Tibetan
གས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་རིག་པ་སློབ་པའི་སློབ་དཔོན་ལའང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ན། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། འདུ་བ་སྙོམས་པའི་སྨན་པའང་མཆོད་ན། དུག་ལྔའི་གཅོང་ནད་འདོན་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཉིན་རེའི་འཇིགས་པ་སྐྱོབ་པའི་སྐྱེལ་མ་ལའང་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་མཆོད་ན། བདུད་བཞིའི་དགྲ་ལས་སྐྱོབ་པའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཟས་གོས་དང་ནོར་ལ་སོགས་པའི་ཆས་ཅུང་ཟད་ཕན་འདོགས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་སྲོག་ཀྱང་གཏོང་བར་ནུས་ན། དགོས་འདོད་ཀྱི་ནོར་བུ་སྟེར་བའི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་བསྙེན་བཀུར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བྱ་སྙམ་ནས་བསྟེན་པའིི་ཚེ་ཡང་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་ཐུགས་དང་བསྟུན་ནས་སྒྲུབ་ཅིང་། ཐུགས་དང་འགལ་བའི་ལས་མི་འབྱུང་བར་བསྲུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། བཀའ་བཀྱོན་དྲག་པོས་ཚར་བཅད་ཀྱང་ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་འཛིན་མེད་པ་རྟ་མཆོག་ལྟ་བུ། བླ་མའི་མངགས་གཞུགས་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་འགྲོ་འོང་གི་གནས་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པ་གྲུ་ལྟ་བུ། ལས་བཟང་པོ་དང་ངན་པ་ཅི་དང་ཅི་ལྟ་བུ་བཀའ་སྩལ་ཀྱང་མི་ཐེག་པ་མེད་པ་ཟམ་པ་ལྟ་བུ། དཀའ་ཚེགས་དང་ཚ་གྲང་ཐམས་ཅད་བཟོད་པ་མགར་བའི་བཟོ་སྟེགས་ལྟ་བུ། ཅི་གསུང་གི་བཀའ་ཉན་པ་བྲན་ཁོལ་ལྟ་བུ། ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་དམན་ས་འཛིན་པ་ཕྱག་དར་བ་ལྟ་བུ། དྲེགས་པ་སྤངས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་གུས་པ་ཁྱུ་མཆོག་རྭ་ཆད་པ་ལྟ་བུས་བླ་མ་བསྟེན་དགོས་པར་མདོ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཛོད་ལས། བླ་མ་ཤིན་དུ་སྲུང་བས་མཛངས་པ་དང་། །བཀའ་བཀྱོན་དག་ལ་མི་ཁྲོ་རྟ་མཆོག་བཞིན། །གྲུ་ལྟར་འགྲོ་འོང་གནས་ལ་སྐྱོ་བ་སྤང་། །ཟམ་པ་ལྟ་བུར་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ཐེག །བཟོ་སྟེགས་བཞིན་དུ་ཚ་གྲང་གང་ཡང་བཟོད། །བཀའ་བཞིན་ཉན་པ་བྲན་ཁོལ་ལྟ་བུ་དང་། །ང་རྒྱལ་སྤངས་པ་ཕྱག་དར་ལྟ་བུ་དང་། །དྲེགས་པ་སྤངས་པ་ཁྱུ་མཆོག་རྭ་ཆད་ལྟར། །བླ་མ་བསྟེན་ཞེས་སྡེ་སྣོད་དག་ལས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ལ། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པ་དང་། སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པ་ནི། རང་རེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་དབྱིངས་སུ་མ་གྲོལ་ཞིང་། སྣང་སྲིད་དག་པ་རབ་འབྱམས་སུ་མ་ཤར་བས་རང་སྣང་འཁྲུལ་པ་ལ་བླ་མའི་སྐྱོན་དུ་བཟུང་ནས་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་སྐྱོན་བརྟགས་པའི་ཉེས་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། སྡེ་སྣོད་བཅུ་གཉིས་བློ་ལ་ཆུབ་པ་ཡི། །དགེ་སློང་སྐལ་བཟང་སྡིག་པའི་མཐུས་བཏབ་ནས། །སྟོན་པའི་མཛད་པ་གཡོ་སྒྱུར་མཐོང་བའི་ཚུལ། །ལེགས་པར་བསམ་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་འཆོས། །ཞེས་སྡེ་སྣོད་བཅུ་གཉིས་པོ་བློ་ལ་ཆུབ་ནས་ཁ་ཏོན་དུ་བྱེད་ནུས་ཤིང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སེམས་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་ལེགས་པའི་སྐར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བའི་སྡིག་པའི་མཐུན་སེམས་རྒྱུད་བཏབ་ནས། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་གཡོ་སྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོ ང་ནས་བསོད་ནམས་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་ཟད་དེ་ངན་སོང་གི་གནས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ་ལ་ལེགས་པར་བསམ་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རྒྱུད་དགེ་བའི་ལམ་དུ་འཆོས་པ་ནི་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་བའི་སྣང་ངོར་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལྟ་ཅི། དེར་མ་ཟད་འཕགས་པ་ཐོག་མེད་ཀྱིས་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོ་ཁྱི་མོ་ཁོག་སྨད་འབུས་གཡེང་བ་ལ་གཟིགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ལྟ་བུ་ལ་བསམ་ནས་མཛད་སྤྱོད་གང་ལའང་ལོག་པར་ལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ། སྔོན་རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་ས་ར་ཧ་པ་ལ་སོགས་ཕལ་མོ་ཆེ་རྣམས་རིགས་འཆོལ་ཞིང་གཙང་བཙོག་མེད་པ་གདོལ་སྤྱོད་མཁན་དུ་སྣང་བ་དང་། གཡུང་པོ་སྟེ་བྲན་དང་ཡང་བྲན་གྱི་ཚུལ་འཛིན་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྔོན་པ་དང་། ཉ་པ་དང་། ཤན་པའི་ལས་བྱེད་པ་སོགས་སྡིག་སྤྱོད་ལྟར་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སྤྱོད་ཚུལ་ལྟར་ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་ཅིང་ཉམས་པར་སྟོན་པ་ཡོད་དེ། ལུང་དེ་ཉིད་ལས། མཛད་སྤྱོད་གང་ཡང་ལོག་པར་མི་བལྟ་སྟེ། །འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཕལ་མོ་ཆེ། །གདོལ་བ་གཡུང་པོ་སྡིག་སྤྱོད་ཕལ་བའི་ཚུལ། །ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཉམས་པར་ཡོད། །ཅེས་པ་ལྟར། མཁས་པ་ཤྲཱི་སེངྷས་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ཁྱིམ་བཙུན་ཆུང་མ་ཅན་ཞིང་རྨོ་བར་མཐོང་བ་དང་། གྲུབ་ཐོབ་མེ་ཏྲི་བས་ཤ་བ་རི་པ་ཕག་གསོད་པ་སོགས་མི་འཚམས་པའི་ལས་བྱེད་པར་མཐོང་བ་དང་། ནཱ་རོ་པས་ཏེ་ལོ་པ་ཉ་གསོན་བསྲེགས་མཛད་པར་མཐོང་བ་དང་། ཚེམས་བུ་པས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་མཛེ་མོར་མཐོང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཕག་རྫི་མོར་མཐོང་བ་དང་། གཞན་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོར་རང་གི་རིགས་ལས་ཉམས་ཤིང་གནས་བརྟན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤང
Chinese
既然对于传授世间学问的老师也恭敬侍奉，那么对于教导众生证悟成佛的上师，为何不生起敬信和恭敬侍奉之心呢？既然对于调和四大不调的医生也供养，那么对于去除五毒痼疾的上师，为何不生起敬信和恭敬侍奉之心呢？既然对于救护每日怖畏的摆渡人也珍爱供养，那么对于救护四魔之敌的上师，为何不生起敬信和恭敬侍奉之心呢？既然为了衣食和财物等稍微有所助益的事物，也能舍弃生命，那么对于赐予如意宝的上师，为何不生起敬信和恭敬侍奉之心呢？如此思维而依止上师时，无论何时何地，一切行为和举止都要顺应上师的心意而行，并且善于守护不做出违背上师心意的事情。即使受到严厉的训斥，也不生起嗔恨和怨恨，如同良马一般。为了上师的差遣等事情，对于往来之处不感到厌倦，如同船只一般。无论上师吩咐什么样的好事或坏事，都能承受，如同桥梁一般。忍受一切艰难困苦和寒热，如同铁匠的砧台一般。听从一切教诲，如同奴仆一般。舍弃我慢，安住于卑下的位置，如同擦拭的抹布一般。舍弃傲慢，对一切恭敬，如同断角的牛王一般。应当如此依止上师，这是从《宝积经》等经典中所说的。如《功德藏》中所说： 极其守护上师是智者， 对于训斥不嗔如良马， 如船只般于往来处不厌倦， 如桥梁般好坏一切皆能承受， 如砧台般寒热皆能忍受， 如奴仆般听从教诲， 如抹布般舍弃我慢， 如断角牛王般舍弃傲慢， 经藏中说应如是依止上师。 以上。 其次，在差别上，有从意乐门中依止和从加行门中依止。 首先，从意乐门中依止是： 我们各自凡夫的错觉迷乱显现尚未解脱于法界，显现世间尚未显现清净广大，因此将自显迷乱视为上师的过失，
English
Since we revere and serve even a teacher who imparts worldly knowledge, why wouldn't we generate faith, respect, and service towards a lama who guides sentient beings to attain Buddhahood? Since we make offerings even to a doctor who balances the four elements, why wouldn't we generate faith, respect, and service towards a lama who removes the chronic disease of the five poisons? Since we cherish and offer to a ferryman who saves us from daily fears, why wouldn't we generate faith, respect, and service towards a lama who protects us from the enemies of the four maras? Since we are willing to give up our lives for things that provide slight benefits like food, clothing, and wealth, why wouldn't we generate faith, respect, and service towards a lama who bestows the wish-fulfilling jewel? When relying on a lama with such thoughts, at all times and in all circumstances, all actions and behaviors should be performed in accordance with the lama's mind, and one should be skilled in guarding against actions that contradict the lama's mind. Even if severely reprimanded, one should not generate anger or resentment, like a noble horse. For the sake of the lama's errands and so on, one should not be weary of going back and forth, like a boat. Whatever good or bad tasks the lama commands, one should be able to bear them, like a bridge. One should endure all hardships, heat, and cold, like a blacksmith's anvil. One should listen to all instructions, like a servant. One should abandon pride and remain in a humble position, like a wiping cloth. One should abandon arrogance and respect everyone, like a hornless bull. One should rely on the lama in this way, as stated in the Sutra of the Arrayed Tree and other scriptures. As stated in the "Treasury of Qualities": 'Extremely guarding