Tibetan
ས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟིན་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཅིང་འདི་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཔེར་ན་མིག་མེད་པའི་དམུས་ལོང་ལམ་དུ་ཁྲིད་མཁན་གྱི་དམིགས་བུ་མེད་པ་ཞེས་མིག་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཀྱང་། རང་གི་མདུན་ན་གནས་པའི་ལམ་ཡང་མི་མཐོང་ཞིང་མི་ཤེས་ན། ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མིག་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུ་འདི་མེད་ན་ལོང་བའི་ཚོགས་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་འདི་ཡིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བགྲོད་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་པོ་དེ་དག་འཁོར་གསུམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན་དེ་ཡི་ཚེ་དེ་དག་མིག་རྙེད་པར་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བདེ་བླག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་ཚུར་བསྡུ་ན། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། སྦྱིན་པའི་མཆོག་མ་ཆགས་པ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཆོག་སེམས་ཞི་བ་ཡིན། བཟོད་པའི་མཆོག་དམན་ས་བཟུང་བ་ཡིན། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཆོག་བྱ་བ་ཐོང་བ་ཡིན། བསམ་གཏན་གྱི་མཆོག་བློ་མ་བཅོས་པ་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་མཆོག་གང་ལ་ཡང་དེར་འཛིན་མེད་པ་ཡིན། ཞེས་དང་། ཡང་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས། །ཆོག་ཤེས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གནས། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་གཏོང་སེམས་ཡིན། །དཀོན་མཆོག་གིས་མ་ཁྲེལ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོད། །དྲན་རིག་མ་ཉམས་པ་བཟོད་པའི་མཆོག །ཀུན་གྱི་གྲོགས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་དགོས། །སྣང་ཞེན་ལྷར་བསྒོམ་བསམ་གཏན་ཏེ། །འཛིན་ཞེན་རང་གྲོལ་ཤེས་རབ་པོ། །དེ་ལ་བསམ་དང་བསམ་བྱེད་མེད། །ཐ་མལ་མ་ཡིན་ངེས་ཤེས་བྲལ། །མྱ་ངན་འདས་ཞི་དམ་པའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ལ་བརྗོད་མི་བྱ། །སེམས་ཀྱི་དམ་པར་ཟུངས་ཤིག་གུ། །ཞེས་དང་། རྗེ་མི་ལས། བདག་འཛིན་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །སྦྱིན་པ་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །གཡོ་རྒྱུ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །ཚུལ་ཁྲིམས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །དོན་ལ་མི་སྐྲག་ཕ་རོལ་ན། །བཟོད་པ་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །ཉམས་ལེན་འབྲལ་མེད་ཕ་རོལ་ན། །བརྩོན་འགྲུས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །ངང་ལ་གནས་པའི་ཕ་རོལ་
Chinese
无数的盲人，没有向导。 连路都不知道，怎么能进入城市？ 没有智慧，就像没有眼睛，这五个到彼岸。 没有向导，无法触及菩提。 何时被智慧完全掌握时， 那时就获得了眼睛，并得到这个名字。 如是说。例如，没有眼睛的盲人，没有引导道路的向导，就像无数的盲人聚集在一起，也看不到、不知道自己面前的路，无法进入那条路，去往其他城市。 同样，如果没有像眼睛一样具有智慧的到彼岸，那么像盲人群体一样的布施等五个到彼岸，就无法进入遍知一切的城市。 如果布施等五个到彼岸，被不执着于三轮实有的智慧所掌握，那么那时它们就获得了眼睛，从而轻松地到达遍知一切的城市。 如果将这些到彼岸收摄起来，阿底峡尊者说：布施的殊胜是不执着，持戒的殊胜是心寂静，忍辱的殊胜是安守卑位，精进的殊胜是放下事务，禅定的殊胜是不造作心，智慧的殊胜是对任何事物都没有执着。 又，持明者吉美林巴说：知足是布施到彼岸的处所，它的本体是舍心。不以三宝为耻就有戒律，不忘失正念是忍辱的殊胜，以一切为友是精进所需要的，将显现执着观为本尊是禅定，执着自然解脱是智慧。其中没有思维和思维者，不是庸常，远离确定，是寂灭涅槃的殊胜。这些不要对所有人说，要作为心之精要来守护。 如是说。米拉日巴尊者说：在舍弃我执的彼岸，没有另外的布施行为。在舍弃狡诈的彼岸，没有另外的持戒行为。在不畏惧真理的彼岸，没有另外的忍辱行为。在修持不分离的彼岸，没有另外的精进行为。在安住自性的彼岸
English
Countless blind people, without a guide. They don't even know the road, how can they enter the city? Without wisdom, like being without eyes, these five perfections. Without a guide, they cannot touch enlightenment. When one is completely grasped by wisdom, Then one gains eyes and obtains this name. As it is said. For example, a blind person without eyes, without a guide to lead the way, even if countless blind people gather together, they cannot see or know the road in front of them, and cannot enter that road to go to another city. Similarly, if there is no perfection of wisdom like having eyes, then the five perfections, such