Tibetan
། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོ། །ཡང་ན་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཝཱ་ར་ཎ་སཱི་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་ནགས། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཀའ་བདེན་པ་བཞི། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་ལྷ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་བཅས་པ། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སངས་རྒྱས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཞག་བདུན་ཕྲག་བདུན་ལོན་པའི་དུས་སོ།། ཡང་ན་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཀའ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་ལྔ་སྟོང་ཙམ་དང་། སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་མ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ས་ག་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་སྐྱོང་དང་དེད་དཔོན་དམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་ཁྲིག་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་ལ། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་གསུངས་པའོ། །ཡང་ན་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷ་ཀླུ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ངེས་པ་དོན་གྱི་འཁོར་ལོ། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ། །དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཡང་ན་ཆོས་འཆད་པའི་གནས་དེ་ཉིད་ཟངས་མདོག་དཔལ་གྱི་རི་བོ་པདྨ་འོད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་། ཆོས་སྟོན་པའི་བླ་མ་དེ་ཉིད་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་འབྱུང་གནས། ཆོས་ཉན་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་རིག་འཛིན་རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔ། བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ། བཤད་པའི་དུས་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་ཚུལ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་འདེབས་དགོས་པ་ཡིན་ལ། མ་ཡིན་པ་ཞིག་གཟོད་གསལ་འདེབས་པ་ནི་མིན་ཏེ། སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མདོ་སྔགས་རང་རང་གི་ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་སྟོན་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསལ་འདེབས་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། འོན་ཀྱང་མདོ་ཡིན་ན་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ལྟ་བའི་ངང་ནས་ཉན་པ་དང་། སྔགས་ཡིན་ན་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་འདེབས་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་འཕགས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ནི་སྣོད
Chinese
时间圆满是恒常相续的法轮。或者处所圆满是瓦拉纳西（Varanasi）仙人堕处鹿野苑施予无畏的森林。导师圆满是释迦牟尼。法圆满是四谛之教。眷属圆满是五贤部和八万天众。时间圆满是佛陀现证菩提成佛后七个七天之时。或者处所圆满是鹫峰山。导师圆满是释迦牟尼。法圆满是广中略三部经典。眷属圆满是舍利子等五千比丘，以及生主母等五百比丘尼，还有 গৃহপতি（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）给孤独等优婆塞，以及优婆夷萨迦玛等。不共的眷属是善护菩萨和商主胜士等千百万俱胝之众。时间圆满是宣说了十二年。或者处所圆满是天龙和王宫等，导师圆满是释迦牟尼。法圆满是了义法轮。眷属圆满是共同和不共的眷属。时间圆满是三十二年之间。或者讲法的处所就是铜色吉祥山莲花光宫。讲法的上师就是邬金莲花生。听法的眷属也是持明师君臣二十五。所讲之法是密咒金刚乘。讲法的时间是恒常相续的法轮，即五种圆满本来就存在，需要通过了解存在的方式来明确，而不是本来不存在而去明确。显现、声音、觉性三者本来就存在于本尊、咒语、法身自性之中。因此，在讲说显宗和密宗各自的法时，也同样需要明确导师，如是说。然而，如果是显宗，就要在将显现视为幻化的八喻的意境中听闻；如果是密宗，就要将显现、声音、觉性三者明确为本尊、咒语、法身的自性。而且，在圣者们的显现中，器
English
The perfection of time is the constant and continuous wheel of Dharma. Or the perfection of place is Varanasi, the Deer Park where the sages fell, the forest that bestows fearlessness. The perfection of the teacher is Shakyamuni. The perfection of the Dharma is the teaching of the Four Noble Truths. The perfection of the retinue is the five excellent groups and the eighty thousand gods. The perfection of time is the time when seven weeks had passed since the Buddha attained perfect enlightenment. Or the perfection of place is Vulture Peak Mountain. The perfection of the teacher is Shakyamuni. The perfection of the Dharma is the three scriptures, extensive, intermediate, and concise. The perfection of the retinue is Shariputra and about five thousand monks, as well as five hundred nuns such as the mother of all beings, and lay practitioners such as Anathapindika, and