Tibetan
ང་གི་རྣ་བ་ཡིས། །ལམ་དག་ཏུ་ནི་གྲགས་གྱུར་ཅིང་། །དུས་བཞི་དག་ཏུ་ཐོས་པ་ནི། །དེ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། འདུལ་བ་ལས། འདི་ལྟར་ གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་དྲི་བ་དང་། །གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་འདོམས་ཤིང་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ཡིས། །སྟོན་པའི་བསྟན་པ་གསལ་བར་གྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ རྣམས་ལ་ཚིག་དོན་བཀྲལ་ཏེ་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་ངེས་ཀྱི་ཆོས་འཆད་ཅིང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། མདོ་བསྐལ་བཟང་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིའི་སེམས་ཅན་གང་སུ་ དག །དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་བཀོད་པ་བས། །གང་གི་ཕུང་པོ་མེད་པ་ཚིག་ཐོས་ནས། །སྐྲག་མེད་དེ་ཡི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་དང་། ཉན་བཤད་ལ་བརྩོན་དགོས་པ་ནི། བྱང་སེམས་ སྦྱོང་བ་དང་། སྤོབས་པ་མི་ཞུམ་པ་དང་། བརྩོན་པ་དང་། བརྟུལ་བ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལམ། གཞལ་མེད་ཁང་དུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ དགོས་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་ལས་བཤད། ཁྱད་པར་གྱི་སྐབས། རྒྱུད་ལས། །སྲིད་པ་ལས་དང་རྐྱེན་གྱིས་དབང་གྱུར་ཏེ། །གང་དང་གང་དུ་དམ་ཆོས་འཇིག་པ་དེར། །མེ་ཚོགས་སྤུ་གྲིའི་སོ་ཡང་བརྒལ་ནས་ ༄༅། །ནི༑ །ཕྱི་མཐའ་ཐུག་གི་བར་དུ་དམ་ཆོས་བཟུང་། །ཞེས་སོགས་མང་པོ་ནས་འཆད་ཉན་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་མང་ཞིང་། ཁྱད་པར་འཕགས་བོད་དུ་བསྟན་པ་དར་བའི་སྐབས། རླབས་པོ་ ཆེའི་བྱ་བ་བསྒྲུབས་པ་ལས། དིང་སང་བསྟན་པ་ནུབ་ལ་ཉེ་བའི་སྐབས་འདིར། ཆོས་ཕྱིར་ཡིད་ངལ་བ་ཙམ་བསྟེན་པ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་ཏེ། མདོ་ལས། གང་ཞིག་དམ་ཆོས་འཇིག་པར་གྱུར་པའམ། ། བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་འགགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་བསླབ་པ་གཅིག་སྤྱོད་པ། །བསོད་ནམས་འདི་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་ཆར་མི་ཕོད། །ཞེས་དང་། རྗེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཙོང་ཁ་པས། སྔོན་ཚེ་བསྟན་ལ་ སྦྱོར་བ་ཡི། །བྱ་བ་རྒྱ་ཆེན་བསྒྲུབས་པ་ལས། །དུས་འདིར་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཡིས། །ཅུང་ཟད་སྒྲུབ་པ་ཆེས་ལྷག་གོ །ཞེས་དང་། སྔོན་ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲྰི་བོད་དུ་བྱོན་པའི་ལམ་གྲོ་མོ་བརྒྱུད་ཕེབས་སྐབས། བོད་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནང་པའི་གསུང་རབ་ཀློག་འདོན་དང་། གསུང་ཡི་གེར་འབྲི་བ་དང་། གསོན་དོན། གཤིན་དོན། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་ལ་ཆོས་འདོན་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་། གནས་དགོན་དང་། བཙན་ བཙུན་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས། དགེ་སྤྱོད་
Chinese
