Tibetan
་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བྱེད། །ཅེས་དང་། པདྨ་དཀར་པོ་ལས། ལས་ནི་ཀུན་བྱེད་རི་མོ་མཁན་འདྲ་ཞིང་། །ལས་ནི་འདུ་བྱེད་གར་མཁན་ཉིད་དང་འདྲ། །ཞེས་དང་། ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ནེ་ཙོས་ཁྱིམ་བདག་ཏོའུ་ཏ་ཡི་བུ། མཆན།གསོལ་བ། ཀྱཻ་གཽ་ཏ་མ་རྒྱུ་མཐུན་རྐྱེན་ནི་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་ཐུང་བ་དང་། ཚེ་རིང་བ་དང་། ནད་མང་བ་དང་། ནད་ཉུང་བ་དང་། མདོག་སྡུག་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་དང་། དབང་ཆེ་བ་དང་། ཆུང་བ་དང་། རིགས་བཙུན་པ་དང་། དམན་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་། ཆུང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་དང་། ཆུང་བར་འགྱུར་བར་ཇི་ལྟར་ལགས། བཀའ་སྩལ་བ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལས་ལས་གྱུར་པ། ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ། ལས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་ཅན། ལས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དམན་པ་དང་། མཆོག་དང་། འབྲིང་པོ་དང་། མཐོན་པོ་དང་། དམའ་བ་དང་། ངན་པ་དང་། བཟང་པོ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ཞེས་དང་། ལས་ནག་པོས་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེའོ། །ལས་དཀར་པོས་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དོན་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ན་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་སོ། །དེ་ཡང་དགེ་བ་ལ་ནི་ག ཉིས་ཡོད་དེ། བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་ཙམ་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དགེ་བ་བཅུ་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་པ་བཞི་སྟེ་ཐར་པ་དང་མ་འབྲེལ་བ་རྣམས་དང་།ཐར་པ་ཆ་མཐུན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུར་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་བཞ ག་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པར་བྱས་ནས་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ཕྲ་མོ་ལའང་བླང་དོར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ནས། །དགེ་བའི་ལས་འབྲས་བརྟེན་བྱེད་པ། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གདུགས་ཞབས་ཀྱི་བླ་མ། རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་བྱ་བཏང་། རི་ཁྲོད་ཀྱི་ཆོས་པ། དབུ་ཚད་འཆད་པའི་དགེ་བཤེས། འདུལ་བ་འཛིན་པའི་མཁན་པོ། ངེས་མེད་ཀྱི་གཅོད་པ། གཏོ་ཡས་ལ་འབྱམས་པའི་གྲོང་ཆོག་པ་ལ་སོགས་མཆོག་དམན་སུ་ཡིན་ཀྱང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྤང་བླང་མི་བྱེད་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་བླ་བཙོང་། བསྟན་པའི་རྐང་འ
Chinese
能作安乐与痛苦。”又如《白莲经》中说：“业如尽作画师，业如能作舞者。”又如《业分别经》中说：婆罗门之子尼措问家主多达之子（注：请问），“乔达摩，以何种因缘使众生有短命、长命、多病、少病、丑陋、美貌、大权、小权、贵族、低贱、多财富、少财富、大智慧、小智慧？”佛答道：“婆罗门之子，众生由业而生，受业之支配，以业为生处，依赖于业，因此有下劣、殊胜、中等、高贵、低贱、恶劣、善良之分。众生的业有种种，见解有种种，行为有种种。”又说：“黑业使众生生于地狱、饿鬼、畜生之中。白业使众生生于天界和人间。”总而言之，善趣和恶趣的因，完全取决于善与不善。善业又有两种：顺福分，只能产生有漏之乐果，终将耗尽的十善业、四禅定、四无色定等与解脱无关的善业；以及顺解脱分，与涅槃之因相符的善业。因此，如果对业果的道理深信不疑，即使是细微的善恶之业也谨慎取舍，那就非常稀奇了。如《菩提心释》中说：“诸法知为空性已，若仍行持善业果，此较稀奇更为稀，此较奇妙尤奇妙。”也就是说，无论是戴帽子的上师、云游四方的修行者、山中的僧人、讲授因明的格西、持守戒律的堪布、居无定所的断行者，还是精通祭祀的村落僧人等，无论地位高低，如果不取舍业果，那就是出卖三宝，
English
“It creates happiness and suffering.” Also, in the White Lotus Sutra, it says: “Karma is like a painter who does everything, Karma is like a dancer who performs.” Also, in the Sutra Distinguishing Karma, the Brahmin boy Nete asked the son of the householder Doda (Note: Please ask), "Gautama, what is the cause and condition by which sentient beings have short lives, long lives, many diseases, few diseases, ugliness, beauty, great power, small power, nobility, lowliness, great wealth, little wealth, great wisdom, and little wisdom?" The Buddha replied, "Brahmin boy, sentient beings are born from karma, are governed by karma, have karma as their birthplace, and depend on karma. Therefore, there