Tibetan
ར། ཁྲེགས་ཆོད་དུ་རགས་པའི་སོགས་གསུངས་པ་ནི། ཁྲེགས་ཆོད་དུ་རགས་པ་རྩ་རླུང་ལ་བརྟེན་པ་ལས། ཐོད་རྒལ་དུ་འོད་རྩ་དྭངས་པ་ངོས་བཟུང་ནས་སྒྲོན་མ་དངོས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། གཞན་ཡང་རྩ་དང་འཁྲུལ་འཁོར་གྱིས། །རང་བཞིན་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །ཆུ་བུར་མིག་གིས་མཐོང་བའོ། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་སྣང་བྱེད་སྒོའི་ཁྱད་པར་དང་། དྲུག་པ་མཐོང་བ་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ཁྲེགས་ཆོད་དུ་དབང་པོ་སོགས་གསུངས་པ་ནི། སྣང་བྱེད་སྒོའི་ཁྱད་པར་ནི། ཁྲེགས་ཆོད་དུ་དབང་པོ་དྲུག་གི་སྒོ་མ་དག་པ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དྭངས་འཚོལ་བ་ལས་ཐོད་རྒལ་དུ་དག་པ་འོད་གསལ་གྱི་སྒོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྐུལ་བས་སྒྲོན་མ་བཞིའི་སྣང་བ་འཆར་བས་འཕགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ནི། །འཇུག་པའི་རླུང་གིས་བསྐུལ་བ་ཡིས། །སྒྲོན་མ་བཞི་ལས་ལས་བཞིར་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །མཐོང་བ་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་བལྟར་མེད་རིག་པ་ནང་དྭངས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་དྭངས་འཚོལ་བ་ལས། ཐོད་རྒལ་དུ་ཕྱི་ནང་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་གྱི་དབང་པོའི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་སྣང་བ་ལ་དངོས་སུ་དཔྱོད་པའི་ཁྱད་ཞུགས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ། །ཐིག་ལེ་སྐུ་དང་འཁྲུལ་སྣང་དག །རང་བཞིན་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད། །གཉིས་མེད་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ། ཉམས་མྱོང་འཕེལ་སྣང་གི་ཁྱད་པར་ནི། ཁྲེགས་ཆོད་གྱིས་ཕྱི་ཡུལ་སྣང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་སྣང་དུ་བཅུག་ནས་སྤོང་ལེན་མེད་པའི་ངང་དུ་རྒྱས་འདེབས་པས་མྱུར་དུ་དེ་དག་མི་གྲོལ་བ་ཉིད། ཐོད་རྒལ་དུ་གནད་གཅུན་པས་སྐད་ཅིག་ནས། ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་འཛིན་དང་བཅས་པ་རང་སངས་ཏེ། མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པ་རྒྱས་འདེབས་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཕེལ་སྣང་ཟླ་བ་ཡར་ངོ་བཞིན་གོང་དུ་འཕེལ་ཏེ་སྣང་བ་བཞི་ཚད་དུ་ཕྱིན་ནས་མྱུར་དུ་གྲོལ་བ་ཉིད། དེ་ལས། སྣང་ཚུལ་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རང་དག་ནས། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ཞེན་དག་པ་དང་། །འབྱུང་བའི་རགས་པ་དག་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དག་པ་འཕེལ་སྣང་སྟོན། །དེ་ལས་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཅེས་སོ། །ཕྱི་མ་འདི་ཡེ་ཤེས་བླ་མར་དངོས་སུ་མི་གསལ་བས་དཔྱོད། ༈ རི༷ག་པ༷་ནི་ངོ་བོ། རང་བཞིན། ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་གདངས་གསེར་གྱི་སྐུད་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཐིག་ལེ་སྤྲས་པའོ། །རྡོ༷་རྗེ༷་ནི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ངོ་བོ་བཟང་ངན་མེད་
Chinese