我的耳朵里，在道路上响彻，四季里听到的，那些都将获得菩提。以及，《律藏》中说：如此，一个向一个提问，一个向一个教诫并随后开示，导师的教法因此而得以彰显。以及，对于那些寻求真正佛法实相的人们，讲解词句的意义并确定将其融入自相续的佛法，对于那些通达其意义的人们来说，有不可估量的功德。如《贤劫经》中所说：此世界中的任何众生，他们都胜过菩提的庄严，谁听到没有蕴的词句，不害怕，那人的功德特别殊胜。以及，必须致力于听闻和讲说，即调伏菩提心，不灰心的勇气，精进，调柔，个别地觉察，和实修。精进，就像在花园或无量宫中生起进入的喜悦一样，这是共同道中所说的。特殊的情况是，经中说：生命被业和因缘所控制，无论在何处正法衰败，即使跨越火焰和剃刀的刀刃，直到最后的尽头，也要守护正法。等等，从很多地方说明了讲经说法的利益很多，尤其是在圣地西藏佛法兴盛的时候，完成了伟大的事业。现在这个时代，佛法接近衰败，仅仅为了佛法而承受一些辛苦，也被说是利益巨大。经中说：无论何时正法衰败，或善逝的教法隐没之时，日夜行持一个学处，此功德无法与百千相比。以及，宗喀巴大师说：以前对佛法的奉献，所做广大事业，此时以更强烈的意乐，稍微做一点也更殊胜。以前克什米尔班智达释迦室利来到西藏，经过卓木（今亚东县），当时藏族人民念诵佛教经典，书写经文，为生者，为亡者，为病人念经祈福，在家众，寺庙，僧尼，瑜伽士男女等，行持善行。
English
In my ears, resounding on the paths, what is heard in the four seasons, all of those will attain enlightenment. And, in the Vinaya it says: Thus, one asks another, one admonishes another and subsequently reveals, the teacher's doctrine is thereby manifested. And, for those who seek the true reality of the Dharma, explaining the meaning of the words and ensuring that the Dharma is integrated into their own mindstream, for those who understand its meaning, there is immeasurable merit. As it is said in the Bhadrakalpa Sutra: Whatever sentient beings in this world, they all surpass the adornment of enlightenment, whoever hears the words without aggregates, is not afraid, that person's merit is particularly excellent. And, it is necessary to strive for listening and speaking, that is, taming the Bodhicitta, unfailing courage, diligence, gentleness, individually discerning, and practice. Diligence, like generating the joy of entering a garden or an immeasurable palace, this is what is said in the common path. The special case is, the scripture says: Life is controlled by karma and conditions, wherever the true Dharma declines, even crossing the flames and the edge of a razor, until the very end, one must protect the true Dharma. And so on, from many places it is explained that the benefits of teaching and listening to the Dharma are many, especially when the Dharma flourished in holy Tibet, great deeds were accomplished. Now in this era, when the Dharma is close to decline, even enduring some hardship for the sake of the Dharma is said to be of great benefit. The sutra says: Whenever the true Dharma declines, or when the Sugata's teachings are obscured, practicing one precept day and night, this merit cannot be compared to hundreds of thousands. And, Master Tsongkhapa said: In the past, the dedication to the Dharma, the vast deeds that were done, at this time with a stronger intention, doing a little is even more excellent. Formerly, Kashmiri Pandit Shakya Shri came to Tibet, passing through Dromo (present-day Yadong County), at that time the Tibetan people recited Buddhist scriptures, wrote scriptures, for the living, for the dead, recited scriptures for the sick, laypeople, temples, monks and nuns, male and female yogis, etc., practiced virtuous deeds.