are distinctions of inferiority, superiority, mediocrity, nobility, lowliness, evil, and goodness. Sentient beings have various karmas, various views, and various behaviors." It also says: "Black karma causes sentient beings to be born in hell, hungry ghosts, and animals. White karma causes sentient beings to be born in the realms of gods and humans." In short, the cause of happy and unhappy realms depends entirely on good and non-virtue. There are two types of virtue: those that are conducive to merit, which only produce the happiness of existence and will eventually be exhausted, such as the ten virtues, the four concentrations, and the four formless absorptions, which are unrelated to liberation; and those that are conducive to liberation, which are in accordance with the cause of Nirvana. Therefore, if one has unwavering faith in the principle of cause and effect, and carefully adopts and abandons even the slightest virtuous or non-virtuous actions, it is truly wonderful. As it is said in the Commentary on the Mind of Enlightenment: "Having known all phenomena to be emptiness, if one still relies on the fruits of virtuous actions, this is more wonderful than wonderful, this is more marvelous than marvelous." That is to say, whether it is a lama wearing a hat, a wandering practitioner, a monk in the mountains, a Geshe who teaches epistemology, a Khenpo who upholds the precepts, an ascetic who has no fixed abode, or a village monk who is proficient in rituals, no matter how high or low their status, if they do not adopt or abandon karma and its effects, then they are selling the Three Jewels,
Tibetan
དྲེན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། །ངུར་སྨྲིག་གོས་ཅན་ཞི་ཚུལ་མཛེས་གྱུར་ཀྱང་། །བྱི་ལ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་མ་རུང་པའི། །དམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསོ་རུ་མེད་པ་སྟེ། །མ་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་རུ་གདབ་བྱ་ཡིན། །ཁྲི་ཕྲག་དགུ་ཡི་གཙོ་བོར་འདུག་གྱུར་ཀྱང་། །ཁྱབ་འཇུག་བཞིན་དུ་རང་རྒྱུད་མ་ཐུལ་བའི། །ཆགས་སྡང་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོ་བ་དེ། །གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ཞལ་དུ་བསྟབ་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་ལས་ལྟར་སྣང་དུ་ཇི་ལྟར་མཛེས་ཀྱང་གཞན་བསླུ་བའི་ཚུལ་འཛིན་ཙམ་ལས་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ས་པཎ་གྱིས། རི་དྭགས་རྔ་མ་མ་བསྟན་ན། །བོང་ཤ་འཚོང་བར་མི་ནུས་ལྟར། །དེ་བཞིན་བཟང་སྤྱོད་མ་བསྟན་ན། །ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བསླུ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་པ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ངན་སོང་བ། །ཞེས་དང་། འབྲོམ་སྟོན་པས། གསོན་ཚེ་དགེ་སྡིག་གཉིས་པོ་གང་བྱས་པའི། །འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་མཽ་གལ་གྱི་བུ་མུ་སྟེགས་པས་བརྡུངས་ནས་འདས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྒུར་ཆུང་གིས་ཐལ་སྐྱོ་གསོལ་ནས་འདས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་ཀྱི་བུ་རབ་ནུས་ཀྱིས་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་མགུལ་ལ་ཀུ་ཤ་བརྒྱབ་པས་དབུ་ས་ལ་བྲུལ་ཏེ་འདས་པ་དང་། ཡང་སྔོན་ཁ་ཆེའི་དགེ་སློང་ར་བ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ། སློབ་མ་མང་པོ་ཡོད་པ་ཞིག་ནགས་གསེབ་ན་ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག་ཅིག་འཚོད་ཅིང་ཡོད་ཙ་ན། དེ་དང་ཉེ་བའི་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་གིས་བེའུ་སྟོར་ནས་བཙལ་དུ་ཕྱིན་པས། ནགས་གསེབ་ན་དུ་བ་ཅིག་འདུག་ནས་དེར་བལྟར་ཕྱིན་པས་དགེ་སློང་ཞིག་མེ་གཏོང་གིན་འདུག །ཁྱེད་ཅི་བྱེད་པ་ཡིན་བྱས་པས་ཆོས་གོས་འཚོད་པ་ཡིན་ཟེར། ཚོས་ཕྲུ་ཁ་ཕྱེ་ནས་བལྟས་པས་ཤ་རུ་འདུག་པ་ཟེར། ཁོང་རང་གིས་ཀྱང་ཤ་རུ་མཐོང་། དེར་ཁོང་ཁྲིད་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གཏད་དེ། འདིས་བདག་གི་བེའུ་བརྐུས་པས་ཆད་པ་ཆོད་ཅིག་བྱས་པས། རྒྱལ་པོས་དེ་དོང་དུ་བཅུག དེ་ནས་ཞག་འགའ་ན་ཁོའི་བ་རང་གིས་བེའུ་རྙེད་ནས། དགེ་སློང་དེས་བེའུ་བརྐུས་པར་མི་གདའ་བས་གཏོང་བར་ཞུ་བ་ཕུལ་ན་ཡང་། རྒྱལ་པོ་ཡེངས་ནས་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་གཏོང་བ་མ་བྱུང་། དེར་ཁོང་རང་གི་སློབ་མ་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་མང་པོ་ཡོད་པ་ནམ་མཁའ་ནས་འཕུར་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས། དགེ་སློང་འདི་ཡང་དག་པ་ཞིག་