as generosity, which are like a group of blind people, cannot enter the city of omniscience. If the five perfections, such as generosity, are grasped by wisdom that does not cling to the three wheels as truly existent, then at that time they will gain eyes and easily reach the city of omniscience. Furthermore, if we gather these perfections, Lord Atisha said: The supreme of generosity is non-attachment, the supreme of discipline is peace of mind, the supreme of patience is holding a humble position, the supreme of diligence is abandoning affairs, the supreme of meditation is non-fabrication of mind, the supreme of wisdom is non-attachment to anything. Also, Rigdzin Jigme Lingpa said: Contentment is the place of generosity, its essence is the mind of giving. Not being ashamed of the Three Jewels is discipline, not losing mindfulness is the supreme of patience, having everyone as a friend is what diligence needs, contemplating appearance and attachment as deities is meditation, clinging naturally liberated is wisdom. In that, there is no thought and thinker, it is not ordinary, it is free from certainty, it is the supreme of peaceful nirvana. These should not be told to everyone, but should be guarded as the essence of the mind. As it is said. Jetsun Milarepa said: On the other shore of abandoning self-grasping, there is no separate act of generosity. On the other shore of abandoning deceit, there is no separate act of discipline. On the other shore of not fearing the truth, there is no separate act of patience. On the other shore of inseparable practice, there is no separate act of diligence. On the other shore of abiding in one's own nature
Tibetan
ན། །བསམ་གཏན་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །ཤེས་རབ་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད།། བྱས་ཚད་ཆོས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ན། །ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་ཕ་རོལ་ན། །སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ཕ་རོལ་ན། །སྨོན་ལམ་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །ཉོན་མོངས་རང་མཚང་རིག་པ་ན། །ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀུན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བཀག་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པས་སྦྱིན་པ། དེ་བཞིན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སྐྱོན་གང་གིས་ཀྱང་གོས་པ་མེད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། འཁྲུགས་པ་མེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་བཟོད་པ། ཉམས་པ་མེད་པ་དང་བྱེད་སྤྱོད་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་བརྩོན་འགྲུས། དབང་པོ་ཡུལ་ཀུན་ལ་འཇུག་ཀྱང་མཉམ་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན། རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྟོགས་པས་ཆོས་ཀུན་མ་བཀག་པར་གསལ་ཞིང་དངོས་པོའི་མཚན་མ་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་པ་ཤེས་རབ། བདག་གཞན་གྱི་དོན་རྩོལ་བ་མེད་པར་བྱེད་པས་ཐབས། ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པས་སྨོན་ལམ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་བརྫི་བས་སྟོབས། དོན་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཀུན་དང་བྲལ་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། བཞི་པ་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་ནི། བྱམས་པའི་འཇུག་པ་ལས། གང་གིས་སྟོང་གསུམ་རིན་ཆེན་བཀང་བྱས་ཏེ། །སྟོབས་བཅུ་མངའ་བ་རྣམས་ལ་ཕུལ་བ་བས། །དེ་བས་བྱང་ཆུབ་དུ་ནི་སྨོན་བྱེད་པའི། །བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། །དེང་ནས་བརྩམ་ཏེ་གཉིད་ལོག་གམ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཤུགས། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དུ་མ་ཞིག །ནམ་མཁའ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །དགེ་འམ་གལ་ཏེ་མི་དགེའང་རུང་། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེས་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་གིས། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བསྡམས་པའི་ཉམས་ཐག་རྣམས། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་ལྷ་མི་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱར་འགྱུར། ཞེས་དང་། དཔལ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང་། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་བཀང་སྟེ། །དེ་བས་ཀྱང་ནི་ལྷག་
