Tibetan
ཚན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མཚན་རྟོག་སྡོམ་པ་ཉིད་སྔགས་སྡོམ་གྱི་ངོ་བོར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཨོ་རྒྱན་འཇིགས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབང་པོས། འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་བུམ་དབང་གི་ལྟ་བ་དངོས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་གཞི་གནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྟོགས་པས་སྡུག་བདེན་འཁོར་བའི་སྣོད་བཅུད་འགོག་བདེན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་དབྱེར་མེད་ཅིང་། ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྣམ་རོལ་དུ་འཆར་ཞིང་། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱོར་སྒྲོལ་གྱི་དགེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ཀུན་འབྱུང་ལས་ཉོན་གཉིས་པོ་ལམ་བདེན་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མཁན་ཆེན་གྱིས་མཛད་པའི་བདེན་བཞིའི་རྣམ་བཤད་ལས། གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ལོག་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཞུགས་ནས། རྣམ་མཁྱེན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། སྤྱིར་བདེན་བཞི་ལས་མི་འདའ་ཡང་། ཉམས་སུ་ལེན་ལུགས་ལ་ཁྱད་པར་འདི་ཡོད་དེ། སྡུག་བདེན་འཁོར་བའི་སྣོད་བཅུད་འདི་རྣམས་ལ། གནས་ལུགས་དང་སྣང་ལུགས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས། གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་འཇལ་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྣང་སྟོང་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལྷག་པའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་བཞུགས་པས་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེ འདམ་རྫབ་ཀྱི་ནང་གི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་རང་ངོ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་། སྡུག་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་འགོག་བདེན་དུ་གནས་པས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་གཞི་རྒྱུད་དམ་སྦྱང་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བའམ། གྲུབ་མཐའ་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །སྣང་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་འཇལ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་དུ་ཞེན་པའི་སྣང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ལ་མ་རྟོག་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཟེར་ཏེ་སྦྱང་བྱ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པར་བཞག་གོ། །ལས་ཉོན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་ཡང་། རང་བཞིན་ཤེས་པས་ལམ་དུ་འགྲོ་ཚུལ་དང་། རང་གར་ཤོར་བས་ཀུན་འབྱུང་དུ་འགྲོ་ཚུལ་གཉིས་ལས། ལམ་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི་ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་ཁོ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གློད་ནས་བཞག་པས་རྩལ་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་ཆབ་རོམ་ཆུར་ཞུ་བའམ། རླབས་རྒྱ་མཚོར་ཐིམ་པ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྷང་ངེར་འཆར། དེ་ཙ་ན་གཉེན་པོ་གཞན་མ་དགོས་པར་ཉོན་མོངས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བས་ཀུན་འབྱུང་ལམ་བདེན་དུ་སོང་བས་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ངག་གི་ལས་རྣམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཅིང་། དེ་དགེ་སྡིག་ཏུ་སྒྱུར་བའི་བྱེད་པ་པོ་སེམས་ཡིན་པས། སེམས་ཉིད་གཟུང་འཛིན་ཨ་འཐས་སུ་མ་ཞེན་པར་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་རང་འགྲོས་ཀྱི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་ཤེས་རབ་དང་། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དངོས་གཞི་ལྷ་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པས་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་དག་སྣང་དུ་འཆར་བ། རྗེས་སུ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་ཉེ་ལམ་དུ་སོང་བ་ནི་ཐབས་ཏེ། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ལྟ་བུས་ཟིན་ན་ལས་ཀྱང་ལམ་དུ་འགྲོ་བའོ། །རང་གར་ཤོར་བས་ཀུན་འབྱུང་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་བ་དང་བྲལ་ནས་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་དུ་ཤོར་ན་ལས་བསགས་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་འཕེན་པས་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གནད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ནས་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་གདེངས་དང་ལྡན་ན་སྡུག་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་འགོག་བདེན་དུ་ཤེས་ནས་ཀུན་འབྱུང་ལམ་བདེན་དུ་འཁྱེར་ནུས་པས། འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྱུར་ཏེ་སྤང་བྱ་གཉེན་པོར་སོང་ནས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ དཔལ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེའི་བླ་མ་རྒྱངས་འབོད་དང་འགྲེལ་བ་ལས། དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཡི་མཐར་ཐུག །དག་ཆེན་དབྱིངས་དེ་དམ་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ཡི་བརྗོད་བྱ། །དགོངས་པ་དེ་རྟོགས་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་དུ་བཞུགས་པ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་འདུས་རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་མཁྱེན་ནོ། །ཆོས་ཟད་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ། །ཚད་ཕེབས་རིག་གདངས་ལོངས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཆར་གཞི། །མངོན་སུམ་གོང་འཕེལ་སྤྲུལ་སྐུའི་སྣང་བ་ལ་རོལ་པའི། །སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་མཁྱེན་ནོ། །ཐབས་མཁས་རྣམ་རོལ་དུས་གསུམ་བླ་མ་ཀུན་དབྱེར་མེད། །ཟུང་འཇུག་ཀློང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་མཚོ་ཡི་ཁྱབ་བདག །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་དགོངས་པའི་རྩལ་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི། །རྩ་
Chinese
如是观之，以特殊方便，将名相誓言安立为咒誓之体性。如是说。邬金吉美确吉旺波云：“轮回之因果，即集谛与苦谛二者，涅槃之因果，即灭谛与道谛二者，此二者无别，是为轮回涅槃无别之见，乃瓶灌之真实见解。即是说，将一切显现世间器情万法，皆证悟为本自具足之坛城，故苦谛轮回之器情与灭谛之身与智慧无别，五毒烦恼显现为五智之游舞，以方便摄持之结合解脱之善妙相状，即是道谛，故集谛之业与烦恼二者，与道谛无别而观之。”如是说。堪布所著之《四谛释》中云：“密宗无上瑜伽金刚乘之宗派，亦是从轮回之因果中解脱，趋入涅槃之因果，从而现证一切智智，故总的来说，不离四谛，然于修持之方式上，有此差别。即苦谛轮回之器情万法，分为实相与显现二者，从实相之角度衡量，则显现之种种万法，其自性离戏，乃自生之智慧，显空二谛无别，安住于殊胜之法身大界中，故称之为基位任运成就之佛陀，如淤泥中之宝珠般，自性清净存在，苦谛之自性安住于灭谛中，故称之为轮回涅槃无别。彼即是基续或所调伏之对境。如是证悟，即是轮回涅槃无别之见或宗派。从显现之角度衡量，则对于各自之凡夫，执着于自相续之显现，如何显现之外内诸法，称之为未证悟之错乱显现，乃所调伏之对境。彼即是安立为苦谛。对于业与烦恼之集谛，亦有自性以智慧而趋入道用之方式，以及任其漂泊而趋入集谛之方式二者，趋入道用之方式，即无论生起何种烦恼，皆
Chinese
不作扬弃取舍，于其自身上放松安住，则于本位上解脱，如冰消于水，或波浪融入大海般，烦恼自身之体性，朗然显现为离戏本初之智慧。尔时无需其他对治，烦恼即显现为智慧，故使集谛转为道谛，是名烦恼转为道用。身语之业，其体性亦是无记，能使彼等转为善恶者，乃是心，故心莫执着于能取所取，任其所显现之体性，不作改造，于法性空性之自性中解脱，是为智慧。方便为殊胜之发心，正行为本尊、明咒、三摩地之作用，使庸常之显现执着显现为清净，后于圆满二资粮之近道中行持，是为方便。若以如此殊胜之方便智慧摄持，则业亦能转为道用。任其漂流而转为集谛之方式为：若离殊胜之方便智慧，思与行二者皆漂流于庸常自续中，则积业而抛入无边轮回，故转为集谛之谛实。是故若能如实了知金刚乘之道的要点，并具足证悟串习之把握，则能了知苦谛之自性为灭谛，并能将集谛转为道谛。故轮回之因果转为涅槃之因果，当舍弃者转为对治，则能现证轮回涅槃无别之证悟。如是宣说。 ༈ 顶果钦哲仁波切之上师遥呼及注释中： 界智无别佛陀意，究竟大净界即是，正法海之所诠说，证悟彼意圣僧众，三宝总集根本师，祈请您垂念。 法尽意趣法身佛之体性，圆满觉受报身坛城之显现，现前增上化身之显现中享用，三身无别根本上师，祈请您垂念。 善巧方便种种游舞三世上师皆无别，双运空性坛城海之遍主，法性虚空以意之力量而行持之，根本
English
Without acceptance or rejection, by releasing and settling on its own, it is liberated on the basis of its essence, like ice melting into water, or waves dissolving into the ocean, the very nature of afflictions clearly manifests as the uncontrived, innate wisdom. At that moment, without needing any other antidote, the afflictions themselves arise as wisdom, thus transforming the origin of suffering into the path of truth, which is called transforming afflictions into the path. The actions of body and speech are also of an unspecified nature, and it is the mind that transforms them into virtue or vice. Therefore, if the mind itself does not cling to the duality of grasping and being grasped, but releases the essence of whatever arises, without manipulation, into the self-existing flow of the emptiness of reality, that is wisdom. The means is the special generation of bodhicitta, and the actual practice is the activity of deity, mantra, and samadhi, which causes ordinary appearances and attachments to arise as pure appearances. Afterwards, proceeding on the near path of perfecting the two accumulations is the means. If one is sustained by such special means and wisdom, then even actions can go on the path. The way in which one goes to the origin of suffering by being carried away is: if one is separated from special means and wisdom, and both thought and action are carried away into ordinary self-control, then one accumulates karma and is thrown into endless samsara, thus going to the truth of the origin of suffering. Therefore, if one knows the essential points of the Vajrayana path as they are, and possesses the confidence of realization and familiarity, then one can know the nature of the truth of suffering as the truth of cessation, and can transform the origin of suffering into the path of truth. Thus, the cause and effect of samsara are transformed into the cause and effect of nirvana, and what is to be abandoned becomes the antidote, and the realization of the inseparability of samsara and nirvana is manifested. Thus it was said. ༈ From the Guru's Distant Call and Commentary by Paltrul Rinpoche: The ultimate of the Buddha's intention, inseparable from the realm of awareness, That great pure realm is what the ocean of the sacred Dharma speaks of. Realizing that intention, residing in the noble Sangha, The root guru, the embodiment of the Three Jewels, please be mindful of me. Exhausting phenomena, the intention is the essence of the Dharmakaya Buddha, Fully developed awareness, the basis for the mandala of the Sambhogakaya, Enjoying the manifest, increasing appearance of the Nirmanakaya, The root guru, inseparable from the three kayas, please be mindful of me. Skillful means, various displays, all the gurus of the three times are inseparable, The master of the ocean of mandalas in the expanse of union, In the space of reality, going by the power of intention, The root
Tibetan
གསུམ་ཀུན་འདུས་རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་མཁྱེན་ནོ། །ཞེས་དང་། དབྱིངས་སྟོང་པ་ཀ་དག་གི་ངོ་བོ་དང་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་མེད་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟར་འདྲེས་པའི་དབྱེར་མེད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཅིང་། དག་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་དེ་དམ་པའི་ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་དག་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་གཉིས་ཀ་ཡིན་ལ། དགོངས་པ་དེ་རྟོགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ཡང་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལྟར་མཆོག་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དགོངས་པ་དང་ལྡན་པས་ན། བླ་མ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཀ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་མཛོད་ལས། རྒྱུ་ཡི་ཡུལ་ནི་དཀོན་མཆོག་རྣམ་པ་གསུམ། །སྔགས་སུ་དེ་ཡི་ངོ་བོ་བླ་མར་འདུས། །ཞེས་པ་ལྟར་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བཞི་ལ། ཐོད་རྒལ་དུ་ལུགས་འབྱུང་དང་། ཁྲེགས ཆོད་དུ་ལུགས་ལྡོག་གཉིས་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སུ་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་བཞེད་པ་ལའང་། རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་དུ་ལུགས་ལྡོག་དང་། གཞན་སྣང་ཐུགས་རྗེའི་ངོས་ནས་ལུགས་འབྱུང་གཉིས་ལས། འདིར་ཕྱི་མ་གཉིས་ལྟར་བཤད་ན། སྤྲོས་བྲལ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་དགོངས་པ་རང་གནས་ཀ་དག་གི་ག ནས་ལུགས་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་རྟོགས་པ་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་བསྒོམ་མེད་ངང་གནས་ཀྱིས་བསྒོམས་པས་ཚད་ལ་ཕེབས་ཏེ་རིག་གདངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རོལ་ལྷག་པར་རྒྱས་པ་ནི། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་བཞིའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ལོངས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞི་ཡིན། རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་རྫོགས་ཏེ། ཅིར་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ལས་མི་འདའ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པས་འགྲོ་བ་འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་དང་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྲུལ་སྐུའི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དེས་ན་བླ་མ་དམ་པ་ནི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལམ་ནས་སྣང་བཞི་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་རྫོགས་པའང་ཡིན་ལ། གཞན་སྣང་ཐུགས་རྗེའི་ལམ་དུ་སྐུ་གསུམ་ལུགས་འབྱུང་དུ་འཆར་བའི་དགོངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པའང་ཡིན་པས་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པའི་བླ་མ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འགྲོ་བ
