Tibetan
གྱུར་བ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འཁོར་ བས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་དང་། ཉན་རང་གི་སེམས་ལ་གནོད་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཀྱང་རློམས་སེམས་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་ལྔས་སོ། ། བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དག་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་གི་ས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བ་ ནི། ནགས་སུ་གནས་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མི་འདོད་པ་ནི་འདོད་པ་ཆུང་བ་ དང་། རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་ཀྱང་རློམས་སེམས་མི་བྱེད་པ་ནི་ཆོག་ཤེས་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་ 1-472 ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ནི། སྦྱང་བ་ཡང་དག་སྡོམ་བསྟན་དང་། གང་ལ་བསླབ་པ་ ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དང་། འདོད་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ པ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་དང་། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་འཛིན་པ་མེད་ པ་ནི་བདོག་པ་ཀུན་གཏོང་བ་དང་། རྣམ་ཤེས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་མི་སྦྱོར་བ་ནི། སེམས་མི་ཞུམ་པ་དང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ ལྟ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཅུ་པོ་དག་པས་སོ། ། ས་ལྔ་པ་ནི་བཅུ་སྤངས་པས་ཐོག་སྟེ། འདི་ལྟར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྲ་བྲེགས་ཤིང་གོས་ ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་ནི། ཁྱིམ་པ་དང་འགྲོགས་པ་སྤངས་པ་དང་། སེམས་ཅན་འདི་དག་བདག་གི་ བསོད་ནམས་ཀྱི་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ལ། སེར་སྣའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི། རང་ གི་ཁྱིམ་ལ་འཁྲེས་པ་སྟེ་སེར་སྣ་བྱེད་པ་སྤོང་བ་དང་། ཉན་རང་གི་སེམས་ནི་འདུ་འཛི་སྟེ། དེར་ སྐྱེ་བའི་གནས་སྤོང་བ་དང་། ནང་དང་ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་མི་མཐོང་བ་ནི། རིམ་པ་ ལྟར་བདག་ལ་བསྟོད་པ་དང་། ཕྱིའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་གཞན་ ལ་བརྙས་པ་སྟེ། སྨོད་པ་སྤོང་བ་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། བདེ་འགྲོ་ལ་ཡང་བར་ དུ་གཅོད་པར་བྱེད་ན་འཕགས་པའི་ལམ་དང་བྱང་ཆུབ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ ལམ་བཅུ་སྤོངས་བ་དང་། རློམ་སེམས་དང་ཁེངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་རློམ་ སེམས་སྤོངས་པ་དང་། ཁེངས་པ་སྤོངས་པ་དང་། དངོས་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ ལོག་སྤོང་བ་དང་། བློ་ངན་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་སྤོང་བ་དང་། དུག་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་མ་མཐོང་བ་ནི་ ཉོན་མོངས་བཟོད་པ་སྟེ། རང་དགར་འཇོག་པ་སྤོང་བ་དང་། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་སྤང་བྱའི་ ཆོས་བཅུ་པོ་འདི་ནི་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ས་ལྔ་པ་ཡང་དག་པར་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-473 ས་དྲུག་པ་ནི། གཉེན་པོ་དུ་ཞིག་རྫོགས་ཤིང་། སྤང་བྱའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། ས་ དྲུག་པ་ཐོབ་ཅེ་ན། གཉེན་པོ་དྲུག་རྫོགས་ཤིང་། སྤང་བྱ་དྲུག་སྤངས་
Chinese
转变是不可估量的眷属，完全不会感到厌倦；声闻和独觉的心受到损害，是因为安住于知惭有愧，这些都属于没有傲慢的自性，共有五种形态。 第四是十二种清净，远远超越声闻和独觉的境界：居住在森林中，不希求无上菩提是少欲；即使获得一切智也不傲慢是知足；对于甚深佛法必定生起信心的忍辱是修习正行；对于所学的一切没有顾虑是不舍学处；不生起贪欲是对欲望的过患进行呵斥；对于一切法没有显现的造作是涅槃的心；不执着内外之法是舍弃一切所有；对于安住于识者不生起厌倦之心是不灰心；对于一切事物不作意是对于一切事物没有执着。像这样，通过十种清净。 第五地是通过舍弃十种事物而获得的：例如，化生，剃发，身穿袈裟是舍弃与在家人的交往；不应生起这样的悭吝心，认为这些众生会成为我的福德安乐之因，这是舍弃对自己的家产生贪恋，也就是舍弃悭吝；声闻和独觉的心是喧嚣的，舍弃在那里出生的处所；不正确地看待内外之法是依次赞叹自己；不正确地看待外在之法是贬低他人，也就是舍弃诽谤；杀生等行为，如果对善趣也加以阻碍，更何况是圣道和菩提呢？这是舍弃不善业的十种途径；没有见到任何产生傲慢和自满的法是舍弃傲慢；舍弃自满；不执着于事物是舍弃颠倒；舍弃恶劣的智慧，也就是舍弃怀疑；没有见到三种毒的自性是安忍烦恼，也就是舍弃放任自流。像这样，通过舍弃上述所说的十种应舍弃之法，才能如实获得第五地。 第六地是：成就多少对治法，完全舍弃应舍弃之法，才能获得第六地呢？成就六种对治法，舍弃六种应舍弃之法。
English
The transformation is an immeasurable retinue, completely without weariness; the minds of Śrāvakas (hearers) and Pratyekabuddhas (solitary realizers) are harmed because they abide in being ashamed and having scruples, these belong to the nature of non-arrogance, having five aspects. The fourth is twelve kinds of purity, far surpassing the realms of Śrāvakas and Pratyekabuddhas: dwelling in the forest, not desiring unsurpassed Bodhi (enlightenment) is having few desires; even if one obtains omniscience, not being arrogant is contentment; the patience of definitely generating faith in the profound Dharma is practicing the correct conduct; not abandoning the training in