Tibetan
།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱབ་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པར་ལྡན། །ཞེས་འདི་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་མེ་དོང་དུ་མཆོངས་སོ། །མེ་དོང་དེ་ཡང་མེ་ཏོག་གི་རྫིང་བུར་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་བུ་དེ་པདྨའི་སྟེང་དུ་འདུག་པ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་ཕབས་སོ། ། ༈ ཡང་སྔོན་འཛམ་གླིང་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱི་ལིང་གར་ལི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་བཙལ་བ་ན། བྲམ་ཟེ་ལེའུ་དུ་ཆ་ཞེས་བྱ་བས་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་ལྕགས་གཟེར་སྟོང་གིས་བཏབ་ན་ཆོས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་ཁས་བླངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བཅས། །ཆོས་ཀུན་སྟོང་པས་བདག་པོ་མེད། །བདག་གི་བ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་མགུ་ཞིང་ལུས་ལ་ལྕགས་གཟེར་སྟོང་བཏབ་པའོ། །དེ་ནས་བདེན་ཚིག་བརྗོད་པས་ལུས་སྔ་མ་བཞིན་གྱུར་ཏོ། ། ༈ དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་གསུང་སྣ་ཚོགས་སོགས་ཀྱི་སྐབས། དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ངེས་དོན། སེམས་ཅན་གང་ཟག་དང་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་ནི་དྲང་དོན། དྲང་ངེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་བརྒྱད་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ལམ་ལ་འཇུག་པ་དྲང་དོན་དང་། །འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་ངེས་པའི་དོན།། ཀུན་རྫོབ་སྒྲུབ་བྱེད་དྲང་དོན་དང་། །དོན་དམ་སྒྲུབ་བྱེད་ངེས་པའི་དོན། །ལས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་དྲང་། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཟད་སྟོན་ངེས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བསྟན་པ་དྲང་། །རྣམ་བྱང་བསྟན་པ་ངེས་པའི་དོན། །འཁོར་བར་སྐྱེ་བྱེད་དྲང་དོན་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་ངེས་པའི་དོན། །ཚིག་འབྲུ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་དྲང་། །ཟབ་ཅིང་བརྟགས་དཀའ་ངེས་པའི་དོན། །ཚིག་མང་སེམས་ཅན་མགུ་བྱེད་དྲང་། །ཚིག་ཉུང་བཟུང་བདེ་ངེས་པའི་དོན། །བདག་སོགས་གཙོར་བཤད་དྲང་བའི་དོན། །བདག་མེད་བསྟན་པ་ངེས་པའི་དོན། །ཞེས་སོ། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ཞེས་ཕལ་ཆེར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཁྱོགས་པོར་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ་ཅན་བཞི་ནི། གཞུག་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ཉན་ཐོས་པ་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི། གཟུགས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨོས་པས། ཉན་པ་པོས་དོན་ལ་གྲུབ་པར་གོ་ནས་འཇུག་ལ། འཆད་པ་པོས་སྣང་ཚོད་ལ་རྨི་ལམ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པ་བཞིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་ད
Chinese
以菩提心救护，具有菩萨的行为。这样说完之后，立即跳入火坑。那火坑也变成了花的池塘，王子坐在莲花上，诸神降下花雨，淹没到膝盖那么深。 ༈ 此外，过去在这个赡部洲，世尊自己变成了伟大的国王，名叫比陵伽尔里。当他寻找讲授正法的人时，一位名叫列乌杜恰的婆罗门说：“如果用一千根铁钉刺入你的身体，我就施舍佛法。”他像这样答应了。那位婆罗门说：“诸行皆无常，诸生皆具苦，诸法皆空无自性，我也并不存在。”听了这些话，他很高兴，让人把一千根铁钉刺入了他的身体。然后，他说出真实语，身体恢复如初。 ༈ 关于直说、隐说、委婉说等各种说法。 直说和隐说的区别是：宣说一切法皆为空性是究竟义，宣说众生、人、士夫等是方便义。 直说和隐说的八种不同特征是，如是说： 入道是方便义，入果是究竟义。 世俗谛的建立是方便义，胜义谛的建立是究竟义。 进入事业的行动是方便，宣说业和烦恼的止息是究竟。 宣说一切烦恼是方便，宣说清净是究竟义。 轮回的产生是方便义，轮回和涅槃无二是究竟义。 宣说各种词句是方便，深奥且难以考察是究竟义。 众多词句使众生喜悦是方便，词句少易于掌握是究竟义。 主要宣说我等是方便义，宣说无我是究竟义。 像这样。 委婉说是指，大多数情况下，不能按字面意思理解，而是以其他方式曲折转换的四种方式。 引入的委婉说是指，为了逐渐引入声闻乘的教法。 宣说人无我的色等法存在，说“色是存在的”，听者理解为在意义上成立而进入，而讲者则认为是在显现上如梦一般存在。 特性的委婉说是指，对于三种特性，
English
Protecting with the mind of enlightenment means possessing the conduct of a Bodhisattva. As soon as he said this, he jumped into the pit of fire. That pit of fire turned into a pool of flowers, and the prince sat on a lotus, and the gods rained down flowers until they were knee-deep. ༈ Furthermore, in the past, in this Jambudvipa, the Bhagavan himself became a great king named Bilingagarli. When he sought someone to teach the sacred Dharma, a Brahmin named Leu Ducha said, "If you have a thousand iron nails hammered into your body, I will give you the Dharma." He agreed to