Tibetan
བཞི་སྟེ། མེད་པ་བཙལ་གྱི་མི་བརྙེད་པའི་སྡུག་བསྔལ། ཡོད་པ་འཚོ་སྐྱོང་མི་འཐུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ། དགྲ་སྡང་བ་དང་འཕྲད་ཀྱི་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ། གཉེན་བྱམས་པ་དང་བྲལ་གྱི་དྲོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ནང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཞི་ནི། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞིའི་སྡུག་བསྔལ་བཞིའོ། །ལྷ་ལ་ཡང་འདོད་ལྷ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ལུས་ཐོབ་པའི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་པོ་དང་། གཟུགས་མེད་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱང་རང་ རང་ལོངས་སྤྱོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཆགས་ཤིང་སྤྱོད་ནས་ཐར་པའི་སྐབས་མ་མཆིས་ཤིང་། མཐར་ལོངས་སྤྱོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཟད་དེ། ཚེའི་དུས་བྱེད་པས་ན། ངན་སོང་གསུམ་སོགས་ཁམས་འོག་མར་ལྟང་བའི་ ཉེས་དམིགས་ཡོད་པ་ཡང་མང་བ་དང་། ལར་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཡང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དངོས་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཞིང་། འཁོར་བའི་བདེ་བ་ནི་མི་རྟག་འགྱུར་ བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་དང་། བདེ་བ་དང་འདོད་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྣ་འདྲེན་ཏེ། དཔེར་ན་ཚ་བས་གདུང་བའི་སྐབས་བསིལ་བ་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཧ་ཅང་བསིལ་ཆེ་ན་ཡང་བསིལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ་ དང་༑ བསིལ་བའི་ཚེ་ཚ་བ་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཧ་ཅང་ཚ་ཆེ་ན་ཡང་ཚ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར་ཡིན་པས། སྲིད་རྩེའི་བདེ་བ་ཡང་མི་རྟག་ཅིང་། རྩ་རྩེའི་ཟིལ་པ་དང་འདྲ་བ་ཤེས་པར་བྱ་གསུངས། གཅོད་བྲུལ་ཚོ་དྲུག་པ་ལས་ཀྱང་། མི་ལ་ཕྱིའི་སྡུག་བསྔལ་བཞི་སྟེ། མེད་པ་བཙལ་གྱི་མི་བརྙེད་པའི་སྡུག་བསྔལ། ཡོད་པ་འཚོ་སྐྱོང་མི་འཐུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ། དགྲ་སྡང་བ་དང་འཕྲད་ཀྱི་དོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ། གཉེན་བྱམས་པ་དང་བྲལ་གྱི་དྲོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ནང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཞི་ནི། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་བཞིའི་སྡུག་བསྔལ་བཞིའོ། །ལྷ་མ་ཡིན་ལ་འཐབ་རྩོད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་ལྟུང་ བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཐར་པ་འདོད་པའི་དད་པ་བསྐྱེད་དགོས་གསུངས་པ་ལྟར། ཁྱབ་པ་ འདུ་བྱེད་དང་། འགྱུར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པས། དེ་ལ་མ་གཅིག་གིས། ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ལས་བློ་ལྡོག་ཅིང་། བདག་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས་ཐར་བ་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་དགོས་པ་ཡང་ཞག་གཅིག་ལ་ལན་གཅིག་སེམས་པ་ནི་དམ་ཚིག་ཡིན་ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་མྱང་འ
Chinese
四種是：尋找沒有的東西而找不到的痛苦，擁有的東西無法維持的痛苦，害怕與怨恨的敵人相遇的痛苦，害怕與親愛的親人分離的痛苦。內在的四種痛苦是：生、老、病、死四種痛苦。天人也有欲天，以及在色界享受禪定之身的十二天人，還有無色界的天人。他們都執著並享受各自的享樂禪定，沒有解脫的機會，最終享樂禪定也會耗盡，死亡來臨時，墮落到三惡道等下界，這樣的過患也很多。總之，無論擁有怎樣圓滿的享受，都是輪迴的痛苦本身，以及痛苦的唯一原因。輪迴的安樂是不恆常、變化的本性，安樂和慾望會引導痛苦。例如，被熱折磨時，涼爽看似安樂，但過於涼爽也會變成涼爽的痛苦；感到涼爽時，炎熱看似安樂，但過於炎熱也會變成炎熱的痛苦。因此，有頂天的安樂也是無常的，要明白它就像草尖上的露珠一樣，佛說。 《斷除法·六支法》中也說：人有外在的四種痛苦，即尋找沒有的東西而找不到的痛苦，擁有的東西無法維持的痛苦，害怕與怨恨的敵人相遇的痛苦，害怕與親愛的親人分離的痛苦。內在的四種痛苦是：生、老、病、死四種痛苦。阿修羅有爭鬥等的痛苦，天人有死亡、墮落等的痛苦。因此，無論生於何處都沒有安樂的機會，要認識到痛苦就是痛苦，從而生起希求解脫的信心，如是說。遍行、變異和苦苦也存在。對此，瑪吉說：要從天人的安樂中轉移心意，生起想要從一切輪迴中解脫的非共同之心，每天至少思維一次，這就是誓言。第二，涅槃……
English
