Tibetan
མ་པ་འཐད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་མེད་པ་ཡིན་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དམིགས་པ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་ པའི་བར་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་རྩོད་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བརྒོལ་བའི་རྣམ་པ་བཅུ་ 1-519 དྲུག་དག་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་གསལ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་ལྔ་པའི་འགྲེལ་བའོ།། །། ༈ དེ་གོ་རིམ་དུ་སྒོམ་པ་མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ༈ གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་དེའི་གོ་རིམ་མཐར་གྱི་དངོས་པོས་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་པར་བཤད་ པ་ནི་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཕར་ཕྱིན་དག་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པ་ ཡོད་ཚུལ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ མེད་པའི་ངོ་བོར་ཤེས་པས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་བར་རྣམས་ ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་རིམ་གྱི་ཉན་རང་གི་ས་ལས་འདས་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྐྱོན་ མེད་པ་ལ་འཇུག་གོ །དེར་ཞུགས་ནས་མཐར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པ་དང་། སེམས་ ཅན་སྨིན་པར་བྱས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གིས་དངོས་ པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་སོགས་ ཕུང་པོ་ལྔ་དང་གཟུགས་སྐུ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ དང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དངོས་པོ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་ སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམས་པའོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞིའམ། ས་བརྒྱད་པོ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་སྤྲུལ་ པ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་འདུན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་གནས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དྲན་པ་མེད་ ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལུས་དང་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཀྱི་ སྦྱིན་གཏོང་ཡང་དངོས་པོ་གསུམ་དུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལྟ་བུ་ནི་གཏོང་བ་དང་། འདོད་ལྷ་དང་གོང་མ་གཉིས་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ མི་འོང་གི་ལྷ་དེ་དག་དངོས་པོར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ དྲན་ཞིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ལྷ་རྗེས་དྲན་སྒོམ་པའོ། །སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ 1-520 ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་སོགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་ ལ་སློབ་པས་ཆོས་སྐུ་རིམ་གྱིས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་རྫོགས་པ་སྟ
Chinese
如果认为这是不合理的，因为如果所有这些法的本质都不存在，那么从全知的目标到修持般若波罗蜜多都是不合理的。为了澄清由这种邪见所激发的争论，即那些主张事物真实存在的人，对依赖于一切知者的法的十六种反驳，所以这样认为。第五章的解释。 接下来，详细解释次第修习的加行支分。 第三，以次第究竟的方式正确解释般若波罗蜜多，即从布施到智慧的各波罗蜜多，以无实有之方式次第存在的方式：从初发心开始，通过了知一切法如梦幻般无实有之自性，以无所缘之方式行持布施乃至智慧，虽然无实有，但次第超越声闻、独觉之地，进入菩萨之无过失地。进入此地后，最终清净佛土，成熟有情，获得全知。如此，六波罗蜜多虽然无实有之自性，但次第行持是存在的。忆念佛陀之色身等五蕴、色身和戒律等五蕴、十力等，以及缘起的实有，没有忆念，没有作意，如幻术般，是修持念佛。以‘等’字包括善与非善等轮回与涅槃之所有法，没有忆念，没有作意，如梦幻般，是法。僧伽，即四双八士，或八地菩萨，没有忆念，没有作意，如化现般，是僧伽。安住于无垢戒律，此戒律没有忆念，没有作意，如水中月般的戒律。身体、财物和法的布施，也没有忆念三种实有，没有作意，如乾闼婆城的身体和受用般，是布施。欲界天和上二界天中行持的不还天，没有忆念其实有，没有作意，如影像般忆念和作意，是修持念天。从初发心开始，以一切法无实有自性之方式，修学布施等乃至全知，法身次第圆满直至全知。
English
If it is thought that this is unreasonable, because if all these dharmas do not exist in reality, then from the object of omniscience to the practice of Prajnaparamita is unreasonable. In order to clarify the arguments instigated by such wrong views, namely the sixteen refutations of those who assert the reality of things against the dharma that relies on the all-knowing one, it is so thought. Explanation of the fifth chapter. Next, a detailed explanation of the limbs of practice that are gradually cultivated. Third, the correct explanation of Prajnaparamita in terms of the ultimate order of practice, namely how the Paramitas from generosity to wisdom exist in order by way of non-reality: From the initial generation of the mind, by knowing all dharmas to be like dreams, without