Tibetan
ར་འཚོ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྨན་པ་མཁས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་མགྲོན་པོའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ནན་ཏན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྒྲོལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྐྱེལ་མ་དཔའ་བོའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་གྲུ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཆོས་ལ་གྲུའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ནན་ཏན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཆུའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མཉན་པ་མཁས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཕྱག་བསྟོད་ལས། ངས་ནི་རབ་ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་བཤད་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཡང་དག་མ་སྤྱད་ན། །ནད་པ་སྨན་གྱི་རྐྱལ་བ་ཐོགས་པ་དག །བདག་གི་ནད་ནི་གསོ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་འཆད་ཉན་བགྱི་ཚུལ་ལ། དང་པོ་འཆད་པ་པོ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་འཆད་པ་ནི། ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཚིག་དོན་ལེགས་བཤད་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །སྐྱོ་ངལ་བཟོད་པ་སྤྲོ་བས་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། །མ་ཡེངས་བསམ་གཏན་འབྱེད་པ་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལེགས་པར་བཤད་པ་སྦྱིན་པ། ཉོན་མོངས་པ་དང་མ་འདྲེས་པར་འཆད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། སྐྱོ་ངལ་བཀྲེས་སྐོམ་དང་འཁོར་གྱི་ལོག་སྒྲུབ་སོགས་བཟོད་པས་བཟོད་པ། འཆད་པ་ལ་མི་སྐྱོ་ཞིང་སྤྲོ་བ་བརྩོན་འགྲུས། སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་པར་འཆད་པ་བསམ་གཏན། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་སོ་སོར་འབྱེད་པའམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ། །ཀློང་གསལ་ལས། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་བཀྲོལ་ལ་བཤད། །རྒྱུད་དཀྲུགས་པ་རྣམས་བསྡེབ་ལ་བཤད། །ལུང་གཅུས་པ་རྣམས་བརྐྱང་ལ་བཤད། །ཅེས་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་རྣམས་དོན་བརྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་བཀྲལ། རྒྱུད་དཀྲུགས་པ་རྣམས་མུ་ཏིག་བསྟར་ལ་བརྒྱུས་པ་བཞིན་དུ་བསྡེབ། ལུང་གཅུས་པ་རྣམས་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བརྐྱང་བ་ལྟར་བསྲང་། མན་ངག་གབ་པ་རྣམས་ཉི་མས་མུན་པ་བསལ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་ཕྱུང་ནས་བཤད་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། གཞན་ཡང་ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སེམས་དང་། བ
Chinese
应当生起如同牧人般守护牲畜的念头。对于善知识，应当生起如同医师般精通医术的念头。又，种姓之子，你应当生起自己如同客人的念头。对于佛法，应当生起布施无畏的念头。对于精进修持，应当生起从一切怖畏中解脱的念头。对于善知识，应当生起如同送行勇士般的念头。又，种姓之子，你应当生起自己如同船夫的念头。对于佛法，应当生起如同船只的念头。对于精进修持，应当生起渡过水流彼岸的念头。对于善知识，应当生起如同精通倾听者的念头。如是说。 在《礼赞》中说： “我虽宣说极善之法， 你听闻后却不真实修持， 犹如病人拿着药囊， 不能治愈自己的疾病。” 应当如是理解。 第二，以六度的方式进行讲闻之法。 首先，讲法者上师以六波罗蜜多的方式进行讲解： 在《如意宝藏》中说： “善说词义是佛法的布施， 无有烦恼是持戒波罗蜜多， 忍受疲劳是欢喜的精进， 不散乱是禅定，辨别是智慧。” 如是，善说佛法的词义是布施， 不与烦恼混杂地讲解是持戒， 忍受疲劳、饥渴以及眷属的邪行等是忍辱， 对于讲解不厌倦且欢喜是精进， 心不向外散乱地讲解是禅定， 将佛法与非法各自辨别或者证悟无自性是智慧。 在《虚空光明》中说： “剖析金刚句而讲解， 将错乱的续部组合而讲解， 将蜷缩的教言舒展而讲解。” 如是，金刚句以意义传承的意旨来剖析，将错乱的续部如用线串联珍珠般地组合，将蜷缩的教言如舒展蛇的结一样地伸直，将隐秘的口诀如太阳驱散黑暗般地显现而讲解，如是说。 此外，在讲解佛法时，以烦恼所引发的心，
English
One should generate the thought of guarding livestock like a shepherd. Towards the virtuous friend, one should generate the thought of being like a skilled physician. Again, son of lineage, you should generate the thought of yourself being like a guest. Towards the Dharma, one should generate the thought of giving fearlessness. Towards diligent practice, one should generate the thought of being liberated from all fears. Towards the virtuous friend, one should generate the thought of being like a valiant escort. Again, son of lineage, you should generate the thought of yourself being like a boatman. Towards the Dharma, one should generate