The four are: the suffering of searching for what is not there and not finding it, the suffering of not being able to maintain what one has, the suffering of fearing to meet hateful enemies, and the suffering of fearing to be separated from beloved relatives. The four inner sufferings are: the four sufferings of birth, old age, sickness, and death. Even gods have desire gods, and the twelve gods who have attained the body of meditative concentration in the realm of form, and the formless realm. All of them are attached to and enjoy their respective enjoyments of meditative concentration, without the opportunity for liberation. Eventually, the enjoyment of meditative concentration will also be exhausted, and when death comes, they will fall into the lower realms such as the three lower realms. There are also many such faults. In short, no matter how perfect the enjoyment is, it is the suffering of samsara itself, and the sole cause of suffering. The happiness of samsara is impermanent and of a changing nature, and happiness and desire lead to suffering. For example, when tormented by heat, coolness seems like happiness, but too much coolness also becomes the suffering of coolness; when feeling cool, heat seems like happiness, but too much heat also becomes the suffering of heat. Therefore, the happiness of the peak of existence is also impermanent, and one should understand that it is like dew on the tip of a blade of grass, the Buddha said. The "Severance Practice, Six Branches" also says: Humans have four external sufferings, namely the suffering of searching for what is not there and not finding it, the suffering of not being able to maintain what one has, the suffering of fearing to meet hateful enemies, and the suffering of fearing to be separated from beloved relatives. The four inner sufferings are: the four sufferings of birth, old age, sickness, and death. Asuras have the suffering of fighting and so on, and gods have the suffering of death, falling, and so on. Therefore, no matter where one is born, there is no opportunity for happiness. One must recognize suffering as suffering, and thus generate faith in wanting liberation, as it is said. Pervasive suffering, the suffering of change, and the suffering of suffering also exist. To this, Machig said: One must turn one's mind away from the happiness of gods and humans, and generate a non-common mind of wanting to be liberated from all of samsara. Thinking about this at least once a day is a vow, she said. Second, Nirvana...
Tibetan
དས་རང་དོན་ལས་བློ་ལྡོག་ནས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། མ་གཅིག་གིས། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་ བསྔལ་ཅིང་ཉམས་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་གི་ཕ་མ་མ་བྱས་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལ་སློབ་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཐར་འདོད་ ༄༅། །ཀྱི་བློ་ལྡོག་ནས་ཐེག་ཆེན་གཞན་ཕན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་གསུངས། རྒྱས་པར་འོག་ནས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་རང་ དོན་མ་ཡིན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལམ་ལ་སློབ་པ་ནི། ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་སློབ་མ་དང་། བདག་རྐྱེན་བླ་མ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་ཤིང་དམ་པས་བསྟན་པའི་ལམ་ ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང་། ལམ་ཇི་ལྟར་བགྲོད་པ་བླ་མ་དང་། ཉམས་སུ་ལེན་པ་གང་ཟག་གི་དབང་པོའི་རིམ་པར་རག་ལུས་སོ། །ལྷ་མ་ཡིན་ལ་འཐབ་རྩོད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་ལྟུང་ བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཐར་པ་འདོད་པའི་དད་པ་བསྐྱེད་དགོས་གསུངས་པ་ལྟར། ཁྱབ་པ་ འདུ་བྱེད་དང་། འགྱུར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པས། དེ་ལ་མ་གཅིག་གིས། ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ལས་བློ་ལྡོག་ཅིང་། བདག་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས་ཐར་བ་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་དགོས་པ་ཡང་ཞག་གཅིག་ལ་ལན་གཅིག་སེམས་པ་ནི་དམ་ཚིག་ཡིན་ཞེས་གསུངས། གཉིས་པ་མྱང་འདས་རང་དོན་ལས་བློ་ལྡོག་ནས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། མ་གཅིག་གིས། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་ བསྔལ་ཅིང་ཉམས་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་གི་ཕ་མ་མ་བྱས་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལ་སློབ་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཐར་འདོད་ ༄༅། །ཀྱི་བློ་ལྡོག་ནས་ཐེག་ཆེན་གཞན་ཕན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་གསུངས། རྒྱས་པར་འོག་ནས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་རང་ དོན་མ་ཡིན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལམ་ལ་སློབ་པ་ནི། ལམ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་སློབ་མ་དང་། བདག་རྐྱེན་བླ་མ་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་ཤིང་དམ་པས་བསྟན་པའི་ལམ་ ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་འབྱུང་ཞིང་། ལམ་ཇི་ལྟར་བགྲོད་པ་བླ་མ
Chinese
因此，从自身利益中转变，从而成办他人的利益。玛吉说：像这样痛苦且穷困潦倒的众生，没有一个不是我的父母。为了他们的一切，我想要获得菩提，因此修学愿行二道。从自身想要解脱的念头转变，进入大乘利他菩提道，这才是殊胜大士的唯一道路。详细的在下面讲述。第三，不是为了自身利益，而是为了所有众生的利益而修学因果之道，这是道谛。因缘是弟子，增上缘是上师。因缘和合，从修持圣者所教导的道路中产生。如何行道取决于上师，而修持则取决于个人的根器次第。非天有争斗等等的痛苦，天人有死亡堕落等等的痛苦。因此，无论生于何处都没有安乐的机会。如经中所说，要将痛苦视为痛苦，从而生起想要解脱的信心。普遍存在行苦、变苦和苦苦。对此，玛吉说：从天人的安乐中转变，生起想要从一切轮回中解脱的殊胜念头，每天至少要生起一次这样的念头，这就是誓言。第二，从涅槃自身利益中转变，从而成办他人的利益。玛吉说：像这样痛苦且穷困潦倒的众生，没有一个不是我的父母。为了他们的一切，我想要获得菩提，因此修学愿行二道。从自身想要解脱的念头转变，进入大乘利他菩提道，这才是殊胜大士的唯一道路。详细的在下面讲述。第三，不是为了自身利益，而是为了所有众生的利益而修学因果之道，这是道谛。因缘是弟子，增上缘是上师。因缘和合，从修持圣者所教导的道路中产生。如何行道取决于上师
English
Therefore, turning away from one's own benefit and accomplishing the benefit of others. Machig said: There is not a single one of these suffering and impoverished sentient beings who has not been my parent. For the sake of all of them, I want to attain Bodhi, therefore I study the two paths of aspiration and practice. Turning away from the thought of wanting liberation for oneself and entering the Mahayana path of altruistic Bodhi is the only path of a great and extraordinary being. It will be explained in detail below. Third, not for one's own benefit, but for the benefit of all sentient beings, studying the path of cause and effect is the truth of the path. The causal condition is the disciple, and the empowering condition is the guru. The causal conditions come together, and it arises from practicing the path taught by the holy ones. How to walk the path depends on the guru, and the practice depends on the sequence of the individual's faculties. Asuras have the suffering of fighting and so on, and gods have the suffering of death and falling and so on. Therefore, there is no opportunity for happiness no matter where one is born. As it is said in the scriptures, one must recognize suffering as suffering, and thus generate faith in wanting liberation. There is also pervasive suffering of conditioning, suffering of change, and suffering of suffering. To this, Machig said: Turning away from the happiness of gods and humans, generating the extraordinary thought of wanting to be liberated from all of samsara, one must generate such a thought at least once a day, and this is the vow. Second, turning away from the benefit of Nirvana for oneself, and thus accomplishing the benefit of others. Machig said: There is not a single one of these suffering and impoverished sentient beings who has not been my parent. For the sake of all of them, I want to attain Bodhi, therefore I study the two paths of aspiration and practice. Turning away from the thought of wanting liberation for oneself and entering the Mahayana path of altruistic Bodhi is the only path of a great and extraordinary being. It will be explained in detail below. Third, not for one's own benefit, but for the benefit of all sentient beings, studying the path of cause and effect is the truth of the path. The causal condition is the disciple, and the empowering condition is the guru. The causal conditions come together, and it arises from practicing the path taught by the holy ones. How to walk the path depends on the guru.