Tibetan
ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དང་། ཡང་རྨི་ལམ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགེ་སློང་སོགས་དང་། 1-508 ལྷ་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ཚད་མེད་པ་མངའ་བ་ཆོས་སྟོན་པ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྩེ་མོར་ ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་ཐོབ་པའི་རྟགས་ནི། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། འཛམ་བུ་གླིང་གི་སྐྱེ་བོ་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པ་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་ ནམ་འཚོའི་བར་དུ་མཆོད་པའི་དགེ་བ་དང་ལ་སོགས་པ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཇི་སྙེད་སངས་ རྒྱས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ནམ་འཚོའི་བར་དུ་མཆོད་པའི་དགེ་བ་སྟེ་གཉིས་དང་། འཛམ་བུ་གླིང་གི་ སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་མིར་གྱུར་ལ་དེ་དག་ལ་ལ་ཞིག་གིས་དགེ་བ་བཅུ་བསམ་གཏན་ཚད་ མེད་མངོན་ཤེས་ལྔ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་ཚོགས་དང་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་ བཀོད་དེ། དེ་དག་གི་དགེ་བ་ཡང་རང་རང་གི་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོས་པ་དང་བཅས་ པའི་དགེ་བ་བདུན་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་མིར་གྱུར་ལ། དེ་དག་ལ་ལ་ ཞིག་གིས་ཞེས་པ་ནས་བསྔོས་པ་དང་བཅས་པའི་བསོད་ནམས་བདུན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་ གོང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདུན་ཚན་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྔ་མ་གཉིས་ཏེ་དགེ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་རྣམ་ པ་མང་དུ་བསྟན་པ་ནི་དཔེར་མཛད་ནས། རྩེ་སྦྱོར་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཐམས་ ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ ནི། དགེ་བ་སྔ་མ་ལས་དགེ་བའི་རྣམ་པ་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་ པ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དགེ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་བློས་མི་གཏོང་བ་ཉིད། ཉན་རང་དུ་མི་བཟློག་པས་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་བརྟན་པ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་ཅིང་བསྟན་ཏོ། ། བཞི་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་ངོ་བོ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བསྔོ་བ་འདི་ ཡིན་ལ། དེ་དང་གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་དང་། སྟོང་གཉིས་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་ 1-509 འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ནི་སྐྲའི་རྩེ་ཙམ་དུ་སིལ་བའི་ཚད་ཀྱང་གཟུང་དུ་རུང་སྲིད་ཀྱི། རྗེས་སུ་ཡི་ རང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ལ་ནི་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་དཔེར་ མཛད་ནས། བསོད་ནམས་མང་པོ་ཚད་མེད་པ་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ནི། བྱང་སེམས་དེ་དག་ གིས་སེམས་བསྐྱེད་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། དེ་དང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་ བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་ཤིང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ལྔ་པ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གཟུང་རྟོག་གི་ ཡུལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་
Chinese
如同琵琶等乐器一般观看事物，以及在梦中见到如来（Tathāgata，诸佛的通称）、比丘（bhikṣu，佛教出家男众）等， 还有天神、龙族等无量眷属围绕，正在宣讲佛法的情景等等，这些都象征着已经获得了达到顶峰之瑜伽的征兆，共有十二种。 第二，关于赡部洲（Jambudvīpa，我们所居住的这个世界）的众生如何成佛的问题，有些人认为，供养的功德，乃至三千世界的众生成佛，直到生命终结时供养的功德，这是两种情况。还有，赡部洲有多少众生成为人，其中有些人修持十善业、四禅定、四无量心、五神通，获得了世间的圆满，并从预流果（Sotāpanna，小乘佛教修行 प्रथम फल）直至无上菩提（Anuttarā-samyak-saṃbodhi，无上正等正觉，成佛的境界）。 他们各自的功德，以及回向于成佛的功德共有七种。还有，三千世界有多少众生成为人，其中有些人如上所述，乃至回向的福德也有七种。以上所述与前文相同。 像这样，在两组七种功德的基础上，加上之前的两种功德，总共有十六种功德的多种展现，这只是一个比喻。安住于顶峰瑜伽的菩萨（bodhisattva，发菩提心，立志成佛的修行者），因为不离将一切法都视为如梦如幻的观想，从而行持般若波罗蜜多（Prajñāpāramitā，通过智慧到达彼岸）并为他人宣讲，所以其功德比之前的功德更加增长，具有十六种功德的自性。 第三，圆满一切智（Sarvajña，佛陀的智慧）的三种自性，即圆满具足一切佛法，这是无上的功德。并且，永不舍弃利益一切众生的心愿，不退转于声闻（Śrāvaka，听闻佛陀教诲而修行的弟子）和独觉（Pratyekabuddha，不依师 самостоятелно 开悟者）的境界，因此被称为菩提心坚固，这是经文所明示的。 第四，此三摩地（samādhi，禅定）的体性，就是一心一意地随喜和回向。它与四大部洲、小千世界、中千世界、大千世界相比，即使能将大千世界粉碎成如毛发尖端般细小的微尘，或许还能测量其数量。但是，随喜菩提心的福德却是无法估量的。经文通过这些比喻，说明了菩萨们一心一意地随喜菩提心，并将此功德回向于无上菩提，这就是此禅定所要宣扬和阐释的内容。 第五部分分为总说和广说两部分。首先是总说：所取境的功德
English
Like viewing things as musical instruments such as lutes, and also seeing in dreams the Tathāgata (the general name for all Buddhas), bhikṣus (Buddhist monks), etc., as well as gods, nāgas (serpent deities), etc., surrounded by immeasurable retinues, teaching the Dharma, etc., these all symbolize the signs of having attained the yoga of reaching the peak, and there are twelve types. Second, regarding the question of how beings in Jambudvīpa (the world we live in) become Buddhas, some believe that the merit of making offerings, even to the Buddhas of the three thousand worlds, until the end of life, is two types of merit. Also, how many beings in Jambudvīpa become humans, and among them, some