laywomen such as Saga Ma. The uncommon retinue is the bodhisattva Bhadrapala and the excellent merchant leader, and so on, hundreds of millions of billions of them. The perfection of time is that it was taught for twelve years. Or the perfection of place is the realm of gods, nagas, and royal palaces, and so on. The perfection of the teacher is Shakyamuni. The perfection of the Dharma is the wheel of definitive meaning. The perfection of the retinue is both common and uncommon. The perfection of time is in the interval of thirty-two years. Or the place where the Dharma is taught is the Copper-Colored Glorious Mountain, the Lotus Light Palace. The lama who teaches the Dharma is the Ugyen Padmasambhava. The retinue who listen to the Dharma are the twenty-five Vidyadhara disciples. The Dharma to be taught is the secret mantra Vajrayana. The time of teaching is the constant and continuous wheel of Dharma, that is, the five perfections are originally present, and it is necessary to clarify them by knowing how they are present, and it is not to clarify something that is not originally present. Appearance, sound, and awareness are originally present in the nature of deity, mantra, and Dharmakaya. Therefore, when teaching the Dharma of Sutra and Tantra respectively, it is said that the teacher must also be clarified in the same way. However, if it is Sutra, one should listen in the state of viewing appearances as the eight similes of illusion, and if it is Tantra, one must clarify appearance, sound, and awareness as the nature of deity, mantra, and Dharmakaya. Moreover, in the appearance of the great saints, the vessel
Tibetan
་བཅུད་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྣང་ཡང་། རང་རེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བློ་མིག་མ་དག་པའི་དབང་གིས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ཡང་དག་པ་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཀྱང་། སྣང་ཚུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཅན་གྱིས་དེ་ལྟར་དུ་སྣང་མི་ནུས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་པའི་རང་རིག་བློ་མེད་ན། །བདེ་གཤེགས་ཞིང་ཡང་ངན་སོང་གནས་སུ་མཐོང་། །ཐེག་མཆོག་མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་རྟོགས་པ་ན། །ངན་སོང་གནས་ཉིད་འོག་མིན་དགའ་ལྡན་གནས། །ཞེས་པ་ལྟར། དཔེར་ན་མཁྲིས་ནད་ཅན་གྱི་སྣང་ཚུལ་ལ་དུང་སེར་པོར་སྣང་ཡང་། གནས་ཚུལ་ལ་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་བ་མེད་དེ། རྒྱུད་དོན་མདོར་བསྡུས་ལས། རང་སྣང་བསམ་པ་མ་དག་པས། །མིག་སྐྱོན་ཅན་གྱིས་གངས་ཉིད་ལ། །རྒྱུན་དུ་ནག་པོ་མི་སྲིད་ཀྱང་། །ནག་པོར་དངོས་སུ་མཐོང་དང་མཚུངས། །ཞེས་དང་། མཁྲིས་ནད་ཅན་གྱིས་དུང་ཉིད་ལ། །རྒྱུན་དུ་དཀར་པོ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། །སེར་བོ་མཐོང་བ་ཉིད་དང་མཚུངས། །ཞེས་དང་། སྔོན་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་མ་དག་པར་མཐོང་ཞིང་། ཚངས་པ་རལ་བ་ཅན་གྱིས་དག་པར་མཐོང་ནས་གཉིས་ཀ་བརྩད་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཞིང་དག་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བར་མཛད་ནས། ང་ཡི་ཞིང་ནི་རྟག་ཏུ་འདི་ལྟར་དག་ཀྱང་ཁྱེད་རྣམས་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད། སྐུ་དགེ་འདུན། གསུང་དམ་ཆོས། ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས། སྐུ་བླ་མ། གསུང་ཡི་དམ། ཐུགས་མཁའ་འགྲོ་སྟེ་རྩ་གསུམ་ཀུན་འདུས། སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ། གསུང་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་ཆོས་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྐུ་དགེ་འདུན་ཞེས་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཤིང་སྐུའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་དང་མཐུན་པ་བ་སྤུའི་གཡོ་འགུལ་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཐར་ལམ་ལ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གསུང་དམ་ཆོས་ནི་བཀའ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ལམ་ཐེག་པ་རིམ་དགུ་སོགས་མགུལ་གྱི་བུམ་པ་ནས་ཕྱུང་། ལྗགས་ཀྱི་པདྨོ་ནས་བཀྲམ། དུང་གི་ཚེམས་བར་ནས་དྲངས། གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་དང་མཚུངས་པར་སྟོན་ནུས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་གང་གསུང་གཞན་ལ་ཕན་ཞིང་། གསུང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུད་ལ་ཐར་བའི་ས་བོན་ཐེབས་པ་དང་། ཐུགས་སངས་རྒྱས་ནི་། རང་བཞིན་གནས་རིག་གདོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་
