Tibetan
་པར། ལས་སྣེ་སོགས་ནས་གན་ལེན་མཐའ་འདོམས་དགོས་ཞེས་ཕེབས་པར་བརྟེན། སེར་སྐྱ་ཚང་མ་འདི་འདྲའི་བསྐལ་ངན་ཞེས་མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་ རྡུ་དང་། རེ་དོགས་ཀྱི་འཕྲེང་བས་བཅིངས། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར། རྗེ་མཆོག་ཀྱང་སྐུ་ཡོལ་བ་རང་འགབས་ཚུལ་སྐུ་འཁོར་ཚང་མ་ཞལ་མཐུན་ཏེ། སྐུ་ཆས་ཞབས་ཐང་སྟབས་བདེ་དགོས་ཀྱང་། རྒྱུན་གྱི་ཞབས་ འབམ་གྱི་བབས་ཀྱིས་ཆིབས་རྟ་དཀྱུས་ཆས་དང་། ན་བཟའ་སྐྱ་ཆས་ཀྱི་གྲབས་མཛད། གསང་སྟབས་ཀྱིས་སྐུ་མཚམས་སུ་བཞུགས་ཚུལ་གྱིས། སྔོན་གྱི་སྐུ་མཚམས་གནང་སར་སྤོས་བཞུགས་མཛད་དེ་བཞུགས། སྦས་གནས་ཤིག་ལ་ཕེབས་འདོད་ཡོད་པ། ད་ལམ་འབྲས་ལྗོངས་སུ་ཕེབས་པར་རྒྱལ་པོར་སྙན་འབུལ་མ་ཐུབ་སྟབས། གནས་སྐབས་མཁན་པ་ལུང་དུ་ཕེབས་རྒྱུར་ཐུགས་ཐག་བཅད། བསྔོ་བྱང་ཆས་ཁྲོད་ནས་རས་ དཀར་གྱི་ཁ་གྱོན་གསར་པ་ཞིག་བཞེས། སྲོད་ཕྱི་ཙམ་ལ་མཚམས་ཁང་ནས་ཆིབས་བཏེགས། གཞུང་ལམ་འཕྲད་མཚམས་ནས། རྗེ་དྲུང་དང་། གཉེར་དྲུང་རྣམས་ནས་ཕྱག་ཕུལ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་སྐུ་མཚམས་ ཞབས་ཞུ་ཡིན་ཚུལ་དུ་འཁོད། ཕྱག་མཛོད་བཅས་སྐུ་འཁོར་ལྔས་དེའི་ཉིན་རྟ་ནག་དང་། སང་ཉིན་མཁར་རྒྱུའི་གྲུར་ཕེབས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཆོད་གྲབས་ལ། ཚུར་རྐྱེན་མེད་དུ་ལོག་པས། ཆུས་ཤུར་ལ་ཁྱེར། སྲོག་ ལ་དྭགས་ཏེ། མཉན་པ་རྣམས་སྐད་ངན་ཅོ་སྒྲ་ཤོར་ཡང་ཉེས་མེད་བྱང་ཁར་ཐོན། ཡང་དེ་འཕྲལ་བཏངས་པས་བདེ་བར་ཐོན། གྲུ་ཕྱིར་ལོག་པ་ལ་ཞབས་འབྲིང་པ་རྣམས་ལ་སེམས་རྟོག །སོ་སོར་མི་གཅིག་རྟགས་ མཚན་ཇི་འདྲ་ཡིན་སོམ་ཉི། ཕྱིར་རང་དགོན་དུ་ཕེབས་རྒྱུའི་རྟགས་མིན་ནམ་སྙམ་པ་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་སོག་འགྲུལ་ཐུག་ལྟས་མིན་ནམ་སྙམ་པ་དང་། ཆོས་སྲུང་རྣམས་ཀྱིས་ཕེབས་མི་དགོས་ཞེས་པའི་བརྡ་མིན་ནམ་ ཞེས་བཀའ་མོལ་འགོལ། རྗེར་བཟང་ངན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གང་ཡང་མ་བྱུང་གསུངས། དེའི་ཉིན་རོག་ཚོ་དང་། སང་ཉིན་བོ་དོང་དུ་སྐུ་ཚགས་གནས་གཟིགས་མཛད་པས། གཙུག་ལག་ཁང་སྤྲོས་པ་ཆེ་ཞིང་། རྣམ་ དཔྱོད་ལྡན་པ་གཟིགས། དཀོན་གཉེར་ལ་ཞིབ་པར་མི་མངའ་འདྲ་བས། འཇིགས་བྲལ་གྱི་དབྱངས་ཅན་མ་བསྒྲུབས་ཤིང་། ཞལ་གཟིགས་པའི་གཟིམ་ཕུག་འདི་ཡིན་མི་འདུག་རུང་། རྣམ་ཐར་ལྟར་ལྕགས་རིའི་ ཕྱོགས་ན་ཡོད་སྟབས། ཕ་གི་ཡིན་འདུག་དགོངས་ཀྱང་ཐག་རྒྱང་ཙམ་གྱིས་མཇལ་ཐུབ་མ་གྱུར། སྐུ་བརྙན་དུད་ཁུང་ལའང་ཆེད་དུ་དྲི་རྩད་མཛད་དེ་མཇལ། དེར་དབུ་གཏུགས་ཏེ་ཐུགས་སྨོན་ཡུན་རིང་ཞིག་བསྐྱངས། སང་ཉིན་ར་སར་ཕེབས་སྐབས། སྔར་རྗེ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཅན་ཚུར་མཐོང
Chinese