ར། 关于彻却中粗显等的说法是：彻却中粗显是依赖于脉气，而在脱噶中，是认定明亮的明点脉，作为灯明的真实道。正如其本身所说：此外，通过脉和轮，自性显现的五种智慧，能像水泡眼一样见到。如此等等。第五，显现之门的差别，以及第六，所见根的差别，即彻却中所说的根等。显现之门的差别是：在彻却中，六根之门不净，在心的法中寻求清净，而脱噶中，清净的光明之门被智慧之气所推动，四灯明的显现生起，因此更为殊胜。正如其本身所说：从门中如何生起呢？由进入之气推动，从四灯明中生起四种事业。如此等等。所见根的差别是：彻却是通过无可见的觉性内清净的根来寻求清净，而脱噶中，内外智慧通透的根的法界和智慧无离无合的显现，直接进行观察，具有这种差别。正如超越之论所说：在清净法界的灯明中，明点、身和错乱显现，自性本身和本体本身，无二无别，无离无合地显现。如此等等。第七，体验增长显现的差别是：彻却将外境显现之心的错乱放入显现中，在无取舍的状态中进行扩展，因此不能迅速解脱。脱噶中，通过要点控制，刹那间，内外错乱显现连同错乱执着一起自然解脱，无需在未舍弃之处扩展清净，智慧的增长显现如上弦月般向上增长，四种显现达到顶点后迅速解脱。正如其本身所说：显现的方式不是错乱，在因缘清净的自性中，有实和无实自然清净后，五根的对境执着清净，以及五大的粗显清净，智慧清净，显示增长显现。由此达到穷尽的法性。如此等等。后者没有真实显现为智慧上师，因此需要观察。༈ རི༷ག་པ༷་ནི་ངོ་བོ། （藏文）རིག་པ་ནི་ངོ་བོ།（梵文天城体，不可考）(梵文罗马拟音，不可考)（汉语字面意思，觉性是本体）。རང་བཞིན། ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་གདངས་གསེར་གྱི་སྐུད་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཐིག་ལེ་སྤྲས་པའོ། །རྡོ༷་རྗེ༷་ནི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ངོ་བོ་བཟང་ངན་མེད་
English
R. Regarding the statements about the grossness of Trekchö, etc.: The grossness in Trekchö relies on the channels and winds, whereas in Tögal, the clear light channels are identified, and the lamps are made the actual path. As it says in the same text: Furthermore, through the channels and movements, the five wisdoms of self-appearing nature are seen with eyes like bubbles. And so on. Fifth, the difference in the manifesting door, and sixth, the difference in the seeing faculty, as stated in Trekchö regarding the faculties, etc.: The difference in the manifesting door is: In Trekchö, the impure doors of the six faculties seek purity in the dharmas of the mind, whereas in Tögal, the pure clear light door is stimulated by the wisdom wind, and the appearance of the four lamps arises, thus being superior. As it says in the same text: How does it arise from the door? Stimulated by the entering wind, from the four lamps arise the four actions. And so on. The difference in the seeing faculty is: Trekchö seeks purity through the invisible, inwardly clear faculty of awareness, whereas in Tögal, the sphere of the all-penetrating wisdom faculty, both internal and external, and the appearance of wisdom without separation or union, are directly examined, thus possessing this difference. As it says in the Transcendent Treatise: In the lamp of the pure realm of reality, bindus, bodies, and illusory appearances, self-nature itself and essence itself, appear inseparably and without separation or union. And so on. Seventh, the difference in experiential increasing appearance is: Trekchö allows the delusion of external appearances and mind to enter into appearance, and expands in a state of non-acceptance or rejection, thus not quickly liberating them. In Tögal, by controlling the key points, in an instant, external and internal delusory appearances, together with delusory clinging, are self-liberated, and without relying on expanding purity in an unabandoned state, the increasing appearance of wisdom increases upwards like a waxing moon, and after the four appearances reach their limit, liberation is swift. As it says in the same text: The way of appearing is not delusion, but in the self-nature of pure causes and conditions, after the real and unreal are naturally purified, the clinging to the objects of the five senses is purified, and the grossness of the elements is purified, wisdom is purified, showing increasing appearance. From that comes the nature of exhaustion. And so on. This latter one does not clearly appear as the wisdom lama, so it needs to be examined. ༈ རི༷ག་པ༷་ནི་ངོ་བོ། (Tibetan) རི༷ག་པ༷་ནི་ངོ་བོ། (Sanskrit Devanagari, Not Available) (Sanskrit Romanization, Not Available) (Chinese literal meaning, Awareness is the essence). རང་བཞིན། ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་གདངས་གསེར་གྱི་སྐུད་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཐིག་ལེ་སྤྲས་པའོ། །རྡོ༷་རྗེ༷་ནི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ངོ་བོ་བཟང་ངན་མེད་
Tibetan
པར་མཉམ་པའོ། །ལུ༷་ནི་ལུ་མའི་ཆུ་ལས་ཆུ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་བྱེད་པའོ། གུ༵༷་ནི་དེའི་ནང་དུ་ལྟ་སྒོམ་འགུག་པར་བྱེད་དོ། རྒྱུད༷་ནི་འཁོར་འདས་ལ་ཁྱབ་ཅིང་སྣང་བ་དེའི་ཚོགས་རྣམས་ལས་སྐུ་དང་ཐིག་ལེ་འཕྲོ་བ་དང་མཆེད་པ་དང་། འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། ། ༼༈༽ ཐོད་རྒལ་གྱི་རྒྱབ་ཡིག་ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་བརྒྱད་དེ། གནས། ངོ་བོ། ལམ། སྒོ། ཡུལ། རྩལ། བྱེད་ལས། འབྲས་བུའོ། །གནས་ནི་གློ་བ་ན་རྩ་གྲོ་སོག་གི་སྦུ་གུ་ཙམ་རླུང་གིས་གང་བ་ལས། དབུགས་ཐམས་ཅད་མཆེད་པའི་རྟེན་བྱེད་པ་སྙིང་ག་དང་འབྲེལ་བ་ན་གནས་ཏེ། གསེར་ཕྲེང་ལས། གནས་ནི་རླུང་ཅན་གྲོང་ན་གནས། ཞེས་སོ། ངོ་བོ་དེ་ནི་སྙིང་གའི་རིག་གདངས་རླུང་དང་འདྲེས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རླུང་དེ་རྟ་ལོང་བ་རྐང་ཅན་དང་། རིག་གདངས་མི་འཕྱེ་བོ་མིག་ཅན་གཉིས་འཕྲུལ་བ་ལྟ་བུའོ། །ལམ་ནི་གློ་བ་ནས་རྩ་འདབ་སོ་སོ་ལ་སོང་བའི་རླུང་གིས་སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཁ་སྣ་དང་དབང་པོ་སོ་སོའི་སྒོ་ལ་རླུང་རྒྱུ་བའི་རྩ་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྒོ་ནི་དབང་པོ་སོ་སོ་དང་ཁ་སྣའོ། །ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དྲུག་གོ །རྩལ་ནི་གཟུང་འཛིན་དགག་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་སོ། །བྱེད་ལས་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དང་བག་ཆགས་དུ་མ་གསོག་པར་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་ཡང་བརྒྱད་ལས། གནས་ནི་ཙིཏྟ་རིན་པོ་ཆེ་མཆོང་གུར་ཕུབ་པ་འདྲ་བའི་དབུས། འོད་གསལ་གྱི་རྩ་འདབ་བཞིའི་ལྟེ་བ་ལ་དྭངས་མའི་དྭངས་མ་ཉུང་འབྲུ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། གནས་པ་ཐུགས་ཏེ་ཙིཏྟའི་དཀྱིལ། ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ནི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ངོ་བོ་སྟོང་། རང་བཞིན་གསལ། ཐུགས་རྗེ་འགག་པ་མེད་པར་མར་མེའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་འོད་དང་སྐུར་འབར་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཙིཏྟ་རིན་ཆེན་གཞལ་ཡས་ན། །ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའི་ཆ། །སྟོང་གསལ་འདུས་པ་སྐུ་ཡི་གདངས། །ཞལ་ཕྱག་རྫོགས་པ་བུམ་སྐུའི་ཚུལ། །ལྷུན་གྲུབ་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་གནས། །ཐུགས་རྗེ་ཁ་དོག་སོ་སོར་གསལ། །ཞེས་སོ། །དེའི་རྩལ་དུང་ཁང་ན་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །གནས་ནི་ཀླད་པ་དུང་ཁང་
Chinese
如同印刷一般。鲁(藏文：ལུ༷)，就像从鲁玛之水中，水无增减地流出一样，是显现身和智慧的方式。古(藏文：གུ༷༷)，是用于勾召其内的观修。诀(藏文：རྒྱུད༷)，是遍布轮涅，并从显现的集合中，清晰地显现出身和明点放射、扩展、聚集等。 （༈）从妥噶的背文《日月星辰》中可知，心和智慧的区分有二。首先，心的区分有八种：处所、自性、道路、门、境、能力、作用、果。处所，位于肺部，在如毛发般细微的脉管中，充满气息，作为气息运行的依处，与心相连而存在。如《金鬘》中所说：“处所位于有风的城市中。”自性，是心脏的明觉与气息混合而产生的分别念。气息如同跛足的盲马，明觉如同有眼的无用之人，二者相互作用。道路，是从肺部到各个脉瓣的气息，为了觉知五根的对境，气息在口鼻和各个感官之门流动的脉道。门，是各个感官和口鼻。境，是色等六识的六境。能力，是能取所取、否定肯定等各种分别念。作用，是积聚业、烦恼和习气等。果，是产生轮回的一切痛苦。第二，智慧的区分也有八种：处所，位于如倒扣帐篷般的珍宝自性（藏文：ཙིཏྟ་）中心，光明脉瓣四瓣的中心，依靠着如芥子般大小的清净精华。如《摩尼宝鬘》中所说：“处所是心，位于自性（藏文：ཙིཏྟ་）的中心。”自性，是明觉的智慧，其自性为空，自性光明，大悲无有止息，如同灯芯般，以光和身而燃烧。如《彻底摧毁》中所说：“在珍宝自性（藏文：ཙིཏྟ་）的宫殿中，自性从初始即清净的部分，空明融合是身的明觉，面容手足圆满是宝瓶身的形象，自然成就安住于光明的团块中，大悲各自颜色分明。”其能力，位于颅腔中，是安住于忿怒本尊坛城之中。如金刚萨埵心之明镜中所说：“从那之中产生的智慧，处所是头颅的颅腔
English
Like a print. Lu (Tibetan: ལུ༷), just as water flows from the water of Luma without increasing or decreasing, is the way to manifest body and wisdom. Gu (Tibetan: གུ༷༷), is used to invoke contemplation within it. Jue (Tibetan: རྒྱུད༷), pervades samsara and nirvana, and from the collection of appearances, clearly manifests the radiation, expansion, and aggregation of body and bindu. (༈) From the back text of Tögal, "Sun, Moon, Planets, and Stars," it is known that there are two distinctions between mind and wisdom. First, there are eight distinctions of mind: place, nature, path, gate, object, ability, function, and result. Place, located in the lungs, in the minute vessels like hairs, filled with breath, serves as the basis for the movement of breath, and exists in connection with the heart. As stated in "Golden Garland": "The place is located in the city with wind." Nature, is the conceptualization produced by the mixture of the heart's awareness and breath. The breath is like a lame blind horse, and the awareness is like a useless person with eyes, the two interact. Path, is the breath from the lungs to each vessel valve, in order to perceive the objects of the five senses, the vessel path through which breath flows in the mouth, nose, and each sensory gate. Gate, is each sensory organ and the mouth and nose. Object, is the six objects of the six consciousnesses, such as form. Ability, is all kinds of conceptualizations such as grasping and holding, negating and affirming. Function, is to accumulate karma, afflictions, and habitual tendencies, etc. Result, is to generate all the sufferings of samsara. Second, there are also eight distinctions of wisdom: place, located in the center of the precious citta, which is like an overturned tent, in the center of the four petals of the radiant vessel, relying on the pure essence as small as a mustard seed. As stated in "Mani Garland": "The place is the heart, located in the center of citta." Nature, is the wisdom of awareness, its nature is emptiness, its nature is luminosity, great compassion is without cessation, like the wick of a lamp, burning with light and body. As stated in "Utter Destruction": "In the palace of the precious citta, the nature is pure from the beginning, the union of emptiness and luminosity is the radiance of the body, the complete face and hands are the form of the vase body, naturally accomplished dwelling in the mass of light, great compassion is clear in each color." Its ability, located in the cranial cavity, is dwelling in the mandala of wrathful deities. As stated in Vajrasattva Heart Mirror: "From the wisdom arising from that, the place is the cranial cavity of the head.