Tibetan
ཀྱི་འདུ་འགོད་དང་། དགོངས་རྫོགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་མཛད། མ་ཡུམ་ཡེ་ཤེས་ཌཱ་ཀི་མ་དངོས་ དེ་དག་པ་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པའི་གནས་སུ་གཤེགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་སྲས་མཆོག་ཡང་ཡང་རྗེས་སུ་བཟུངས་ཏེ། འགྲོ་དོན་འཕྲིན་ལས་མཐར་ཕྱིན་ཡོང་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཛད་དོ། །ཟླ་བ་བདུན་པའི་ཉེར་ལྔ་ནས་ བཟུངས་གཡང་ཆོས་སུ། སྔར་གྱི་སྐུ་མཚམས་ཀྱི་འཕྲོ་གསར་དུ་མགོ་འབྱེད་བསག་སྦྱང་སོགས་ལ་བཞུགས། སྐུ་འཁོར་དམངས་བྲེས་དགོན་དུ་སློག །ཕྱག་གཡོག་གིས་ཞལ་ལག་ཡོལ་བའི་གསེང་ནས་འབུལ་བ་ མ་གཏོགས། སྐུ་མཚམས་གསར་གཅད་དམ་པོར་ཟླ་བ་གསུམ་ཙམ་བཞུགས། དེ་སྐབས་ཉམས་སྣང་གི་མཚན་མ་བཟང་ཞིང་། ཁྱད་པར་ཉིན་གཅིག་ཡབ་རྗེ་རིག་འཛིན་ཆེན་པོ་གཟིམ་སྤྱིལ་གྱི་ལྟག་ནས་ཚུར་བྱོན། རྗེ་མཆོག་གི་ཕྱག་ཏུ་ཐོད་ཌཱམ་ཞིག་རྙེད་བྱུང་དགོངས་ནས་ཕྱག་ཏུ་བཞེས་རྗེས། ཡབ་རྗེ་ནས། རང་རེ་གཉིས་ནང་དུ་འགྲོ་གསུངས་ཏེ། སྐུ་མཚམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དུ་མཉམ་དུ་བཞུགས་ནས་དྲིལ་བུ་ཕྱག་ཏུ་ བཞེས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཞིག་དགོས་གསུངས་པར་གནམ་ལྕགས་རྡོ་རྗེ་ཕུལ། དེ་སྐབས་མ་ཡུམ་མཆོག་ཀྱང་གཟབ་མཆོར་སྔར་བས་ལྷག་པ་བཞེས་ཏེ་ཕེབས་བཞུགས་མཛད། རྗེས་རྩེད་མཚར་དུ་ཞལ་ཡང་ཚོར་ཚད་བྱང་ ཞུས་ཏེ་བག་ཕེབས་པ་ལྟར་མཛད། ཡབ་རྗེས་ཌཱ་དྲིལ་མཛད་ཅིང་། བྱིན་འབེབས་གསུང་དབྱངས་སྙན་ཞིང་ཚིག་བྱིན་ཆེ་བ་མང་པོ་གསུངས་རྗེས། ཕྱག་དྲིལ་ཚངས་མགོའི་ལྷ་ཞལ་ལ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་མང་པོ་ཞིག་འདེབས་ པ་སོགས། སྔར་མ་གྲགས་པ་མང་པོ་ཞིག་མཛད། ཚངས་མགོ་ལ་གཟིགས་སྣང་ཡ་མཚན་བཟང་པོ་དང་། བུ་བློ་གསལ་ཡིན་ཚུལ་བཞིན་མཛེས་པ་ཞིག་གིས། ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀའི་མཆོད་ཞལ་བཅུད་བཟང་པོ་ ཞིག་གིས་བཀངས་ཚར་པ་དང་། གསུང་སྙན་པོ་ཞིག་མཛད་དེ། ད་གསུང་ཆོག་ལྷན་དུ་མཛད་སྙམ་པའི་དངོས་དམིགས་འདྲེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་གསུངས་པ་ནི། བླ་མ་ལྷག་པའི་ལྷས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་རྗེས་སུ་ཟིན་ པའི་རྟགས་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང་བ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་གནས་དང་། དེ་ནས་བཅད་རྒྱ་དངོས་གྲུབ་ལེན་ཆོག །རྗེས་རིམ་སྦྱིན་སྲེག་སོགས་ནས་གཏང་རག་ལེགས་པར་གནང་། བགས་ཀྱིས་གསེང་བ་སོགས་ནས་ ༄༅། །གཞན་དོན་འཕྲིན་ལས་སྔར་བཞིན་སྐྱོང་བར་མཛད། དེ་ནས་བཟུངས་ལོ་ཤས་ཀྱི་བར་དུ་གདན་ས་བྲེས་དགོན་དང་། གཡང་ཆོས་རེས་མོས་ཀྱིས་བཞུགས་ཤིང་། བསྟན་འགྲོ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གི་ དོན་དུ་ཆོས་འཆད་དབང་ཁྲིད་སྤེལ་རྩོམ་ཁོ་ནར་ཉིན་མཚན་སྐུ་ངལ་དུ་མི་གཟིགས་པར། གཞན་དོ
Chinese
的安排，以及圆寂的次第深广。生母真实智慧空行母，前往清净的空行刹土，以智慧身多次摄受圣子，使利生事业圆满无间断。从七月二十五日起，在扬曲（地名）重新开始之前的闭关，进行积累净障等。眷属返回民众布热寺（地名）。除了侍者从帘子的缝隙中供养食物外，严格地进行了三个月左右的闭关。那时，出现了良好的觉受征兆，特别有一天，父亲仁增钦波从寝室后面过来。 尊者认为父亲的手中拿着一个颅碗，拿在手中之后，父亲说：“我们两个进去。”然后一起坐在闭关的坛城前，拿起铃，说需要金刚杵，于是供奉了天铁金刚杵。那时，母亲也比以前更加盛装打扮地前来。之后，像开玩笑一样，也问了脸上的感觉，显得很放松。父亲摇动颅铃，说了许多加持的语言，声音悦耳，词句充满加持力。用手中的铃在梵天顶的佛像脸上点了很多香水，等等，做了许多以前没做过的事情。梵天顶上出现了奇异美好的景象，出现了一个像聪明孩子一样美丽的人，把父子二人的供养盘都装满了美味的食物，发出美妙的声音，说现在可以一起唱歌了，就像真实与虚幻混合在一起一样。据说，这是上师本尊以智慧身摄受的明显标志等奇妙之事。之后，解除了禁锢，可以接受成就。之后，依次进行了火供等，圆满地进行了酬谢。从缝隙中透露出来等。 继续如前地弘扬利他事业。从那以后几年里，轮流居住在布热寺（地名）和扬曲（地名）的寺庙里，为了佛教和众生的共同和个别利益，日夜不停地讲经说法、灌顶引导、传播著作，不顾辛劳，一心利他。