the thought of being like a boat. Towards diligent practice, one should generate the thought of crossing to the other shore of the water. Towards the virtuous friend, one should generate the thought of being like a skilled listener. Thus it is said. In the "Homage," it says: "Although I explain the supremely excellent Dharma, If you hear it but do not truly practice it, It is like a sick person holding a bag of medicine, Unable to cure his own illness." One should understand it as it is said. Secondly, the method of teaching and listening through the six perfections. First, the teacher, the master, explains through the six perfections: In the "Wish-Fulfilling Jewel Treasury," it says: "Explaining the meaning of words well is the giving of Dharma, Without afflictions is the perfection of discipline, Enduring weariness is diligence with joy, Without distraction is meditation, distinguishing is wisdom." Thus, explaining the meaning of the Dharma well is giving, Explaining without mixing with afflictions is discipline, Enduring weariness, hunger, thirst, and the wrongdoings of the retinue is patience, Not being weary and being joyful in explaining is diligence, Explaining without the mind wandering elsewhere is meditation, Distinguishing Dharma from non-Dharma or realizing the absence of inherent existence is wisdom. In "Klong gsal," it says: "Explain by unraveling the vajra words, Explain by combining the confused tantras, Explain by stretching out the contracted teachings." Thus, the vajra words are unraveled with the intention of the meaning lineage, the confused tantras are combined as if stringing pearls on a thread, the contracted teachings are straightened out like stretching out a snake's knot, and the hidden instructions are revealed and explained like the sun dispelling darkness, it is said. Furthermore, when explaining the Dharma, with a mind aroused by afflictions,
Tibetan
རྡ་མ་འཕྲོད་པ་དང་། ཚིག་དོན་ནོར་བ་དང་། ཚིག་མི་གསལ་བ་དང་། ལྷག་ཆད་དུ་གྱུར་བ་དང་། དམ་བཅའ་སྔ་མ་ཕྱི་མས་སུན་འབྱིན་པ་དང་། གཞན་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་བརྡ་སྐད་ངན་པ་དང་འདྲེས་པ། གདུལ་བྱའི་བློ་དང་མི་འཚམས་པ་སོགས་སྐྱོན་དུ་གྱུར་བ་རྣམས་སྤངས་ནས། ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། བརྡ་གསལ་བས་འཁོར་གྱི་ཁམས་སུ་ཁྱབ་པ་དང་། རྣ་བར་སྙན་པས་ཀུན་གྱིས་ཉན་པར་སྤྲོ་བ། ཚིག་དོན་ངེས་པས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ། དཔེ་དོན་ལ་མཁས་པས་ཉན་པ་པོའི་ཡིད་དུ་འབབ་ཅིང་རྟོགས་པར་སླ་བ། གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམས་པས་དོན་དུ་འགྱུར་བ། ལུང་རིགས་ཀྱི་སྒྲོམ་ནས་བཏོན་པས་ནོར་འཁྲུལ་མེད་པ། གོ་བདེ་ཞིང་ཚིག་བཟུང་བར་འོས་པ། སྐབས་སུ་གཏམ་རྒྱུད་ངོ་མཚར་ཅན་བཤད་པས་ཉན་པ་པོ་རྣམས་མི་སྐྱོ་བར་བྱེད་པ་སོགས་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་དང་། བསོད་ནམས་འཕེལ་ཞིང་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་གསུམ་ལས། མཆོད་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ནི། མདོ་ལས། གང་ལ་ཕན་ཕྱིར་ང་ཡི་ཆོས། །ཚུལ་བཞིན་བསྟ ན་པས་མཆོད་འགྱུར་གྱི། །མེ་ཏོག་བྱུག་པ་མར་མེ་ཡིས། །རྒྱལ་བ་ཡང་དག་མཆོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྦྱིན་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ནི། བྱམས་པ་སེང་གེ་སྒྲའི་མདོ་ལས། གང་གིས་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །རིན་ཆེན་བདུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་བྱས་ནས། །རབ་དགའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བར་འབུལ་བ་དང་། །གང་གིས་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཚིགས་བཅད་སྦྱིན། །རིན་ཆེན་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་དེས། །ཚིགས་བཅད་སྦྱིན་པ་སྙིང་རྗེས་སྒྲུབ་དེ་ལ། །ཆར་ཡང་མི་ཕོད་གྲངས་སུ་མ་ཡིན་ན། །གཉིས་དང་གསུམ་ལ་བསམ་དུ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །བསོད་ནམས་འཕེལ་ཞིང་མངོན་ཤེས་ཀྱང་དཔག་མེད་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསླབ་བཏུས་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཟང་ཟིང་མེད། །བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱིམ་པ་གང་གིས་གངྒའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ་བ་བས། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་བ་གང་གིས་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བསྟན་ན། འདི་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། སེངྒེ་སྒྲས་ཞུས་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་སྐྱེ་བ་དྲན། །ཞེས་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལ
Chinese
要避免不符合韵律、词义错误、词语不清晰、过多或过少、前后誓言自相矛盾、贬低他人、与地方不良用语混杂、不适合受教者根器等过失。要做到词语运用完美，表达清晰而遍及所有眷属，声音悦耳而使大众乐于倾听，词义明确而断除疑惑，精通比喻和意义而使听众喜悦且易于理解，适合受教者根器而具有实际意义，从经论理证的框架中引出而没有错误，容易理解且适合记住，适时讲述奇妙的故事而使听众不感到厌倦等，要精通这些方法。如此讲法的利益有三种：成为供养佛陀的最佳方式，成为布施众生的最佳方式，以及增长福德和获得神通。其中，成为供养的最佳方式，如经中所说：为了利益谁而如理宣说我的法，就是供养；用鲜花、香水、灯火来供养胜者，并非真正的供养。成为布施的最佳方式，如慈氏狮吼经中所说：如果有人用恒河沙数般的佛土，充满七宝后，以极喜的心情供养诸佛；而有人对一个众生布施一个偈颂，以慈悲心来成就，那么，七宝布施的功德再大，也比不上以慈悲心布施一个偈颂，甚至连比喻都无法比拟，更何况是两个或三个偈颂呢？增长福德和获得无量神通，如《学集论》中所说：法布施没有物质上的牵连，是增长福德的因。经中还说：舍利子，如果一个在家人用恒河沙数般的七宝充满大地，以此供养如来，不如一个出家人宣说一句四句偈，后者能积累更多的福德。狮吼请问经中说：法布施能忆起前世。龙王海所请问经中说：
English
One should avoid faults such as being unmelodious, having incorrect meanings, unclear words, being excessive or deficient, having contradictory earlier and later vows, disparaging others, being mixed with bad local slang, and being unsuitable for the disciples' minds. One should strive for excellence in the use of words, clarity of expression that pervades all retinues, pleasantness to the ear that makes everyone eager to listen, definiteness of meaning that cuts through doubts, expertise in similes and meanings that pleases the listeners and makes understanding easy, suitability for the disciples' minds that makes it meaningful, derivation from the framework of scripture and reasoning that ensures no errors, ease of understanding and memorization, and skillful use of methods such as telling wonderful stories at appropriate times to prevent listeners from becoming bored. The benefits of teaching the Dharma in such a way are threefold: it becomes the best way to make offerings to the Buddhas, the best way to give to sentient beings, and it increases merit and leads to the attainment of clairvoyance. As for being the best way to make offerings, the sutra says: 'Whoever teaches my Dharma properly for the benefit of others is making offerings; offering flowers, perfumes, and lamps to the Victorious Ones is not the true offering.' As for being the best way to give, the Maitreya Lion's Roar Sutra says: 'If someone were to fill Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges with the seven precious substances and offer them to the Buddhas with a joyful mind, and someone else were to give a single verse to one sentient being, that gift of a verse, accomplished with compassion, would be superior to that vast gift of precious substances, beyond comparison, let alone two or three verses!' As for increasing merit and attaining immeasurable clairvoyance, the Compendium of Trainings says: 'The gift of Dharma is free from material attachment and is the cause of increasing merit.' The sutra also says: 'Shariputra, if a householder were to fill the earth with seven precious substances as numerous as the sands of the Ganges and offer them to the Tathagatas, it would not compare to the merit of a renunciant who teaches a single four-line verse, for the latter accumulates far more merit.' The Lion's Roar Asked Sutra says: 'The gift of Dharma brings remembrance of past lives.' The Sutra Requested by the Dragon King Ocean says: