Tibetan
ཤེས་དྲུག་གིས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། ། 1-469 གཉིས་པ་ནི། གང་ལ་འཇུག་པས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་སློབ་ཅིང་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གསུམ་པ་ནི་ལས་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པར་ ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ། ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ། ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་ཞུགས་པ། ཚོགས་སྒྲུབ་ ཀྱི་བྱེད་ལས་སོ། །དང་པོ་ནི། གོ་ཆ་དགོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་ བའི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཕྱོགས་བཅུའི་ངན་འགྲོ་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་བརྩེ་བ་དང་། སྒྱུ་ མའི་ཆོས་ཉིད་ཉེ་བར་གཟུངས་ནས། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རང་ཉིད་གནས་སྟེ་གཞན་ཡང་དེ་དག་ ལ་དགོད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་དང་། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ པས་གནས་ཤིང་། སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་གཟུང་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་སྦྱིན་སོགས་ལ་ དགོད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་ཞི་གནས་དང་། སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཀྱི་གཟུགས་ སོགས་ཏེ། ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་དངོས་པོའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ལྷག་ མཐོང་སྟེ། དེ་དང་བཅས་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བར་ མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཞི་ལྷག་གི་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རང་ཉིད་གནས་ཤིང་གཞན་ཡང་ འགོད་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་ནི་ཞེས་པ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཉིད་རྣམས་ཡིན་ཏེ་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོ་རྣམས་རང་སྟོང་མ་ཡིན་པར་གཞན་ སྟོང་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པའོ། །བསོད་ནམས་དང་ཞེས་པ་ནི་དཔའ་འབར་འགྲོ་ བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སོ། །ལམ་དང་ཞེས་པ་ལ་བཅོ་ལྔ་སྟེ། བྱང་ཕྱོགས་སོ་ བདུན་དང་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུང་དང་ཞེས་པ་ནི། འཛིན་པར་བྱེད་པས་ 1-470 ན་གཟུངས་སོ། །དེ་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་གཟུངས་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ གཟུངས་དང་། ཆོས་ཀྱི་གཟུངས་དང་དོན་གྱི་གཟུངས། གཉིས་པ་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་ཞུགས་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཆོས་ རྣམ་པ་བཅུ་ཐམ་པ་ཡིས། ས་ནི་དང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ ལ་བྱ་བས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པ་ནི་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཕན་ པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཉིད་དང་། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་ཚད་ མེད་བཞི་སྒྲུབ་པ་ནི་སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་མཉམ་ པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ
Chinese
智慧的六种进入方式，共有八种形态。 第二，什么是通过进入而成就？即是全知的方式，因为这是学习和进入一切事物皆具实性的成就。 第三，应当知晓做什么样的行为？应当知晓这是进入大乘。 第三，关于积聚成就：积聚成就的本质、进入积聚成就、积聚成就的作用。 第一，在披甲（gōca）者之中，从异熟所生的，平息十方恶趣的神变，如幻术般的是慈爱；执持如幻的法性，安住于六度，且令他人也安住于此，如幻术般的是布施等六度；以具足全知的心一境性地安住，执持如幻的法性，令十方众生安住于布施等，如幻术般的是止（śamatha）；如幻的法性成就圆满的色等，于名言安立的自性事物之色等的空性智慧是观（vipaśyanā），与此相合；见圆成实之色等不系缚不解脱的智慧，即是止观双运之道。 以其为所缘的方式，安住于六度且令他人也安住，这是善巧方便；‘智慧和’指的是内空等空性，显示了空性的甚深并非自空而是他空等。‘福德和’指的是勇授（dpa' bar）等持（ting nge 'dzin）。‘道和’指的是十五种道品，即三十七道品和三解脱门等。‘执持和’指的是能执持，因此是总持（dhāraṇī）。其中，成为获得忍辱之因的总持，以及密咒的总持，法的总持和义的总持。 第二，显示进入积聚成就的自性：以完全清净的十种法，能获得初地，以具足全知的心作意，成办一切善事，因为没有对殊胜福德的执著，所以是完全清净利益之事物；以具足全知的心作意，成办四无量心，因为没有对众生的执著，所以是完全清净对众生的平等心。
English