Chinese
这是因为，正如所说：身穿褐色僧衣，外表显得寂静美好，内心却像猫一样恶毒的人，这种虚假的圣者形象是无法救治的，应该塞进妖女们的嘴里。即使身居九万之众的首领之位，却像遍入天一样无法调伏自心，贪嗔之光芒四射十方的人，应该投入阎罗死主的口中。如是说，造作恶趣之因，即使外表看起来多么美好，也只是装模作样欺骗他人，没有实际意义。萨迦班智达曾说：如果不展示野兽的尾巴，就像无法卖出劣质肉一样，如果不展示善良的行为，就无法用邪恶的教法欺骗他人。正如他所说。此外，龙树菩萨说：说没有业果的人，不是福德，而是堕入恶趣。仲敦巴说：活着的时候，无论做了善事还是恶事，其果报都会在来世显现。如是说。再如，具有神通力的目犍连尊者被外道殴打致死，阿罗汉具军尊者因乞讨到灰烬粥而去世，善行国王之子极力士用吉祥草割断了龙树菩萨的喉咙，导致头颅掉在地上而去世。又如，以前克什米尔有一位名叫拉瓦底的比丘，他获得了神通和神变，有很多弟子。有一次，他在森林中煮一件褐色的僧衣。这时，附近的一户人家丢失了一头小牛，便去寻找。他在森林里看到一股烟，便走过去看，发现一个比丘正在生火。他问：你在做什么？比丘说：我在煮僧衣。那人打开染料锅一看，里面却是肉。比丘自己也看到了肉。于是，那人把他带到国王那里，说：这个人偷了我的小牛，请您惩罚他。国王便把他关进了地牢。过了几天，他家的母牛自己找到了小牛。于是，那人禀告国王说：这位比丘并没有偷小牛，请您放了他吧。但是，国王疏忽了，六个月都没有放他。这时，他有很多获得了神通的弟子，他们从天空中飞来，来到国王面前，说：这位比丘是一位正直的人
English
That is because, as it is said: "Though adorned with the saffron robe, appearing peaceful and beautiful, one whose mind is wicked like a cat, such a false image of a holy person is beyond remedy, and should be stuffed into the mouths of the demonesses. Even if one sits as the chief of ninety thousand, yet like Vishnu, unable to subdue one's own mind, one whose light of attachment and hatred radiates in the ten directions, should be cast into the mouth of Yama, the Lord of Death." As it is said, engaging in the causes of bad rebirths, no matter how beautiful it may seem outwardly, is merely pretending to deceive others, and has no essence. Sakya Pandita said: "If the tail of a wild animal is not shown, one cannot sell inferior meat. Likewise, if good conduct is not shown, one cannot deceive with false teachings." As he said. Furthermore, Lord Nagarjuna said: "Saying there is no result of karma, is not merit, but leads to bad rebirths." Dromtonpa said: "Whatever good or bad deeds one does in life, their results will appear in the future." As it is said. Moreover, Maudgalyayana, who had mastery over miraculous powers, was beaten to death by heretics. The Arhat Guruchung passed away after begging for ash porridge. Rabnuk, the son of King Deshyok, cut off Nagarjuna's throat with kusha grass, causing his head to fall to the ground and he passed away. Also, in the past, there was a Kashmiri monk named Rawaati, who had attained clairvoyance and miraculous powers, and had many disciples. Once, he was dyeing a saffron robe in a forest. At that time, a householder nearby lost a calf and went to search for it. He saw smoke in the forest and went to look, finding a monk making a fire. He asked: "What are you doing?" The monk said: "I am dyeing a robe." The man opened the dye pot and saw meat inside. The monk himself also saw the meat. Thereupon, the man took him to the king and said: "This person stole my calf, please punish him." The king put him in a dungeon. After a few days, the man's cow found the calf on its own. So, the man reported to the king, saying: "This monk did not steal the calf, please release him." However, the king was negligent and did not release him for six months. Then, many of his disciples who had attained miraculous powers flew from the sky and came before the king, saying: "This monk is a righteous person"