practice the ten virtuous actions, the four dhyānas (meditative absorptions), the four immeasurables, the five superknowledges, attaining worldly perfections, and progressing from Stream-enterer (Sotāpanna, the first fruit of Śrāvakayāna practice) to Anuttarā-samyak-saṃbodhi (unexcelled complete enlightenment, the state of Buddhahood). Their respective merits, as well as the merit of dedicating them to becoming Buddhas, are seven types. Furthermore, how many beings in the three thousand worlds become humans, and among them, some, as mentioned above, even dedicate their merits, also have seven types of merit. The above is the same as before. In this way, based on the two sets of seven merits, plus the previous two merits, there are a total of sixteen types of manifestations of merit, which is just a metaphor. Bodhisattvas (those who have generated bodhicitta and aspire to become Buddhas) who abide in the yoga of the peak, because they do not separate from contemplating all dharmas as dreamlike illusions, thereby practice Prajñāpāramitā (the perfection of wisdom) and teach it to others, so their merit increases even more than the previous merits, possessing the nature of sixteen types of merit. Third, the three natures of omniscient wisdom (Sarvajña, the wisdom of the Buddha), which completely perfect all the qualities of the Buddha, are unsurpassed merit. Furthermore, the very act of never abandoning the benefit of all sentient beings, and not reverting to the state of Śrāvakas (disciples who listen to the Buddha's teachings and practice) and Pratyekabuddhas (solitary realizers), is explicitly stated and taught as the steadfastness of bodhicitta. Fourth, the essence of this samādhi (meditative concentration) is to wholeheartedly rejoice and dedicate. Compared to the four continents, the small thousand world, the medium thousand world, and the great thousand world, even if the great thousand world could be pulverized into particles as fine as the tip of a hair, perhaps their number could still be measured. However, the merit of generating bodhicitta with rejoicing is immeasurable. Through these metaphors, the sutra explains that bodhisattvas wholeheartedly rejoice in bodhicitta and dedicate this merit to unsurpassed enlightenment, which is what this samādhi proclaims and elucidates. The fifth part is divided into a summary and a detailed explanation. The first is the summary: the qualities of the object of grasping --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མཐོང་བ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ནི། ཡུལ་སྐྱོན་ཅན་དུ་ མཐོང་བ་ལ་བཀྱོན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཏེ། སོ་ སོར་གཉིས་པོ་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་དགུ་དགུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ གཟུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་བདེན་པར་ཡོད་པ་མིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་ བྱའོ། །འཛིན་རྟོག་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་། འཕགས་པའི་འཛིན་རྟོག་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་སེམས་ རྗེས་སུ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་འཛིན་རྟོག་དང་། སེམས་ཅན་རྟག་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་ པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕགས་པའི་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དག་ཏུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པོ་དེ་དག་ ཀྱང་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སོ་སོར་དགུ་དགུའི་བདག་ཉིད་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་ བའི་དོན་འཛིན་རྟོག་གི་གཟུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྫས་དང་རྟག་པའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད་ན་ དེ་དག་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་གང་གིས་འཛིན་པ་མ་འཁྲུལ་བའི་ངོ་བོར་འདོད་དེ་མི་འགྲུབ་བོ། །གཟུང་དོན་དངོས་པོར་མེད་པ་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་དག་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མ་འཁྲུལ་པས་སྟོང་ པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་མཐོང་སྤང་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། སྒོམ་སྤང་གཉེན་པོ་དང་བཅས་ པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་དང་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་མོ། ། དང་པོ་ལ་གཟུང་ 1-510 རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་གོ །དེ་ལ་ཡུལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་འཇུག་པ་ལ། རྟོག་པའི་ འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་དང་། ཡུལ་སྐྱོན་ཅན་དུ་མཐོང་བས་བཟློག་པ་ལ། རྟོག་པའི་བཟློག་ གཟུང་རྟོག་གཉིས་ལས། དང་པོ་རྣམ་བྱང་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟག་པ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབེན་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱིས་རིགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ནི། དེས་ལམ་ནི་ཡང་ དག་པར་འགྲུབ་པ་དེ་དང་། ལམ་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ དང་། གཉེན་པོ་ཆད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་མི་རྟོགས་པ། བྱེད་པ་ལམ་ཤེས་ དང་། ལམ་ཤེས་དེའི་བྱེད་ལས་དང་། བྱ་བའི་འབྲས་བུས་ཚོགས་གཉིས་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ འཇུག་བྱར་འཛིན་པ་རྟེན་རྣམ་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། ཡུལ་ཅན་ གྱི་གཟུང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་བྲལ་བས་སྲིད་དང་ཞི་བར་རྟོག་པའི་མཚན་འཛིན་ དུ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ཉན་རང་གི་རྟོག་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཐབས་ཤེས་མ་ཚང་ པ་དང་། དམན་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དག་རྣམ་མཁྱེན་དུ་སྤྲོ་བ་ཐེག་པ་གཞན་ཤེར་ཕྱིན་ གྱི་རྐྱེན་གྱི་འགྲོ་དགོས་པ་དང་། ཆེད་དུ་གཉེར་བྱའི་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ལས་ལོག་པ་དང་།
Chinese
对于‘见’的行相分别和对于‘境’有过患的见解的呵责的行相分别，以及所取的行相分别这二者，各自的二者也都是九九自性，从境的角度来分，要知道这些所取，正如其所是，境并非真实存在的自性。 能取分别，分为异生和圣者的能取分别两种。随心而有的分别，是异生的能取分别；认为众生仅仅是常有的分别，是圣者的能取分别。这二者也将从境的角度各自阐述为九九自性。 如果所取的意义，不像能取分别的所取那样，不是以实物和常有的事物成立，那么，以什么成立这些不是以事物成立的，以不欺惑的自性来认为，是不成立的。所取之义不是事物，如此一来，能取这些能取的自性，以不欺惑的自性空性之相成立。 第二，有见道所断的对治和修道所断的对治两种。第一种是见道所断的分别和对治见道。第一种有能取分别和所取分别。其中，对于见到境有功德而趣入，有分别的趣入所取分别；对于见到境有过患而遮止，有分别的遮止所取分别两种。第一种，遍净是诸法皆是可观察之法的寂静自性，大乘的种姓菩提萨埵，以及以此道如实成就，以及道智的对境不欺惑，以及不共品，以及对治断除，以及菩提萨埵自己不分别，所作是道智，以及道智的所作，以及所作的果二资粮，对于这些执著为趣入，是依赖于能作的所依之品，具有所依，具有境的所取分别，认为是九种。 第二种是，由于无方便智慧，堕入于执著于有寂的相，因此声闻缘觉的分别低下，以及善巧方便的般若波罗蜜多的完全不执著，以及成佛之道的行相方便智慧不圆满，以及依赖于下劣道，这些对于一切智生起欢喜，其他乘需要般若波罗蜜多的因缘，以及特别需要成办的果一切智颠倒。
English
The appearance of engaging in 'seeing' and the appearance of reproaching the view of 'objects' as having faults, and the apprehended appearance, these two, each of the two is also of nine-nine nature. From the perspective of objects, know that these apprehended objects, just as they are, are not the nature of objects that truly exist. The grasping concept is divided into two types: the grasping concept of ordinary beings and the grasping concept of noble ones. The concept that follows the mind is the grasping concept of ordinary beings; the concept that living beings are merely permanent is considered the grasping concept of noble ones. These two will also be explained as having a nine-nine nature from the perspective of objects. If the meaning of what is apprehended, unlike what is apprehended by the grasping concept, is not established as a substance and a permanent thing, then what establishes these things that are not established as things, considering them to be of a non-deceptive nature, is not established. The meaning of what is apprehended is not a thing, and thus, the nature of grasping these grasping things is established as the characteristic of emptiness with a non-deceptive nature. Secondly, there are two types: what is abandoned by seeing, along with its antidote, and what is abandoned by meditation, along with its antidote. The first is the concept abandoned by seeing and the antidote is the path of seeing. The first has the grasping concept and the apprehended concept. Among them, for entering by seeing the qualities of the object, there is the entering of the concept, the apprehended concept; for preventing by seeing the faults of the object, there are two types of preventing the concept, the apprehended concept. The first, pure liberation, is the peaceful nature of all phenomena that are investigable, the lineage of the Mahayana Bodhisattva, and the path that is truly accomplished by this, and the non-deceptive object of the wisdom of the path, and the uncommon aspects, and the antidote of cutting off, and the Bodhisattva himself not conceptualizing, the action is the wisdom of the path, and the action of the wisdom of the path, and the two accumulations of the result of the action, for those who grasp these as entering, it is dependent on the basis of the acting aspect, having a basis, the apprehended concept having an object, it is considered to be nine types. The second is that due to the lack of skillful means and wisdom, falling into clinging to the characteristics of conceiving samsara and nirvana, therefore the concepts of Hearers and Solitary Realizers are inferior, and the complete non-grasping of skillful means and prajnaparamita, and the aspect of the path to Buddhahood, the skillful means and wisdom are incomplete, and relying on the inferior path, these generate joy in omniscience, other vehicles need the cause of prajnaparamita, and especially the result to be accomplished is the opposite of omniscience. --------------------------------------------------------------------------------