Tibetan
ས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་མཛད་པ་འཆར་བའི་རང་ངོའི་སྣང་ཆ་ནི་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ཡིན་ལ། འཁྲུལ་སྣང་འགྲོ་དྲུག་གི་ཆོས་སོ་ཅོག་མ་དག་པ་འཁྲུལ་བའི་བར་དོ་ཡིན་ནོ། །དག་མ་དག་གི་ཆོས་དེ་གཉིས་གང་གི་བར་ན་ཡོད་ན་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་ནས་ཕྱིར་བསྐྱོད་པས་སླར་ཀ་དག་ཏུ་ནུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་གཤིས་ཀ་དག་གི་བར་ན་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ཡང་དེ་ནས་བྱུང་། ད་ལྟ་ཡང་དེའི་འཆར་ཚུལ་གྱི་ཕྱི་ནང་གི་བར་ན་གནས། ཐ་མ་ཡང་དེའི་ངང་དུ་སྐྱེལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀ་དག་གི་དབྱིངས་ལ་བར་དོ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ཆོས་གཞན་སྔ་ཕྱི་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་གང་གིའང་བར་ན་འཇུག་པ་མི་སྲིད་དེ། འཕོ་འགྱུར་དང་སྣང་སྟོང་གི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་འགྱུར་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ། །འཁྲུལ་གཞི་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་ཅི། །ཞེས་སོ། །གནས་འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཡོད་ན་ཆིངས་རླབས་པོ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི། བར་ཞེས་པ་གོང་འོག་སྔ་ཕྱི་གང་རུང་གི་དབུས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་བརྗོད་དེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བར་དོ་གཉིད་དུ་འགྲོ་ཁ་དང་སད་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །མ་ཞེས་པ་དབུས་མཚོན་པའོ། །དོ་ཞེས་པ་ཐོག་མཐའ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་འབྲེལ་ཐག་ལྟ་བུར་དབུས་སུ་གནས་ཏེ་དོ་ཡའི་དབུས་ཀྱི་འབྲེལ་ཐག་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་དབྱེ་ན། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ལས། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ཁ་ཅིག་ནི། སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་དང་། རྨི་ལམ་བར་དོ། ཆོས་ཉིད་བར་དོ་དང་། སྲིད་པ་བར་དོ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཀྱང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་གསང་བ་རྒྱལ་པོ་འདིར། རང་བཞིན་གྱི་བར་དོ། འཆི་ཁའི་བར་དོ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ། སྲིད་པའི་བར་དོ་དང་བཞིར་བཞེད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། བར་དོའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ། །རབ་ཏུ་གསང་བའི་ཆོས་ཉིད་བཤད། །དབྱེ་ན་རྣམ་པ་བཞི་དག་ལས། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ། ཚིག་དོན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། སྣང་ལུགས་ལ་བཞི་ལས། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་བར་དོའི་སྣང་ལུགས་ལའང་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཁམས་གསུམ་སྤྱི་བཙན། གནས་རིགས་ཐ་དད། གང་ཟག་སྒོས་བཙན་གསུམ་ལས། སྤྱི་བཙན་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་བག་ཆགས་སོ་སོར་བཞག་པའི་དབང་གིས་རྩ་བ་མ་རིག་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་སེམས་ལ་སྣང་བ། ཕྱི་ཡུལ་ལྔར་ཡུལ་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ། ལུས་སུ་སྣང་བ། བདེ་སྡུག་བར་མ་དགའ་གདུང་དུ་སྣང་བ། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུག་ལྔར་སྣང་བས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁོར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་སྤྱིའི་སྣང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་གནས་རིགས་ཐ་དད་པར་སྣང་ཚུལ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་ཡང་རིས་སུ་བསྡུ་ན་དྲུག་པོ་རྣམས་ཡུལ་དང་ལུས་དང་བདེ་སྡུག་ཕལ་ཆེར་ལས་མཐུན་གྱིས་ཆ་སོ་སོར་ནས་ཕྱེ་བ་བསྡེབས་ནས་འགྲོ་བ་དྲུག་སྟེ། རང་རང་གི་ལས་མཐུན་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་མི་དང་ལྷ་མིན་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་མཐུན་པར་ནི་མེད་དེ། ཆུ་གཅིག་པུའང་། ལྷས་བདུད་རྩིར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྤྲིན་གཅིག་པུ་ལའང་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ལ་སོགས་པར་རིན་པོ་ཆེ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་དུ་བབ་ལ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང་རྒྱལ་ཆེན་སྡེ་བཞིར་བདུད་རྩིའི་ཆར་དང་། མི་ལ་ཆུ་དང་། དུད་འགྲོ་ལ་ཡོངས་སུ་གདུངས་བ་ལ་བཏུང་དུ་རུང་བ་ཙམ་དང་། ཡི་དྭགས་ལ་རྣག་ཁྲག་གི་ཆར་དང་། དམྱལ་བ་ལ་མེ་མདག་གི་ཆར་དུ་འབབ་པར་མཐོང་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ན་དོན་གཞན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཐ་དད་དུ་སྣང་ལ། དེ་ཡང་སོ་སོའི་ལས་ཐ་དད་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལྕགས་བསྲེགས་ས་གཞི་སུ་ཡིས་བྱས། །མེ་ཚོགས་འདི་དག་གང་ལས་བྱུང་། །དེ་འདྲ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །སྡིག་སེམས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་གང་ཟག་སྒོས་བཙན་ལ་སྣང་བ་ནི། གནས་རིགས་སོ་སོ་བ་དེ་དག་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལ་ལ་བདེ། ལ་ལ་སྡུག