The six entrances of wisdom have eight aspects. Second, what is accomplished through entering? It is the way of omniscience, because it is the accomplishment of learning and entering that all things possess reality. Third, what kind of action should be known to be done? It should be known that this is entering the Mahayana. Third, concerning the accumulation of merit: the essence of the accumulation of merit, entering the accumulation of merit, and the function of the accumulation of merit. First, among those who don armor, the magical transformations arising from maturation, which pacify the evil destinies of the ten directions, are like illusions, which is love; holding the Dharma nature of illusion, abiding in the six perfections, and causing others to abide in them as well, like illusions, are the six perfections such as generosity; abiding with a single-pointed mind possessing omniscience, holding the Dharma nature of illusion, and causing sentient beings of the ten directions to abide in generosity and so on, like illusions, is quiescence (śamatha); the form, etc., of the complete accomplishment of the Dharma nature of illusion, the wisdom of emptiness of the form, etc., of the nature of conceptual imputation is insight (vipaśyanā), together with this; the wisdom that sees the form, etc., of the complete accomplishment without being bound or liberated is the path of the union of skillful means and wisdom of quiescence and insight. Abiding in the six perfections and causing others to abide as well, in the manner of focusing on it, is skillful means; 'wisdom and' refers to emptinesses such as inner emptiness, showing that the profundity of emptiness is not self-empty but other-empty, and so on. 'Merit and' refers to concentrations (ting nge 'dzin) such as Dpa' bar 'gro ba. 'Path and' refers to the fifteen aspects of the path, namely the thirty-seven factors of enlightenment and the three doors of liberation, and so on. 'Gzung and' refers to that which holds, therefore it is dhāraṇī. Among them, the dhāraṇī that becomes the cause for obtaining patience, as well as the dhāraṇī of secret mantras, the dhāraṇī of Dharma, and the dhāraṇī of meaning. Second, showing the nature of entering the accumulation of merit: with the ten completely purifying Dharmas, one will attain the first bhūmi; with the mind possessing omniscience, accomplishing all virtuous deeds, because there is no attachment to superior merit, it is the complete purification of beneficial things; with the mind possessing omniscience, accomplishing the four immeasurables, because there is no attachment to sentient beings, it is the complete purification of equanimity towards sentient beings. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཉིད་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་ བསྐོང་བ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ལ་བསྐུལ་ཞིང་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ པ་དང་། རྣམ་མཁྱེན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་འཚོལ་ལ། ཉན་རང་གི་སར་མི་ལྟུང་བ་ ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དམ་ཆོས་དམིགས་པ་འཚོལ་བ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་ན་རྣམ་མཁྱེན་མ་ཐོབ་བར་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ དང་། མི་འབྲལ་བ་ནི་མཚན་དཔེ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་འདོད་དགའ་ བ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྟོན་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ བ་དང་། ཇི་སྐད་སྨྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཚིག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར། བདེན་པའི་ཚིག་ ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་བཅུ་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མི་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཚུལ་ནི་ཀུན་ལ་འདྲེས་སོ། ། ས་གཉིས་པའི་ཡོངས་སྦྱོང་ནི། ཉན་རང་གི་སེམས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བྱང་ཆུབ་ ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ 1-471 སེམས་དཔའ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། བྱས་པ་ཆུང་ཡང་ཆུད་མི་གསོན་ན། ཆེན་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་ ནི་བྱས་པ་བཟོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་འཚེའི་སེམས་མེད་པ་ནི་བཟོད་པ་ དང་། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དགའ་ཞིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱོབས་པ་ནི་སེམས་ཅན་མི་གཏོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་རེ་ རེའི་ཕྱིར་ཡང་བསྐལ་པ་དུ་མར་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱའོ་སྙམ་པས་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྲོ་ཞིང་མི་སྐྱོ་བ་ནི་སྙིང་བརྩེ་ཆེ་བ་དང་། བླ་མ་རྣམས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི་བཀུར་བསྟི་བླ་མ་ལ་གུས་མཉན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་ལས་གཞན་མི་བྱེད་པར། ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་བརྒྱད་པ་སྦྱིན་པ་ ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན་ནོ། ། ས་གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པ་ལྔས་སྦྱོང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཅི་ གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པས་མི་ངོམས་པ་ ཉིད་དང་། ཆོས་སྟོན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་དགེ་བ་དེ། ཐ་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད་ པ་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། རང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཞིང་དག་པར་བྱེད་ པའི་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཀུན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་ནམ་ཡང་སྐྱོ་བར་མི་འ
Chinese
自身和众生不起分别心地圆满布施，亲近善知识以策励和安住于一切智，以具足一切智之心寻求佛法，不堕入声闻、缘觉之地，因为一切法皆不可得。勤修寻求胜妙之法，见到佛身时，在未获得一切智之前，忆念佛陀且不离不弃，因为佛的相好不可得。勤修对佛身生起欢喜，为众生如实宣说十二部经，因为法的差别不可得。勤修说法，如是说如是行，因为言辞不可得。勤修真语，这被认为是第十种。要知道，这些也应以自性不可得的方式来修习，这种方式是普遍适用的。 第二地的圆满修习是：不忆念声闻、缘觉之心，不忆念戒律和障碍菩提之法，这是戒律的完全清净。菩萨行持时，即使是小小的善行也不会徒劳无功，更何况是大的善行呢，这是创造善行。对一切众生没有损害之心，这是忍辱。以三乘之法使众生成熟，这是欢喜和极度欢喜。完全救护一切众生，这是不舍弃众生。为了每一个众生，即使经历无数劫的痛苦也要承受，为了所有众生而欢喜不厌倦，这是大慈悲心。对上师生起如佛陀般的想法，这是恭敬上师。为了使一切众生成熟，不做其他事情，圆满修习波罗蜜多，这是第八种，即精进于布施等。 第三地是从五个方面进行修习：发愿受持十方诸佛所说的一切法，永不满足，这是永不厌倦听闻佛法。即使说法，也将以法布施的功德，乃至不希求菩提，这是无染的法布施。行持能清净自他心田的善行，这是圆满清净一切佛土。行持菩萨行时，在未圆满一切智之前，永不厌倦。
English
Perfecting generosity without discrimination towards oneself and all sentient beings, relying on spiritual friends to encourage and abide in omniscience, seeking Dharma with a mind endowed with omniscience, and not falling into the realms of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, because all dharmas are unattainable. Diligently practicing the search for the supreme Dharma, and upon seeing the Buddha's body, remembering the Buddha and not separating until omniscience is attained, because the signs and marks of the Buddha are unattainable. Diligently cultivating joy in the Buddha's body, and accurately teaching the twelve divisions of scripture to sentient beings, because the distinctions of Dharma are unattainable. Diligently practicing teaching the Dharma, acting as one speaks, because words are unattainable. Diligently practicing truthful speech is considered the tenth. Know that these should also be practiced in a way that their inherent nature is unattainable, a method that is universally applicable. The complete practice of the second ground is: not remembering the minds of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, not remembering the precepts and the dharmas that obstruct Bodhi, this is the complete purification of precepts. When a Bodhisattva practices, even a small act of virtue will not be in vain, let alone a great one, this is creating virtue. Having no intention to harm all sentient beings, this is patience. Maturing sentient beings with the three vehicles, this is joy and great joy. Completely protecting all sentient beings, this is not abandoning sentient beings. For the sake of each sentient being, even enduring suffering for countless kalpas, rejoicing and not tiring for all sentient beings, this is great compassion. Generating the perception of the Guru as the Buddha, this is respecting the Guru. In order to mature all sentient beings, not doing other things, completely practicing the pāramitās, this is the eighth, which is diligence in generosity and so on. The third ground is practiced in five ways: Vowing to uphold all that the Buddhas of the ten directions have spoken, never being satisfied, this is never being tired of hearing the Dharma. Even when teaching the Dharma, offering the merit of Dharma-giving, even without expecting Bodhi, this is unattached Dharma-giving. Practicing the virtues that purify the minds of oneself and others, this is completely purifying all Buddha-fields. When practicing the Bodhisattva conduct, never tiring until omniscience is perfected. --------------------------------------------------------------------------------