whatever one learns is not abandoning the training; not generating desire is denouncing the faults of desires; not having manifest fabrication for all Dharmas is the mind of Nirvana; not clinging to inner and outer Dharmas is abandoning all possessions; not associating the mind with those who abide in consciousness is not being discouraged; not attending to all things is not having attachment to all things. Like this, through ten kinds of purity. The fifth Bhumi (stage) is attained by abandoning ten things: for example, being born miraculously, shaving the head, wearing monastic robes is abandoning association with householders; one should not generate such a miserly thought, thinking that these beings will become the cause of my merit and happiness, this is abandoning attachment to one's own home, which is abandoning miserliness; the minds of Śrāvakas and Pratyekabuddhas are noisy, abandoning the place of birth there; not correctly seeing inner and outer Dharmas is praising oneself in sequence; not correctly seeing outer Dharmas is belittling others, which is abandoning slander; actions such as killing, if they obstruct even the happy realms, what need is there to mention the noble path and Bodhi? This is abandoning the ten paths of unwholesome actions; not seeing any Dharma that generates arrogance and conceit is abandoning arrogance; abandoning conceit; not fixating on things is abandoning perversion; abandoning bad wisdom, which is abandoning doubt; not seeing the nature of the three poisons is enduring afflictions, which is abandoning letting go at will. Like this, by abandoning the ten things to be abandoned mentioned above, one can truly attain the fifth Bhumi. The sixth Bhumi is: how many antidotes are accomplished, and how completely abandoning the things to be abandoned, can one attain the sixth Bhumi? Accomplishing six antidotes, abandoning six things to be abandoned. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པས་འཐོབ་སྟེ། རྫོགས་ པར་བྱ་བ་གཉེན་པོའི་ཆོས་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གོ །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སློབ་ མ་ཉན་ཐོས་ལ་དགའ་བའི་སེམས་སྤངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསེ་ རུ་རང་སངས་རྒྱས་ལ་དགའ་བའི་སེམས་དཔའ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དོན་ལ་སྐྲག་པའི་སེམས་སྤངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སློང་ བ་པོས་བསླངས་ན་སེམས་མི་ཞུམ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདོག་པ་ཀུན་ གཏང་ཡང་། སེམས་མི་དགའ་བ་མེད་པ་དང་། རང་ཉིད་དབུལ་ཡང་སློང་མོ་བ་མི་སྤོངས་བ་ སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་དྲག་ཏུ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་མི་བྱེད་པས་ས་ དྲུག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། ། ས་བདུན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་སྤོང་ཚུལ་དང་། ཡོན་ཏན་རྫོགས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ ནི། ཉི་ཤུ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང་། སྲོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་ འཛིན་པར་མི་བྱ་སྟེ། བདག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆད་ པར་འཛིན་པ་དང་རྟག་པར་འཛིན་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་གང་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་དེ་རྟག་ཆད་དུ་མི་ འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་མི་བྱ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྟེན་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རྒྱུར་ལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ་ལྟ་བ་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་ པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། ཁམས་གསུམ་ལ་ཞེན་པས་གནས་པ་དང་ཆགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་དངོས་ པོར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ནི་ཀུན་དུ་ཞུམ་ཤིང་སྒྱིད་ལུགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཀུན་བཏགས་ དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ 1-474 པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ གྱིས་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་ལྟ་བས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་མཐོང་བས། དཀོན་མཆོག་ གི་དངོས་པོ་དེར་ལྟ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། མི་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་ བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེར་ལྟ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ པ་ཉིད་ཞེས་པ་འདི་དང་། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་འགལ་ལོ་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་ དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དང་། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་འགལ་བའི་ཉེས་ པ་ཆད་ཅིང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉི་ཤུ་པོ་ས་བདུན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་ རྣམ་པར་ཆད་པའི་རྒྱུ་དེའི་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་འཐོབ་བོ། གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་ ཚུལ་ནི་ཉི་ཤུ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དངོས་པོས་ཀ
Chinese
因此可以获得（第七地）。圆满对治之法即是六波罗蜜。（因为）不是菩提之路，所以要舍弃弟子声闻的喜爱之心；（因为）不是菩提之路，所以要舍弃喜爱麟喻（梵文：Pratyekabuddha，汉语：缘觉）独觉的心；（因为）不是菩提之路，所以要舍弃害怕利他的心；（因为）不是菩提之心，所以当乞讨者来乞讨时，内心不沮丧；（因为）不是菩提之路，即使布施所有财产，内心也不会不悦；即使自己贫穷，也不会抛弃乞讨者。从发起最初的发心之后，强烈地进行布施，并且不将众生视为众生，因此证得六地，获得真正的成就。 第七地分为两部分：舍弃过失的方式和圆满功德的方式。第一部分有二十种：不应执着于我与众生，不应执着于生命，不应执着于补特伽罗（梵文：Pudgala，汉语：人），因为我和其他这些事物没有实在的所依。不应执着于断灭见和常见，因为任何法都不生，因此不会变成常或断。不应有相的执着，因为一切烦恼没有实在的所依。不应视为因，因为这种见解不能如实地见到。不应执着于蕴、界、处，因为这些法自性本空。不应因执着三界而安住和贪恋，因为这些没有实体。内心不应沮丧和懈怠，因为一切遍计所执的法，如色等，其自性空，是圆成实（梵文：Parinispanna，汉语：圆成实）的自性空性之不空性。 不应执着于以实有之见来观察三宝，因为这样无法见到三宝，不应执着于观察三宝的实有，因为这是不缘的智慧之见。不应执着于观察戒律。不应争论说‘一切法皆是空性’与‘空性之相’相违，断除一切法皆是空性与空性之相相违的过失。如是，二十种是第七地菩萨断除一切障碍之因，从而获得远离的第七地。第二部分，圆满功德的方式有二十种：以空性之实体……
English
Therefore, it can be attained (the seventh Bhumi). The Dharma for perfecting the antidote is the six Paramitas (perfections). Because it is not the path to Bodhi, one should abandon the mind that delights in the Shravaka (Disciples who hear the teachings); because it is not the path to Bodhi, one should abandon the Bodhisattva who delights in the Pratyekabuddha (Solitary Realizer); because it is not the path to Bodhi, one should abandon the mind that fears benefiting others; because it is not the mind of Bodhi, one's mind is not discouraged when beggars come to beg; because it is not the path to Bodhi, even if one gives away all possessions, one's mind is not unhappy; even if one is poor oneself, one does not abandon beggars. After generating the initial Bodhicitta, one gives charity intensely, and because one does not regard sentient beings as sentient beings, one realizes the six Bhumis and attains true accomplishment. The seventh Bhumi has two parts: how to abandon faults and how to perfect qualities. The first part has twenty aspects: one should not cling to 'I' and sentient beings, one should not cling to life, one should not cling to the Pudgala (person), because 'I' and those others have no real basis. One should not cling to nihilism or eternalism, because any Dharma does not arise, therefore it will not become permanent or annihilated. One should not have the perception of signs, because all afflictions have no real basis. One should not regard it as a cause, because that view is not seen as it truly is. One should not cling to the Skandhas (aggregates), Dhatus (elements), and Ayatanas (sense bases), because those Dharmas are empty by nature. One should not abide and be attached by clinging to the three realms, because those have no substance. The mind should not be discouraged and lazy, because all imputed phenomena, such as form, etc., their self-nature is empty, and the emptiness of the perfectly established nature (Parinispanna) is not empty. One should not cling to the view of observing the Three Jewels as real, because in that way one cannot see the Three Jewels, one should not cling to observing the reality of the Three Jewels, because it is the vision of non-objective wisdom. One should not cling to observing the precepts. One should not argue that 'all Dharmas are emptiness' contradicts 'the characteristic of emptiness,' and cut off the fault that all Dharmas are emptiness contradicts the characteristic of emptiness. Thus, these twenty are the causes for a Bodhisattva of the seventh Bhumi to cut off all obstacles, thereby attaining the distant seventh Bhumi. The second part, the way to perfect qualities, has twenty aspects: the entity of emptiness with entity... --------------------------------------------------------------------------------