ལ་ལ་བར་མར་གནས་ཏེ། སྣང་ཚུལ་ཡང་ལྷས་བྱིན་གཅིག་ལའང་དགྲ་གཉེན་བར་མ་གསུམ་སོ་སོར་འཛིན་པ་དང་། ལ་ལའི་ཟས་ལ་ལ་ལས་དུག་ཏུ་སྣང་བ་དང་། ལ་ལའི་སྣང་བ་ལ་ལ་ལས་མུན་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ནང་མི་མཐུན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་འདོད་ཚུལ་གྱུར་བ་སྟེ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས། ལས་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རི་མོ་མཁན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་བར་དོ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔས་བཅིངས་པས་སྐུ་ལྔའི་སྣང་བ་རང་འགགས་པ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བཅིངས་པས་འོད་དང་ཁ་དོག་གི་སྣང་བ་རང་འགགས་པ་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བཅིངས་པས་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་རང་འགགས་པའོ། །འཆི་ཁ་མའི་བར་དོའི་སྣང་ཚུལ་ནི། ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པས་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ
Chinese
色身二身之事业显现的自性显现是清净法性中阴，错觉六道的一切法不净是错觉中阴。清净与不清净的这二法在何者之间存在呢？从原始清净的法界中向外移动，因为必须再次融入原始清净，所以在自性原始清净之间存在。最初也从那里产生，现在也存在于其显现方式的内外之间，最终也必须送入其状态中。原始清净的法界没有中阴，因为其本身不依赖于其他法的前后，也不可能进入任何二者之间，因为超越了变化和显空之边。在《摧毁一切戏论》中说：“最初的原始清净，不能说是错觉的根源，同样，不迷惑又是什么呢？”。这个地方如果具有智慧，也是伟大的誓言。第二，词义是：所谓“中”，是指作为任何上下前后的中间之法而说的，例如梦中中阴存在于入睡和醒来之间。所谓“间”，是指代表中间。所谓“阴”，是指像连接首尾二者的纽带一样位于中间，如同轭木中间的连接纽带一样。第三，
English
The self-appearing phenomena of the activities of the two bodies of form are the pure Dharmata Bardo, and all the impure phenomena of the six realms of delusion are the deluded Bardo. Between which of these two, pure and impure, do these phenomena exist? Since they move outward from the realm of primordial purity and must again dissolve into primordial purity, they exist between the nature of primordial purity. The beginning also arises from there, and now it also exists between the inner and outer aspects of its manifestation, and ultimately it must also be delivered into its state. There is no Bardo in the realm of primordial purity, because it itself does not depend on the preceding and following of other phenomena, and it is impossible to enter between any two, because it transcends the extremes of change and appearance-emptiness. In the *Thal 'gyur* it says: "In the primordial purity of the very beginning, it cannot be said to be merely the basis of delusion. Likewise, what is it that is not deluded?". This place, if one has wisdom, is also a great bond. Second, the definition is: The term "Bardo" refers to the dharma that is in the middle of any above, below, before, or after. For example, the dream Bardo exists between falling asleep and waking up. The term "Ma" represents the middle. The term "Do" refers to the state of being in the middle like a connecting thread that joins the beginning and the end, like the connecting thread in the middle of a yoke. Third, the classification: There are two types, common and uncommon. Some common vehicles consider the Bardo of birth and death, the Bardo of dreams, the Bardo of Dharmata, and the Bardo of existence, etc., but in this uncommon vehicle, the King of Secrets, there are four Bardos: the Bardo of nature, the Bardo of dying, the Bardo of Dharmata, and the Bardo of existence. In the *Thal 'gyur* it says: "Such is the Dharmata of the Bardo, which is taught as an extremely secret Dharmata. If classified, there are four aspects.". Fourth, in the *Treasury of Words and Meanings*, it says that there are four ways of appearing. For the way of appearing of the Bardo that abides in its own nature, there are both general instructions and specific explanations. The first has three aspects: the general stability of the three realms, the different types of situations, and the individual stability of the person. The general stability refers to the state of mind in which the root ignorance appears as the object of grasping due to the placement of individual imprints on the Alaya, the five external objects appear as the forms of objects, appear as the body, appear as the joy and sorrow of pleasure, pain, and neutrality, and all the afflictions such as attachment appear as the five poisons, one after another.