English
and the profound and extensive stages of completion. The actual Wisdom Ḍākinī, the mother, departed to the realm of the pure Ḍākinīs in the sky. With her wisdom body, she repeatedly guided the supreme son, ensuring that his activities for the benefit of beings would be continuous and complete. From the 25th day of the seventh month, he resided in Yangchö, reinitiating his previous retreat, engaging in accumulation and purification practices. The retinue returned to the Bure Monastery. Except for the attendant offering food through the gap in the curtain, he strictly observed the new retreat for about three months. During that time, there were good signs of experiential visions. In particular, one day, his father, the great Rigdzin, came from behind the sleeping quarters. Thinking that his master had found a skull cup in his hand, he took it. Then his father said, "Let's go inside together." They sat together in front of the maṇḍala of the retreat, and he picked up the bell. When he said he needed a vajra, he offered a sky-iron vajra. At that time, the mother also came, adorned more elaborately than before. Afterwards, he jokingly asked about the feeling on his face, appearing very relaxed. The father played the ḍamaru and bell, and after uttering many blessings, his voice melodious and his words powerful, he applied many drops of scented water from the bell to the face of the deity on the crown of Brahmā, and so on, doing many things that had not been done before. There were wondrous and excellent visions on the crown of Brahmā, and a beautiful being, like an intelligent child, filled the offering bowls of both father and son with delicious food, and made a melodious sound, saying that they could now sing together. It was said that this was like a mixture of reality and illusion, a clear sign that the lama, the special deity, had taken him under his care with his wisdom body. From then on, the restrictions were lifted, and he could receive siddhis. Afterwards, he performed the fire puja and other rituals in sequence, and offered thanks in a perfect manner. From the gaps, etc. He continued to carry out his activities for the benefit of others as before. From then on, for several years, he resided alternately at the Bure Monastery and Yangchö Monastery. Without regard for fatigue, he dedicated himself day and night to teaching the Dharma, bestowing empowerments and instructions, spreading writings, and solely for the general and specific benefit of the teachings and beings.
