Tibetan
པར་མ་ཟད་ཐུགས་རྗེ་ཡེ་སྤྲུལ་གྱི་གང་ཟག་ད་ལྟ་མི་ཡི་རྣམ་རོལ་དུ་སྣང་བ་ལས་དོན་དུ་ན་གདོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐུ་བླ་མ་ནི། ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་ནམ་མཁའི་བླ་བྲེ་ལྟ་བུ་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་མཛད་སྤྱོད་མ་ལྟ་བུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་ཡི་སྤྱོད་ལམ་ཁོ་ན་ལ་གོ་ན་ངོས་འཛིན་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུང་ཡི་དམ་ནི། གང་གསུང་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་ཡི་དམ་དུ་བཟུང་ནས་བསྒྲུབ་ན་ལམ་བདེན་སྔ་མ་རྣམས་རིམ་པར་འདོར་བ་ལ་ཆུ་བརྒལ་བའི་གྲུ་བོ་དང་འདྲ་སྟེ། ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡི་དམ་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་ཡང་ཆོས་དང་ཡི་དམ་ལ་ལམ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་ཞིག་ལོངས་སྐུའི་རྣམ་རོལ་དུ་སངས་རྒྱས་པ་དང་། ཐུགས་མཁའ་འགྲོ་ནི། སྟོང་ཉིད་མཁའ་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཐུགས་རྗེ་འདུ་འཕྲོ་ཉི་མའི་ཟེར་བཞིན་འགགས་མེད་དུ་འཆར་བའོ། །ཡང་ན་དབྱིངས་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་བླ་མ། གདངས་རང་རྩལ་འགགས་མེད་དུ་འཆར་བ་ཡི་དམ། གཉིས་མེད་བདེ་སྟོང་གི་རྣམ་པར་རོལ་བ་མཁའ་འགྲོའོ། །སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ། དང་པོ་གཞོན་ནུའི་དུས་བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་ཕན་བཏགས་ཏེ་རྒྱུད་ལ་ཐར་བའི་ས་བོན་བཞག །སྐུ་ཚེའི་ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པའི་ཚེ་ན་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་ཐར་བའི་ལམ་ལ་བཀོད། དེ་ནས་རེ་ཞིག་ལྗོངས་དེར་གདུལ་བྱ་རྫོགས་པའམ། ཡང་ན་ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྙོམས་ལས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ལ་བསྐུལ་ཕྱིར་དང་། རྟག་འཛིན་ཅན་རྣམས་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཆེད་དམ། གནས་གཞན་དུ་གདུལ་བྱ་དུས་སུ་བབ་པ་གཟིགས་པའི་ཚེ། ལྗོངས་འདིར་མི་སྣང་བའི་ཚུལ་མཛད་ནས་མཚན་དཔེ་ཞལ་བཟང་གི་གཟིགས་པ་གཞན་དུ་ངོམས་པར་འགྱུར་བའོ། །གསུང་ལོངས་སྐུ་ནི། སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་སླ་བའོ།། ཐུགས་ཆོས་སྐུ་ནི། རིགས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དང་། ཁམས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དག་པའི་ཕྱིར་དག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའོ། །གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། བླ་མ་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ཆོས། །དེ་བཞིན་བླ་མ་དགེ་འདུན་ཏེ། །ཀུན་གྱི་བྱེད་པོ་བླ་མ་ཡིན། །བླ་མ་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། དྲི་མེད་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཆོས་ནི་ངག་ཏུ་ཡང་དག་གསུང་། །སྐུ་ནི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཀྱི་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་དཔལ་མགོན་བླ་མ་དམ་པ་དེ་ཉིད་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་བ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས། ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་ཚབ་ཏེ། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་གིས་ཀྱང་མ་ཐུལ་བའི་རང་རེ་སྙིགས་མའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཐུགས་རྗེ་དང་། བཀའ་དྲིན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ལྷག་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་གྲངས་མེད་ཀྱང་། །བདག་ཅག་སྤངས་ནས་ཐར་བར་གཤེགས། །ད་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་ཡིས། །ཁྱོད་ལ་བསྐུལ་ནས་བདག་ཅག་གི །དོན་དུ་བླ་མར་རྣམ་སྤྲུལ་ན། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་འདོར་ཕོད་དམ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རང་རེ་ཆོས་ཉན་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། རྟེན་མི་ལུས་རིན་ཆེན། རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན། ཐབས་དེའི་གདམས་ངག་གིས་ཟིན་པས་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་རྒྱུད་བརྟགས་གཉིས་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབ། །དྲི་མ་དེ་བསལ་སངས་རྒྱས་དངོས། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ཀུན་སྤྱོད་ལ། སྤང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་དང་། བླང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྤང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ། དྲི་མ་དྲུག མི་འཛིན་པ་ལྔའོ། །དང་པོ་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་ནི། རྣ་བ་མི་གཏད་ཁ་སྦུབས་ལྟ་བུའི་སྐྱོན། །ཡིད་ལ་མི་འཛིན་ཞབས་རྡོལ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན། །ཉོན་མོངས་དང་འདྲེས་དུག་ཅན་ལྟ་བུའི་སྐྱོན། ཞེས་པ་ལྟར། དང་པོ་ཆོས་ཉན་པའི་དུས་སུ་རང་གི་རྣ་བའི་ཤེས་པ་ཡུལ་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་ཆོས་འཆད་པའི་སྒྲ་དེ་ལ་གཏད་ནས་ཉན་དགོས། དེ་ལྟར་མ་ཉན་ན་སྣོད་ཁ་སྦུབས་པའི་སྟེང་དུ་བཅུད་བླུགས་པ་དང་འདྲ་སྟེ་ལུས་ཆོས་གྲལ་ན་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་མ་ཐོས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བཟུང་ན་སྣོད་ཞབས་རྡོལ་དུ་བཅུད་ཅི་ཙམ་བླུགས་ཀྱང་ཆགས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོས་ཅི་ཙམ་ཐོས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་འདོན་མེད་པའོ། །གསུམ་པ་ཀུན་སློང་སྐྱོན་ཅན་སོགས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་བསམ་པ་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་ལྡན་པས་ཉན་དགོས། སེམས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲེས་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་ཉན་ན་དཔེར་ན་དུག་ཅན་གྱི་སྣོད་དུ་བཅུད་བཟང་པོ་བླུགས་པ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་དྲི་མ་དྲུག་ནི། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། ང་རྒྱལ་དང་ནི་མ་དད་དང་། །དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་ཉིད་དང་། །ཕྱི་རོལ་རྣམ་གཡེང་ནང་དུ་སྡུད། །སྐྱོ་བས་ཉན་པ་དྲི་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཆོས་འཆད་པའི་བླ་མ་ལས་ཀྱང་ང་ལྷག་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ། ཆོས་དང་བླ་མ་ལ་མ་དད་པའི་ལོག་ལྟ། ཆོས་ཐོས་བསམ་ལ་དོན་གཉེར་མེད་པ། སེམས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་གཡེང་བ། དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ནང་དུ་སྡུད་པ། ཆོས་ཐུན་རིང་བ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་སྐྱོ་བ་སྟེ་འདི་དག་སྤངས་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྤངས་ནས་ཉན་དགོས་ཏེ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ལས། མ་གུས་ལ་སོགས་བདུད་ཀྱི་ལས་དྲུག་དང་། །ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་སྒྲིབ་པའི་ལས་དྲུག་དང་། །ཚུལ་དུ་འཆོས་སོགས་ཆོས་སྤོང་ལས་དྲུག་དང་། །ཟང་ཟིང་རྙེད་སོགས་གཡེང་བའི་སྐྱོན་དྲུག་དང་། །རྙེད་བཀུར་ཆགས་སོགས་ལོག་པའི་སྐྱོན་དྲུག་དང་། །གཞན་དུ་བྱེད་སོགས་གོལ་སའི་ཆོས་དྲུག་སྟེ། །ཉེས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྤངས་ལ་ཉན། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་མི་འཛིན་པ་ལྔ་ནི། ཚིག་འཛིན་ལ་དོན་མི་འཛིན་པ་དང་། དོན་འཛིན་ལ་ཚིག་མི་འཛིན་པ་དང་། བརྡ་མ་འཕྲོད་པར་འཛིན་པ་དང་། གོང་འོག་བསྣོལ་ཏེ་འཛིན་པ་དང་། ལོག་པར་འཛིན་པ་དང་ལྔ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྤང་བྱའི་ཀུན་སྤྱོད་རྣམས་སྤངས་ནས། ཐོས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྣམས་ཡ་མ་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཡིད་ལ་འཛིན་དགོས་ཏེ། སྤྱིར་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བསླབ་པར་ཤེས་པ། མ་བསྒྲུབ་པར་འགྲུབ་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མ་བསླབ་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དུ། །འགྲོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ག་ལ་བདེན། །ཞེས་དང་། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཀྱང་། སློབ་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱལ་པོ་བྱི་ལིང་གར་ལི་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཚིག་བཞི་པ་གཅིག་རྣ་བར་ཐོས་པའི་ཕྱིར་དུ། ལུས་ལ་ལྕགས་ཀྱི་གཟེར་བུ་སྟོང་བཏབ་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་། རྒྱལ་པོ་ཀ་ན་ཤི་ན་ས་ལི་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཚིག་བཞི་པ་གཅིག་ཐོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། ལུས་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་། དྲང་སྲོང་ཨི་ཏ་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་གསན་པའི་ཕྱིར་སྐུ་ལུས་ཀྱི་པགས་པ་བཤུས་ཏེ་ཤོག་བུ་བྱས་ལ་རུས་པས་སྨྱུ་གུ་བྱས། ཁྲག་གིས་སྣག་ཚ་བྱས་ཏེ་ཚིགས་བཅད་རྣམས་བྲིས་པར་མཛད་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་། རྒྱལ་ཚབ་ད་མ་གཾ་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་གསན་པའི་ཕྱིར་དུ། མེའི་དོང་ཟབས་སུ་ཁྲུ་བཅུ་ཡོད་པའི་ནང་མེ་མ་མུར་གྱི
Chinese
不僅如此，對於慈悲的化身，現在以人的形象顯現，實際上應知其本來就是佛。上師的身：為了像無偏如虛空的畫布一般利益所有眾生，僅僅理解為身體的行為，就容易辨認。語本尊：無論說什麼，如果受持並作為本尊來修持，那麼先前的道諦會像過河的船一樣依次捨棄，而後面的果位將依次獲得。也就是說，通過本尊佛的身生圓次第來修持，也是宣說了法和本尊的道。當何時成佛為報身之相，意空行母：如「空性於空中，慈悲力行進。」所說，從法界離戲如虛空般的狀態中，慈悲的散發如陽光般無間斷地顯現。或者說，界自性離戲的上師，光芒自力無間斷顯現的本尊，無二樂空的形象中嬉戲的空行母。身化身是不確定的：首先，在年輕的時候，以小孩的形象直接或間接地利益眾多眾生，並在他們的相續中播下了解脫的種子。當生命力旺盛時，根據所化眾生的根器、能力和想法，轉法輪，將他們引導到解脫道上。然後，當某個地方的所化眾生已經度盡，或者為了激勵懶惰者精進，為了敦促懈怠者修行，為了使執著常有者從中轉變，或者看到其他地方的所化眾生時機成熟時，便會示現不再出現在這個地方，而在其他地方展現其莊嚴的相好。語報身：通過前面的解釋很容易理解。意法身：由於種性本性清淨，以及客塵的清淨，因此具備二種清淨。在《密集金剛續》中說：「上師是佛，上師是法，同樣上師是僧，一切的作者是上師，上師是具德金剛持。」以及《金剛鬘》中說：「無垢之心即成佛，法乃
English
Moreover, one should understand that the person who is the compassionate emanation, who now appears in the form of a human being, is in reality a Buddha from the very beginning. The body of the Lama: In order to benefit all sentient beings like an impartial, sky-like canvas, it is easy to recognize him if one understands only the conduct of his body. The speech of the Yidam: Whatever is spoken, if one takes it to heart and practices it as a Yidam, then the earlier paths of truth are abandoned in sequence like a boat crossing a river, and the later fruits are gradually obtained. That is to say, practicing through the generation and completion stages of the Yidam deity is also taught as the path of Dharma and Yidam. When one becomes enlightened in the form of the Sambhogakaya, the mind of the Dakini: As it is said, "Compassion travels powerfully in the sky of emptiness." From the state of Dharmadhatu, free from elaboration, like the sky, compassion arises unceasingly like rays of the sun. Or, the Lama is the nature of reality, free from elaboration; the Yidam is the unobstructed manifestation of one's own radiance; the Dakini is the one who revels in the form of inseparable bliss and emptiness. The body of the Nirmanakaya is uncertain: First, in youth, in the manner of a small child, he benefits many beings directly or indirectly, and plants the seeds of liberation in their minds. When the vigor of life is at its peak, he turns the wheel of Dharma in accordance with the disposition, power, and thoughts of those to be tamed, and leads them to the path of liberation. Then, when the beings to be tamed in that region are exhausted, or in order to inspire the lazy to exert themselves, to urge the indolent to practice Dharma, to turn those who cling to permanence away from that, or when he sees that the time is ripe for those to be tamed in another place, he enacts the manner of disappearing from this region and displays his beautiful face and marks of excellence elsewhere. The speech of the Sambhogakaya: It is easy to understand through the previous explanation. The mind of the Dharmakaya: Because the lineage is pure by nature, and the element is purified of adventitious stains, it possesses two purities. In the Guhyasamaja Tantra it says: "The Lama is the Buddha, the Lama is the Dharma, likewise the Lama is the Sangha, the agent of all is the Lama, the Lama is the glorious Vajradhara." And in the Vajramala it says: "The stainless mind becomes the Buddha, the Dharma is"