Tibetan
ལ་གཙིགས་ཆེ་བ་དང་། ཐ་མལ་པའང་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟིགས་པས། པཎ་ཆེན་ཐུགས་དགྱེས་ཏེ། བོད་མི་ རྣམས་ཀྱིས། ཆོས་རྗེ་འོ་བརྒྱལ་བ་མ་བྱུང་ངམ་ཞུས་པས། ཞལ་ནས། སྐུ་འོ་བརྒྱལ། ཐུགས་འོ་བརྒྱལ་བ་མེད་གསུངས། སྐུ་འོ་བརྒྱལ་བ་ནི། བོད་ཀྱི་ལམ་འཕྲང་བགྲོད་དཀའ་བ་དང་། ཐུགས་འོ་བརྒྱལ་ མེད་པ་ནི། དིང་སྐབས་བོད་ན་སྐྱ་སེར་ཐམས་ཅད་ཆོས་དགེ་བའི་ལུགས་སྲོལ་དར་རྒྱས་ཡོད་པར་དགྱེས་ཏེ། ཆོས་རྗེའི་ཞལ་ནས། མིའི་སྲོག་ཆགས་གཅིག་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་དུ་བྱུང་ན། དུད་འགྲོ་ཛམྦུ་གླིང་གང་བ་ བདེ་སྐྱིད་ལ་བཀོད་པ་བས་ཀྱང་དོན་ཆེ་བ་ཡིན་གསུངས། རྗེ་པཎ་ཆེན་གྱིས་མཛད་པ་ཀུན་ཏུ་སུ་ཞིག་ལའང་། དགེ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ལ་མ་བཀོད་པ་ཡུལ་དུ་མ་གཏང་ཞིག་གསུངས། དངོས་པོ་གསུམ་ནི། སྦྱིན་ པ་ལས་བྱུང་བ་ཐ་ན་མེ་ཏོག་གཏོར་པ་ཡན་ཆད། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ། ཉིན་གཅིག་གི་བསྙེན་གནས་རེའམ། ཉིན་གཅིག་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་ཙམ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཇོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པའམ། སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པའམ། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྒོམ་པ་ཙམ་མོ། །དངོས་པོ་དགེ་བ་དེ་གསུམ་ལག་ཏུ་བླངས་པའི་རྗེས་ལ། སྨོན་ལམ་གསུམ་རེ་ཕྱག་ལེན་དུ་བཀོད་དེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་འཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །ཤི་འཕོས་ནས་དགའ་ལྡན་ནམ་བདེ་བ་ཅན་སོགས་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཅིག ནམ་འཆི་བའི་ཚེ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་དང་ ༄༅། །མ་བྲལ་བར་སེམས་འགྱོད་པ་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་བྱེད་དུ་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ལྟར་ལ་དགོངས་ནས། རྗེ་མཆོག་ནས་ཀྱང་། ཆོས་འཆད་ཉན། དགེ་ བའི་ལམ་ལ་བཀྲི་བའི་ཐབས་ཚུལ་གྱི་མཛད་པ་ཁོ་ནར་ཐུགས་གཞོལ་བ་ནི། རྣམ་ཐར་གྱི་མཆོག་བླ་ན་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་ཞར་ལ་འཕྲོས་ནས། ད་དཀྱུས་སུ་གཞུག་ན། རྗེ་ཉིད་དགུང་ལོ་སོ་བདུན་ཤིང་ལུག་གི་ དུས་སྟོན་འཆར་ཅན་རྣམས་མཛད་རྗེས། ཁམས་བོད་ཀྱི་ཆོས་དབང་ཞུ་མི་ཁག་གི་འདོད་སྐོང་མཛད། བླ་ཆེན་འགའ་ཤས་ནས་དབང་ཆོས་མང་པོ་ཞུ་རྒྱུའི་སྙན་འབུལ་མང་ཡང་། རེ་ཞིག་སྐུ་བཅད་རྒྱ་མཛད་འདུན་ གྱིས་ཞལ་བཞེས་མ་མཛད། བྲེས་དགོན་ཐོད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་སྤྲིན་དབྱིབས་ལེགས་ཞག་ཤས་འཁོར་བས། མ་ཡུམ་ནས། རྗེ་མཆོག་སྐུར་སྐུ་འཚུབ་མི་ཡོང་ངམ་དགོངས་པ་ཐུགས་ངལ་མཛད་རུང་། རྗེའི་ ཞལ་ནས། མ་བུ་འཆི་འཕོ་སྐབས་དེ་འདྲ་ཡོང་བའི་རེ་བ་ཡང་
Chinese
受到高度重视，即使是普通人也看到他们戒杀等等。班禅喇嘛非常高兴，藏族人问：法王您是否感到疲惫？回答说：身体疲惫，内心不疲惫。身体疲惫是因为西藏的道路艰难，内心不疲惫是因为现在西藏所有的僧俗都欣喜于佛法善行的习俗兴盛。法王说：如果能将一个人的生命用于善行，那比将充满整个赡部洲的牲畜安置于安乐更为重要。班禅喇嘛无论做什么，都说不要将任何事物不用于三种善行。三种事物是：布施所生，乃至扔一朵花；持戒所生，一天的斋戒，或仅仅一天的戒杀；禅修所生，修持本尊大悲观音，或修慈悲心，或仅仅观修梦如幻象。在掌握了这三种善行之后，每次都进行三个祈愿：愿此善根使一切众生迅速获得圆满正等觉果位！愿死后转生到兜率天或极乐世界等化身净土，享受殊胜的佛法！愿临终时也不离殊胜的佛法，心中没有遗憾！想到这样祈愿的利益，宗喀巴大师也专注于讲经说法，以及引导众生行善的方法，这是无与伦比的殊胜传记。顺便提一下，现在回到正题。宗喀巴大师三十七岁木羊年（1415年）举行了惯例的节日庆典之后，满足了康区和西藏各地前来请求佛法灌顶者的愿望。虽然一些大喇嘛多次请求给予许多灌顶和佛法，但他暂时以闭关为由没有答应。白若寺上空的彩虹云彩形状优美地持续了几天，母亲担心宗喀巴大师的身体是否会出现问题，感到担忧。但宗喀巴大师说：母子临终时也会有这样的期望。
