Tibetan
པ་སེལ་བའི་ཕྱིར། ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་ 1-491 གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་ཅིང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་དག་ནི་ཐད་འདིར་གཞན་དག་གིས་ནི་ གཞུང་དོན་སྒྲིབ་པའི་བཤད་པ་མང་པོ་བྱས་ཡོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་བ་མདོ་ ལུགས་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བའོ།། །། ༈ རྒྱུའི་བླང་དོར་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ༈ གསུམ་པ་བླང་དོར་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལས། དངོས་དང་། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་དོན་བསྡུ་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཀུན་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་དགུ་ཡོད་ནས། སྲིད་ཞི་ལ་མི་གནས་ཚུལ། ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར། རིང་བའི་རྒྱུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཚན་ འཛིན། དེའི་གཉེན་པོ་ཡུམ་ལ་ཉེ་བའི་ལམ། དེ་ལྟ་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར། སྦྱོར་བ་དེའི་ ཕན་ཡོན། ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད། ཀུན་ཤེས་མཐོང་ལམ་གང་ཡིན་བཤད་པ་དང་བདུན་ ནོ། ། དང་པོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྲིད་ཞི་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ ཤེར་ཕྱིན་ནི། ཟབ་ཟབ་ཚུ་རོལ་སྲིད་པའི་མཐའ་དང་ཕ་རོལ་ཞི་བའི་མཐའ་དང་། སྲིད་ཞི་ དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་རྟོགས་པ་དང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་དེ། དུས་གསུམ་པོ་ རྣམས་ཅིག་ཅར་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་སྲིད་ཞི་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང་བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་ནི། མིང་དང་མཚན་མ་ལ་ཆགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་ཐབས་མི་མཁས་པས་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ ཕྱིན་དེ་རང་དུ་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་ ཡང་མི་ཞེན་ཞིང་མི་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་གསུམ་ཅིག་ཆར་དུ་ཤེས་པའི་བྱང་སེམས་དེ་ ནི་སྲིད་ཞི་དང་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས་ཤེར་ 1-492 ཕྱིན་དེ་ཡང་དག་པར་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། ། གསུམ་པ་ནི། མཚན་མ་དང་དམིགས་པ་ལ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ སྟོང་པ་ཉིད་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དུས་གསུམ་དུ་རྟོགས་ པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་འདས་པའི་ཆོས་དང་མ་འོངས་པའི་ཆོས་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་ཞེས་ བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ དང་། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། ། བཞི་པ་དངོས་པོ་ད
Chinese
为了消除（烦恼），它被认为是并且被教导为三界中所有烦恼的对治法。 ‘清净’一词在这里，其他人对经文的意义做了许多含糊的解释。 《般若波罗蜜多教授论——现观庄严论》的偈颂释，经部派的第二品释。 对因的取舍完全了解之支分的广说 第三，对取舍完全了解之支分的广说，分为正文和三种智慧的意义的总结两部分。 第一部分有九种完全了解的事物：不住于轮回和寂灭的方式，对《般若波罗蜜多》的亲疏差别，远离的因——执着于相，其对治法——亲近《般若波罗蜜多》的道，如是般若波罗蜜多的瑜伽，此结合的利益，诸法平等性，以及什么是完全了解的见道，共有七个方面。 第一，菩萨的轮回和寂灭以及三时平等性的《般若波罗蜜多》，甚深又甚深，不住于轮回的此岸和寂灭的彼岸，以及轮回和寂灭的中间，不住于证悟和所缘的方式，因为他们将三时视为一体。 因此，它被认为是并且被教导为轮回和寂灭以及三时平等性的般若波罗蜜多。 第二，执着于名相的菩萨，由于以执着于相的方式不善巧方便，因此舍弃了三时平等性的《般若波罗蜜多》，因为他们进入了《般若波罗蜜多》的不利面。 一般来说，不执着且不分别的方式，将三时视为一体的菩萨，因为他们了解轮回和寂灭以及三时平等性，并且善巧方便，因此被说为真正亲近《般若波罗蜜多》。 第三，以执着于相和所缘的方式，认为色等五蕴是空性，并且以贪执的方式，认为在三时中证悟的诸法是过去之法、未来之法和现在之法，并且以执着的方式，认为布施和持戒等，以及正念住等菩提分法是修行，这些都是以贪执的方式颠倒的认知，是三时平等性甚深《般若波罗蜜多》的不利面。 第四，事物是...