Tibetan
ན་རླབས་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ཁུར་བཞེས་ཀྱི་མཛད་པ་མཆོག་ཏུ་བཟང་བ་མཐའ་དག་བྲིར་མི་ལང་ངོ་། །དེ་ནས་མི་རིང་བར་ སེམས་ཅན་སྤྱི་མཐུན་གྱི་ལས་དབང་དུས་སུ་སྨིན་པ་དང་། མི་བསྲུན་རྒྱལ་འགོང་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱིས་བོད་ཁམས་འཕུང་བྱེད་ཧོར་སོག་དུར་ཁེན་གྱི་དཔུང་དམག་བོད་འབྱོར་དབང་ཤུགས་ཀྱིས། རྒྱལ་པོ་ལྷ་བཟང་འདས་ གྲོངས་རྗེས། དབང་བྱུས་སོག་པོས་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཤག །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་རྙིང་བསྟན་ལ་ཆེད་དུ་སྡང་ཤུགས་ཀྱིས། རྡོར་སྨིན་གྱིས་གཙོས། འུག་པ་ལུང་། གསང་སྔགས་གླིང་སོགས་ དགོན་ཆེ་ཕྲ་གང་སར་བཀའ་བཀྱོན་དང་འབྲེལཾ། ཤུལ་ལུས་མེད་པ་བཅོམ་རྩིས་དང་བཅས། སྟོད་སྨད་གང་དུའང་ལས་སྣེ་ཁག་ལ་བརྡ་སྦྱོར་དང་། བཀའ་བཀྱོན་གཏོང་བར་སོག་པོ་ཁོ་ན་འགྲོ་སྐྱོད་བྱེད་མང་ལ་བརྟེན། ཞལ་སློབ་དད་སྦྱིན་ཁག་རྣམས་ནས། སྐྱབས་རྗེར་ཉེ་ཞོ་འབྱུང་དྲོགས་མི་བཟོད་པས། ཐུགས་དམ་བརྟག་དཔྱད་བསྐྱངས་ཐོག །གང་ལྟར་སྐུ་ཡོལ་ཙམ་མ་མཛད་ན་བློས་བཟོད་མིན་ཞུ་བ་རྣམས་ལ། བརྟག་པར་ འཚུབ་པ་རང་ནི་མ་ཤར་ཀྱང་། དེ་རང་ངེས་པ་མེད་མོད། དངོས་བདེན་ཡིན་ན། གཞུང་སས་སྐུ་རིམ་མནན་པ་བགྱི་དགོས་སོགས་དེ་རིགས་འོང་མི་འཐད། འོན་ཏེ་ངེས་པར་བྱུང་ཡང་སྔོན་ལས་ཡིན་ན། བྲོས་ པས་མི་ཐར། ཡིབས་ཀྱང་མཐའ་མི་བཙན། ཅི་འོང་ཐོག་འགེལ་ལས་འོས་མེད་གསུངས། སྔར་བཞིན་ཐུགས་དམ་ལ་བཞུགས་ཀྱང་། དུས་ཟིར་གྱི་ཁ་སྐད་ཇེ་འཕེལ་གྱིས། རྙིང་མའི་དགོན་གནས་རྟེན་གསུམ་ ཀུན་རྨེག་མེད་དུ་བཅོམས། ཟླ་མེད་མཁས་གྲུབ་མང་པོ་དག་ཞིང་དུ་བསྐུལ་བའི་གཏམ་ངན་མང་པོ་གསན་པས། སྐབས་དེར་ཟ་འཆག་ཉལ་འདུག་གི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མི་དྲན་པའི་ཚད་དུ་གྱུར་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐུགས་ལས་ ཆེ་བར་གྱུར་གསུངས། ས་ཁྱི་དགུང་ལོ་བཞི་བཅུ་གསར་དུ་ཚེས་པའི་དུས་སྟོན་འཁྱུག་ཙམ་མ་མཛད་ན། རྟེན་འབྲེལ་མི་འབྱུང་། ཞེས་ཞབས་འབྲིང་པ་རྣམས་ནས་འདུ་སྦྱར་ཏེ། སྔར་བཞིན་རྟེན་བྱུང་རྣམས་ཕུལ་ བཞེས་མཛད། དུས་འགྱུར་མི་ཟད་གཏམ་ངན་ཇེ་སྡུག་རིམ་གླེང་ཁར། བོད་ཀྱི་རྫོང་གཞིས་ཁག་རྣམས་ལ་རྩ་ཚིག་གསར་ཕེབས་སུ། རྙིང་དགོན་རྣམས་ཁུངས་སྟོངས་དགོས་པ་དང་། ཆོས་ལུགས་དེའི་རིགས་ གཏན་ནས་མི་བྱེད་པར། བླ་མ་དང་གྲྭ་རིགས་བཅས་སྐྱ་ཆས་ས་འཛིན་ཤ་སྟག་གམ། འདོན་འབུད་ཅི་འདོད་ཐོངས། སྐྱ་བོ་རྣམས་ཀྱང་ཚེས་བཅུ་གཏོང་བ་སོགས་བྱས་མི་ཆོག་པ་མ་ཟད། རྙིང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ ༄༅། །ཐུགས་རྟེན་རིགས་ཀྱང་ཚགས་བྱས་མི་ཆོག
Chinese
因此，无法写尽他承担伟大行为重任的至高无上的所有善行。此后不久， 当众生共同的业力成熟时，凶残的邪魔以幻术摧毁西藏，蒙古杜尔肯的军队抵达西藏，凭借其权力，拉藏汗去世后，权力被蒙古人篡夺。对于佛教的普遍教义，特别是对于宁玛派的教义，他们怀有特殊的仇恨，以多吉斯敏为首，包括乌巴隆、桑昂林等 大小寺庙都受到了谴责，并计划彻底摧毁，不留任何痕迹。无论上下，各级官员都收到了通知和谴责，由于蒙古人频繁出入， 弟子和施主们无法忍受对上师的任何不敬。他们进行了深入的禅修和调查，并请求说，无论如何，如果上师不稍微隐退一下，他们就无法接受。虽然调查中 并没有出现任何令人担忧的情况，但这并不意味着没有危险。如果情况属实，政府不应该采取任何压制仪式等措施。然而，即使真的发生了什么，如果是前世的业力，逃跑 也无法逃脱，躲藏也无法彻底安全。他说，除了接受即将发生的事情之外，别无选择。他像往常一样继续禅修，但随着时局的动荡，谣言四起，宁玛派的寺庙和三宝 都被彻底摧毁。听到许多无与伦比的学者和成就者被送往净土的坏消息，他变得非常沮丧，甚至忘记了吃喝睡卧。他说，他感到非常痛苦。 在土狗年（具体年份待考证）他四十岁生日之际，如果他不稍微庆祝一下，就不会有吉祥的缘起。因此，侍从们聚集在一起，像往常一样供奉了吉祥的物品。 随着时代的变化，坏消息层出不穷，西藏各地的宗和庄园都收到了新的命令，要求宁玛派寺庙彻底消失，并且永远不能再信奉这种宗教。喇嘛和僧侣要么还俗成为普通百姓，要么随意驱逐。不仅平民百姓不能举行初十法会等活动，而且宁玛派的佛像、佛经、佛塔等圣物也不能被收藏。
