Tibetan
་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་མ་བརྗོད་པ་དང་། མི་སློབ་པ་འབྲས་བུའི་ ཚེ་རྫོགས་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་། ཆགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་ པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོད་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་བཀག་པས། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ཅིང་སྦྱོར་བ་དང་སྤྱོད་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ 1-494 ཟབ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་བསྒོམ་བྱའི་ཤེར་ཕྱིན་ཆོས་དབྱིངས་བསྟན་དང་མ་བསྟན་པས་འཕེལ་འགྲིབ་ ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དང་། གསུམ་པ་དེ་ལ་ལེགས་ཉེས་བརྗོད་པ་ལ། ཆགས་སྡང་གི་བྱེད་པ་པོ་མེད་ པ་ཉིད་དང་། བཞི་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་དེ་བསྟན་པའི་ཚེ་མི་ཞུམ་པ་བྱ་དཀའ་བ་ དང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་བརྩོན་པ་བྱ་དཀའ་བ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ མི་ཟློག་པ་བྱ་དཀའ་བ་སྟེ། བྱ་དཀའ་བ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་བྱང་སེམས་སྦྱོར་ཞིང་གོ་ཆ་བསྒོས་ པའོ། །ལྔ་པ་དེ་ལྟར་འདུས་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་འདི་སྙམ་དུ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ གང་ལ་བསླབ་ན། སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདུག་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བཞི་དང་། དཀོན་མཆོག་ གསུམ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ ཤེར་ཕྱིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྙམ་དུ་འདོད་པ་དེ་དང་ནི། དྲུག་པ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལ་གནས་ པའི་བྱང་སེམས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་གཞན་གྱི་བསྲུང་བ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། རྒྱུ་གང་གིས་ཕྱིར་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པས། དེ་ཉིད་དེའི་བསྲུང་བའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་ནི། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་སྒྲ་བརྙན་མི་གཡོར་ཆུ་ཟླ་སྤྲུལ་པའི་སྣང་བ་རྣམ་པ་རྣམ་ བདུན་ལ་བསྲུང་བ་དང་། སྐྱོབས་པར་མི་ནུས་པ་དང་མི་དགོངས་པ་བཞིན་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་ བཀོད་པ་ཉིད་དོ། ། དྲུག་པ་སྦྱོར་བའི་ཕན་ཡོན་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་སོགས་བྱེད་པའི་ མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་བདག་གི་ ཞེས་བྱ་བ་རྗེ་ཁོལ་གྱི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་ལ་ཞེས་བྱ་པ་ 1-495 རྟེན་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མར་ཞེས་ པ་བརྡར་བརྟགས་པའི་དངོས་པོར་རློམ་སེམས་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་ ཕན་ཡོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་ སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། ། བདུན་པ་ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གཉིས། བདེན་བཞིའི་སྒོ་ནས་མདོར་ བསྟན། སྐད་ཅིག་
Chinese
禁止不提及色等（Rūpa，形态）的瑜伽，禁止不学者（Aśaikṣa，无学）在果位圆满时，对色等产生执着，以及专注于无执着的状态而进行修行和瑜伽。因此，以不执着的方式，将法性（Dharmatā，法性）圆成（Pariniṣpanna，圆成实）的色等进行瑜伽和结合，是甚深般若波罗蜜多（Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）的真实瑜伽。 第二，般若波罗蜜多的法界（Dharmadhātu，法界）不会因为是否被阐述而增减。第三，对于它的好坏进行评论时，没有嗔恨和贪爱的作者。第四，当阐述如虚空般的般若波罗蜜多时，不畏惧是困难的；对如虚空般的般若波罗蜜多精进是困难的；从如虚空般的菩提（Bodhi，觉悟）中不退转是困难的。菩萨（Bodhisattva，菩萨）应结合这三种难行之事，并披上盔甲（做好准备）。第五，像这样聚集的比丘（Bhikṣu，比丘）会想：‘我应该学习哪种无生灭的般若波罗蜜多呢？’因为根据各自的根器，他们似乎能够获得果报。因此，我向拥有戒律（Śīla，戒）等五蕴（Skandha，蕴）、须陀洹（Srotaāpanna，入流）等四果、三宝（Triratna，三宝），以及转法轮（Dharmacakra Pravartana，转法轮）之果的薄伽梵母般若波罗蜜多（Bhagavatī Prajñāpāramitā，世尊般若波罗蜜多）顶礼。 第六，安住于般若波罗蜜多的菩萨，如帝释天（Indra，因陀罗）等，并不依赖于其他人的保护。为什么呢？又如何依赖呢？因为安住于般若波罗蜜多者，知晓诸法如幻（Māyā，幻象）等，因此，知晓诸法如幻本身就是对他们的最佳保护。第七，以幻术（Māyā，幻术）、阳焰（Marīci，阳焰）、梦境（Svapna，梦）、回声（Pratibimba，影像）、毛发乱坠、水月（Udakacandra，水月）、化现（Nirmita，化身）这七种比喻来说明，它们既不能被保护，也不能被拯救，也不应被执着。 第六，结合的利益是诸法平等性（Samatā，平等性），即不认为色等是具有造作特征的事物，不认为色等是‘我的’，不认为色等是主奴关系的事物，不认为色等是所依和能依的事物，不认为色等是可辨识的特征。这四种方式是结合的利益，即完全知晓一切法如梦等，乃至如化现般平等。 第七，关于全面了解的方式，见道（Darśanamārga，见道）分为两种。首先，通过四圣谛（Āryasatya，圣谛）的门径进行简要阐述。瞬间（Kṣaṇa，刹那）……