inherent existence, practicing generosity and so forth in a non-objective way, although they are without inherent existence, one gradually transcends the grounds of Hearers and Solitary Realizers and enters the faultless state of Bodhisattvas. Having entered there, one ultimately purifies the Buddha-fields, ripens sentient beings, and attains omniscience. Thus, although the six Paramitas are without the nature of reality, there is a gradual practice. The five aggregates such as the Buddha's form body, the five aggregates such as the form body and discipline, the ten powers, and the reality of dependent origination, without memory or mental activity, like an illusion, is the meditation on the recollection of the Buddha. The 'etc.' includes all dharmas of samsara and nirvana such as good and non-good, without memory or mental activity, like a dream, is the Dharma. The Sangha, namely the four pairs and eight individuals, or the eight Bhumis, without memory or mental activity, like a manifestation, is the Sangha. Abiding in stainless discipline, this discipline without memory or mental activity, like the moon in water, is discipline. Giving of body, wealth, and Dharma, without memory or mental activity of the three realities, like the body and enjoyment of a Gandharva city, is giving. The non-returner gods who practice in the desire realm and the two upper realms, without memory of their reality, without mental activity, remembering and thinking like reflections, is the practice of recollecting the gods. From the initial generation of the mind, by way of the nature of non-reality of all dharmas, studying generosity and so forth up to omniscience, the Dharmakaya gradually perfects up to omniscience. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེ། མཐར་གྱི་འཇུག་པའི་བྱ་ བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བཞེད་དོ། །སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བའོ།། །། ༈ དེ་སྒོམ་པ་མཐུན་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ༈ བཞི་པ་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་སྐད་ཅིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ ཆུབ་པའི་དངོས་པོའི་ཤེར་ཕྱིན་ནི། ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ངེས་འབྱུང་སྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་བར་ ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུན་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ་མཁའི་ ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡོངས་སུ་གང་བའི་འོད་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ་ རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན། གཅིག་པོ་འདི་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་བཟློག་པའི་ སྒོ་ནས་བཞིར་འཆད་པ་ལ། དང་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཅིག་ཅར་དུ་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ མ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རེ་རེས་ཀྱང་ཟག་མེད་ཀྱི་ ཆོས་ནམ་མཁའ་གང་བ་ཀུན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཐུབ་པ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་མ་ གཅིག་གིས་འོད་གསལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་རྫོགས་པར་ཅིག་ཅར་དུ་མཁྱེན་པའི་རྟོགས་ པ་མཐར་ཐུག་གི་རྟོགས་ཚུལ་འདི་ནི་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུས་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུན་ལྡོག་ པ་བསྣུན་པའི་ཐབས་གཅིག་གིས་སྤྱོད་ཅིང་འགུལ་བ་ན་ཟོ་བ་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ཅིག་ ཅར་དུ་འགུལ་བ་དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་དུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་དཔེ་དེ་ བཞིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཟག་མེད་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་ཀུན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ མ་ནི། ས་བཅུ་པའི་མཐར་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་གང་གི་ཚེ་རྣམ་བྱང་དཀར་ པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ནམ་མཁའ་གང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ དུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་སྐུར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གྲུབ་འབྲས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ 1-521 སྐབས་སུ་རྫོགས་པར་སྒྲུབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྫོགས་ པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ཅིག་ཅར་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ དུས་དེར་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་མི་འདོར་བ་ཡིས་ཆོས་སྐུ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ནས་གཤིས་ལུགས་དོན་དམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོའི་མཚན་ ཉིད་མེད་ལ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རྫོགས་པར་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་ དུ་རྟོགས་སོ། ། བཞི་པ་གཉིས་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་དང་རྨི་ལམ་དེ་ མཐོང་དེ་དག་ཉིད་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་བ་དེས། དེ་ལྟར་དོན་དམ་འོད་ གསལ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ཆོས་རྣམས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་
Chinese
好吧，最终的完成行为被认为是完整的。第六章的解释结束。 对治禅修的相似瞬间结合支分之广说。 第四，结合禅修达到极致，以瞬间现证圆满菩提之实相般若：此智慧乃是证悟之出离，处于无间断之三摩地，如金刚般之三摩地，或虚空界之究竟，光明圆满，无有先后次第，顿悟诸法。三摩地。仅此一者，从证悟之反面以四种方式阐述。第一，顿悟一切无漏法之瞬间，即布施等持戒等之智慧，每一者皆包含无漏法，遍满虚空。因此，证得一切智智之智慧，于一瞬间光明照耀，圆满证悟法性之三身，此乃究竟之证悟方式，应知晓。犹如人以一法回转水桶之流，所有水桶无有先后次第，顿然转动，如是，以一瞬间之智慧，顿然知晓一切，此乃譬喻。 第二，于一瞬间知晓一切无漏异熟法之瞬间，即十地之末，获得无间断三摩地之时，一切清净白法皆转变为自性，遍满虚空之般若波罗蜜多，于法身中成熟，任运成就之果，于法性之境地中圆满成就，远离一切生灭，此时，于一瞬间顿悟法身之智慧。 第三，无相证悟之瞬间，即菩萨之时，亦不舍布施等行，安住于如梦般证悟法身之智慧中，究竟体性胜义之诸法，无有事物之相，如幻化般，于一瞬间顿悟。 第四，无二证悟之瞬间，犹如梦与梦中所见，不视其为二物，如是，胜义光明自性身之诸法，无有能取所取之二元对立。
English
Okay, the final act of completion is considered complete. The explanation of the sixth chapter ends. Extensive explanation of the limbs of instantaneous union that are conducive to meditation. Fourth, the perfection of meditative union, the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) of the reality of instantaneously realizing perfect enlightenment: This wisdom is the liberation of realization, being in a continuous samadhi (state of meditative concentration) without interruption, a diamond-like samadhi, or the ultimate of the realm of space, filled with light, without any before or after, realizing all dharmas (phenomena) at once. Samadhi. This one alone is explained in four ways from the reverse side of realization. First, the instant of realizing all uncontaminated dharmas at once, that is, the wisdom of generosity and so on, of morality and so on, each of which contains uncontaminated dharmas, encompassing all that fills the sky. Therefore, the wisdom of attaining the all-knowing Buddha, shining brightly in an instant, perfectly realizing the three kayas (bodies) of dharmata (the nature of reality), this is the ultimate way of realization, it should be known. Just as a person uses one method to reverse the flow of buckets, all the buckets move instantly without any before or after, so, with one instant of wisdom, knowing everything at once, that is the analogy. Second, the instant of knowing all uncontaminated ripened dharmas in one instant, that is, at the end of the tenth bhumi (level), when one attains uninterrupted samadhi, all pure white dharmas are transformed into their own nature, the Prajnaparamita that fills the sky, ripening into the Dharmakaya (body of truth), the spontaneously accomplished result, perfectly accomplished in the realm of dharmata, born free from all arising and ceasing, at that time, the wisdom of instantaneously realizing the Dharmakaya. Third, the instant of realizing without characteristics, that is, at the time of the Bodhisattva, also not abandoning the practice of generosity and so on, abiding in the wisdom of realizing the Dharmakaya as like a dream, ultimately the dharmas of the essential nature, without the characteristics of things, like an illusion, realizing everything at once in one instant. Fourth, the instant of realizing non-duality, just as a dream and what is seen in the dream, not seeing them as two things, so, the dharmas of the essential nature kaya (body) of ultimate luminosity, without the duality of grasper and grasped. --------------------------------------------------------------------------------