Tibetan
འགྲོའི་བློ་སྦྱངས་དང་སྐྱབས་སེམས་སོགས་ཉི་མ་རེ་རེ་བཞིན་ཁྲིད་དུ་འཇུག་ཅིང་རྒྱུད་ངེས་འབྱུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སྨིན་ངེས་སུ་མཛད་པ་ལས། དང་པོ་ནས་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་རྣམས་གང་བྱུང་དུ་ཁྲིད་སྲོལ་གཏན་ནས་མེད་པར་མ་ཟད། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་གཞིའི་སྨིན་ཁྲིད་རྣམས་སྩོལ་བའི་སྐབས་ཀྱང་། སློབ་བུ་ལྔ་ཡན་ལ་མཉམ་དུ་ཁྲིད་སྲོལ་མེད་ཅིང་དེ་ཡང་ངོ་སྤྲོད་དངོས་ནི་ཁེར་ཁྲིད་ཁོ་ནས་ངོ་སྤྲོད་ཐེབས་ངེས་སུ་མཛད་པས་རྗེ་འདིའི་དངོས་སློབ་ཡིན་ཕྱིན་འཁོར་བ་ལ་གཏིང་ནས་བློ་ལོག་ཅིང་སྐུ་ཚེ་དབེན་རིར་བསྐྱལ་ཏེ་ཉམས་ལེན་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པ། ལྷག་པར་དུས་འགྱུར་མུན་ནག་གིས་བརྫི་བར་མ་ནུས་པས་ཚེ་དང་སྒྲུབ་པ་མཉམ་པ་གཅིག་ལས་གཅིག་གིས་བཟང་བ་ལྟ་བུ་ཤ་སྟག་བྱུང་བས། ཕལ་ཆེར་ཚེ་འདིར་གྲོལ་རྟགས་མངོན་དུ་གྱུར་བའམ་འཆི་ཁ་ཚུན་ལ་ལམ་སྣ་མ་ཟིན་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པ་ལྟ་བུ་བྱུང་བ་ན། རྗེ་འདིའི་བྱིན་རླབས་དང་སློབ་མ་སྐྱོང་བའི་ཐུན་མིན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཤིག་ཏུ་ངེས་སོ། །ཞེས་དེང་སང་ཀུན་གྱིས་དད་འདུན་གྱི་བསྔགས་བརྗོད་ཀྱི་མེ་ཏོག་འཐོར་བཞིན་པ་འདིའོ། །གཞན་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ནི་གདུལ་བྱ་སྐྱོང་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚད་དུ་གླེང་བ་སྟེ། ཆོས་ལ་མ་འདྲེས་པའམ། ཡང་ན་ཆོས་ལ་དོན་གཉེར་མེད་པ་དག་ལ་དངོས་རྫས་ཕྲན་ཙམ་རེ་གནང་བའམ། གནའ་དཔེ་དང་གཏམ་རྒྱུད་གླེང་བ་སོགས་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ནས་སྣང་བ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་རིམ་གྱིས་ཁ་དྲངས་བར་མཛད་ཅིང་། ཐ་ན་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་དག་ལའང་ཞལ་རྩེད་དང་མངར་ཆས་ཀྱི་རིགས་སོགས་གནང་སྟེ། བློ་སྣང་དབང་མེད་དུ་འབྲིད་མཁས་པ་དང་། མི་ཆེན་དང་བླ་ཆེན་གྱི་རིགས་སམ་ཡང་ན་ང་རྒྱལ་དང་ཁེངས་སེམས་ཆེ་བའི་རིགས་ལ་མཚང་ནས་སྒོལ་ཏེ་དྲག་པོའི་བཀའ་བཀྱོན་ཀྱིས་ཚར་བཅད། དབུལ་ཕོངས་ཉམས་ཆུང་གི་རིགས་ལ་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་སྦྱར་བ་སོགས་གྱིས་རྒྱུན་དུ་བརྩེ་བས་བསྐྱངས། མི་དབང་ས་སྐྱོང་གི་རིགས་ལ་རྒྱལ་ཁྲིམས་ཆོས་དང་མི་འགལ་བར་ཆབ་སྲིད་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་དཔལ་ལ་བཀོད་པ་སོགས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་གཞན་དོན་གྱི་མཛད་པ་ཁོ་ན་ལས་རང་ཆེ་ཐབས་འབའ་ཞིག་དང་། གྲགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ལོག་འཚོའི་དཀོར་མང་སྡུད་པའི་གཡོ་ཐབས་དང་། གཞན་མཐོ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་ཟུར་ཟ་ཞིང་མི་སྙན་པར་གླེང་བ་དང་། མཉམ་པར་འགྲན་གྱིས་དོགས་ནས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཚར་བཅད་དེ་འབངས་སུ་བཀོལ་བ་སོགས་རང་དོན་ཕུགས་བཅུག་གཞན་ཕན་ཁ་རུ་འདོན་པའི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི
Chinese