the lama is wise, Not being angry at reprimands is like a noble horse, Abandoning weariness in going back and forth is like a boat, Bearing all good and bad is like a bridge, Enduring all heat and cold is like an anvil, Listening to instructions is like a servant, Abandoning pride is like a wiping cloth, Abandoning arrogance is like a hornless bull, The scriptures say to rely on the lama in this way.' The above. Secondly, in terms of distinctions, there is relying through the door of intention and relying through the door of action. Firstly, relying through the door of intention is: Since the deluded appearances of our individual ordinary beings have not been liberated into the expanse, and the pure and vast appearances of existence and samsara have not arisen, we see the faults of the lama in our own deluded appearances,
Chinese
抓住把柄，说这个不好，那个不好，这种挑剔过失的罪过是无法衡量的。如《功德宝藏》中所说：“十二部经通达于心者，比丘善缘被罪恶所染污，视导师之行如欺骗，善思之后自净其意。”意思是说，能够通达十二部经并且能够背诵，获得初禅的比丘名为善星，被邪见的罪恶染污之后，将我等导师大悲者的所有行为都看作是欺骗，所有剩余的福德全部耗尽，堕入恶趣。对此善加思考之后，自己将自己的意识调伏于善道是非常重要的。而且，对于众生迷惑的显现，视其为断尽一切过失、圆满一切功德的自性，这且不说。不仅如此，思考圣者无著将弥勒菩萨看作是母狗下身被虫啃噬的故事，对于任何行为都不要邪见。以前印度圣地的成就者萨ra哈巴等大多数人，看起来是种姓混杂，不分净秽，从事贱业的人。还有的执持奴仆乃至奴仆之奴仆的身份。还有的从事猎人、渔夫、屠夫等职业，看起来是罪恶的行为，比世俗的行为还要低下。正如经中所说：“任何行为都不要邪见，圣地的大多数自在者，都是从事贱业、奴仆、罪恶行为等，比堕落还要堕落。”就像大学者师子贤将导师文殊友看作是居家之人，有妻子，并且耕田。成就者麦哲巴将夏瓦日巴看作是杀猪等不合适的行为。那若巴将帝洛巴看作是活烤鱼。策姆布巴将金刚亥母看作是麻风病人。金刚铃师将金刚亥母看作是牧猪女。还有大婆罗门罗睺罗，在婆罗门看来，是脱离了自己的种姓，舍弃了长老的行为。
English
The fault of seizing upon handles and pointing out faults, saying "this is bad, that is bad," is immeasurable. As it says in "The Treasury of Precious Qualities": "The monk of good fortune who has mastered the twelve divisions of scripture, is stained by the power of sin, sees the actions of the teacher as deception, after thinking well, purify your own mind." This means that the monk named Legpai Karma, who is able to master the twelve divisions of scripture and recite them, and who has attained the mind of the first dhyana, is stained by the sin of wrong views, and sees all the actions of our teacher, the compassionate one, as mere deception, exhausting all remaining merit and falling into the lower realms. After thinking well about this, it is very important to tame one's own mind on the path of virtue. Moreover, not to mention seeing sentient beings' deluded appearances as the nature of exhausting all faults and perfecting all qualities. Not only that, but thinking about the story of the noble Asanga seeing Maitreya Bodhisattva as a dog whose lower body was being eaten by worms, one should not have wrong views about any actions. In the past, most of the accomplished ones in the holy land of India, such as Saraha, appeared to be of mixed castes, without distinction between clean and unclean, and engaged in base occupations. Others held the status of servants or even servants of servants. Still others engaged in occupations such as hunters, fishermen, and butchers, which appeared to be sinful actions, even more degraded than worldly behavior. As the scripture says: "Do not have wrong views about any actions, most of the free ones in the holy land, are engaged in base occupations, servants, sinful actions, etc., even more degraded than degradation." Just as the great scholar Shri Singha saw the teacher Manjushrimitra as a householder with a wife and plowing fields. The accomplished one Maitripa saw Shavaripa doing inappropriate things such as killing pigs. Naropa saw Tilopa roasting live fish. Tsembupa saw Vajravarahi as a leper. Vajraghantapa saw Vajravarahi as a pig herder. Furthermore, the great Brahmin Rahula, in the eyes of the Brahmins, had fallen from his own caste and abandoned the behavior of an elder.