Chinese
那，禅定并非独立存在，在证悟实相的彼岸；智慧并非独立存在，在所作所为超越了法的界限；方便并非独立存在，在战胜四魔的彼岸；力量并非独立存在，在成就二利（自利、利他）的彼岸；祈愿并非独立存在，在烦恼自显本性之时；智慧并非独立存在，如是说。一切法皆以无执无碍的方式行持，是为布施。同样，以证悟平等性而无任何过失染污，是为无上戒律。不紊乱且圆满智慧之相，是为忍辱。不退转且行为转为功德之聚，是为精进。根识融入一切对境，然不离平等性，安住于见一切法之自性，是为禅定。以如实证悟自性，一切法不被遮蔽而显明，且完全超越事物之相，是为智慧。不费力地成办自他之利，是为方便。清净净土与受用境，是为祈愿。不被违逆之品所胜伏，是为力量。如实证悟意义，远离一切二取之执，无二无别即是智慧，如是宣说。第四，宣说利益：在《慈氏菩萨行》中说：若有人以充满三千世界的珍宝，供养具有十力者，相比之下，发愿成就菩提的功德，将增长更多。如是说。在《入行论》中说：从今以后，即使入睡或放逸，功德的力量也将持续不断地增长，如同虚空般广大。如是说。在《四百论》中说：以菩提心的意乐，对菩萨，无论是善或不善，一切都将转为善，因为心能主宰一切。如是说。圣者寂天说：一旦生起菩提心，刹那间，那些被囚禁在轮回牢狱中的可怜众生，将被称为善逝之子，并受到世间天人的顶礼。如是说。在《胜义请问经》中说：菩提心的功德，如果它有形体，那么它将充满整个虚空，甚至更多。
English
Then, meditation does not exist separately, it is on the other side of realizing the nature of reality; wisdom does not exist separately, it is when all actions transcend the realm of Dharma; skillful means do not exist separately, it is on the other side of defeating the four maras; strength does not exist separately, it is on the other side of accomplishing the two benefits (self and others); aspiration does not exist separately, when afflictions reveal their own nature; wisdom does not exist separately, as it is said. All dharmas are practiced in a way that is unattached and unobstructed, which is giving. Similarly, realizing equality without being stained by any faults is the unsurpassed discipline. Not being disturbed and perfecting the aspect of wisdom is patience. Not degenerating and actions turning into a collection of merits is diligence. The senses enter all objects, but do not deviate from equality, and abiding in seeing the nature of all dharmas is meditation. By truly realizing the nature, all dharmas are not obscured but are clear, and completely transcending the characteristics of things is wisdom. Effortlessly accomplishing the benefit of oneself and others is skillful means. Purifying the pure land and the objects of enjoyment is aspiration. Not being overcome by adverse forces is strength. Truly realizing the meaning, being free from all dualistic grasping, being non-dual is wisdom, as it is said. Fourth, explaining the benefits: In the 'Practice of Maitreya' it says: If someone fills the three thousand worlds with jewels and offers them to those with the ten powers, compared to that, the merit of aspiring to achieve enlightenment will increase even more. As it is said. In the 'Entering the Bodhisattva's Way' it says: From now on, even if one falls asleep or is negligent, the power of merit will continue to increase without ceasing, as vast as the sky. As it is said. In the 'Four Hundred Verses' it says: With the intention of Bodhicitta, towards a Bodhisattva, whether it is good or bad, everything will turn into good, because the mind dominates everything. As it is said. The noble Shantideva said: Once Bodhicitta arises, in an instant, those poor beings imprisoned in the prison of samsara will be called the sons of the Sugatas and will be revered by gods and humans of the world. As it is said. In the 'Sutra Requested by Glorious Giving' it says: The merit of Bodhicitta, if it had a form, it would fill the entire space, even more than that.