Tibetan
་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་འདི་མགོ་བོའི་སྟེང་དུ་འཛིན་པར་འདོད་ཀྱིས། འདི་ལྟ་བུའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་གཞན་སུ་ཡང་འདིར་འོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་པས། དེའི་མོད་ལ་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་མགོ་བོ་ལས་གྱེན་དུ་འཕགས་ནས་ཏ་ལ་བདུན་སྲིད་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་གོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཛའ་བོའི་བུ་མོ་དེ་ཚེ་འཕོས་ནས་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། ། ༈ དེས་ན་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐབས། བདག་གཞན་བརྗེ་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་། གཙོ་བོར་རང་གཅེས་པར་འཛིན་པ་དང་། གཞན་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བློ་གཉིས་བརྗེ་ནས། གཞན་ལ་རང་ལྟར་གཅེས་པར་འཛིན་ཞིང་། རང་ལ་གཞན་ལྟར་ཡལ་བར་འདོར་བའི་བློ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སོ་སྐྱེས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་ཡང་གོམས་ཤིང་འདྲིས་པར་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་དགོས་ལ། བདག་བས་གཞན་གཅེས་ནི། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་ལས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་ཚེ་མཉམ་པ་ཉིད་བཞིའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས། བདག་དང་སངས་རྒྱས་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་དེའི་དུས་སུ་གཞན་དོན་དངོས་སུ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་མགོ་རྩོམ་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སྐྱེས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ཡང་གང་ཟག་ཁྱད་པར་བ་རེ་ཟུང་གིས་དེ་འོང་བ་ཡོད་དེ། བླ་མ་དྷརྨ་རཀྵི་ཏ་དང་། བྱ་ས་ཀོ་ཁར་བཙུན་པ་དྲུག་དང་བང་ཆེན་པ་ཞིག་དང་བདུན་གྲུར་ཞུགས་ཚེ་གྲུ་ལྕི་བ་ན། བང་ཆེན་པས་ཐམས་ཅད་འཆི་བ་བས་ང་གཅིག་པུ་ཤི་བ་དྲག་ཟེར་ནས་ཆུ་ལ་མཆོང་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་གཞན་བརྗེ་བ་དང་། བདག་བས་གཞན་གཅེས་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་བསམ་སྦྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་གསུངས། ཇོ་བོའི་རྣམ་ཐར་ལས། ཇོ་བོའི་བླ་མ་དགེ་བསྙེན་ཅིག་ཁྲི་ཁ་ན་འཁོར་ལྔ་ཙམ་ལ་ཆོས་འཆད་ཅིང་བཞུགས་པའི་ཚེ། མི་ཞིག་གིས་ཁྱི་ལ་དབྱུག་པ་བརྒྱབ་པས་བླ་མ་ལིངས་ཀྱིས་འགྱེལ། བལྟས་པས་ཁྱི་ལ་ཕོག་པའི་ཐད་ཀའི་བླ་མའི་སྐུ་ཡང་སྨུག་ཕྱུར་གྱིས་སྐྲངས་ནས་འདུག །བདག་གཞན་མཉམ་པའི་ཚད་དེ་ལྟ་བུར་གསུངས། ཡང་ཇོ་བོའི་རྣམ་ཐར་ལས། ཇོ་བོས་རྣལ་འབྱོར་མ་ཞིག་ལ། འགྲོན་བུ་རྣམས་ཕུལ་ནས། ང་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་སྤྱན་འདྲེན་ན་བོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཐོགས་སམ་མི་ཐོགས་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། བོད་དུ་བྱོན་ན་ཕན་ནི་ཐོགས་པར་འོང་། ཁྱད་པར་དུ་ཨུ་པ་སི་ཀ་ཞིག་ལ་ཕན་ཐོགས་ནས་འོང་བར་འདུག །ཚེ་ནི་བོད་དུ་བྱོན་ན་ཐུང་བར་འོང་བར་འདུག་གསུངས ། ཇི་ཙམ་གྱིས་ཐུང་ཞུས་པས། བོད་དུ་མ་བྱོན་ན་ལོ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཐུབ། བྱོན་ན་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལས་མི་ཐུབ་གསུངས ། ཇོ་བོའི་ཐུགས་དགོངས་ལ། བོད་ལ་ཕན་ཐོགས་ན་ཚེ་ཐུང་ན་ཡང་ཐུང་སྟེ། ཚེ་ལ་མི་ལྟ་སྙམ་པ་འཁྲུངས་སྐད་དེ་རང་བས་གཞན་གཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུངས། ༈ དཔེར་ན་རྒྱལ་བུ་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོས་སོགས་ཀྱི་སྐབས། སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་སྲས་ཐ་ཆུང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས། སྟག་མོ་བུ་བྱུང་ནས་ཞག་དུ་མར་༼དྲུག་གམ་བདུན་༽ བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པས་རང་གི་བུ་ཡང་ཟ་བ་ལ་ཐུག་པ་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་ཤིང་གི་ཚལ་བས་རང་གི་ལུས་ལས་ཁྲག་ཕྱུང་ནས་སྟག་མོ་ལ་ལྡག་ཏུ་བཅུག་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཤ་མ་ལུས་པ་ཟ་བར་བྱས་ཏེ་ལུས་བཏང་ནས། དགའ་ལྡན་ལྷའི་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་དེས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་མྱ་ངན་བསང་བར་མཛད་པའོ། །གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ང་། །སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཡི། །བུ་སྟེ་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོ་མཆོག་གྱུར་ཅིང་། །གང་གིས་སྟག་མོ་བདེ་བར་བྱས་པ་ཡིན། །རྒྱལ་པོའི་དབང་པོ་དམ་པ་ཟས་གཙང་ནི། །ཤིང་རྟ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར། །བཙུན་མོའང་བཙུན་མོ་དམ་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱུར། །སྒྲ་ཆེན་པོ་ནི་བྱམས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །རྒྱལ་བུ་ལྷ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ནི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ཡིན། །སྟག་མོར་གྱུར་པ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེ། །སྟག་ཕྲུག་རྣམས་ནི་དགེ་སློང་ལྔ་པོར་གྱུར། །ཞེས་སོ། ། ༈ གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞིའི་རྣམ་ཐར་ལས། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ལ། བདུད་དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ནས་བར་ཆད་ཀྱི་ལྟས་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་སྟེ། ཆར་ཆུ་དུས་སུ་མ་བབ་པས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་མུ་གེས་གཟིར་བ་དང་། ནད་དང་མཚོན་གྱི་བསྐལ་པ་དར་བ་དང་། རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་སྐམ་པའི་ལྟས་མི་ཤིས་པ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་སཱ་ལ་བྷནྡྷས་འདི་སྙམ་སྟེ། འདི་དག་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་ངའི་བླ་མ་ལ་གནོད་པའི་ལྟས་ཡིན་སྙམ་ཏེ་དཔལ་གྱི་རི་བོར་སློབ་དཔོན་གྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་པ་དང་། བླ་མས་བུ། དོན་ཅི་ལ་འོང་དྲིས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་སྐལ་པ་ཟད་གྱུར་རམ། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་རམ་ཅི། །ནག་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་རྒྱལ་བར
Chinese
愿为一切有情众生，我愿将此轮顶戴于头顶。 像这样行事的人，其他任何人都不要到这里来！说完，那轮立刻从头上腾空而起，高达七棵棕榈树的高度，停留在空中。 在那里，菩萨善友的女儿去世后，转生到了兜率天的天界。 因此，在自他交换等情况下，“自他交换”的意义在于，主要交换执着于自爱和舍弃他人的两种心态，从而生起像爱自己一样爱他人，像舍弃他人一样舍弃自己的心态。 这必须通过在此凡夫俗子的阶段，反复熟悉和习惯世俗菩提心来实现。 相比于自爱，更珍爱他人，这是通过修持胜义菩提心的力量，在获得圣道时，四种平等性的意义得以显现，即：自他于胜义中，证悟无所戏论的平等性；于世俗中，证悟如幻的平等性；证悟佛与有情的平等性；证悟自与佛的平等性。 在那时，才能真正开始实际利益他人的事业。 在凡夫俗子的阶段，也有个别特殊的人能够做到这一点，比如喇嘛达摩罗乞多，以及在迦奢郭卡（地名）的六位比丘和一个船夫。当七人乘船渡河时，船开始下沉，船夫说：“与其大家一起死，不如我一个人死。”说完就跳入水中，等等。 据说，自他交换和相比于自爱更珍爱他人，这两者的区别在于从思想和行为的角度来区分。 在阿底峡尊者的传记中记载：阿底峡尊者的一位在家上师，在座位上给大约五个人讲法时，一个人用棍子打狗，结果上师突然倒地。 仔细一看，狗被打的地方，正好对应着上师的身体也肿胀发青。 据说，这就是自他平等的程度。 同样在阿底峡尊者的传记中记载：阿底峡尊者将一些海螺供养给一位瑜伽母，并问道：“如果我被藏地的国王迎请，对藏地的众生有利益还是没有利益？” 瑜伽母回答说：“如果去藏地，肯定会有利益，特别是对一位优婆夷（在家女居士）有利益。
English
For the sake of all sentient beings, I wish to hold this wheel on my head. Let no one else who would do such a deed come here!" As soon as he said this, the wheel itself rose up from his head and stood in the sky as high as seven tala trees. There, the daughter of the Bodhisattva Friend passed away and was born in the heavenly realm of Tushita. Therefore, in the case of exchanging self and others, etc., the meaning of "exchanging self and others" is mainly to exchange the two minds of clinging to self-cherishing and abandoning others, thereby generating the mind of cherishing others as oneself and abandoning oneself as others. This must arise from repeatedly familiarizing and habituating oneself to relative Bodhicitta in this stage of ordinary beings. To cherish others more than oneself is that when one attains the noble path through the power of meditating on ultimate Bodhicitta, the meaning of the four equalities becomes manifest: one realizes the equality of self and others in the ultimate, free from elaboration; one realizes the equality of mere illusion in the relative; one realizes the equality of Buddhas and sentient beings; and one realizes the equality of self and Buddhas. At that time, one can truly begin the work of actually benefiting others. Even in this stage of ordinary beings, there are some exceptional individuals who can do this, such as Lama Dharma Rakshita, the six monks and a boatman in Jasa Kokar (place name). When seven people boarded a boat, the boat became heavy. The boatman said, "Rather than everyone dying, it is better for me alone to die." He then jumped into the water, and so on. It is said that the difference between exchanging self and others and cherishing others more than oneself is distinguished from the perspective of thought and action. In the biography of Jowo (Atisha), it is recorded that when a lay teacher of Jowo was teaching Dharma to about five people on a seat, a person hit a dog with a stick, and the lama suddenly fell down. Upon closer inspection, the place where the dog was hit corresponded to the lama's body, which was also swollen and bruised. It is said that this is the extent of equality between self and others. Also in the biography of Jowo, it is recorded that Jowo offered some conch shells to a yogini and asked, "If I am invited by the king of Tibet, will it benefit the sentient beings of Tibet or not?" The yogini replied, "If you go to Tibet, it will definitely be beneficial, especially to a female lay practitioner (Upasika)."
