་རིག་གི་ཡུལ་ན་མེད་པས་མྱོང་བ་གཉིས་མེད་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མེད་པས་རང་གི་སེམས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། གསལ་མི་གསལ་མེད་པས་རང་གསལ་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་མ་རིག་ལས་འདས་པས་རིག་པ་ཙམ་དུའང་གདགས་སུ་མེད་པ་འདི་ནི། མཐའ་བྲལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཚོན་ཚིག་གི་ཐ་སྙད། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ཆོས་སྐུ་དང་། དབྱིངས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་དང་། རིག་པ་རང་གསལ་རྗེན་པ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་། བརྡ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་ངོ་བརྗོད་མེད་ཆེན་པོར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་མིང་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ན། སེམས་ཙམ་པའི་རང་རིག་རང་གསལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་ཁྱད་པར་མི་རྙེད་དོ། །འདིར་བློ་གྲོས་མ་སྦྱངས་ལ་འདི་པར་འདོད་པའི་མུ་ཅོར་དུ་སྒྲོགས་པ་དག་དེ་གཉིས་གཅིག་དུ་འཛིན་པས་རང་རིག་འདི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཤེས་སོ་ཞེས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྨྲ་བར་ཟད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཚན་དུ་གནས་པས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ༔ ཅེས་པ་དང་། རང་ལུས་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ཉིད༔ རང་གི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་བཞུགས༔ གཞན་ནས་སངས་རྒྱས་བསྟན་དུ་མེད༔ ཅེས་པའོ། །དེ་ཡང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། རྣམ་པ་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ་རང་བྱུང་བས་དེ་ཉིད་གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་གིས་མི་བསྐྱོད་པས། རིག་པ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་མི་འགྱུར་བའི་སྐུར་བྱུང་བའོ། །ཡང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ལས་ཉམས་གོང་འཕེལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་སོགས་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་འཕེལ་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་བས། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དུ་རང་བྱུང་བའོ། །ཡང་རིག་པའི་གསལ་ཆ་འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་པར་སྣང་བས། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་འོད་དཔག་མེད་དུ་རང་བྱུང་བའོ། །ཡང་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོར་ཡོད་ལ། དེ་ཉམས་སུ་བླང་བས་འགྲུབ་ངེས་ན། དོན་ཡོད་གྲུབ་པར་རང་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་གཞན་ནས་བཙལ་ཞིང་བསྒོམ་དུ་མེད་དེ། ཚི་ཆད་པའི་ནད་
Chinese
认为“自知自明”如同瑜伽行唯识宗那样是不认可的。因为没有内外，所以没有成立为内心的心；因为没有自性，所以没有成立为仅仅是自我的觉性；因为从未有过能取所取，所以没有成立为不离二者；因为不在觉知的境域中，所以没有成立为二者皆无；因为没有心和心所，所以没有成立为自我的心；因为没有明与不明，所以没有成立为自明。因为超越了觉与不觉，所以甚至不能安立为仅仅是觉性。这被称为离边大圆满，虽然说成是表诠之词、自生之智慧、菩提之心、法身、本净任运大、觉性自明赤裸，但仅仅是为了理解而安立，要证悟其自性是不可言说之大。如果不是这样，而是执著名相的意义，那就无法与唯识宗的自知自明、能取所取二无的识区分开来。在此，那些没有研习智慧却想在此胡说八道的人，因为将二者执为一体，所以才会说“我们知道这个自知”，而只是在说显现的慢心罢了。如是说。 再者，觉性之智慧安住于五蕴之中，因此，如来藏遍布一切众生。如是说。自身即是金刚佛，佛安住在自己的身体里，无需从他处寻求佛。如是说。这也就是觉性之智慧本身，由于显现为境，因此，法身佛自生，无需从他处寻求。金刚部的体性不可变动，不被分别念所动摇，因此，觉性本身显现为金刚不变之身。再者，从觉性之智慧本身，生起证悟和增长的显现等等，生起不可估量的功德增长之门，因此，自生为宝生。再者，觉性的明分显现为无量光芒，因此，自生为无量光阿弥陀佛。再者，觉性智慧本身存在于智慧的体性中，如果修持它，必定能成就，因此，自生为不空成就。如此，大圆满瑜伽士无需从他处寻求和修持本尊，这是断绝的病。
English
It is not accepted to think of "self-knowing self-illumination" as in the Yogacara-Cittamatra school. Because there is no outer or inner, it is not established as the mind of the inner. Because there is no own-being, it is not established as merely one's own awareness. Because there has never been grasping and being grasped, it is not established as being inseparable from those two. Because it is not in the realm of sensory awareness, it is not established as the absence of both experiences. Because there is no mind and mental factors, it is not established as one's own mind. Because there is no clarity or non-clarity, it is not established as self-illumination. Because it transcends awareness and non-awareness, it cannot even be designated as mere awareness. This is called the Great Perfection, free from extremes. Although it is spoken of as an expression of meaning, self-arisen wisdom, the mind of enlightenment, Dharmakaya, the Great Perfection of Spontaneous Presence, and naked self-illuminating awareness, these are merely designations for the sake of understanding. One must realize that its own nature is the Great Inexpressible. If it is not like that, but one clings to the meaning of the name, then one will not find a difference from the self-knowing self-illumination and the non-duality of grasping and being grasped of the Cittamatra school. Here, those who have not trained their intelligence and want to babble about this, because they hold those two as one, they say with manifest pride, "We know this self-knowing!" That is all they are saying. Thus it was said. Furthermore, because the five aggregates abide as the wisdom of awareness, the Sugata-garbha pervades all beings. Thus it is said. One's own body is the Vajra Buddha itself. The Buddha dwells in one's own body. There is no need to seek the Buddha from elsewhere. Thus it is said. That is, the very wisdom of awareness, because it appears as the wisdom of awareness in that very object, the body of Vairochana is self-arisen, so there is no need to seek it from elsewhere. Because the essence of the Vajra family is immutable, it is not moved by conceptual thought. Therefore, awareness itself arises as the immutable body of Vajra. Furthermore, from that very wisdom of awareness, phenomena such as the appearance of decline and increase, and the immeasurable increase of qualities arise. Therefore, it is self-arisen as Ratnasambhava. Furthermore, because the clarity of awareness appears as infinite rays of light, it is self-arisen as Amitabha, Infinite Light. Furthermore, because awareness-wisdom itself exists in the essence of wisdom, and if one practices it, it will definitely be accomplished, it is self-arisen as Amoghasiddhi. Thus, the yogi of the Great Perfection does not need to seek and meditate on the Yidam deity from elsewhere; it is a disease of severance.