对于有情众生的修心和皈依、发心等，每天都让他们接受引导，并确定以出离心和菩提心来成熟他们的相续。从一开始就完全没有随意引导正行引导的规矩。而且，宗喀巴大师本人在给予正行的成熟引导时，也不允许五个以上的弟子一起接受引导，并且真正的开示只能通过单独引导才能确定获得。因此，凡是这位大师的真正弟子，都会从内心深处厌离轮回，并将一生奉献给寂静的山中，最终完成修行。特别是，他们没有被时代的黑暗所击垮，而是寿命和修行并驾齐驱，一个比一个好。因此，几乎所有人都显现了今生成就的征兆，或者直到临终都没有迷失方向。这一定是这位大师的加持和培养弟子的独特之处。如今，大家都纷纷献上虔诚赞颂的鲜花。此外，这位大士被誉为善于调伏所化之士的典范。对于不信佛法，或者对佛法没有兴趣的人，只是给予他们少量的财物，或者讲述古代的故事和传说等，仅仅通过悦耳的言语，就逐渐将他们的心转向佛法。甚至对于年幼的孩子，也给予他们玩具和糖果等，巧妙地不知不觉地吸引他们的注意力。对于大人物和高僧大德，或者傲慢自大的人，揭露他们的缺点，用严厉的惩罚来制裁。对于贫困弱小的人，提供修行佛法的顺缘，等等，总是以慈爱来关怀。对于统治者和地方首领，让他们在不违背国法和佛法的情况下，享受政治安乐的繁荣。总之，他只做利益他人的事业，而没有一心想着抬高自己，追求名声，用不正当的手段敛财，嫉妒他人高升而加以讽刺和诽谤，或者因为害怕竞争而用各种手段来制裁和奴役他人等等，将自己的利益放在首位，而将利益他人挂在嘴边，这些都是世间八法。
English
Each day, beings were guided in mind training, refuge, and bodhicitta, ensuring their minds were ripened with renunciation and the aspiration for enlightenment. From the outset, there was absolutely no practice of haphazardly guiding the main practices. Moreover, when Je Rinpoche himself bestowed the ripening instructions of the main practices, he did not allow more than five students to receive them together. The actual introduction was only ensured through individual instruction. Consequently, all of Je Rinpoche's direct disciples turned away from samsara from the depths of their hearts, dedicating their lives to solitary mountains, and ultimately perfecting their practice. In particular, they were not crushed by the darkness of changing times, but their lives and practice were equal, each surpassing the other. Thus, almost all manifested signs of attainment in this life, or did not lose their way even at the time of death. This must be a unique characteristic of Je Rinpoche's blessings and his way of nurturing disciples. Today, everyone is scattering flowers of praise with faith and devotion. Furthermore, this great being is renowned as an exemplar of skillful means in guiding those to be tamed. To those who were not involved in Dharma or had no interest in it, he would give small gifts or tell ancient stories and legends, gradually turning their minds towards Dharma through pleasant speech alone. Even to young children, he would give toys and sweets, skillfully attracting their attention without coercion. To great people and high lamas, or those with pride and arrogance, he would expose their faults and discipline them with harsh punishments. To the poor and vulnerable, he would provide favorable conditions for practicing Dharma, always caring for them with love. To rulers and local leaders, he would guide them to establish political happiness and prosperity without contradicting the laws of the country and Dharma. In short, he only engaged in activities that benefited others, without seeking to elevate himself, pursue fame, accumulate wealth through dishonest means, criticize and slander others out of jealousy, or suppress and enslave others out of fear of competition. He never prioritized his own interests while paying lip service to benefiting others, which are the eight worldly concerns.
