Tibetan
ནས་བློ་སྦྱངས་དགོས་ཏེ། མདོ་ལས། སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་གཉིས། །སྔོན་དུ་གང་འོང་གཏོལ་མེད་པས། །སང་གི་ཚིས་ལ་མ་འབད་པར། །ཕྱི་མའི་དོན་ལ་འབད་པར་རིགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ནམ་ལངས་པའི་དུས་སུའང་དེ་རིང་གི་ཉི་མ་འདི་ལ་མི་འཆི་བའི་ངེས་པ་ཅི་ཡོད། དོ་ནུབ་སླར་ཉལ་ནས་མཚན་མོའི་སྣང་བ་དང་ཕྱི་མའི་སྣང་བ་འཆར་བ་གཉིས་ལ་གང་སྔ་སྙམ་ནས་དགེ་བ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷས། དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ཞེས། །བདེ་བར་འདུག་པ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དབུགས་ཀྱི་འགྲོ་འོང་ལ་བསམ་ནའང་དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་པ་ལས་ཕྱིར་དབྱུང་བ་དང་། ཕྱིར་འབྱིན་པ་ནང་དུ་རྔུབ་ཁོམ་པའི་ངེས་པའང་མེད་དེ། དཔལ་མགོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དབུགས་དབྱུང་དབུགས་རྔུབ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འཆི་བདག་གཤིན་རྗེའི་ཁྲིམས་ལ་ཕྱིར་བཟློག་མེད་པ་ཉི་མ་ནུབ་ཁའི་གྲིབ་སོ་ལྟ་བུ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལུས་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་གཡང་ཁའི་སྡོང་རྒན་ལྟ་བུ། ཚེ་སྲོག་ལ་ཡིད་བརྟན་མེད་པ་རླུང་གསེབ་ཀྱི་མར་མེ་ལྟ་བུ། སྲིད་པའི་དཔལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ནི་བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་ལྟར་མི་རྟག་པ། རྩྭ་རྩེའི་ཟིལ་བ་ལྟར་མི་བརྟན་པ། ཆུ་ཡི་ལྦུ་བ་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པ། སྦྲུལ་གྱི་པགས་པ་ལྟར་འདོར་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་རང་དབང་རང་ལ་ཡོད་པའི་དུས་འདིར་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་དུ་མི་གཏོང་བར་འཆི་ཁར་ཕན་ངེས་ཀྱི་ཡང་དག་དོན་གྱི་སྙིང་པོའི་ཉམས་ལེན་ཞིག་བྱེད་དགོས་ཏེ། མདོ་ལས། སང་ཙམ་འཆིའམ་སུས་ཤེས་ཀྱི། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་བསྟུན་ཏེ་བྱ། །འཆི་བདག་སྡེ་ཆེན་དེ་དང་ནི། །ཁྱོད་གཉིས་བཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཁ་རག་པས། མི་འཆི་སྡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་མེད། །འཆི་ངེས་དེ་ཡང་མྱུར་དུ་འཆི། །འཆི་ལ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་གྱིས། །ལོང་མེད་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་ཅིག་ཨང་། །ཞེས་དང་། སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས། ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད་འདྲ་རང་གི་ལུས། །སྒྱུ་མའི་ཁང་པ་འདྲ་བ་ཅིས་མི་འཇིག །དེ་ཕྱིར་ངེས་པར་འཆི་དང་ནམ་འཆི་དང་། །འདིར་འཆི་འདིས་འཆི་ངེས་པ་འགའ་མེད་དོ། །ཅེས་པ་ལྟར། དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པར་བྱས་ན། དང་པོ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་ཏུ་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པའི་རྐྱེན་བྱེད། ཐ་མ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་འཐོབ་པའི་གྲོགས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་མི་ལས། ང་འཆི་བས་འཇིགས་ནས་རི་ལ་ཕྱིན། །ནམ་འཆི་ཆ་མེད་བསྒོམ་བསྒོམ་པས། །འཆི་མེད་གཉུག་མའི་བཙན་ས་ཟིན། །ད་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་བོར་ཏེ་ཐལ། །ཞེས་དང་། མཉམ་མེད་དྭགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། དང་པོ་ལོང་མེད་དུ་ཤེས་པ་སྐྱེས་བུའི་གནད་ལ་མདའ་ཕོག་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། བར་དུ་ཡེངས་མེད་དུ་བསྒོམ་པ་བུ་གཅིག་པོ་ཤི་བའི་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། ཐ་མ་བྱར་མེད་དུ་ཤེས་པ་ཕྱུགས་མ་དགྲས་དེད་པའི་རྫི་བོ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། ཞེས་དང་། དགེ་བཤེས་པུ་ཏོ་བས། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་འདི་བསྒོམ་ན། དང་པོ་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་དགེ་སྦྱོར་ལ་བསྐུལ་བའི་རྐྱེན་བྱེད། ཐ་མ་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་གྲོགས་བྱེད། ཡང་མི་རྟག་པ་འདི་བསྒོམ་ན། དང་པོ་ཚེ་འདིའི་གདོས་ཐག་ཆོད་པའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་རྐྱེན་བྱེད། ཐ་མ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་གྲོགས་བྱེད། ཡང་མི་རྟག་པ་འདི་བསྒོམ་ན། དང་པོ་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་རྐྱེན་བྱེད། ཐ་མར་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བའི་གྲོགས་བྱེད། ཡང་མི་རྟག་པ་འདི་བསྒོམ་ཞིང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ན། དང་པོ་ཆོས་འཚོལ་བའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྐྱེན་བྱེད། ཐ་མ་ཆོས་མཐར་ཕྱིན་པའི་གྲོགས་བྱེད། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་འདུལ་བ་ལུང་ལས། ངའི་འཁོར་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽའུ་འགལ་གྱི་བུ་དང་འདྲ་བ་བརྒྱ་ལ་གདུགས་ཚོད་ཡོན་དང་བཅས་པ་བྱིན་པ་བས། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དྲན་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྲིད་ལ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་རེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཐ་མ་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་སུ་རྫ་མཁན་གྱི་འཕང་ལོའམ། ཟོ་ཆུན་གྱི་ཁྱུད་མོའམ། བུམ་ནང་གི་བུང་བ་བཞིན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་ཕ་མ་དང་དགྲ་གཉེན་བཏང་སྙོམས་མ་བྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཕ་ནི་བུ་ཉིད་མ་ནི་ཆུང་མ་ཉིད། །སྐྱེ་བོ་དགྲར་གྱུར་བ་ཡང་བཤེས་ཉིད་དང་། །བཟློག་པ་ཉིད་དུ་མཆིས་པས་དེ་སླད་དུ། །འཁོར་བ་དག་ན་ངེས་པ་འགའ་མ་མཆིས། །ཞེས་དང་། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། དགེ་སློང་དག་སྲིད་པའི་ཁམས་ལ་སྐྱོ་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བ་གང་གི་ཚེ། གྲོགས་སྦུར་དུ་སྐྱེས་ཏེ་དོར་བའི་ལུས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ཏེ་ཕུང་པོར་བྱས་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་བས་ཀྱང་ཆེས་མཐོ་ཞིང་། ངུས་པའི་མཆི་མའང་རྒྱ་མཚོ་བཞིའི་ཆུ་ལས་ལྷག་གོ། །དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་སུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ལན་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་འཐུང་པའི་ཟངས་ཞུན་ཁོལ་མ་དང་། ཁྲག་དང་། ཆུ་སེར་དང་། རྣག་དང་། ངར་སྣབས་ཀྱང་འདི་ལྟར་གླིང་བཞིའི་ནང་ནས་རྒྱ་མཚོར་བབ་པའི་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་བཞི་བས་མང་ཞིང་། འདོད་པ་དག་གི་ཕྱིར་མགོ་དང་མིག་དང་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་བཅད་པའང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་ས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། རླུང་གི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་ལས་འདས་པའི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱིའི་ལས་བསམ་ན། །སྐྱོ་བ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བ་འཕེལ། །རང་ཉིད་གྲོགས་སྦུར་གྱུར་པའི་ལུས་རྣམས་ཀུན། །གཅིག་པུར་བསྡོམས་ཏེ་ཕུང་པོར་བྱར་ཡོད་ན། །ལྷུན་པོ་རིན་ཆེན་བཞི་བས་ཆེས་མཐོ་ཞིང་། །ངུས་པའི་མཆི་མ་རྒྱ་མཚོ་བཞི་བས་ལྷག །སེམས་དམྱལ་ཡི་དྭགས་གྱུར་ཚེ་འཐུང་གྱུར་བའི། །ཟངས་ཞུན་རྣག་ཁྲག་མི་གཙང་ཁུ་བ་རྣམས། །ཕྱོགས་མཐའ་གཏུགས་པའི་ཆུ་ཀླུང་ཆར་མི་ཕོད། །དེ་བཞིན་གཞན་རྣམས་དཔག་ཡས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །འདོད་ཕྱིར་མགོ་དང་ཡན་ལག་བཅད་པའི་གྲངས། །འཇིག་རྟེན་རྡུལ་ཕྲན་སྙེད་ཀྱིས་ཆར་མི་ཕོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ་ལ། དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། མི་དང་། ལྷ་མིན་དང་། ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་དང་དྲུག་ལས། དང་པོ་དམྱལ་བ་ལ་ཚ་དམྱལ་དང་། ཉེ་འཁོར་དང་། གྲང་དམྱལ་དང་། ཉི་ཚེ་བ་དང་བཞི། དང་པོ་ཚ་བའི་དམྱལ་བ་ལ་ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་དང་། བསྡུས་འཇོམས་དང་། ངུ་འབོད་དང་། ངུ་འབོད་ཆེ་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། མནར་མེད་པ་དང་བརྒྱད་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡང་སོས་ཐིག་ནག་བསྡུས་འཇོམས་དང་། །ངུ་འབོད་ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། །ཚ་བ་རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། །མནར་མེད་ཅེས་བྱ་ཚ་དམྱལ་བརྒྱད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དང་པོ་ཡང་སོས་ནི། སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས། ཡང་སོས་ལྕགས་ཀྱི་མདག་མེ་འབར་བའི་སྟེང་། །ཕན་ཚུན་འདུས་ནས་མཚོན་གྱིས་སྲོག་དང་བྲལ། །ཡང་སོས་སྒྲ་ཡིས་སྔར་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་བ། །ལས་ཟད་བར་དུ་ུདེ་ལྟར་མྱོང་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར། དེའང་ལྕགས་ཀྱི་མདག་མེ་འབར་བའི་སྟེང་དུ་དམྱལ་བའི་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་ལ
