Tibetan
ལགས་པས་གཏོང་བར་ཞུ་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོ་དགེ་སློང་གཏོང་དུ་བྱོན་པས། དགེ་སློང་འོ་བརྒྱལ་བ་གཟིགས་ནས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་དེ་ངས་བྱ་བ་དེ་འགྱངས་ཆེས། སྡིག་ཆེན་པོ་བསགས་འདུག་ཞུས་པས། མི་སྐྱོན། ང་རང་གིས་ལན་པ་ཡིན་གསུངས། ལས་ཅི་འདྲ་བསགས་ཞུས་པས། སྔོན་རྐུན་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས། དེ་དུས་བེའུ་ཞིག་བརྐུས་པ་བདག་པོས་དེད་ནས་ནགས་གསེབ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཞིག་མཉམ་པར་བཞག་འདུག་པའི་མདུན་དུ་བསྐྱུར་ནས་བྲོས་པས། དེས་རང་སངས་རྒྱས་ཁྲིད་ནས་ཞག་དྲུག་དོང་དུ་བཅུག དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མང་པོར་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། ཚེ་འདིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་འདི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཐ་མ་ཡིན་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་དེང་སང་ཁ་ཅིག་གིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་ཆོག་མོད། དགེ་སྡིག་ལ་བླང་དོར་བྱེད་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲའི་ལོག་རྟོག་ནམ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། སྟོང་སྐད་ཧད་པོས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་བསད་ནས། །བྱར་མེད་ཆོས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ཡིན་སྙམ་ཡང་། །ཚོགས་གཉིས་སྤང་བས་ཉམས་ལེན་སྐལ་བ་ཆད། །ཟུང་འཇུག་བསྒོམས་པ་ཁོ་བོའི་སྙིང་གཏམ་ཡིན། །ཞེས་དང་། གྲུབ་ཆེན་བིར་ཝ་པས། འཁོར་བ་དག་ལ་དོགས་པའི་སེམས་མེད་འཇིགས་བྲལ་ཡང་། །སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་ཕྲ་མོ་དག་ལ་འཛེམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་མོད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་མཛོད། །ཅེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས། རྣམ་རྟོག་མ་ཟད་བར་དུ་ལས་ཡོད་པས། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་མཛོད། །ཅེས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ན་སྙིང་རྗེ་མི་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཨ་བུ་ཚོ་བསམ་པ་བཟང་པོའི་སྒོ་ནས་སྙིང་རྗེ་རེ་སྒོམས་དང་། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དོན་མེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ནི། མདོ་ལས། ཁྱི་ནི་རུས་པ་སྐམ་པོ་ཁར་བཅུག་ནས། །རང་གི་ཁྲག་ལ་དེ་རུ་མངོན་པར་ཞེན། །དེ་བསྲུང་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་སྡང་བ་ལྟར། །འཇིག་རྟེན་ལོག་པར་མངོན་ཞེན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པར་ཟད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཉིས་ཟུང་ཏུ་འཇུག་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་རྙེད་པ་མིན་ཏེ། དཔལ་ས་ར་ཧ་པའི་ཞལ་ནས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞིག །དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་ན་ཡང་། །འཁོར་བ་འདིར་གནས་ཐར་བ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐར་འདོད་
Chinese
因此，（国王）请求允许（僧侣）离开。国王前去送别僧侣，看到僧侣疲惫不堪，非常后悔，说道：“我把这件事拖延太久了，积累了巨大的罪恶。” 僧侣回答说：“没关系，这是我自己的业力。” 国王问：“您积累了什么样的业力？” 僧侣回答说：“过去我曾转生为一个盗贼。当时，我偷了一头小牛，主人追赶我，我逃到森林深处，将小牛丢弃在一个独自修行的隐士面前，然后逃走了。那隐士因此被抓，关在坑里六天。那个业力的成熟，使我在许多世中遭受恶道的痛苦。今生所受的痛苦，也是那个业力成熟的最后结果。” 此外，现在有些人说，仅仅证悟空性就足够了，不需要取舍善恶。千万不要说这种邪见。全知者（宗喀巴大师）说：“以空性的高谈阔论来否定因果，即使自认为达到了无为法的究竟，由于舍弃了福慧二资粮，修行的机会也就断绝了。修持双运，是我的肺腑之言。” 伟大的成就者比尔瓦巴说：“即使对轮回没有疑惑，无所畏惧，也要谨慎对待微小的罪恶行为。” 《请问光护经》中说：“即使通达诸法皆空，也要相信业果。” 觉沃杰（阿底峡尊者）说：“在分别念未止息之前，业力是存在的，所以要相信业果。” 有些人说，证悟空性就不需要慈悲心。有些人说，‘孩子们，以善良的发心修慈悲吧，修空性是没有意义的。’ 这些人就像经中所说：‘狗把干骨头含在嘴里，对自己的血执着不放，守护着它，非常憎恨别人。世间的颠倒执着也是如此。’ 他们没有找到将方便大悲和智慧空性二者结合起来的正确道路。尊贵的萨拉哈巴说：‘若离慈悲之空性，彼非已得胜道者，然若唯修慈悲者，仍滞轮回不得脱。’ 如此希求解脱
English
