Tibetan
ས་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དོ། །ལྷ་ རྣམས་ཀྱི་འོད་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་བཅོས་མའི་རང་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་པའི་ལམ་ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཉན་པ་དང་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཡུལ་ནི་ 1-480 བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་ ཆར་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་ཆར་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་དེའི་ངོ་ བོའི་རང་བཞིན་ནི། ཉོན་མོངས་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང་། །ཞེས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐབས་འདི་ཉིད་དུའང་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནས་བཟུང་སྟེ་མཐོང་ སྒོམ་གྱི་ལམ་རིམ་གྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་དག་གོ །ལམ་ཤེས་དེའི་བྱེད་ལས་ནི། ཕན་པ་ དང་བདེ་བ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་། ཞེས་སོགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་ མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་སོ། །དང་པོ་ལ་ གཉིས། འབྲས་བུ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན། རྒྱུ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ནི་དེ་ལྟ་ བུའི་ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་དེ་དག་ཀྱང་ཐེག་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྦྱོར་ བ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཀུན་ནས་བླངས། དངོས་གཞི་ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ། རྗེས་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་རང་གི་ ལམ་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱི་ངང་ཚུལ་ལམ་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དག་གི་རྣམ་པ་ རྣམས་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འདི་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་ཤེས་ ཀྱི་བསྡུས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཟུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་བར་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དེ། ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དེས་དྲོ་བ་བསྟན་ཏོ། 1-481 །ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་ཅིང་། དེ་དག་གི་ སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དྲོད་ཡིན་ནོ། ། གཟུགས་ སོགས་དེ་དག་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པས་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད་པ་དེ་བསྟན་ནོ། །དེ་ ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་གཟུགས་སོགས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་ པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ བཀག་པས་བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད
Chinese
因为不是世俗的，所以是自性光明。诸天（deva）的光是以前世的业力所成就的，是虚假的自性。菩萨（bodhisattva）的道，成为通达般若波罗蜜多（prajnaparamita）的堪能之器，其所缘境必定是发起无上菩提心（anuttara-samyak-sambodhi-citta）。通达道本身就涵盖了三乘（triyana）的功德，因此遍及三乘。通达道的体性的自性是：‘烦恼（klesha）、相和特征’等等，凡是所说的体性的特征，在这个时候，也从意乐行持的阶段开始，逐渐地显示见道（darshana-marga）和修道（bhavana-marga）的次第。通达道的作用是：‘利益、安乐和救护’等等，凡是所说的作用的特征，就是成办世间利益。 第二部分分为三类：声闻（shravaka）道、缘觉（pratyekabuddha）道、菩萨道。第一部分分为两类：果，通达道的自性；因，决择分（nirvedha-bhagiya）的顺品。第一类是，为了精通三乘之道，也要了解小乘之道，通过发菩提心的加行（prayoga），以不执著任何事物的智慧（prajna）为主体，以及回向菩提的后行（prstha），来了解声闻和缘觉之道的殊胜之处。也就是说，菩萨通达道的体性，就包含了以不执著于诸法的方式来了解四圣谛（arya-satya）的形态，从而了解声闻之道。 第二类是，声闻之道被菩萨道所涵盖，是因为色（rupa）等是空性的缘故。从色到菩萨之间的空性，是无二无别的，这说明了空性是无差别的。这样说就显示了暖位（ushmagata）。所假立的色等，在色等的自性中是不存在的，而它们的空性存在于同一法界（dharmadhatu）中的智慧就是暖位。显示了不执著于色等，就显示了顶位（murdhan）。这本身就是以不执著于事物之色的方式，安住于真如（tathata）的智慧。通过遮止以常等方式安住于色等，就显示了下、中、上三忍位（kshanti）。这本身...