Chinese
因为显现为轮转，所以称为三界共同的显现。从那之中，显现为处所种类各不相同的情形，说也说不完，如果归纳起来，就是六道众生，他们大多在处所、身体、苦乐上相似，从各自的部分分开组合，成为六道。从各自业力相同的诸神之处和安乐等，到人和非天等。对于这一切，没有在事物上完全一致的，仅仅是水，神看到的是甘露等，仅仅是云，他化自在天等降下珍宝和鲜花之雨，三十三天和四大天王降下甘露之雨，人看到的是水，畜生完全被折磨，只能勉强饮用，饿鬼看到的是脓血之雨，地狱看到的是火炭之雨。如《二谛论》所说：“物一而心异，故见事不成。”这些在外境中显现为不同的事物，实际上并没有其他真实的成立，而这些都是由于各自不同的业力所显现的。如《入行论》所说：“谁造烧铁地？此等火聚何所出？佛说彼一切，皆由罪恶心。”就像这样。在这些之中，显得特别强大的是，各个处所种类的众生，有的快乐，有的痛苦，有的处于中间状态。显现的方式是，神对同一个布施者，也分别执持为怨敌、亲友、中立三种，有的食物在有的人看来是毒药，有的显现对有的人来说是黑暗等等，内部不一致的情况非常多。这些也都是各自意愿的转变。如《圣大宝积经》的法门品中所说：“业是多种多样的，所以就像画师一样。”就像这样。具体来说，对于自性存在的中有，被五蕴束缚，所以五身的显现自然消失；被界和处束缚，所以光明和颜色的显现自然消失；被业和烦恼束缚，所以智慧和法性的显现自然消失。临终中有的显现方式是，身体的元素紊乱，所以体验到外境的痛苦
English
Because it appears as revolving, it is called the common appearance of the three realms. From that, the ways in which different types of places appear are too numerous to describe, but if summarized, they are the six realms of beings, who mostly resemble each other in terms of place, body, and happiness and suffering, separated and combined from their respective parts, becoming the six realms. From the abodes and happiness of the gods who share the same karma, to humans and asuras, etc. For all of these, there is no complete agreement on a single object. Even just water, the gods see it as nectar, etc. Even just a cloud, the Paranirmita-vasavartins, etc., cause rain of jewels and flowers to fall. The Thirty-three and the Four Great Kings cause rain of nectar to fall. Humans see it as water. Animals are completely tormented and can only barely drink it. Pretas see it as rain of pus and blood. Hell beings see it as rain of burning embers. As the Two Truths says: "One object, minds are different, therefore seeing things as unaccomplished." These appear as different things in the external environment, but in reality, there is no other real establishment. And these are all due to the different karmas of each. As the Bodhisattvacaryāvatāra says: "Who made the burning iron ground? Where did these masses of fire come from? The Buddha said that all of them are due to sinful minds." Just like that. Among these, what appears particularly strong is that the beings of each type of place, some are happy, some are suffering, and some are in an intermediate state. The way they appear is that even to the same giver, the gods hold them separately as enemy, friend, and neutral. Some food appears as poison to some, and some appearances appear as darkness to some, etc. There are many internal inconsistencies. These are also transformations of their respective desires. As it says in the Dharma Category of the Noble Jewel Stack Sutra: "Karma is diverse, so it is like a painter." Just like that. Specifically, for the bardo that exists in its own nature, being bound by the five aggregates, the appearance of the five bodies naturally ceases; being bound by the elements and sense bases, the appearance of light and color naturally ceases; being bound by karma and afflictions, the appearance of wisdom and dharmata naturally ceases. The way the dying bardo appears is that the elements of the body are disturbed, so the suffering of the external environment is experienced.