Therefore, (the king) requested permission for (the monk) to leave. The king went to see the monk off, and seeing the monk exhausted, he deeply regretted it, saying, "I have delayed this matter for too long and accumulated great sins." The monk replied, "It's okay, it's my own karma." The king asked, "What kind of karma have you accumulated?" The monk replied, "In the past, I was born as a thief. At that time, I stole a calf, and the owner chased me. I fled into the depths of the forest and abandoned the calf in front of a solitary hermit who was practicing alone, and then ran away. That hermit was then caught and imprisoned in a pit for six days. The maturation of that karma caused me to suffer the pain of the lower realms in many lifetimes. The suffering I am experiencing in this life is also the final result of that karma's maturation." Furthermore, nowadays some people say that it is enough to realize emptiness, and there is no need to adopt or reject good and evil. One should never utter such a wrong view. The Omniscient One (Je Tsongkhapa) said, "By negating cause and effect with empty talk, even if one thinks they have reached the ultimate of the unconditioned Dharma, by abandoning the two accumulations of merit and wisdom, the opportunity for practice is cut off. Practicing union is my heartfelt advice." The great accomplished Birwapa said, "Even if there is no doubt about samsara and one is fearless, one should be wary of even the smallest sinful actions." In the Sutra Requested by Light Protector, it says, "Even though you realize that all phenomena are empty, have faith in the ripening of karma." Jowo Je (Atisha) said, "As long as conceptual thoughts have not ceased, karma exists, so have faith in the ripening of karma." Some people say that if you realize emptiness, you don't need compassion. Some people say, 'Children, cultivate compassion with good intentions, cultivating emptiness is meaningless.' These people are like what is said in the sutra: 'A dog puts a dry bone in its mouth and clings to its own blood, guarding it and hating others very much. The inverted clinging of the world is the same.' They have not found the correct path of uniting skillful means of great compassion and wisdom of emptiness. The venerable Sarahapa said, 'Emptiness without compassion, that one has not attained the supreme path; but if one only cultivates compassion, one will remain in samsara and will not attain liberation.' Thus, desiring liberation
Tibetan
སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་འདོད་པའི་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་སྲིད་མཐའི་འཁྲུལ་བ་བྲལ་བ། སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་ཞི་མཐར་ཞེན་པ་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པར་བྱའོ། ། ལྔ་བ་ཐར་བའི་ཕན་ཡོན་ལ་བསམ་པ་ནི། ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་གྱི་གོ་འཕང་གང་ཐོབ་ཀྱང་། ཞི་བ་བསིལ་བ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཕྲང་ལས་ཐར་པ་ཅན་ཡིན་པས་ང་རེ་དགའ། དེའི་ནང་ཚན་ལས་ཀྱང་ད་རེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་མཇལ་བས་དགེ་བ་བཅུ་དང་ཚད་མེད་བཞི་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་དང་། ཞི་ལྷག་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་འདོད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད་པ། རྗེས་བསྔོ་སྨོན་གྱིས་རྒྱས་ཐེབས་པའི་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དྲུག་པ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ། གང་ཞིག་བསྟེན་བྱ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད། གང་གིས་བསྟེན་པ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད། ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དང་།དགོངས་སྤྱོད་བསླབ་པ། དེའི་ཕན་ཡོན་བཤད་པ་དང་ལྔའོ། །དང་པོ་གང་ཞིག་བསྟེན་བྱ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། སྤང་བླང་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྤང་བྱའི་སློབ་དཔོན་ལ། ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས། ཤིང་གི་རང་འཐག་ལྟ་བུ། ཁྲོན་པའི་ལག་འགྲོ་ལྟ་བུ། སྨྱོན་པའི་ལམ་མཁན་ལྟ་བུ། ལོང་བའི་དེད་དཔོན་ལྟ་བུ་སྟེ་བཞིར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་བཞིན་དུ་ཆོ་རིགས་བསྲུང་བའམ། །བསྟི་གནས་ཉམས་པར་ཏོགས་པའི་རྫིང་བུ་རུ། །ཐོས་བསམ་འབྲས་བུ་གནས་མིན་ཁྲུས་ལ་ཞུགས། །ཤིང་གི་རང་འཐག་ལྟ་་བུའི་ལམ་སྟོན་དང་། །ཞེས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོ་རིགས་འབའ་ཞིག་ལ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ཆོ་སྟེ་ཞང་པོའི་ཕྱོགས་དང་། རིགས་ནི་ཕའི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀའི་རང་ལུགས་གང་ཡིན་དམ་པར་བསྲུང་བ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་ཀྱང་ང་ནི་བླ་མ་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱལ་སྲས་སམ་དབོན་པོའམ་གོང་མའི་སྐྱེ་སྲིད་དུ་གདགས་པ་སོགས་ཡིན་པས་གཞན་ལས་ལྷག་ཅིང་ངའི