Tibetan
་མངོན་ཞེན་ཕྲ་མོས་ཀྱང་། སྐུ་ཚེ་ཧྲིལ་པོར་གོས་པ་མེད་པར་སྔོན་བྱོན་རྒྱལ་བ་གོང་མའི་མཛད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྡུ་བ་རྣམ་པ་བཞི་དང་། ལས་བཞིའི་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྲུབ་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་རྒྱུན་དུ་སྐུ་མདུན་ནས་འགྲིག་འདེད་རྒྱུ་དང་། གླིང་སྒྲུང་བཤད་དུ་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱང་དུས་ཀྱི་གཡོ་འཁྲུག་བཟློག་པའི་ཐབས་མཁས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་སོགས། རྟག་ཏུ་གཞན་ཕན་གྱི་ཕྲིན་ལས་རླབས་པོ་ཆེ་གདུལ་བྱ་ཡོངས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ཆེས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་གྱུར་པའི་མཛད་པ་ལ། ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་བསྟོད་དབྱངས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་སྒྲོགས་པ་ལགས་སོ། །ཁོང་ནི་རྟོགས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་བྱ་བྲལ་གྱི་མཚན་དོན་དང་མཐུན་པ་སྟེ། བསྙུང་གནས་བླ་མ་རིན་ཆེན་དར་རྒྱས་ཀྱིས་ཁོང་ལ། ཁྱེད་ལ་ཕྱི་ན་ཁ་ཞོས་མཛོ་མོ་མང་། ནང་ན་རྒྱུ་རྫས་དང་ཐ་ན་མེ་ཤིང་ཡན་ཆད་འདི་འདྲ་མང་བས་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བྱ་བྲལ་བ་ཟེར་ཞེས་ཞུས་ཚེ། ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཀྱིས་ནོར་བ་རེད། རྒྱུ་མེད་ན་སྤྲང་པོ་ཟེར། བྱ་བྲལ་ཟེར་བ་ནི་ནང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་བྲལ་དགོས་པ་ཡིན། གཞན་བྱ་བྲལ་མཁྱེན་བརྩེའི་དབང་པོ་ཅི་ལ་ཟེར་ཞེས་དོན་གྱི་བྱ་བྲལ་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས། དེ་བཞིན་རྗེ་འདིི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ཡ་མ་བྲལ་བ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་ཤིང་། ཁྱད་པར་འཇམ་མགོན་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་གཞུང་ལ་ཐུགས་རྩིས་ཧ་ཅང་ཆེ་བར་གནང་བ་སྟེ། སྔར་ཨ་འཛོམ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་མདུན་བཞུགས་དུས། འཇམ་མགོན་བླ་མ་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེ་ཞལ་བཞུགས་སྐབས་ཡིན་སྟབས། བྱ་བྲལ་རིན་པོ་ཆེ་ཁོང་དེར་ཞལ་མཇལ་དང་གསུང་ཆོས་ཞུ་རུ་ཕེབས་འདོད་ཧ་ཅང་ཆེ་བས་བླ་མ་ལ་གནང་བ་ཞུས་ཀྱང་། འབྲུག་པ་རིན་པོ་ཆེས་ངས་ཁྱེད་ལ་བཤད་པ་དེ་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གཞན་གཉིས་ཀྱི་དོན་འགྲུབ་ངེས་པས་དེ་དག་ཉམས་སུ་ལོངས་ཞེས་ཕེབས་པར་མ་གནང་། ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་སྔོན་མ་རྡོ་བླ་འཇིགས་སྐལ་ཡང་ཧ་ཅང་མཁས་པས་རྒྱ་ནག་ཏུ་གདན་དྲངས་སྐབས་ཐབས་མ་མཁས་པས་ཁྲིམས་སུ་ཚུད། དེ་བས་ཁྱེད་རང་ལ་ཡང་ཀེག་ཆེ་སྟབས་སྦྱངས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གསུངས་ནས་མ་གནང་བ་རེད་ཅེས་ཀྱང་ཐོས། གང་ལྟར་འཇམ་མགོན་བླ་མ་སྐུ་དངོས་སུ་མ་མཇལ་ཡང་། ཕྱིས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ངེས་ཏེ། བོད་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཉམ་དུ་གཞུང་གི་བགྲོ་གླེང་གནང་སྐབས་ཁོང་གིས་འཇམ་མགོན་བླ་མའི་གསུང་གི་གནད་གསང་མང་པོ་ཞལ་འཕྲོས་སུ་གནང་བས་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས་བྱིན་གྱི
Chinese
