Tibetan
་སྐྱོང་བ་ཡིན། །རི་ཀླུང་གང་དུ་ཕྱིན་ཀྱང་ཁྱད་མེད་སྐྱོང་། །བྱ་བྱེད་དགེ་སྦྱོར་གཉིས་ལ་ཁྱད་མེད་སྐྱོང་། །ལྷ་འདྲེ་གཉིས་ལའང་ཁྱད་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །འདུས་བྱས་དགེ་ཆོས་མི་སྤོང་ཆོས་སྤྱོད་བརྩོན། ། ཆོས་སྤྱོད་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་བློ་བྲལ་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཟུང་འཇུག་ངང་དུ་བློ་བྲལ་སྐྱོང་། །ཕྱག་བསྐོར་མཎྜལ་མཆོད་དང་བསྟོད་པ་དང༌། །ཡི་དམ་ལྷ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ཚོགས་མཆོད་འབད། །ལུས་ཀྱི་རྩོལ་བས་སྐུ་ཡི་བྱིན་ ༄༅། །རླབས་འབྱུང་། །གསོལ་འདེབས་དབྱངས་དང་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ། །ངག་གིས་རྩོལ་བས་གསུང་གི་བྱིན་རླབས་ཞུགས། །དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གཡོ་མེད་པར། །ཐུགས་ཀྱི་ བྱིན་རླབས་ནུས་མཐུ་ཡོན་ཏན་རྫོགས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ལ་འཆར། །སྐུ་ཡི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །ཡན་ལག་དྲུག་ཅུའི་གསུང་དབྱངས་ཡོན་ཏན་དང་། །མཆོག་ཐུན་འཕྲིན་ལས་ ཐམས་ཅད་འདི་ལས་འབྱུང་། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །འདྲེ་གདོན་འཆུན་ལ་འདི་ལས་ཟབ་པ་མེད། །བྱིན་རླབས་ནུས་མཐུ་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་འབྱུང་། །ལས་ཉོན་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་འདི་ ཡིས་ཞི། །དོན་འདི་ལམ་ཁྱེར་དངོས་མཚན་བློ་ལས་འདས། །ཟབ་མོ་མཐར་ཕྱིན་ཞེས་བྱའི་ལམ་གྱི་མཆོག །གསང་དོན་མན་ངག་སརྒ་བཅོ་ལྔའོ།། །། ༈ དེ་ནས་ཤེས་བྱ་བཞི་སྐོར་མན་ངག་ ལ༑ །འདྲེ་དང་གདོན་ལ་མི་འཇིགས་ལྟ་བ་དང་། །ན་ཚ་ཟུག་རྔུར་མི་འཇིགས་སྒོམ་པ་དང་། །རྐྱེན་ངན་བར་ཆད་མི་འཇིགས་སྤྱོད་པ་དང་། །འཕྲལ་ཕུགས་སྡུག་བསྔལ་མི་འཇིགས་ཉམས་ལེན་བཞི། །དེ་དག་ བཞི་ལ་ཤེས་བྱའི་གཉེན་པོ་བཞི། །ལྷ་འདྲེ་སེམས་ཤེས་ན་ཚ་སློབ་དཔོན་ཤེས། །རྐྱེན་ངན་དངོས་གྲུབ་དུཁ་ཆོས་ཉིད་ཤེས། །ལྷ་འདྲེ་སེམས་ཤེས་ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད། །སློབ་དཔོན་ནད་ཤེས་གདམས་ངག་བསྐལ་ མ་འདེབས། །རྐྱེན་ངན་དངོས་གྲུབ་ཤེས་པས་བར་ཆད་ཞི། །དུཿཁ་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པས་གཏན་བདེ་ཐོབ། །ཤེས་བྱ་བཞི་སྐོར་སརྒ་བཅུ་དྲུག་གོ། ། ༈ དེ་ནས་ཚིག་གསུམ་བརྡ་དྲུག་མན་ངག་ བཤད༑ །ལྟ་བ་ཆོད་ཐོངས་སྒོམ་པ་རང་ཞིག་ཐོངས། །སྤྱོད་པ་ལྷག་ཐོངས་ལྟ་བ་ཆོད་ཐོངས་ནི། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་གི་སེམས་སུ་རྦད་ཀྱིས་ཐག་ཆོད་ཐོངས། །སྣང་བའི་ འཛིན་ཞེན་ལིང་ངེར་བསྐྱར་ཐོངས་གསུངས། །སྒོམ་པ་ཞིག་ཐོངས་སེམས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས། །མ་བཅོས་ཤེས་པ་འཛིན་མེད་ཁྲིགས་སེར་བཞག །ཕྲ་རགས་ཤེས་པ་རྩད་ནས་ཆོད་ཐོངས་གསུངས། ལྷག་ཐོངས་སྒོ་གསུམ་སྤྱོད་པ་ཀུན། །འཇུར