Chinese
如果人们具备以大悲心作为从轮回中救度遍布虚空众生的方便，以及证悟诸法无我的智慧，就不会停留在两种边见上。以智慧不住于有，远离有边的错觉；以慈悲不住于寂，清净对寂边的执着。应当认识到，珍贵的菩提心是获得圆满正等觉的无谬之因，并加以修持。第五，思维解脱的利益：全知吉美林巴尊者说：无论是获得声闻、缘觉、圆满正等觉三种果位中的哪一种，都是寂静清凉，从轮回的痛苦中解脱出来的，我真高兴啊！在这些果位中，现在遇到了大乘，因此要发起为了圆满菩提而修持十善、四无量心、六度、四禅定、四无色定、止观双运等一切的意乐，生起菩提心。正行是无缘的，后行以回向发愿来增广，被三宝所摄持，从而进行修持。以上是尊者所说。第六，依止善知识之理：分为五个方面：应依止的善知识的特征，依止者（即弟子）的特征，如何依止之理，学习见行，以及讲述依止的利益。第一，应依止的善知识的特征，分为舍弃和 গ্রহণ 两方面。首先，关于应舍弃的善知识，全知吉美林巴尊者说了四种比喻：如木头的自磨，如井中的手摇，如疯子的向导，如盲人的领路人。就像婆罗门一样守护种姓，或者像住所破败的水池，听闻思维的果实不住留而入于沐浴。就像木头的自磨一样的导师。就像婆罗门一样，仅仅把种姓当作重要的事情，种姓就是舅舅家，族就是父亲家，像守护这两者的传统一样，自己的相续中没有丝毫的听闻思维修行的功德，却认为我是某某喇嘛的王子或者侄子，或者被认为是上一世的转世等等，因此比其他人更殊胜，我的
English
If people possess the great compassion as a means to liberate all sentient beings pervading the sky from samsara, and the wisdom to realize the selflessness of all phenomena, they will not dwell on either extreme. With wisdom, one does not dwell in existence, free from the delusion of the extreme of existence; with compassion, one does not dwell in peace, purifying attachment to the extreme of peace. One should recognize that the precious mind of bodhichitta is the unerring cause for attaining perfect enlightenment, and cultivate it. Fifth, contemplating the benefits of liberation: Omniscient Jigme Lingpa said: Whether one attains the state of a Shravaka, Pratyekabuddha, or Perfect Buddha, all three are peaceful and cool, liberated from the suffering of samsara, how happy I am! Among these states, now that I have encountered the Mahayana, I should generate the intention to cultivate all the ten virtues, four immeasurables, six perfections, four dhyanas, four formless absorptions, shamatha-vipashyana, etc., desiring only perfect enlightenment, and generate bodhichitta. The main practice is without object, and the subsequent practice is augmented by dedication and aspiration, and is upheld by the Three Jewels, thereby engaging in practice. This is what the尊者 said. Sixth, the manner of relying on a spiritual friend: It is divided into five aspects: the characteristics of a spiritual friend to be relied upon, the characteristics of the one who relies (i.e., the disciple), the manner of how to rely, learning the view and conduct, and explaining the benefits of relying. First, the characteristics of a spiritual friend to be relied upon, divided into what to abandon and what to গ্রহণ. First, regarding the spiritual friend to be abandoned, Omniscient Jigme Lingpa spoke of four metaphors: like a wooden self-grinder, like a hand-operated well, like a madman's guide, like a blind leader. Just like the Brahmins who guard their lineage, or like a pond where the dwelling has deteriorated, the fruits of hearing and thinking do not remain but enter into bathing. Like a guide who is like a wooden self-grinder. Just like the Brahmins who only take lineage as important, lineage being the maternal side and clan being the paternal side, like guarding the traditions of both, even though there is not the slightest merit of hearing, thinking, and meditating in one's own continuum, one thinks, "I am the prince or nephew of so-and-so lama, or I am considered the reincarnation of the previous one," and therefore I am superior to others, my