Tibetan
པ་དངོས་པོར་མེད་པར་འཐད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དམིགས་པ་དེའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བ་འཐད་པ་དང་། ཆོས་ ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་པ་ཉིད་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་དེས་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་འཐད་པ་ དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བདེན་གཉིས་གཞན་དང་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་ དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དག་ནི་དོན་དམ་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཤེས་པར་བྱ་ བའི་དོན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི་རྩ་ཤེར་བཤད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་ སྙད་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་འཐད་པ་དང་། དངོས་པོ་ཡང་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་རབ་ཏུ་རྟོགས་ 1-518 ཤིང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་འཐད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དཀོན་མཆོག་འཐད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ རྣམས་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་དཀོན་ མཆོག་འཐད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་ཐབས་མཁས་དང་ བྲལ་ན་རྣམ་མཁྱེན་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པར་ཤེས་ ཤིང་འཇུག་པའི་ཐབས་མཁས་དང་བཅས་པ་འཐད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ལ་མི་གཡོ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་མི་མངོན་པར་ རྟོགས་པ་འཐད་པ་དང་། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ལ་རྟག་མི་རྟག་ སོགས་སུ་ཞེན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྤྲོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འཐད་པ་བྱང་སེམས་ ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་ དང་བཅས་པ་འཐད་པ་དང་། ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་ཀྱང་ཤེས་པ་མཐོང་བས་དམན་པའི་ ས་བརྒྱད་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་ལམ་ཤེས་འཐད་པ་དང་བྱང་སེམས་རྒྱུན་ཞུགས་ སོགས་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཉན་རང་གི་ས་དག་འཐད་པ་དང་། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་ནི་སུས་ཀྱང་གློ་ བུར་གནས་པར་མ་བྱས་ཤིང་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ ཉིད་གཅིག་པར་འཐད་པ་དང་དངོས་པོ་རྟོག་པའི་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་ཞིག་ནས་མཚན་ཉིད་མེད་ པ་སྒོམ་པ་ཉིད་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེར་ཕྱིན་སྒོ
Chinese
由于显现的目标在实性上并不存在是合理的，并且一切法皆为法界之自性，因此，确信该目标的自性在实性上不存在是合理的。由于使一切法都熟悉于无实性的自性，布施等行为本身就是菩提之路，因此，通过该道路获得一切种智的智慧是合理的。虽然在无实性的自性中，胜义谛和世俗谛并不存在其他不同的成立方式，但是对于具有实物概念的人来说，为了理解胜义谛的无实性自性，施加存在与不存在的名称，这是在《中观根本慧论》中解释的。由于依赖于世俗的名称，因此，胜义谛和世俗谛的区分是合理的。由于是为了菩提的利益而行事，因此，菩萨的行为是合理的。由于菩萨的行为是合理的，因此，菩萨的行为是合理的。由于如实地证悟并宣说既非实有也非实无的真实意义，因此，佛宝是合理的。由于无实性是如来藏的自性，是菩提，因此，法宝是合理的。由于菩萨们学习不执著于实有的菩提之方式，因此，僧宝是合理的。如果一切法都缺乏对无实性证悟的方便，就无法获得一切种智，因此，了解一切法皆空性，并以方便进入是合理的。由于在无实性的自性中，于不动的智慧中没有存在与不存在的戏论，因此，证悟寂灭是合理的。由于执着于无实性自性的色等为常或无常等是颠倒的戏论，因此，颠倒是合理的。菩萨学习所有无自性的道路，因此，具备获得一切种智的方法是合理的。虽然学习所有道路，但由于通过智慧的见地超越了低于八地的境界，因此，对治道智是合理的。由于菩萨放弃了实现声闻和独觉果位，因此，与道智不相容的声闻和独觉的境界是合理的。由于无实性之界的自性并非由任何人临时创造，而是本来如此存在，因此，一切法在自性上是相同的。由于破除对实物概念的禅修，而禅修无相本身就是般若波罗蜜多的禅修，因此，般若波罗蜜多是合理的。 由于显现的目标在实性上并不存在是合理的，并且一切法皆为法界之自性，因此，确信该目标的自性在实性上不存在是合理的。由于使一切法都熟悉于无实性的自性，布施等行为本身就是菩提之路，因此，通过该道路获得一切种智的智慧是合理的。虽然在无实性的自性中，胜义谛和世俗谛并不存在其他不同的成立方式，但是对于具有实物概念的人来说，为了理解胜义谛的无实性自性，施加存在与不存在的名称，这是在《中观根本慧论》中解释的。由于依赖于世俗的名称，因此，胜义谛和世俗谛的区分是合理的。由于是为了菩提的利益而行事，因此，菩萨的行为是合理的。由于菩萨的行为是合理的，因此，菩萨的行为是合理的。由于如实地证悟并宣说既非实有也非实无的真实意义，因此，佛宝是合理的。由于无实性是如来藏的自性，是菩提，因此，法宝是合理的。由于菩萨们学习不执著于实有的菩提之方式，因此，僧宝是合理的。如果一切法都缺乏对无实性证悟的方便，就无法获得一切种智，因此，了解一切法皆空性，并以方便进入是合理的。由于在无实性的自性中，于不动的智慧中没有存在与不存在的戏论，因此，证悟寂灭是合理的。由于执着于无实性自性的色等为常或无常等是颠倒的戏论，因此，颠倒是合理的。菩萨学习所有无自性的道路，因此，具备获得一切种智的方法是合理的。虽然学习所有道路，但由于通过智慧的见地超越了低于八地的境界，因此，对治道智是合理的。由于菩萨放弃了实现声闻和独觉果位，因此，与道智不相容的声闻和独觉的境界是合理的。由于无实性之界的自性并非由任何人临时创造，而是本来如此存在，因此，一切法在自性上是相同的。由于破除对实物概念的禅修，而禅修无相本身就是般若波罗蜜多的禅修，因此，般若波罗蜜多是合理的。
English
It is reasonable that the object of appearance does not exist in reality, and since all dharmas are the nature of the dharmadhatu, it is reasonable to ascertain that the nature of that object does not exist in reality. Since familiarizing all dharmas with the nature of non-reality, the very practice of giving, etc., is the path to enlightenment, it is reasonable to attain the wisdom of omniscience through that path. Although in the nature of non-reality, the two truths do not exist as different established entities, for those who have concepts of reality, in order to understand the nature of non-reality of the ultimate truth, applying the terms of existence and non-existence is explained in the Root Wisdom. Since it relies on conventional terms, the distinction between the ultimate meaning and the conventional is reasonable. Since it is acting for the benefit of enlightenment, the conduct