因此，由于工作单位等方面传来必须彻底清查没收的消息，所有僧俗都为此感到悲哀，认为这是个不幸的时代，并被希望和疑虑的锁链束缚。因此，至尊上师也与所有侍从一致认为应该隐瞒圆寂之事，虽然衣着应该简朴轻便，但按照平时的习惯，准备了坐骑和便装。以秘密闭关的方式，搬到以前闭关的地方居住。 因为想去一个隐蔽的地方，但这次去锡金（འབྲས་ལྗོངས།）没能向国王禀报，所以暂时决定去康巴隆（མཁན་པ་ལུང་།）。从供品中取出一件新的白布面罩。傍晚时分，从闭关房出发。在官道交汇处，管家和执事们行礼后返回，对外宣称是闭关服务。包括管家在内的五名随从当天去了达那（རྟ་ནག），第二天乘船去了卡如（མཁར་རྒྱུ）。本打算渡到对岸，但船却无缘无故地返回，被水冲走，生命危在旦夕。 虽然随从们惊恐地大叫，但都安然无恙地到达了岸边。再次放船，顺利渡过。船返回后，侍从们心生疑惑，各自猜测每个人的征兆是什么，是否预示着返回寺院，或者是否预示着将在南方遇到蒙古人，或者是否是护法神不让去的征兆，议论纷纷。上师说自己没有任何好坏的想法。当天去了若措（རོག་ཚོ），第二天去波东（བོ་དོང་།）朝拜圣地，看到寺庙装饰华丽，充满智慧。 似乎对寺庙管理不太了解，没有修持无畏的妙音天女，虽然说见到了她的寝宫，但按照传记的说法，应该在铁围山（ལྕགས་རི）的方向，心想应该在那里，但因为距离太远而无法见到。还特意询问了烟囱里的佛像，并前去朝拜。在那里磕头，进行了长时间的祈祷。 第二天去拉萨（ར་ས）时，看到了以前至尊上师益西库坚（ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཅན）的显现。
English
Therefore, due to the news from the work unit and other places that a thorough investigation and confiscation must be carried out, all monks and laypeople felt sad about this, considering it an unfortunate era, and were bound by the chains of hope and doubt. Therefore, the supreme master and all the attendants unanimously agreed that the passing away should be concealed. Although the clothing should be simple and light, according to the usual habits, a mount and casual clothes were prepared. In a secret retreat manner, they moved to the place where they had previously retreated. Because they wanted to go to a secluded place, but this time they were unable to report to the king about going to Sikkim (འབྲས་ལྗོངས།). Therefore, they temporarily decided to go to Khampa Lung (མཁན་པ་ལུང་།). From the offerings, they took out a new white cloth mask. In the late evening, they set off from the retreat room. At the intersection of the official road, the steward and the secretary bowed and returned, claiming to be serving the retreat. The five attendants, including the steward, went to Ta Nag (རྟ་ནག) that day, and the next day took a boat to Khar Gyu (མཁར་རྒྱུ). They intended to cross to the other side, but the boat returned for no reason, was washed away by the water, and their lives were in danger. Although the attendants shouted in terror, they all safely reached the shore. The boat was released again and crossed smoothly. After the boat returned, the attendants became