English
For the sake of eliminating (afflictions), it is considered and taught as the antidote to all afflictions in the three realms. The word 'purity' here, others have made many obscure explanations of the meaning of the scriptures. The verse commentary on the 'Perfection of Wisdom Instructions - Ornament of Clear Realization', the second chapter commentary of the Sutra School. Extensive explanation of the branch of fully understanding the acceptance and rejection of causes Third, the extensive explanation of the branch of fully understanding acceptance and rejection, divided into the main text and the summary of the meaning of the three wisdoms. The first part has nine things to fully understand: the way of not dwelling in samsara and nirvana, the difference between closeness and distance to the Prajnaparamita, the cause of distance - clinging to characteristics, its antidote - the path of approaching the Prajnaparamita, such a yoga of Prajnaparamita, the benefits of this combination, the equality of all dharmas, and what is the path of seeing of complete knowledge, there are seven aspects. First, the Prajnaparamita of the equality of samsara and nirvana and the three times of the Bodhisattvas, is profound and profound, not dwelling on this shore of samsara and the other shore of nirvana, and in the middle of samsara and nirvana, not dwelling in the way of realization and object of focus, because they regard the three times as one. Therefore, it is considered and taught as the Prajnaparamita of the equality of samsara and nirvana and the three times. Second, the Bodhisattva who is attached to names and characteristics, because he is not skillful in means by clinging to characteristics, abandons the Prajnaparamita of the equality of the three times, because they enter the unfavorable side of the Prajnaparamita. In general, the Bodhisattva who knows the three times as one in a way that is not attached and does not discriminate, because they understand the equality of samsara and nirvana and the three times, and are skillful in means, is said to be truly close to the Prajnaparamita. Third, in the way of clinging to characteristics and objects of focus, perceiving the aggregates such as form as emptiness, and in the way of attachment, perceiving the dharmas realized in the three times as past dharmas, future dharmas, and present dharmas, and in the way of clinging, perceiving generosity and discipline, etc., and the practices of the aspects of enlightenment such as mindfulness, etc., these are inverted perceptions in the way of attachment, and are the unfavorable side of the profound Prajnaparamita of the equality of the three times. Fourth, things are... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ང་སྤང་གཉེན་བསྡུ་བ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། འཁོར་གསུམ་དུ་ རྟོག་ཅིང་ཆགས་པས་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་ དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོགས་པ་ངར་འཛིན་ཅིང་ཆགས་པ་དང་། གཞན་དུ་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་སྦྱིན་སོགས་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་། གཞལ་བྱ་གཞན་དག་ཀྱང་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཆགས་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཡང་ སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དུ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་ དུ་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་བ་ ལ་སོགས་པ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་ཤེར་ཕྱིན་དེ་ནི་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཕྱིར་ 1-493 ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་སྤོབས་པ་དང་ཆགས་པས་ དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་ལུགས་དོན་ དམ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དུ་གཅིག་པ་ནི་ མི་རྟོག་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཆགས་ པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །མཚན་འཛིན་གྱི་བློས་ཤེར་ཕྱིན་ནི་དེ་མཐོང་བ་དང་། རྟོག་པ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཆགས་ པའི་གང་ཟག་གི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཙམ་དུ་མ་ ཟད། མཚན་འཛིན་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས་ཏེ། མཚན་འཛིན་གྱི་བསྡུས་ པའི་གཟུགས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ དེ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདོད་ཅིང་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། གོང་ དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་སོ། །སྐབས་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཆགས་པ་དང་། དེའི་ གཉེན་པོ་འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ གཅིག་པར་ཤེས་པར་ཕྱོགས་དག་གིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ་སྔར་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ འདིར་མཐའ་དག་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལྔ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། གཟུགས་སོགས་སྙན་མི་སྙན་ལ་སོགས་པ་ དང་། སློབ་པའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད
Chinese
我将讲述两种对治法中的第一种：由于执着于三轮（施者、受者、所施物）的实有，因此无法舍弃对胜慧（般若波罗蜜多）的执着。对于布施和戒律等，执着于三轮的实有，产生我执和对其他事物的执着，而没有这些执着是对所有执着的对治。因此，以这种方式行持布施等，并且对于其他可衡量的事物，不执着于三轮的布施等行为，进入这种状态的菩萨能够阻止所有执着的边际，因此能够舍弃极其微细的执着。什么是微细的执着呢？越是作意于相，就越是执着。因此，忆念诸佛之相，忆念佛陀的功德之相，以及忆念那些佛陀的声闻弟子的功德等，并将此功德回向菩提，这就是微细的执着。由于不被这样的执着所染污，所以胜慧是甚深的。因为所有转为法身之道的事物，都远离自性和执着，所以三时平等的胜慧是甚深的。通达胜义和圆成实的诸法，是无为且自性光明的，这是一种不分别的状态。通过智慧的现量，以各自自证智的智慧，舍弃所有执着的相状。由于执着于相的分别念阻碍了对胜慧的证见、证悟和了知等，因此说甚深的胜慧对于执着于所缘境的众生来说难以证悟。不仅难以证悟，而且超出了执着于相的思维范畴，因为执着于相的色蕴和识蕴等无法了知它。因此，认为并宣说了甚深的胜慧是执着于所缘境者无法思议的。第二种是对上述所说的一切的完全了知。在任何情况下，都要完全了解三时平等的胜慧的不利因素——执着于三轮的实有，以及它的对治——不执着于三轮的智慧，以及诸法自性相同的方式。所有这些区分，都应如先前所说的那样完全了解。 第五，这种胜慧的瑜伽是：对于悦耳和不悦耳的色等，以及学习时的法性。
English
I will explain the first of the two antidotes: Because of clinging to the reality of the three circles (giver, receiver, and gift), one cannot abandon clinging to the excellent wisdom (Prajnaparamita). For generosity and discipline, etc., clinging to the reality of the three circles, giving rise to self-grasping and clinging to other things, while the absence of these clingings is the antidote to all clingings. Therefore, practicing generosity, etc., in this way, and for other measurable things, not clinging to the actions of generosity, etc., in the three circles, the Bodhisattva who enters this state is able to prevent all extremes of clinging, and therefore is able to abandon extremely subtle clinging. What is subtle clinging? The more one focuses on characteristics, the more one clings. Therefore, remembering the characteristics of the Buddhas, remembering the characteristics of the merits of the Buddhas, and remembering the merits of the Shravaka disciples of those Buddhas, etc., and dedicating these merits to Bodhi, this is subtle clinging. Because it is not defiled by such clinging, excellent wisdom is profound. Because all things that turn into the path of Dharmakaya are devoid of self-nature and clinging, the excellent wisdom of equality in the three times is profound. Understanding the Dharmas of ultimate truth and perfect reality, which are unconditioned and of one self-luminous nature, is a state of non-discrimination. Through the direct perception of wisdom, with the knowledge of each self-aware wisdom, all aspects of clinging are abandoned. Because clinging to characteristics obstructs the vision, realization, and knowledge of excellent wisdom, it is said that profound excellent wisdom is difficult for beings who cling to objects to realize. Not only is it difficult to realize, but it also transcends the realm of thought that clings to characteristics, because the aggregates of form and consciousness, etc., that cling to characteristics cannot know it. Therefore, it is thought and taught that profound excellent wisdom is inconceivable to those who cling to objects. The second is the complete knowledge of all that has been said above. In any case, one should fully understand the unfavorable factors of the excellent wisdom of equality in the three times—clinging to the reality of the three circles—and its antidote—the wisdom of non-clinging to the three circles, and the way in which the nature of Dharmas is the same. All these distinctions should be fully understood here as previously stated. Fifth, the yoga of such excellent wisdom is: for pleasant and unpleasant forms, etc., and the nature of Dharma during learning. --------------------------------------------------------------------------------