Chinese
因此需要修习转心法。经中说：明日与后世，何者先至不可知，莫为明日事操劳，应为后世事努力。如是说。早上醒来时，对于今天这一天不死也没有任何保证。今晚再次入睡后，夜晚的显现和后世的显现，不知哪个先到来，应努力行善。如大菩萨寂天所说：今日不死安然住，此理实非应理也。如是说。思维呼吸的出入，吸气入内后能否呼出，呼气出外后是否有机会吸入，也没有定准。如圣怙主龙树菩萨所说：呼气吸气睡眠中，醒来机会甚稀奇。如是说。总之，死主阎罗王的律法不可逆转，犹如日落西山的影子。有漏的身体没有实义，犹如悬崖边的老树。寿命不可靠，犹如风中的灯火。世间的一切荣华富贵，如空中彩虹般无常，如草尖露珠般不稳固，如水泡般没有实义，如蛇皮般是舍弃之法，见到这些后，现在就应该在自己有自主的时候，不让人生空耗，而要修习临死时必定有益的正法实义之精髓。经中说：明日将死谁人知，今日就应勤精进，死神大军实与汝，并非友伴当知晓。如是说。喀喇巴说：不死安住之处无有，必定要死且速死，死对任何事都无益，莫闲暇，当依止自心。如是说。《心性休息》中说：犹如水边无心之树木，如幻之房屋怎能不坏？因此必定会死亡，何时死亡，在此死亡，以此死亡，这些都没有定准。如是说。无论何时何地都修习死亡无常，最初成为进入佛法的因，中间成为精进善业的缘，最终成为获得光明法身的助伴。如米拉日巴尊者说：我因畏惧死亡而前往山中，何时死亡不定而修习。
English
Therefore, it is necessary to practice mind training. The sutra says: Tomorrow and the next life, which will come first is unknown, do not strive for tomorrow's affairs, one should strive for the affairs of the next life. Thus it is said. Even when waking up in the morning, there is no guarantee that one will not die on this day. After falling asleep again tonight, one does not know which will come first, the appearance of the night or the appearance of the next life, so one should strive to do good. As the great Bodhisattva Shantideva said: It is not reasonable to live in comfort, thinking that one will not die today. Thus it is said. Thinking about the coming and going of breath, there is no certainty whether one will be able to exhale after inhaling, or whether there will be an opportunity to inhale after exhaling. As the glorious protector, the noble Nagarjuna said: It is very wonderful, which is the opportunity to wake up from exhaling, inhaling, and falling asleep. Thus it is said. In short, the law of the Lord of Death, Yama, is irreversible, like the shadow of the setting sun. The contaminated body has no essence, like an old tree on a cliff. Life is unreliable, like a lamp in the wind. All the glory and wealth of the world are impermanent like a rainbow in the sky, unstable like dew on the tip of grass, without essence like a water bubble, and like a snake's skin, they are things to be discarded. Having seen these, now, when one has autonomy, one should not let life be wasted, but should practice the essence of the true meaning of the Dharma, which will surely be beneficial at the time of death. The sutra says: Who knows whether one will die tomorrow? One should strive diligently today, know that the great army of the Lord of Death is not your friend. Thus it is said. Kharagpa said: There is no place to stay without dying, one will surely die and die quickly, death is of no benefit to anything, do not be idle, rely on your own mind. Thus it is said. The "Resting the Mind in its Natural State" says: Like a tree without heartwood by the water, how can an illusory house not be destroyed? Therefore, one will surely die, when one will die, where one will die, and how one will die, there is no certainty about these. Thus it is said. If one meditates on death and impermanence at all times and in all ways, it will initially become the cause for entering the Dharma, in the middle it will become the condition for striving in virtuous deeds, and ultimately it will become the helper for attaining the clear light Dharmakaya. As Lord Milarepa said: I went to the mountains because I was afraid of death, and I meditated on when I would die, without certainty.
Chinese
思维禅修，获得不死本然的稳固地位，现在已经抛弃了死亡的恐惧。正如无等达波仁波切所说：首先，需要像毫无阻碍地射中要害一样生起觉悟；其次，需要像失去独子的母亲一样无有散乱地禅修；最后，需要像牧人追赶被敌人驱赶的牲畜一样无所作为地觉悟。格西普陀瓦说：如果修习死亡无常，首先会成为进入佛法的因；其次会成为鞭策行善的缘；最后会成为证悟法性平等的友伴。又，如果修习无常，首先会成为断绝今生系缚的因；其次会成为使对一切轮回的执着退转的缘；最后会成为进入寂灭之道的友伴。又，如果修习无常，首先会成为生起信心的因；其次会成为发起精进的缘；最后会成为生起智慧的友伴。又，如果修习无常并在相续中生起，首先会成为寻求佛法的因；其次会成为修持佛法的缘；最后会成为圆满佛法的友伴。如是宣说。因此，修习死亡无常的利益，在《律藏》中说：我的眷属如同贤瓶，胜过将伞、食物等供养给一百位如同舍利弗和目犍连的僧侣。忆念一次有为法的无常性，才是最殊胜的。第三，轮回痛苦的引导，分为共同和个别两种。首先是共同的：我们从无始以来直到现在，在三界轮回的处所，如同陶匠的轮盘，或者汲水桶的绳索，或者瓶子里的蜜蜂一样，从一个地方到另一个地方轮回，在轮回的时候，一切众生之间没有未曾做过父母、仇敌、亲友、中立者的。正如龙树菩萨所说：父亲即是儿子，母亲即是妻子，众生变为仇敌，也曾是亲友，因为有颠倒的情况，所以在轮回中没有任何确定性。又，《念住经》中说：比丘们，应当对有为的世间感到厌倦。为什么呢？因为在无始的轮回中，曾经出生为同伴却被抛弃
English
By contemplating, one attains the firm ground of the immortal, inherent state. Now, the fear of death is abandoned. As the Peerless Dagpo Rinpoche said: First, one needs an understanding that is like an arrow hitting the vital point of a person without obstruction. Second, one needs to meditate without distraction, like a mother who has lost her only child. Third, one needs an understanding that is without effort, like a shepherd chasing livestock driven away by enemies. Geshe Potowa said: If one meditates on death and impermanence, first, it becomes the cause for entering the Dharma; second, it becomes the condition for urging virtuous actions; third, it becomes the friend for realizing the equality of Dharma. Again, if one meditates on impermanence, first, it becomes the cause for severing the ties of this life; second, it becomes the condition for turning away from attachment to all of samsara; third, it becomes the friend for entering the path of nirvana. Again, if one meditates on impermanence, first, it becomes the cause for generating faith; second, it becomes the condition for initiating diligence; third, it becomes the friend for generating wisdom. Again, if one meditates on impermanence and it arises in one's being, first, it becomes the cause for seeking the Dharma; second, it becomes the condition for practicing the Dharma; third, it becomes the friend for perfecting the Dharma. Thus it is said. Therefore, the benefits of meditating on death and impermanence are stated in the Vinaya Sutra: My retinue is like a virtuous vase, better than giving umbrellas, food, and so on to a hundred monks like Shariputra and Maudgalyayana. Remembering the impermanence of conditioned phenomena for a single moment is the most supreme. Third, the instruction on the suffering of samsara is divided into general and specific. First, the general: From beginningless time until now, we have been revolving in the places of the three realms of samsara, like a potter's wheel, or the rope of a water bucket, or a bee in a jar, going from one place to another. In this revolving, there is not a single sentient being who has not been a parent, enemy, friend, or neutral party to each other. As Lord Nagarjuna said: Father is son, mother is wife, beings become enemies, and were also friends. Because there are reversed situations, there is no certainty in samsara. Also, in the Mindfulness Sutra it says: Monks, you should be weary of the realm of existence. Why is that? Because in the beginningless samsara, one was born as a companion and then abandoned.