Chinese
口中真实语，身名僧伽位，乃是菩萨众之所。如是所说之吉祥怙主上师，实乃过去诸佛之化身，未来诸佛之源泉，现在诸佛之代表。纵是贤劫千佛亦难调伏之我等浊世众生，以大悲心摄受，其恩德胜过一切诸佛。全知大师云：往昔佛陀虽无数，舍我等已趋涅槃，今十方佛所劝请，为我等故化上师，如是汝能舍我否？如是所说。我等听法之眷属，亦以基为如来藏，依凭人身宝，缘为善知识，以彼诀窍所摄持，故视为未来之佛。时轮金刚经二观察续云：有情皆是佛，然为客尘所障蔽，除此尘垢即真佛。如是说。二、于行持方面。有应断之行持与应取之行持二者。初、应断之行持方面，有器之三过、六垢、五不执。初、器之三过者，如云：不倾听如覆器之过，不忆持如漏底之过，与烦恼杂染如毒器之过。如是说。初、于听法之时，不应使自己之耳识散于他处，应专注于说法之音声而听闻。若不如此听闻，则如覆器之上倾注精华，虽身在法座，然与未闻法无异。二、如是听闻之法，若不忆持于心，则如于漏底之器中倾注再多精华亦无所存留一般，无论听闻多少佛法，亦无法于自相续中生起功德。三、应舍弃以不良发心等八法之念，以正直之意念听闻。若于心与烦恼相杂之时听闻佛法，则譬如于有毒之器中倾注上好之精华一般。
English
The true speech in the mouth, the body is called Sangha, it is the place of the Bodhisattva assembly. Like that said, the glorious protector, the holy Lama, is indeed the emanation of all past Buddhas, the source of all future Buddhas, and the representative of all present Buddhas. Even the thousand Buddhas of the Good Kalpa could not subdue us, the sentient beings of this degenerate age. With great compassion, he embraces us, and his kindness surpasses all Buddhas. The Great Omniscient One said: Countless Buddhas of the past, having abandoned us, have gone to liberation. Now, the Buddhas of the ten directions urge you to emanate as a Lama for our sake. Can you abandon us? As it is said. We, the assembly listening to the Dharma, also consider ourselves to be future Buddhas because the basis is the Tathagatagarbha, the support is the precious human body, the condition is the virtuous spiritual friend, and the method is held by his instructions. The Kalachakra Tantra, Second Chapter, says: Sentient beings are all Buddhas, but they are obscured by adventitious stains. Removing these stains is the real Buddha. As it is said. Second, regarding conduct. There are two types of conduct: conduct to be abandoned and conduct to be adopted. First, regarding conduct to be abandoned, there are the three faults of the vessel, the six stains, and the five non-grasps. First, the three faults of the vessel are: The fault of not listening like an overturned vessel. The fault of not remembering like a vessel with a hole in the bottom. The fault of being mixed with afflictions like a poisonous vessel. As it is said. First, when listening to the Dharma, one should not let one's ear consciousness wander to other objects, but should focus on the sound of the Dharma being taught and listen. If one does not listen in this way, it is like pouring essence on top of an overturned vessel. Although the body is in the Dharma assembly, it is no different from not having heard the Dharma. Second, if one does not retain in mind the Dharma that one has heard in this way, it is like pouring any amount of essence into a vessel with a hole in the bottom, and nothing will remain. No matter how much Dharma one hears, one will not generate any merit in one's own mindstream. Third, one should abandon thoughts of the eight worldly concerns, such as a flawed motivation, and listen with correct perception. If one listens to the Dharma while one's mind is mixed with afflictions, it is like pouring good essence into a poisonous vessel.