this. The Brahmin said, "All conditioned things are impermanent, all births are accompanied by suffering, all phenomena are empty and without self, and I also do not exist." He was pleased with these words and had a thousand iron nails hammered into his body. Then, by uttering words of truth, his body became as before. ༈ Regarding the occasions of various teachings such as direct and indirect, and those requiring interpretation. The difference between direct and indirect meaning is: teaching that all phenomena are emptiness is definitive meaning; teaching about sentient beings, persons, and individuals is provisional meaning. The eight different characteristics of direct and indirect meaning are, as it is said: Entering the path is provisional meaning, entering the fruit is definitive meaning. Establishing conventional truth is provisional meaning, establishing ultimate truth is definitive meaning. Engaging in the activity of karma is provisional, teaching the cessation of karma and afflictions is definitive. Teaching about all afflictions is provisional, teaching about purification is definitive meaning. The arising of samsara is provisional meaning, the non-duality of samsara and nirvana is definitive meaning. Teaching various words and phrases is provisional, being profound and difficult to examine is definitive meaning. Many words pleasing sentient beings is provisional, few words easy to grasp is definitive meaning. Primarily explaining about self, etc., is provisional meaning, teaching about selflessness is definitive meaning. Like this. "Intended meaning" means that, for the most part, it should not be taken literally, but rather in a way that is twisted and transformed into another form, of which there are four types. The "intended meaning of introduction" refers to gradually introducing the teachings of the Hearers (Shravakas). Saying that the forms and other phenomena of the selflessness of persons exist, by saying "form exists," the listener understands it as established in meaning and enters, while the speaker intends it to exist like a dream in appearance. The "intended meaning of characteristics" refers to the three characteristics,
Tibetan
གོངས་ནས་སམ། དོན་དམ་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་གདོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའང་ཀུན་བརྟགས་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་དོན་དུ་ངེས་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་མུ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་གྲུབ་ལ་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། །དོན་དམ་པ་ཡིན་ཞིང་བདག་ཉིད་ལ་མ་དག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོར་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། གདུལ་བྱ་གང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྤང་བྱ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་དུས་སུ་བྱོན་པའི་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ནི་སྐུ་ཚད་ཆུང་ཞིང་སྐུ་ཚེ་ཡང་བརྒྱད་ཅུ་ལས་མ་བཞུགས་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་ཞིང་ཡང་མ་དག་ལ་གདུལ་བྱ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་སོགས་དུས་བཟང་བསྐལ་པ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་སུ་བྱོན་པས་དེ་དག་ནི་མཆོག་ལ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལས་དམན་ནོ་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་བརྙེས་པའི་གཉེན་པོར་ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་སུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཉན་པ་པོས་རྣམ་གཟིགས་ཀྱང་སྟོན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མཆོག་དམན་མེད་པར་འཛིན་ཞིང་། འཆད་པ་པོས། ཚོགས་རྫོགས་པར་མཉམ། ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་མཉམ། འགྲོ་དོན་མཛད་པར་མཉམ་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་པའོ། །མཛོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་དང་ནི། །ཆོས་སྐུ་འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་པ། །མཉམ་པ་ཉིད་དེ་སྐུ་ཚེ་དང་། །རིགས་དང་སྐུ་བོང་ཚད་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། མུ་སྟེགས་སོགས་ཁ་ཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་རྟོགས་པར་སླའོ་ཞེས་དམན་པར་འཛིན་པ་སོགས་ལྡོག་པའི་ཆེད་དུ་བརྡ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བསྟན་པ་རྣམས་ཏེ་དཔེར་ན། སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོར་ཤེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་རབ་ཉོན་མོངས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཅི་ལ་དགོངས་པའི་དོན་བཤད་ན། སེམས་རྣམ་གཡེང་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་ལ་སྙིང་པོར་ཤེས་པ། གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་བཞི་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་མི་གཙང་བདག་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་གནས་པ་དང་། གཞན་དོན་དཀའ་སྤྱད་ཡུན་རིང་པོའི་ཉོན་མོངས
Chinese
或者，从胜义谛的角度来说，就像所说的无自性、本来就已涅槃等等。也就是，遍计所执相是无自性的，因为实际上没有确立。依他起相是生无自性的，因为从四句生没有成立。圆成实相是胜义谛无自性的，因为是胜义谛，并且自身具有不净等等戏论的自性不存在的缘故。作为对治而委婉地考虑，是为了去除所化众生相续中的所断而说的。比如，在寿命百岁时出现的释迦王，身量矮小，寿命也只有八十岁，并且所依的国土也不清净，所化众生也具有五浊。像佛陀毗婆尸等出现在时运好的圆满劫时，那些是殊胜的。我的导师比他们差啊，为了对治这种对佛的轻蔑，就像说我那时那时成了毗婆尸佛一样。听者认为毗婆尸也是导师，从而无有高下地执持。说法者从圆满资粮相同、获得法身相同、成办利生事业相同这三方面来考虑。《俱舍论》中说：诸佛皆于资粮及，法身利生行事等，皆悉相同唯寿命，种族身量则非等。就像这样。翻译时委婉地考虑，有些外道等认为佛的经典容易理解而轻视等等，为了遮止这些，通过翻译成其他词语，从而显示出非常难以理解，比如：无实知为实，颠倒处安住，烦恼极烦恼，得证胜菩提。就像这样说。解释一下这是从什么角度考虑的。心散乱是实有，而知其为无实有。将净乐常我执为四颠倒，而从那颠倒过来的是，无常苦无我不净，通过了悟这些而安住，以及为了他义而长期苦行之烦恼。
English
Or, from the perspective of the ultimate truth, it is like saying that there is no self-nature, and that it is originally in Nirvana, and so on. That is, the imputed nature is without self-nature, because it is not actually established. The dependent nature is without self-nature of arising, because arising from the four possibilities is not established. The perfectly established nature is without self-nature of the ultimate truth, because it is the ultimate truth, and the nature of impurity and other elaborations does not exist. Considering it euphemistically as an antidote is to remove the objects to be abandoned in the minds of the beings to be tamed. For example, the Shakya king who appeared when the lifespan was one hundred years was short in stature, and his lifespan was only eighty years, and the land he relied on was also impure, and the beings to be tamed also had the five degenerations. Buddhas like Vipashyin, etc., appeared in the auspicious and perfect kalpa, so those are superior. My teacher is inferior to them. To counteract this contempt for the Buddha, it is like saying that I became the Buddha Vipashyin at that time. The listener thinks that Vipashyin is also the teacher, so they hold it without high or low. The speaker considers the three aspects of the same accumulation of merit, the same attainment of the Dharmakaya, and the same accomplishment of benefiting beings. The Abhidharmakosha says: All Buddhas are equal in merit, Dharmakaya, and activities for the benefit of beings, but not in lifespan, lineage, and body size. It's like this. Considering it euphemistically in translation, some heretics, etc., think that the Buddha's scriptures are easy to understand and despise them, etc. To prevent these, by translating into other words, it is shown to be very difficult to understand, for example: Knowing the unreal as real, dwelling in the inverted, being extremely afflicted by afflictions, one will attain supreme enlightenment. It is said like this. Let me explain what this is considering. Mental distraction is real, but knowing it as unreal. Considering purity, pleasure, permanence, and self as the four inversions, and what is inverted from that is impermanence, suffering, no-self, and impurity. By realizing these, one dwells, and the afflictions of long-term asceticism for the sake of others.