Tibetan
ིང་དཔྱད་པ་ན་བློ་ངོར་སྣང་བ་ཐམས་ ཅད་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་ངང་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །ཡང་རང་གཞན་ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་ལྷ་སྐུར་སྒོམ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཤིང་བཙལ་བ་ན། གང་ཡང་མི་རྙེད་པའི་དབྱིངས་སྟོང་པའི་ངང་དེར་ཅུང་ཟད་ཅིག་བཞག་གོ །རྗེས་གཞིག་གི་ 2-447 དམིགས་པའི་གཞི་ནི། རང་གི་མདུན་དུ་ཇི་ཙམ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་པ་བསྟད་ ཅིང་། ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པ་ན་བློ་ངོར་སྣང་བ་དེ་གང་དུ་ཡང་མ་རྙེད་པའི་དབྱིངས་སྟོང་པའི་ངང་ ལ་ཅུང་ཟད་བཞག་གོ ། ཡང་དེ་རྣམས་ལྷ་སྐུར་སྒོམ་ཞིང་། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་གང་ཡང་མ་རྙེད་པའི་ དབྱིངས་ལ་འཇོག་པ་དང་། རང་ལུས་ལ་བལྟས་ཤིང་གཞིགས་པ་ན། རང་གི་བློ་ངོར་ལུས་ སྣང་ཡོངས་སུ་ནུབ་པའི་སྟོང་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། ཡང་རང་ཉིད་ལྷ་སྐུར་ སྒོམ་ཞིང་། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་བཞག་གོ །རིལ་ འཛིན་རྗེས་གཞིག་གི་དམིགས་པ་དངོས་ལ་རིལ་འཛིན་རྐྱང་པ་སྒོམ་པ་དང་། རྗེས་གཞིག་ རྐྱང་པ་སྒོམ་པ་དང་། དེ་གཉིས་སྦྲགས་ཏེ་སྒོམ་པ་དང་། གཉིས་ཀའི་གཞི་མཐུན་པ་སྒོམ་པ་ དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རང་ཡི་དམ་གང་བྱེད་དུ་གསལ་བ་ལ། སེམས་དཔའ་གསུམ་བརྩེགས་དངོས་ སུ་སྒོམ་པའམ། དེའི་མཚོན་དོན་ཐུགས་ཀར་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པོ། དེའི་དབུས་སུ་ཡི་དམ་གྱི་ས་ བོན་སྒོམ་ལ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། ལུས་ཀྱི་ནང་ཐམས་ཅད་གང་། རང་ལུས་འོད་ཀྱི་ གོང་བུར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པར་ཡལ་བར་བསམ་མོ། །འདི་ལ་རང་ལུས་སྟོང་པར་ཐིམ་པའི་ ཞོར་ལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནུབ་པར་བསམ་པས་ཆོག་གོ ། གཉིས་པ་ནི། སྙིང་གའི་ས་བོན་ཐིག་ལེ་དང་བཅས་པ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་སྣོད་ཐམས་ ཅད་གཞལ་མེད་ཁང་དང་། བཅུད་ཐམས་ཅད་ཡི་དམ་གྱི་སྐུར་གྱུར། དེ་རྣམས་འོད་དུ་ཞུ། དེ་ རྣམས་རིམ་པས་རྒྱ་ཇེ་ཆུང་དུ་འདུས་ཏེ། རང་ལུས་ལ་ཐིམ། རང་ལུས་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་གྱུར་ པ་ཡང་མཐའ་ནས་རིམ་པས་འདུས་ཏེ། སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ། དེ་ཡང་ས་བོན་ལ་ཐིམ། དེ་ཡང་རིམ་པས་ནཱ་དའི་བར་དུ་བསྡུས་ལ། ནཱ་ད་ལ་ཅུང་ཟད་སེམས་བཟུང་། མཐར་དེ་ཡང་ 2-448 མི་དམིགས་པར་བསམ་ལ་སྟོང་པའི་ངང་ལ་ཅུང་ཟད་མཉམ་པར་བཞག་གོ ། གསུམ་པ་ནི། གོང་རིལ་འཛིན་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལྟར། རང་ལུས་སྟོང་པར་བསྡུས། སྟོང་པའི་ངང་ལས་སླར་ཡང་ཡི་དམ་གྱི་སྐུ་ཐིག་ལེ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་གྲུབ་པར་བསམ། ས་ བོན་དང་ཐིག་ལེ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྐུར་གྱུར། དེ་རྣམས་འོད་དུ་ ཞུ། རིམ་པས་ཚུར་འདུས་རང་ལ་ཐིམ། དེ་ཡང་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ། སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པ་ ནས། ནཱ་ད་ཡང་མི་དམིགས་པའི་བར་སྒོམ་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྐུར་བསྒོམ་ཞིང་སྟོང་པར
Chinese
当进行观察时，所有显现于心识中的事物都融入法界（藏文：དབྱིངས་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：dbyings，汉语字面意思：界）之中，稍作安住于此状态。再次，将自己和他人的一切显现瞬间观想为本尊（藏文：ལྷ་སྐུ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：lha sku，汉语字面意思：天身）。观察并寻找它们的本质，在无法找到任何东西的空性法界（藏文：དབྱིངས་སྟོང་པ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：dbyings stong pa，汉语字面意思：空界）状态中稍作安住。 后观的所缘是：将注意力集中于面前所显现的一切事物上，观察它们的本质，在心识中显现的事物在任何地方都无法找到的空性法界（藏文：དབྱིངས་སྟོང་པ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：dbyings stong pa，汉语字面意思：空界）状态中稍作安住。 再次，将它们观想为本尊，观察它们的本质，安住于无法找到任何东西的法界（藏文：དབྱིངས་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：dbyings，汉语字面意思：界）中。观察和分析自己的身体，使自己心识中的身体显现完全融入空性状态，安住于此。再次，将自己观想为本尊，观察它的本质，安住于无所执著的状态。 对于总持后观的实际所缘，有四种修法：单独修持总持、单独修持后观、结合修持两者，以及修持两者的共同基础。 第一种是：在自己清晰观想为本尊（藏文：ཡི་དམ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：yi dam，汉语字面意思：意誓）的情况下，真实地观想三重菩提心（藏文：སེམས་དཔའ་གསུམ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：sems dpa' gsum，汉语字面意思：心勇三）重叠，或者观想其象征——心间的圆形明点（藏文：ཐིག་ལེ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：thig le，汉语字面意思：滴），明点中央观想本尊的种子字（藏文：ས་བོན，梵文天城体：，梵文罗马拟音：sa bon，汉语字面意思：地种）。从种子字放射出光芒，充满整个身体。观想自己的身体变成光团，消失不见。在此过程中，可以同时观想自己的身体融入空性，所有显现也随之消失。 第二种是：从心间的种子字和明点放射出光芒，所有外器世界变成无量宫（藏文：གཞལ་མེད་ཁང，梵文天城体：，梵文罗马拟音：gzhal med khang，汉语字面意思：无量殿），所有内情众生变成本尊的身相。它们都融入光中，然后逐渐缩小，融入自身。自己的身体也变成光团，从外向内逐渐融入，最后融入心间的明点。明点也融入种子字，种子字也逐渐收缩到那达（藏文：ནཱ་ད，梵文天城体：，梵文罗马拟音：nA da，汉语字面意思：声点）处，稍作安住于那达。最后，观想那达也消失不见，稍作安住于空性状态。 第三种是：如前总持部分所述，将自己的身体收摄为空性。从空性状态中，再次观想本尊的身相，包括明点和种子字。从种子字和明点放射出光芒，所有外器世界和内情众生都变成本尊的身相。它们都融入光中，然后逐渐向内收摄，融入自身。自身也融入光中，从融入心间的明点开始，直到那达也消失不见为止。 第四种是：将自己和他人的一切都观想为本尊的身相，并观想为空性。
English
When observing, all appearances arising in the mind dissolve into the Dharmadhatu (Tibetan: དབྱིངས་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: dbyings, Chinese literal meaning: realm), and one rests in this state for a moment. Again, one instantly visualizes all appearances of oneself and others as deities (Tibetan: ལྷ་སྐུ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: lha sku, Chinese literal meaning: divine body). Observing and searching for their essence, one rests for a moment in the empty Dharmadhatu (Tibetan: དབྱིངས་སྟོང་པ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: dbyings stong pa, Chinese literal meaning: empty realm) state where nothing can be found. The object of post-meditation is: focusing awareness on all objects appearing in front of oneself, and observing their essence, one rests for a moment in the empty Dharmadhatu (Tibetan: དབྱིངས་སྟོང་པ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: dbyings stong pa, Chinese literal meaning: empty realm) state where the appearances in the mind cannot be found anywhere. Again, visualizing them as deities, and observing their essence, one abides in the Dharmadhatu (Tibetan: དབྱིངས་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: dbyings, Chinese literal meaning: realm) where nothing can be found. Observing and analyzing one's own body, one rests evenly in the empty state where the appearance of the body in one's mind completely dissolves. Again, visualizing oneself as a deity, and observing its essence, one abides in a state free from conceptual grasping. For the actual object of holistic retention and subsequent analysis, there are four types of meditation: meditating solely on holistic retention, meditating solely on subsequent analysis, meditating on the combination of the two, and meditating on the common basis of both. The first is: when one is clearly visualized as whatever Yidam (Tibetan: ཡི་དམ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: yi dam, Chinese literal meaning: mind pledge) one is practicing, one actually visualizes the three stacked Bodhicittas (Tibetan: སེམས་དཔའ་གསུམ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: sems dpa' gsum, Chinese literal meaning: mind hero three) or visualizes their symbol—a round drop (Tibetan: ཐིག་ལེ, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: thig le, Chinese literal meaning: drop) at the heart. In the center of that, one visualizes the seed syllable (Tibetan: ས་བོན, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: sa bon, Chinese literal meaning: earth seed) of the Yidam. From that, light radiates, filling the entire body. One thinks that one's own body, having become a mass of light, vanishes without any specific focus. In this, it is sufficient to think that all appearances also dissolve along with the absorption of one's own body into emptiness. The second is: from the seed syllable with the drop at the heart, light radiates, and all containers become immeasurable palaces (Tibetan: གཞལ་མེད་ཁང, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: gzhal med khang, Chinese literal meaning: immeasurable mansion), and all contents become the bodies of the Yidams. Those all dissolve into light. Those gradually gather, becoming smaller and smaller, and dissolve into one's own body. One's own body, having become a mass of light, also gradually gathers from the edges and dissolves into the drop at the heart. That also dissolves into the seed syllable. That also gradually contracts to the nada (Tibetan: ནཱ་ད, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: nA da, Chinese literal meaning: sound point), and one holds the mind on the nada for a moment. Finally, one thinks that that also disappears, and one rests evenly in the state of emptiness for a moment. The third is: as explained in the section on holistic retention above, one gathers one's own body into emptiness. From the state of emptiness, one thinks that the body of the Yidam, including the drop and seed syllable, is formed again. From the seed syllable and drop, light radiates, and all containers and contents become the bodies of deities. Those all dissolve into light. Gradually, they gather back and dissolve into oneself. That also dissolves into light, from dissolving into the drop at the heart until the nada also disappears. The fourth is: visualizing all of oneself and others as the bodies of deities and visualizing them as emptiness. --------------------------------------------------------------------------------