suspicious, each guessing what the signs were for each person, whether it foreshadowed a return to the monastery, or whether it foreshadowed meeting Mongolians in the south, or whether it was a sign that the Dharma protectors would not let them go, and they discussed it. The master said that he had no good or bad thoughts. That day they went to Rok Tso (རོག་ཚོ), and the next day they went to Bo Dong (བོ་དོང་།) to visit the holy site, and saw that the temple was ornately decorated and full of wisdom. Seemingly not very familiar with the temple management, they did not practice the fearless Saraswati, although they said they saw her bedroom, but according to the biography, it should be in the direction of the Iron Mountain (ལྕགས་རི), thinking it should be there, but they could not see it because of the distance. They also specifically inquired about the Buddha statue in the chimney and went to worship it. They kowtowed there and offered a long prayer. The next day, when they went to Lhasa (ར་ས), they saw the manifestation of the former supreme master Yeshe Kujyen (ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཅན).
Tibetan
་གི་རྣམ་རོལ་དུ་བསྙུན་ཚུལ་བཞེས། ཡུམ་ཐུགས་ངལ་མི་བཟོད་པ་བྱུང་བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཌཱ་ཀིས་ཁྲུས་གསོལ་ཞིང་། བརྟན་ཞུགས་གསོལ་བ་ ༄༅། །སོགས་ཀྱི་གཟིགས་སྣང་བྱུང་ཚུལ་རྣམས་དགོངས་ཏེ་ཐུགས་སྐྱོ་བའི་རྣམ་པར་བཞེས། རིམ་པར་ས་སྐྱར་གནས་གཟིགས་རགས་བསྡུས་མཛད། ཟམ་དཀར་གསུམ་མདོ་ནས་མཚོ་མགོར་ཞག་ བཞུགས་ཉིན། གངས་བབས་པ་སྲོད་ཀྱི་ཆར་ཡང་མ་ཆད། ལ་བཅད་དྭོགས་ཀྱིས་ཐུགས་གཡེང་དུ་གྱུར། དེའི་ཉིན་ཀྱི་མཚན་ལྟས་སུ། སྐུའི་གཡས་ཕྱོགས་སུ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ཞལ་འཛུམ་པའི་མདངས་དང་བཅས། ཞལ་ནས་བསམ་ལྷུན་གྱི་སྦས་ཡུལ་ནགས་ཁྲོད་མའི་གསོལ་འདེབས་གཡང་ཆོས་ཚོགས་འདོན་གདངས་ཀྱིས་གསུངས་པར། རྗེ་མཆོག་གིས་ར་མདའ་མཛད་མུས་ནས་མནལ་སད། འགྱུར་མེད་སྒོར་ཕྱིན་པའི་ཆིག་ ལབ་ཏུ། ཕོ་སྐྱེས་རྒྱབ། ནམ་མཁའ་ཏོག་སངས་ལ་སོང་འདུག་མོལ་བ་མཛད་པ་གསན་པས། དགྱེས་པའི་གསུངས་མོལ། སང་སྔ་ཆར་ཆིབས་ཐོག་གངས་ཆེ་སར་ཡང་ཆིབས་གཞོལ་མ་དགོས་པར་ལ་མགོར་ ཕེབས་པ་ན། སྦས་ཡུལ་ཆེན་པོའི་གངས་རི་བློན་པོ་གཟི་ལྡན་ཤེལ་གྱི་ལྷུན་པོ་ལྟར། མཁའ་དབྱིངས་སུ་གཟེང་ངེ་བའི་མཐའ་སྐོར་ཐམས་ཅད། གངས་རི་འབའ་ཞིག་རྩ་བ་འབྲེལ་ཞིང་། རྩེ་མོ་སོ་སོར་རོང་ངེ་བས་ འཁོར་ཡུག་ཏུ་བསྐོར་བ། ལྕགས་རི་ལྟ་བུ་རྨུགས་རླངས་ཀྱིས་གཡོགས་པ། བསམ་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱེས་པ་ལྟར་གཟིགས་ལམ་གསལ་བས། ཡུད་ཅིག་བཞུགས། རྒྱུས་ཡོད་ཞུ་མི་མེད་རུང་། སྦས་གནས་ཀྱི་ ལྗོངས་ལ་ཐུགས་དད་སྤྲོ་ཆེན་པོའི་སྒོ་ནས། མཎྜལ་གསོལ་འདེབས་དང་འབྲེལ་བའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་མཆོག་ཏུ་རྒྱས་པའི་ཐུགས་སྨོན་རྒྱ་མི་ཆུང་བར་མཛད། དེའི་དགོངས་བྲེས་སུ་བཞུགས། སང་ཉིན་ཚེས་བཅུའི་ ཉིན་བྲེས་སྨད་དུ་གསོལ་འཚལ། རྗེ་ཉི་ཟླས་ཞབས་བཅགས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་གཞིས་སྙུག་ཁང་དུ་མི་འགྱངས་པར་ཕེབས། གསེར་ལྡིང་ནས་ཀྱི་སྡེ་པ་ཡིན་ཁུལ་མཛད་རུང་། རྟ་ནག་ཐུབ་བསྟན་གྱི་གྲྭ་གྲས་ཞིག་ གིས་ངོ་འཕྲོད་འདྲས་དྲི་རྩད་ཡང་ཡང་བྱེད། སྔར་ཚེས་བཅུའི་སྒྲུབ་མཆོད། གཞིས་བྱེས་ལམ་གསུམ་གང་དུའང་མི་ཆག་པར་ཚོགས་འཁོར་རྒྱས་སྤྲོས་མཛད་མུས་རུང་། དེའི་ཉིན་ནས་བཟུངས་རེ་ཞིག་ཆག་པས། ཧོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་འཇུ་རིང་ཐུ་ཧོད་ཐལ་ཆི་ཐུགས་དགོངས་རྫོགས་པར་ཡོད་ཕེབས། སྐུ་ཆས་བསྒྱུར་བས་གསང་རྒྱ་ཡིན་པ་དང་། དམག་སྐད་ཀྱིས་ཕྱག་དབང་སོགས་ཞུ་མ་ནུས་པ་མ་གཏོགས། དེ་ན་ཡོད་པ་ཀུན་རེ་ མོས་ཀྱིས་ཞལ་མཇལ་ཞུ་བ་མང་། ལམ་དུ་ཞབས་བཏེགས་ནས་ཕེབས་སྐབས། བཞུགས་
Chinese
示现为疾病的形象。母亲感到难以忍受的痛苦时，智慧空行母沐浴加持，祈祷稳固安住等，心中想着所显现的景象，呈现出悲伤的样子。逐渐地，在萨迦做了粗略的住所观察。从赞嘎三岔路口到措果（湖的源头）住了一夜。下着雪，傍晚的雨也没有停。担心山路被阻断，心中感到不安。在那天的夜间景象中，尊贵的母亲在身体的右侧，带着微笑的光彩。 口中以三律（桑耶）的隐蔽处森林中玛姆的祈祷、招财仪轨的合唱声说道。尊者从拉达的行进中醒来。在不变的门外，自言自语道：生了男孩，天空放晴了。听到这样的话语，高兴地交谈。第二天早上出发，即使在大雪的地方也不需要骑马，就到达了山顶。那时，大隐蔽处的雪山，如同大臣般威严耸立的琉璃山峰。在天空中高高耸立，周围的一切，都是连着根部的雪山，各个山峰之间空旷开阔，环绕四周，如同被雾气笼罩的铁墙一般。如同有意识地打开一般，景象清晰可见。在那里停留了一会儿。即使没有熟人介绍，也以极大的信心和喜悦，向隐蔽的处所，结合曼陀罗祈祷，发愿让珍贵的教法极其兴盛广大。在那里休息。第二天是初十，在布热麦（地名）祈祷。尊者日月（人名）毫不拖延地前往曾经留下足迹、转法轮的住所尼古康（地名）。虽然假装是色丁（地名）的人，但一位来自达纳图丹（地名）的僧人认出了他，并反复询问。以前的初十供养，无论是在家、流亡还是道路上，都不会中断地进行盛大的会供。但从那天起，暂时中断了。弘果的国王珠荣图霍特塔尔奇的心愿已经圆满。因为换了服装，所以是秘密的，而且因为军令等原因，没能请求赐予加持等。除此之外，在那里的人都争先恐后地想要拜见。在路上行走的时候，停留。
English
He assumed the manner of being ill. When the mother experienced unbearable suffering, the wisdom Ḍākinī bathed and blessed her, praying for stability and so on, and he took on a sorrowful demeanor, contemplating the visions that appeared. Gradually, he made a rough inspection of the residence in Sakya. From the Zamkar Three-way Intersection to Tsomgo (the source of the lake), he stayed overnight. It was snowing, and the evening rain