Chinese
了知三者总集根本上师。（这是说）空性界原始清净的体性和觉性智慧的自性，境与有境二者无别，如水入水般融合的无别，是所有佛的密意。大清净的界，是三藏和四续部的所诠究竟义。界智无别的大清净界，即是佛与法二者。证悟此密意，即是圣者僧伽。如《续王》所说：“能仁具法身故，僧伽亦是彼之究竟故。”因此，上师具有三宝体性一体的密意，所以，上师是三宝的总集之体性。如《功德藏》所说：“因之境乃三宝之三类，彼之体性摄于上师咒。”因此，上师也是总集一切三宝之体性。总的来说，对于光明四相，脱噶（Thod rgal）中是顺生次第，切却（Khregs chod）中是逆生次第。大圆满的次第中，认为三身是道之显现。其中，自显现智慧道是逆生次第，他显现大悲方面是顺生次第。此处如果按照后二者来讲解，离戏觉性智慧，法性穷尽之密意，自性本来清净的本来如是之证悟，是法身智慧。彼者以无修安住而修持，达到究竟，觉性光芒智慧的显现更加广大，是如明镜等四种智慧的体性，是所有报身坛城的蓝图。证悟现量之智慧，彼者大悲之力量圆满，显现任何皆不离智慧之自性，以佛之事业调伏众生，如是和如所有之了知智慧之体性，是化身之显现。因此，殊胜上师是从切却道中四相逆生圆满者，也是在他显现大悲道中，三身顺生显现之密意行持而安住者，是三身无别之体性。于三时中逝去和到来的上师，善知识引导
English
Know that the root guru is the embodiment of all three! That the essence of emptiness, the nature of awareness and wisdom, the inseparability of subject and object, mixed like water poured into water, is the intention of all Buddhas. The realm of great purity is the ultimate meaning expressed by the three pitakas and the four tantras. The indivisibility of realm and awareness, the realm of great purity, is both Buddha and Dharma. Realizing that intention is also the noble Sangha. As it says in the Root Tantra: "The Sage possesses the Dharmakaya, and the Sangha is the ultimate of that." Therefore, since the guru possesses the intention of the three jewels being of one essence, the guru is the embodiment of all three jewels. As it says in the Treasury of Qualities: "The object of the cause is the three aspects of the three jewels; in mantra, its essence is gathered in the guru." Therefore, the guru is also the embodiment of the gathering of all the jewels. In general, regarding the four visions of luminosity, in Tögal (Thod rgal) there is the progressive order, and in Trekchö (Khregs chod) there are the two regressive orders. In the system of Dzogchen, it is also held that the three kayas are the appearance of the path. Among these, the self-appearance of the path of wisdom is the regressive order, and from the perspective of the appearance of others' compassion, there is the progressive order. Here, if we explain according to the latter two, the realization of the intention of the wisdom of non-elaboration, the exhaustion of dharmata, the naturally pure original state as it is, is the wisdom of the Dharmakaya. When that is cultivated by abiding without cultivation, it reaches its limit, and the manifestation of the radiance of awareness and wisdom becomes especially vast. It is the essence of the four wisdoms, such as the mirror-like wisdom, and is the blueprint for all the mandalas of the Sambhogakaya. That very realization of manifest wisdom is the perfection of the power of compassion. Without straying from the nature of whatever appears as wisdom, the activity of the Buddhas tames beings. The essence of the wisdom that knows how and how many is the appearance of the Nirmanakaya. Therefore, the noble guru is also the one who has perfected the four visions in the regressive order from the path of Trekchö, and also abides in the intention and conduct of the three kayas appearing in the progressive order on the path of the compassion of others' appearances, and is the essence of the indivisibility of the three kayas. The guru who has passed and come in the three times, the virtuous friend who guides beings.