English
were highly valued, and even ordinary people observed things like abstaining from killing. Panchen Lama was very pleased, and the Tibetan people asked: Dharma Lord, have you not become weary? He replied: My body is weary, but my mind is not weary. My body is weary because the roads in Tibet are difficult to travel, but my mind is not weary because at this time all the monks and laypeople in Tibet are delighted that the customs of Dharma and virtue are flourishing. The Dharma Lord said: If one person's life can be applied to virtue, it is more important than placing all the animals filling Jambudvipa in happiness. Je Panchen always said that whatever he did, he should not let anything go to waste without applying it to the three virtues. The three things are: that which arises from generosity, even throwing a flower; that which arises from moral discipline, one day of fasting, or just one day of abstaining from killing; and that which arises from meditation, meditating on Jowo Thukje Chenpo (Avalokiteśvara), or meditating on compassion, or just meditating on dreams as illusions. After taking these three virtuous things into hand, he would practice three aspirations each time: May this root of virtue quickly attain perfect enlightenment for the sake of all sentient beings! May I be reborn after death in a pure land of emanation such as Tushita or Sukhavati, and enjoy the sacred Dharma! May I not be separated from the sacred Dharma even at the time of death, and may there be no regret in my heart! Thinking of the benefits of making such aspirations, Je Tsongkhapa also focused solely on teaching the Dharma and the methods of guiding beings to virtue, which is the supreme and unsurpassed biography. As an aside, now back to the main topic. After Je himself performed the usual festivals at the age of thirty-seven in the Wood Sheep year (1415), he fulfilled the wishes of those from Kham and Tibet who came to request Dharma empowerments. Although some great lamas made many requests to receive many empowerments and Dharma teachings, he temporarily declined to promise, citing retreat as a reason. Because the rainbow clouds in the sky above Bre Gon Thod Monastery were beautifully shaped and lasted for several days, his mother was worried that Je might have a problem with his body and was concerned. But Je said: Mother and son also have such expectations at the time of death.