did not stop. He was worried that the mountain pass might be blocked, and his mind was disturbed. In the night vision of that day, the precious mother was on the right side of his body, with a smiling radiance. From her mouth, she spoke with the chanting of prayers to the Mām from the forest in the hidden place of Samye, and the gathering song of Yangchö (prosperity ritual). The venerable one awoke from his journey in Rada. Outside the unchanging door, he muttered to himself: A boy was born, the sky has cleared. Hearing these words, he spoke with joy. The next morning, they set out, and even in the heavy snow, they did not need to ride a horse, and they reached the top of the mountain. At that time, the great hidden land's snow mountain, like a minister, stood majestically, a crystal peak. Towering high in the sky, all around, were snow mountains connected at the base, with open spaces between the peaks, encircling the surroundings, like an iron wall covered in mist. As if consciously opened, the scenery was clearly visible. He stayed there for a moment. Even without someone to introduce him, he had great faith and joy in the hidden place, and in conjunction with the Maṇḍala prayer, he made a great aspiration for the precious doctrine to flourish and spread widely. He rested there. The next day was the tenth day of the month, and he prayed in Dré Smad. The venerable Nyi-ma (Sun) and Da-wa (Moon) (names) went without delay to the residence of Nyukhang, where they had left their footprints and turned the wheel of Dharma. Although he pretended to be from Serding, a monk from Tana Thupten recognized him and repeatedly questioned him. The previous tenth-day offering, whether at home, in exile, or on the road, was always performed with a grand gathering. But from that day on, it was temporarily interrupted. The wish of the Hor king, Jurong Thuhot Talchi, has been fulfilled. Because he changed his clothes, it was a secret, and because of military orders and other reasons, he was unable to request blessings and so on. Apart from that, everyone there eagerly wanted to meet him. While walking on the road, he stayed.