English
Because it is not mundane, it is the light of self-nature. The light of the gods (deva) is achieved by past karma and is of a false nature. The path of a Bodhisattva (bodhisattva), becoming a vessel capable of understanding Prajnaparamita (prajnaparamita), its object of focus is definitely the generation of the unsurpassed Bodhicitta (anuttara-samyak-sambodhi-citta). Understanding the path itself encompasses the merits of the three vehicles (triyana), therefore it pervades all three vehicles. The nature of the essence of understanding the path is: 'Afflictions (klesha), signs, and characteristics,' etc., whatever is said to be the characteristic of the essence, at this time, also from the stage of intentional practice, gradually reveals the stages of the Path of Seeing (darshana-marga) and the Path of Cultivation (bhavana-marga). The function of understanding the path is: 'Benefit, happiness, and protection,' etc., whatever is said to be the characteristic of the function, is to accomplish the benefit of the world. The second part is divided into three categories: the path of the Shravaka (shravaka), the path of the Pratyekabuddha (pratyekabuddha), and the path of the Bodhisattva. The first part is divided into two categories: the result, the nature of understanding the path; the cause, the favorable qualities of the preparatory stage (nirvedha-bhagiya). The first category is that in order to be proficient in the paths of the three vehicles, one must also understand the paths of the lesser vehicle, through the preliminary practice (prayoga) of generating Bodhicitta, with wisdom (prajna) that does not cling to anything as the main body, and the subsequent practice (prstha) of dedicating to Bodhi, to understand the excellence of the paths of the Shravaka and Pratyekabuddha. That is to say, the nature of the Bodhisattva's understanding of the path includes understanding the forms of the Four Noble Truths (arya-satya) in a way that does not cling to phenomena, thereby understanding the path of the Shravaka. The second category is that the path of the Shravaka is encompassed by the Bodhisattva's understanding of the path because form (rupa) and so on are empty. The emptiness from form to the Bodhisattva is non-dual and indivisible, which indicates that emptiness is undifferentiated. Saying this shows the stage of warmth (ushmagata). The imputed form, etc., does not exist in the nature of form, etc., and the wisdom in which their emptiness resides in the same Dharmadhatu (dharmadhatu) is the stage of warmth. Showing non-attachment to form, etc., shows the peak stage (murdhan). This itself is the wisdom that abides in Suchness (tathata) in a way that does not cling to the form of things. By preventing abiding in form, etc., in ways such as permanence, the lesser, medium, and greater stages of forbearance (kshanti) are shown. This itself... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ ངོ་བོར་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ས་ཆུ་དག་ ལས་བརྩམ་ནས་ནི། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན། ཆོས་ ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་སྤྱི་ལ་ཡང་ངོ་བོར་མི་རྟོག་པའི་ ཚུལ་གྱིས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དམིགས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ སློབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་ལ་ཡང་གནས་སུ་མི་རུང་བ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ལྟར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། ཐུགས་སུ་ཆུད་ ཅིང་མཁྱེན་ནས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱི་གནས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་རྣམས་གཤིས་ལ་མ་གྲུབ་པ་ ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མ་གཟིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་ཤེས་ལ། ཉན་ཐོས་ལས་ཟབ་པར་བསྟན་པ། དེ་བྱང་སེམས་ ཀྱི་ལམ་གྱི་བསྡུས་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། དེའི་རྟགས་གྲུབ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དཔེ་བཞིའི་སྟོན་པ་པོ་དང་། ཉན་པ་པོ་ལ་སོགས་པར་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་ཡང་དེ་དང་ དེའི་དངོས་པོ་མེད་པས་སུས་ཀྱང་བཤད་པ་དང་། ཉན་པ་དང་ཐོས་པ་དང་། ཤེས་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར་རང་བྱུང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཐ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་མེད་པར་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་ 1-482 གིས་སྤྲུལ་པ་དང་། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ལྟར་སྟོན་པ་པོ་ལ་སོགས་པར་ཡེ་ཤེས་ལ་ ཤར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ལུས་ཐོབ་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་དུ་ བྱེད་པ་ན། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ཡང་མི་དགོས་ པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་སྒྲའི་ རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བརྗོད་ཅིང་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དྲན་པ་ ཉེར་བཞག་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ནི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ པོར་སྣང་བའི་གང་ཟག་གང་དང་གང་ལ་དེས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུར་ཉན་པ་པོའི་གང་ཟག་ཏུ་འདོད་ པར་བྱེད་བྱ་བ་ནི། སྟོན་པ་པོར་སྣང་བའི་གང་ཟག་དེ་དང་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དོན་དེ་དང་དེ་སྟོན་ པའི་སྒྲའི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་། སྟོན་པ་དང་ཉན་པར་སྣང་བ་དེ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་སྤྲུལ་པ་ལྟ་ བུར་བསམ་དུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་སོ། །སྒྲ་མེད་ཀྱང་དེ་དེ་ལྟར་སྣང་ ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་བས་ན་ཕྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱི་རྟོགས་པས་ གཟུང་དོན་གྱི་རྟོགས་པ་སྤོང་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིའི་ཡུལ་གཟུང་བར་བྱས་པར་འཛིན་པའི་ འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་
Chinese
那是安住于以不执著于常等自性的方式完全成就的智慧。从地、水等开始，以不执著的方式广泛地展示了不住留。所说的就是那至上的法。那本身也以不执著于自性的方式，是安住于法界本身的智慧。如果学习无所缘的行持的菩萨以执著的方式安住于任何事物都是不行的，为什么呢？因为如实通达一切所知的事物的实相，就是证得无上圆满菩提的佛陀，心中领悟并了知，由于以执著的方式可以安住的诸法在自性上是不成立的，所以不会去观察。 第二，了解自生智之道，比声闻更深奥。那是菩萨道的扼要概括。第一部分分为正文和成立的标志两部分。第一部分是：导师和听众等在智慧中显现，但由于没有那些事物，所以没有任何人说法、听法、闻法和知法，因此，自生者在最后有中，无需导师，凭借先前的习气，如幻化和梦境等显现一样，以导师等在智慧中显现的方式证悟，因此获得最后有的身体，并在证得阿罗汉果时，也不需要其他导师宣说包括阿罗汉在内的法，就能证悟。因此，如犀牛角般的智慧，被说成并被证明比依赖于声闻的导师的语言条件的智慧更深奥。其中，无论是念住等任何法义，都如梦境般，对于显现为导师的任何补特伽罗，他如何看待听众的补特伽罗呢？对于显现为导师的那个补特伽罗，即使没有宣说那个法义的语言的实体，但显现为说法和听法，就像幻化的人和化身一样，以在智慧中显现的方式来理解。因为经中说，即使没有声音，也会那样显现。 第二部分是：因此，由于以现量证悟外境无自性，从而舍弃了所取境的证悟，并且即使没有执著于外境为所取境的执著。
English
That is the wisdom that abides in the state of being fully accomplished in a manner that does not dwell on the nature of permanence, etc. Starting with earth, water, etc., the non-abiding is extensively shown in a manner of non-fixation. What is being spoken of is that which is the supreme Dharma. That itself, in a manner of not conceptually grasping its essence, is the wisdom that abides in the very realm of Dharma. If a Bodhisattva who trains in conduct without object of fixation cannot abide in anything in a manner of fixation, why is that? Because realizing how the state of all knowable things is, is the complete and perfect enlightenment of the Buddha, who expresses it, having understood and known in his heart, since the dharmas that can abide in a manner of fixation are not established in their nature, therefore he does not see them as such. Secondly, understanding the path of self-arisen wisdom is deeper than that of the Shravakas. That is the concise summary of the Bodhisattva path. The first part has two sections: the actual topic and the proof of it. The first is: although the teacher and the listener, etc., appear in wisdom, since those things do not exist, no one teaches, listens, hears, or knows. Therefore, in the last existence, the self-born one, without a teacher, due to the power of previous habits, realizes in the manner that the teacher, etc., appear in wisdom, like apparitions and dreams. Therefore, having obtained the body of the last existence, when actualizing Arhatship, one does not need another teacher to teach the Dharma, including Arhatship, but realizes it oneself. Therefore, the wisdom like a rhinoceros horn is said to be and shown to be deeper than the wisdom that relies on the verbal conditions of another Shravaka teacher. In that, whatever the meaning of the Dharma is, such as mindfulness, etc., like a dream, whatever the person who appears as the teacher, how does he regard the person of the listener? For that person who appears as the teacher, even though there is no actual sound of teaching that Dharma meaning, the appearance of teaching and listening is understood in the manner that it appears in wisdom, like an illusory person and an emanation. Because it is said that even without sound, it appears that way. The second part is: Therefore, since the direct realization of external objects is without inherent existence, thereby abandoning the realization of the object of grasping, and even though there is no grasping that grasps the external object as something to be grasped. --------------------------------------------------------------------------------