Chinese
說如果去西藏壽命會變短。問會短多少，說如果不去西藏能活到九十二歲，去了只能活到七十二歲。 尊者的想法是，如果對西藏有益，壽命短也沒關係，不要考慮壽命，這樣想，這就是捨己為人的行為。 譬如說，王子大勇氣等等的情況。 以前有位名為大車國王的小兒子，名為大慈悲。他看到母老虎生產後，多日（六或七日）飢渴難耐，甚至要吃自己的孩子，出於慈悲心，他用樹枝劃開自己的身體，放出血液讓母老虎舔舐，逐漸地讓牠吃光所有的肉，捨棄了自己的身體。因此轉生到兜率天，消除了父母的悲傷。 《金光明經》中說： 釋迦牟尼佛如來我， 往昔國王名為大車者， 彼之子是大勇猛最殊勝， 彼令母虎得安樂。 國王聖者淨飯王， 曾為名為大車之國王， 其妃亦為殊妙幻化母， 大音聲者即是慈氏尊， 王子大天亦復如是， 彼即是妙吉祥童子， 成為虎母者乃眾生大主， 諸虎子者即是五比丘。 如此說。 接著，《八十四成就者傳記》中說： 阿闍黎龍樹為了讓佛法興盛廣大， 惡魔歡喜自在生起嫉妒心，出現了種種不祥的預兆。 旱災導致眾生遭受飢荒的折磨， 疾病和戰爭的劫難蔓延， 花草樹木等全部枯萎，出現了種種不祥的預兆。 國王薩拉班扎心想： 這些不是其他的徵兆，而是對我的上師不利的徵兆。 於是前往吉祥山拜見上師， 上師問道：孩子，你來有何事？ 國王說： 我和眾生的福報是否已經耗盡？ 還是佛法即將衰敗？ 難道黑暗的一方即將獲勝？
English
It is said that if one goes to Tibet, one's lifespan will be shortened. When asked how much shorter, it was said that if one does not go to Tibet, one can live to ninety-two years, but if one goes, one can only live to seventy-two years. The Lord's thought was that if it would benefit Tibet, it would be fine even if the lifespan was short, and not to consider the lifespan. It is said that such a thought arose, and that is the act of cherishing others more than oneself. For example, in the case of the prince with great courage, etc. In the past, there was a younger son of King Great Chariot named Great Compassion. He saw that a tigress, after giving birth, was starving and thirsty for many days (six or seven days) and was even about to eat her own children. Out of compassion, he cut open his own body with a branch and let the tigress lick the blood, gradually letting her eat all the flesh, thus giving up his body. As a result, he was born in the Tushita heaven and dispelled the sorrow of his parents. In the "Golden Light Sutra" it says: Shakyamuni Buddha, the Tathagata, I, In the past, a king named Great Chariot, His son was the most excellent of great courage, He who made the tigress happy. The noble king, Shuddhodana, Was once a king named Great Chariot, His queen was also the noble Maya, Great Sound was Maitreya, The prince, Great God, was also like that, He was Manjushri, The one who became the tigress was the great lord of beings, The tiger cubs were the five monks. So it is said. Then, in the "Biographies of the Eighty-Four Accomplished Ones" it says: When Acharya Nagarjuna was making the Buddha's teachings flourish and spread, The demon Delightful Lord of Power became jealous, and various inauspicious omens appeared. Drought caused beings to suffer from famine, The calamities of disease and weapons spread, Flowers, grasses, trees, and forests all withered, and various inauspicious omens appeared. King Sala Bhanja thought: These are not other omens, but omens that are unfavorable to my guru. So he went to Glorious Mountain to see the guru, The guru asked: Child, what brings you here? The king said: Have my and sentient beings' merits been exhausted? Or are the Buddha's teachings about to decline? Is the dark side about to prevail?