English
Therefore, it is impossible to write down all the supreme and excellent deeds of undertaking the burden of great conduct. Soon after that, when the collective karma of sentient beings ripened, the cruel demons used illusions to destroy Tibet, and the Mongol Durken army arrived in Tibet, seizing power. After King Lhazang passed away, the power was usurped by the Mongols. They harbored special hatred towards the general teachings of Buddhism, and especially towards the Nyingma teachings, led by Dorje Smin, including Uba Lung, Sang-ngak Ling, etc. Monasteries, both large and small, were condemned, and plans were made to completely destroy them, leaving no trace. Both upper and lower level officials received notices and condemnations, and due to the frequent movements of the Mongols, the disciples and benefactors could not bear any disrespect towards the master. They conducted deep meditation and investigation, and requested that, in any case, if the master did not retreat slightly, they could not accept it. Although the investigation did not reveal any alarming circumstances, this did not mean there was no danger. If the situation was true, the government should not take any measures to suppress rituals, etc. However, even if something really happened, if it was the karma of a previous life, running away would not escape it, and hiding would not be completely safe. He said that there was no choice but to accept what was about to happen. He continued to meditate as usual, but as the situation became turbulent, rumors spread, and the Nyingma monasteries and the Three Jewels were completely destroyed. Hearing the bad news that many unparalleled scholars and accomplished masters were being sent to the Pure Land, he became very depressed, even forgetting to eat, drink, sleep, and rest. He said that he felt very distressed. On the occasion of his fortieth birthday in the Earth Dog year (specific year to be determined), if he did not celebrate it slightly, there would be no auspicious connection. Therefore, the attendants gathered together and offered auspicious items as usual. As times changed, bad news kept coming, and the dzongs and estates throughout Tibet received new orders, requiring the Nyingma monasteries to disappear completely, and that this religion should never be practiced again. Lamas and monks should either return to secular life as ordinary people, or be expelled at will. Not only were ordinary people not allowed to hold the tenth-day Dharma assembly and other activities, but also the sacred objects of the Nyingma tradition, such as Buddha statues, scriptures, and stupas, could not be collected.