即使是细微的偏执，也能使他一生清净无染，与前代诸佛的行持相符，成就四摄，自在地成就四种事业的功德。同样，经常在他面前进行辩论，让他讲述格萨尔王的故事等等，据说也是为了避免时局动荡的巧妙方法。总是将利益他人的伟大事业平等地施予所有应化众生，因此，对于这极其稀有和卓越的行持，诸天和世间众生都异口同声地发出赞颂之声。他的证悟与虚空同等，因此与“无执”之名相符。闭斋上师仁钦达吉曾问他：‘您外面有很多杂色的母牦牛，里面有很多财物，甚至连柴火都这么多，为什么还被称为无执者呢？’他回答说：‘你错了，没有财产的人叫做乞丐。所谓无执者，是指内在智慧的证悟，要脱离能取所取的执着。’此外，他还承认自己是“无执钦哲旺波”，即是意义上的无执。同样，这位尊者非常喜欢闻思修三者不分离，特别是对蒋贡米庞仁波切的著作非常重视。以前，当他住在阿宗仁波切面前时，当时蒋贡喇嘛米庞仁波切还健在，无执仁波切非常想去拜见他并听闻佛法，所以向上师请求允许，但竹巴仁波切说：‘我告诉你的那些，你一定能成就自他二利，所以好好修持那些吧。’没有允许他去。又听说：‘你的前世多拉吉嘎尔也非常有学问，被迎请到中国时，因为不善巧而被囚禁。因此，你也有很大的障碍，所以学习到此为止就可以了。’也没有允许他去。无论如何，虽然没有亲自见到蒋贡喇嘛，但后来一定是被智慧身所摄受。因为他和波珠仁波切一起进行教理辩论时，他口头传授了很多蒋贡喇嘛语录的精要，因此米庞仁波切加持了他。
English
Even with the slightest bias, he remained pure and untainted throughout his life, acting in accordance with the deeds of previous Buddhas, accomplishing the four means of gathering disciples, and attaining mastery over the spontaneously accomplished activities of the four karmas. Similarly, it is said that constantly engaging in debates in his presence and having him tell the stories of Gesar were skillful methods to avert the turmoil of the times. Always bestowing the great activity of benefiting others equally upon all beings to be tamed, the gods and all beings in the world unanimously proclaimed praises for his utterly wondrous and extraordinary deeds. His realization is equal to the sky, thus corresponding to the meaning of the name "Non-Attachment." Lama Rinchen Dargye, who observed fasting vows, once asked him, "You have many motley-colored female yaks outside, and inside you have many possessions, even firewood, so why are you called a Non-Attachment practitioner?" He replied, "You are mistaken. One who has no possessions is called a beggar. A Non-Attachment practitioner is one who has to be free from the attachment of grasping and the grasped in the inner wisdom of rigpa." Furthermore, he acknowledged himself as "Non-Attachment Khyentse Wangpo," that is, Non-Attachment in meaning. Similarly, this lord was very pleased with the inseparability of hearing, thinking, and meditating, and especially paid great attention to the writings of Jamgön Mipham Rinpoche. Previously, when he was residing in front of Adzom Rinpoche, it was when Jamgön Lama Mipham Rinpoche was still alive. Non-Attachment Rinpoche very much wanted to go there to meet him and receive teachings, so he asked the lama for permission, but Drukpa Rinpoche said, "Those things I have told you, you will surely accomplish the benefit of yourself and others, so practice those well." He did not allow him to go. It was also heard that, "Your previous incarnation, Do Lama Jikgal, was also very learned, and when he was invited to China, he was imprisoned because he was not skillful. Therefore, you also have great obstacles, so it is enough to study that much." He also did not allow him to go. In any case, although he did not personally meet Jamgön Lama, he was certainly later taken care of by the wisdom body. Because when he was engaged in doctrinal debates with Bodrul Rinpoche, he orally transmitted many of the essential points of Jamgön Lama's words, Mipham Rinpoche blessed him.