Chinese
虽然精华是本来就在胜者（佛陀）的坛城中显现的具有成佛自性，但是由于我们各自众生的心识之眼不净，导致器情世界的真实状态虽然安住于天神的自性中，但在显现上，有错乱者无法如实见到。如《幻化经》所说：“若无真实觉性之自明，则善逝净土亦见为恶趣处。若悟胜乘平等之义，则恶趣处即是密严欢喜处。”比如，对于黄疸病患者来说，海螺显现为黄色，但实际上它的状态并没有改变白色的自性。如《续义总集》所说：“自显现念不净，如眼疾者见雪山，恒时不可能为黑色，然却真实见为黑色同。”又说：“黄疸病者见海螺，恒时虽为白色，然却如同见为黄色。”以前，舍利子曾见此佛土不净，而梵天髻则见为清净，两人因此争论。具有慈悲心的佛陀让所有人都见到清净的佛土，然后说：“我的佛土恒时如此清净，但你们却未曾见到。”就像这样。此外，上师是三时诸佛的总集之体性，身是僧众（དགེ་འདུན།，Sangha），语是正法（དམ་ཆོས།，Dharma），意是佛陀的本体，是三宝（དཀོན་མཆོག，Ratna）的总集；身是上师，语是本尊（ཡི་དམ།，Iṣṭadevatā），意是空行母（མཁའ་འགྲོ།，Ḍākinī），是三根本的总集；身是化身（སྤྲུལ་སྐུ།，Nirmāṇakāya），语是报身（ལོངས་སྐུ།，Saṃbhogakāya），意是法身（ཆོས་སྐུ།，Dharmakāya），是三身（སྐུ་གསུམ།，Trikāya）的总集之体性而安住。其中，身是僧众，是因为安住于戒律的珍宝之体性中，身体的所有行为都与善法相应，仅仅是毛孔的摇动就能引导众多众生走向解脱道；语是正法，能从喉咙的宝瓶中取出经律论三藏和九乘次第等，从舌头的莲花上宣说，从牙齿的缝隙中流出，能够与所化众生的根器和意愿相应地开示，特别是所说之语能利益他人，仅仅听到所说之语就能在相续中种下解脱的种子；意是佛陀，即自性本觉本来就是佛。
English
Although the essence appears as having the nature of enlightenment from the very beginning in the mandala of the victorious ones (Buddhas), due to the impure eyes of the mind of each of us sentient beings, the true state of the container and its contents, although abiding in the nature of deities, those with deluded appearances cannot see it as such. As it says in the Māyājāla: "If there is no self-awareness of true knowledge, even the Sugata's field is seen as a place of suffering. When the meaning of the supreme vehicle's equality is realized, the place of suffering itself is the abode of Akanishta and Tushita." For example, although a conch shell appears yellow to someone with jaundice, its actual state has not changed from its white nature. As it says in the Condensed Meaning of the Tantras: "Due to impure self-appearance and thought, like someone with eye defects seeing a snow mountain, it is impossible for it to be black all the time, yet it is actually seen as black." And: "Someone with jaundice sees a conch shell, although it is always white, it is seen as yellow." Previously, Shariputra saw this Buddha-field as impure, while Brahma with the Hair Knot saw it as pure, and the two argued. The compassionate Buddha caused everyone to see the pure Buddha-field and then said: "My field is always pure like this, but you did not see it." It is just like that. Furthermore, the lama is the embodiment of all the Buddhas of the three times. The body is the Sangha, the speech is the Dharma, and the mind is the essence of the Buddha, the embodiment of all the Three Jewels (དཀོན་མཆོག，Ratna). The body is the lama, the speech is the Yidam (ཡི་དམ།，Iṣṭadevatā), and the mind is the Dakini (མཁའ་འགྲོ།，Ḍākinī), the embodiment of all the Three Roots. The body is the Nirmanakaya (སྤྲུལ་སྐུ།，Nirmāṇakāya), the speech is the Sambhogakaya (ལོངས་སྐུ།，Saṃbhogakāya), and the mind is the Dharmakaya (ཆོས་སྐུ།，Dharmakāya), abiding as the embodiment of all the Three Kayas (སྐུ་གསུམ།，Trikāya). Among these, the body is the Sangha because it abides in the essence of the precious discipline of morality, and all the actions of the body are in accordance with virtue, guiding many beings to the path of liberation with just the movement of the pores. The speech is the Dharma, able to extract the three pitakas of the scriptures and the nine successive vehicles of the path from the vase of the throat, proclaim them from the lotus of the tongue, draw them from between the gaps of the teeth, and teach them in accordance with the faculties and inclinations of the beings to be tamed. In particular, whatever is spoken benefits others, and merely hearing the speech plants the seed of liberation in the mindstream. The mind is the Buddha, the self-existing awareness that is primordially enlightened.