of a Bodhisattva is reasonable. Since the conduct of a Bodhisattva is reasonable, the conduct of a Bodhisattva is reasonable. Since it truly realizes and proclaims the true meaning that is neither existent nor non-existent, the Buddha Jewel is reasonable. Since non-reality is the nature of the Tathagatagarbha, which is enlightenment, the Dharma Jewel is reasonable. Since Bodhisattvas learn the way of enlightenment without clinging to reality, the Sangha Jewel is reasonable. If all dharmas lack the skillful means of realizing non-reality, omniscience cannot be attained, therefore, it is reasonable to understand that all dharmas are empty of their own characteristics and to enter with skillful means. Since in the nature of non-reality, in the immovable wisdom, there is no elaboration of existence and non-existence, it is reasonable to realize quiescence. Since clinging to forms, etc., which are the nature of non-reality, as permanent or impermanent, etc., is a reversed elaboration, reversal is reasonable. Bodhisattvas learn all paths of non-self-nature, therefore, it is reasonable to have the means to attain omniscience. Although learning all paths, since one transcends the levels below the eighth bhumi through the vision of wisdom, the antidote path-wisdom is reasonable. Since Bodhisattvas abandon the manifestation of the fruits of Shravakas and Pratyekabuddhas, the levels of Shravakas and Pratyekabuddhas, which are incompatible with path-wisdom, are reasonable. Since the nature of the realm of non-reality is not temporarily created by anyone, but exists as it is from the beginning, it is reasonable that all dharmas are the same in nature. Since abandoning the meditation on concepts of reality and meditating on non-characteristics itself is the meditation of Prajnaparamita, Prajnaparamita is reasonable. It is reasonable that the object of appearance does not exist in reality, and since all dharmas are the nature of the dharmadhatu, it is reasonable to ascertain that the nature of that object does not exist in reality. Since familiarizing all dharmas with the nature of non-reality, the very practice of giving, etc., is the path to enlightenment, it is reasonable to attain the wisdom of omniscience through that path. Although in the nature of non-reality, the two truths do not exist as different established entities, for those who have concepts of reality, in order to understand the nature of non-reality of the ultimate truth, applying the terms of existence and non-existence is explained in the Root Wisdom. Since it relies on conventional terms, the distinction between the ultimate meaning and the conventional is reasonable. Since it is acting for the benefit of enlightenment, the conduct of a Bodhisattva is reasonable. Since the conduct of a Bodhisattva is reasonable, the conduct of a Bodhisattva is reasonable. Since it truly realizes and proclaims the true meaning that is neither existent nor non-existent, the Buddha Jewel is reasonable. Since non-reality is the nature of the Tathagatagarbha, which is enlightenment, the Dharma Jewel is reasonable. Since Bodhisattvas learn the way of enlightenment without clinging to reality, the Sangha Jewel is reasonable. If all dharmas lack the skillful means of realizing non-reality, omniscience cannot be attained, therefore, it is reasonable to understand that all dharmas are empty of their own characteristics and to enter with skillful means. Since in the nature of non-reality, in the immovable wisdom, there is no elaboration of existence and non-existence, it is reasonable to realize quiescence. Since clinging to forms, etc., which are the nature of non-reality, as permanent or impermanent, etc., is a reversed elaboration, reversal is reasonable. Bodhisattvas learn all paths of non-self-nature, therefore, it is reasonable to have the means to attain omniscience. Although learning all paths, since one transcends the levels below the eighth bhumi through the vision of wisdom, the antidote path-wisdom is reasonable. Since Bodhisattvas abandon the manifestation of the fruits of Shravakas and Pratyekabuddhas, the levels of Shravakas and Pratyekabuddhas, which are incompatible with path-wisdom, are reasonable. Since the nature of the realm of non-reality is not temporarily created by anyone, but exists as it is from the beginning, it is reasonable that all dharmas are the same in nature. Since abandoning the meditation on concepts of reality and meditating on non-characteristics itself is the meditation of Prajnaparamita, Prajnaparamita is reasonable. --------------------------------------------------------------------------------