English
Prohibiting yoga that does not mention forms (Rūpa), prohibiting non-learners (Aśaikṣa) from being attached to forms when the fruition is complete, and practicing and doing yoga by focusing on the state of non-attachment. Therefore, in a non-attached way, doing yoga and combining the forms of the perfected nature (Pariniṣpanna) is the real yoga of the profound Prajñāpāramitā. Second, the Dharmadhātu of Prajñāpāramitā does not increase or decrease whether it is taught or not. Third, when commenting on its good and bad, there is no agent of hatred and attachment. Fourth, when teaching the sky-like Prajñāpāramitā, it is difficult to be unafraid; it is difficult to be diligent towards the sky-like Prajñāpāramitā; it is difficult not to turn back from the sky-like Bodhi. Bodhisattvas should combine these three difficult things and put on armor (prepare themselves). Fifth, a Bhikṣu gathered like this would think: 'Which Prajñāpāramitā without birth and death should I study?' Because according to their respective capacities, they seem to be able to obtain the fruit. Therefore, I prostrate to the Bhagavatī Prajñāpāramitā, who has the five Skandhas such as Śīla, the four fruits such as Srotaāpanna, the Triratna, and the fruit of turning the Dharmacakra. Sixth, the Bodhisattvas who abide in Prajñāpāramitā, such as Indra, do not depend on the protection of other people. Why? And how do they depend on it? Because those who abide in Prajñāpāramitā know that all Dharmas are like Māyā, therefore, knowing that all Dharmas are like Māyā is the best protection for them. Seventh, the seven examples of Māyā, Marīci, Svapna, Pratibimba, hair falling, Udakacandra, and Nirmita are used to illustrate that they cannot be protected or saved, nor should they be clung to. Sixth, the benefit of combination is the Samatā of all Dharmas, that is, not thinking that forms are things with the characteristics of creation, not thinking that forms are 'mine', not thinking that forms are things of master-slave relationship, not thinking that forms are identifiable characteristics. These four ways are the benefits of combination, that is, fully knowing that all Dharmas are equal like dreams, and even like Nirmita. Seventh, regarding the way to fully understand, the Darśanamārga is divided into two. First, a brief explanation through the gate of the four Āryasatyas. Kṣaṇa... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
མའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་བཤད། དང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་ དང་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་བཞི་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ པའི་སྐད་ཅིག་བཞི་བཞི་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་རང་བཞིན་ ལ། མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། ཡུལ་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་རྟག་མི་རྟག་གི་སྤྲོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡུལ་ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་དུས་གསུམ་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཅན་སྡུག་ བསྔལ་ལ། ཆོས་ཤེས་པ་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ སོགས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམ་ པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགག་པ་ དང་། ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ མ་སྐྱེས་པ། མ་འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་སྐད་ ཅིག་མ་བཞིའོ། །ཡུལ་དོན་དམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་དག་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། 1-496 ཡུལ་དོན་དམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ཆགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་ པ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡུལ་དོན་དམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་གཟུང་ དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡུལ་དོན་དམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་ པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བརྗོད་པའི་ངོ་ བོར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའོ། །གང་གི་ ཕྱིར། ཡུལ་འགོག་བདེན་ཟབ་མོ་དང་ཡུལ་འགོག་པ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་ཚིག་ནི་ སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འདི་དག་གི་དོན་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་ གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང་། ཡུལ་འགོག་བདེན་ཟབ་མོ་དམིགས་སུ་ མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ དང་། ཡུལ་ཅན་འགོག་བདེན་ཟབ་མོ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཅན་འགོག་པ་ ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཟོད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ ཤེས་པ་ནི་མིག་གི་ནད་ལ་སོགས་པ་ནད་ཐམ
Chinese
从‘母’（藏文：མའི་，字面意思：母亲）的角度进行广释。首先，苦等（藏文：སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་）的集（藏文：ཀུན་འབྱུང་）、灭（藏文：འགོག་པ་）、道（藏文：ལམ་）四谛，每一个都具有法智忍（藏文：ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）、法智（藏文：ཆོས་ཤེས་པ་）、类智忍（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）、类智（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པ་），各四种。如此，这十六个刹那的智慧，其自性即是遍知（藏文：ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་）之道，是见道（藏文：མཐོང་བའི་ལམ་）的体性。 第二，于苦（藏文：སྡུག་བསྔལ་）的法智忍（藏文：ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）是：由于所缘（藏文：ཡུལ་）法性（藏文：ཆོས་ཉིད་）之色等，并非恒常与无常的戏论（藏文：སྤྲོས་པ་），因此，能缘（藏文：ཡུལ་ཅན་）于苦的法智忍是远离恒常与无常等戏论的智慧。由于所缘法性之色等超越三时之边际，因此，能缘于苦的法智是超越边际的智慧。由于所缘法性之色等极为清净，因此，能缘于苦的类智忍（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）是清净的智慧。由于所缘法性之色等不生不灭，且无有烦恼（藏文：ཉོན་མོངས་）与净除（藏文：རྣམ་བྱང་）等，因此，能缘于苦的类智是不生不灭等的智慧。如是，即是苦谛（藏文：སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་）的四个刹那。 由于所缘胜义（藏文：དོན་དམ་）之色等清净如虚空，因此，能缘于集的法智忍（藏文：ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）是如虚空般清净的智慧。由于所缘胜义之色等舍弃贪执（藏文：ཆགས་པ་），因此，能缘于集的法智是舍弃一切贪执的智慧。由于所缘胜义之色等不可执取，因此，能缘于集的类智忍（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）是从一切执著中解脱的智慧。由于所缘胜义之色等无有自性之言说，因此，能缘于集的类智（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པ་）是没有言说自性的智慧。如是，即是集谛（藏文：ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་）的四个刹那。 因为，所缘灭谛（藏文：འགོག་བདེན་）深奥，且所缘灭的法智忍（藏文：ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་）等词句是超越行境（藏文：སྤྱོད་ཡུལ་）的，因此，仅凭言说这些所缘和能缘的意义，无法使他人的相续（藏文：རྒྱུད་）中生起现量（藏文：མངོན་སུམ་）；又因为所缘灭谛深奥且无有对境（藏文：དམིགས་སུ་མེད་པའི་），因此，能缘于灭的法智（藏文：ཆོས་ཤེས་པ་）是使一切都无有的智慧。因为能缘灭谛极为清净，因此，能缘于灭的类智忍（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཟོད་པ་）是极为清净的智慧。于灭的类智（藏文：རྗེས་སུ་ཤེས་པ་）是对于眼疾等一切疾病
English
Explained extensively through 'Ma' (Tibetan: མའི་, literal meaning: mother). Firstly, each of the four truths—suffering (Tibetan: སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་), origin (Tibetan: ཀུན་འབྱུང་), cessation (Tibetan: འགོག་པ་), and path (Tibetan: ལམ་)—has four aspects: forbearance of knowledge of dharma (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་), knowledge of dharma (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པ་), forbearance of subsequent knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་), and subsequent knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པ་). Thus, these sixteen moments of knowledge are the very nature of the path of complete knowledge (Tibetan: ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་), and are the essence of the path of seeing (Tibetan: མཐོང་བའི་ལམ་). Secondly, the forbearance of knowledge of dharma regarding suffering (Tibetan: སྡུག་བསྔལ་) is: because the object (Tibetan: ཡུལ་) of the nature of dharma (Tibetan: ཆོས་ཉིད་), such as form, is not a proliferation (Tibetan: སྤྲོས་པ་) of permanence and impermanence, therefore, the subject (Tibetan: ཡུལ་ཅན་) forbearance of knowledge of dharma regarding suffering is wisdom free from the proliferation of permanence and impermanence. Because the object of the nature of dharma, such as form, transcends the limits of the three times, therefore, the subject knowledge of dharma regarding suffering is wisdom that transcends limits. Because the object of the nature of dharma, such as form, is extremely pure, therefore, the subject forbearance of subsequent knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་) regarding suffering is pure wisdom. Because the object of the nature of dharma, such as form, is unborn and unceasing, and there are no afflictions (Tibetan: ཉོན་མོངས་) and purifications (Tibetan: རྣམ་བྱང་), therefore, the subject subsequent knowledge regarding suffering is wisdom of unborn, unceasing, etc. Thus, these are the four moments of the truth of suffering (Tibetan: སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་). Because the object of ultimate (Tibetan: དོན་དམ་) form, etc., is pure like space, therefore, the subject forbearance of knowledge of dharma (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་) regarding origin is wisdom as pure as space. Because the object of ultimate form, etc., abandons attachment (Tibetan: ཆགས་པ་), therefore, the subject knowledge of dharma regarding origin is wisdom that abandons all attachments. Because the object of ultimate form, etc., is ungraspable, therefore, the subject forbearance of subsequent knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་) regarding origin is wisdom liberated from all grasping. Because the object of ultimate form, etc., has no expression of self-nature, therefore, the subject subsequent knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པ་) regarding origin is wisdom without the nature of expression. Thus, these are the four moments of the truth of origin (Tibetan: ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་). Because the object of the truth of cessation (Tibetan: འགོག་བདེན་) is profound, and the words of the forbearance of knowledge of dharma (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་) regarding the object of cessation, etc., are beyond the realm of activity (Tibetan: སྤྱོད་ཡུལ་), therefore, merely by speaking of the meaning of these objects and subjects, it is impossible to directly bestow (Tibetan: མངོན་སུམ་) it upon the continuum (Tibetan: རྒྱུད་) of others; and because the object of the truth of cessation is profound and without an object of focus (Tibetan: དམིགས་སུ་མེད་པའི་), therefore, the subject knowledge of dharma (Tibetan: ཆོས་ཤེས་པ་) regarding cessation is wisdom that makes everything non-existent. Because the subject truth of cessation is extremely pure, therefore, the subject forbearance of subsequent knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཟོད་པ་) regarding cessation is extremely pure wisdom. The subsequent knowledge (Tibetan: རྗེས་སུ་ཤེས་པ་) regarding cessation is for all diseases such as eye disease --------------------------------------------------------------------------------