Chinese
守护着。无论去往何处山川都无差别地守护。对于行为和善行两种也无差别地守护。对于天神和鬼怪两者也应无差别地了解。不舍弃有为的善法，努力行持佛法。 法行的本质是空性，是离于思维的。从一开始就在任运双融的状态中离于思维地守护。努力进行顶礼、绕转、曼荼罗供养和赞颂，以及本尊的印契荟供。以身体的努力生起身之加持。 祈请的音声和念诵等等，以语言的努力融入语之加持。在究竟的法性状态中，毫不动摇，圆满了意的加持、能力、威力与功德。无分别的智慧在心中显现。身之相好与庄严全部显现。六十支分语的妙音功德，以及共同和殊胜的利他事业全部由此而生。因此，恒常修持无分别。对于鬼神作祟，没有比这更深的。一切加持能力都由此而生。业、烦恼和习气全部由此平息。此意义是超越道用、实相和思维的。名为甚深究竟的殊胜之道。秘密意义的口诀，共十五个章节。 之后是关于四种认知的口诀。对于鬼和魔不畏惧的见解，对于疾病痛苦不畏惧的修行，对于恶缘障碍不畏惧的行为，以及对于暂时和究竟的痛苦不畏惧的修持四者。这四者有四种认知的对治法。了知天神鬼怪是心，了知疾病是上师。了知恶缘是成就，了知痛苦是法性。了知天神鬼怪是心，就没有恐惧和不安。了知上师是疾病，就种下口诀的善根。了知恶缘是成就，就能平息障碍。了知痛苦是法性，就能获得究竟的安乐。四种认知的章节，共十六个。 之后宣说三句要诀六种指示。见解是断定放开，修是任其自解，行是剩余放开。见解是断定放开，即是将显现世间轮回涅槃的一切法，完全彻底地断定为自己的心。开显显现的执着，清楚地再次放开。修是解脱，心性本是非造作。安住于无修饰的觉性，无执地赤裸裸。细微和粗大的觉知，从根源上断定放开。行是剩余放开，身语意三门的一切行为，融入。
English
It protects. No matter where you go, mountains and rivers are protected without distinction. There is no distinction in protecting both actions and virtuous deeds. It is important to know that there is no distinction between gods and demons. Do not abandon conditioned virtues, strive to practice Dharma. The essence of Dharma practice is emptiness, free from conceptualization. From the beginning, maintain freedom from conceptualization in the state of spontaneous union. Strive to perform prostrations, circumambulations, mandala offerings, and praises, as well as the practice of the yidam deity's mudra and tsok offerings. Through the effort of the body, the blessings of the body arise. The sounds of supplication and recitation, etc., through the effort of speech, the blessings of speech are infused. In the ultimate state of Dharma nature, without wavering, the blessings, abilities, power, and qualities of the mind are perfected. Non-conceptual wisdom arises in the heart. All the signs and beauties of the body manifest. The qualities of the melodious voice of the sixty branches, and all common and supreme enlightened activities arise from this. Therefore, constantly meditate on non-conceptuality. There is nothing deeper than this for dispelling evil spirits and demonic influences. All blessings and power arise from this. All karma, afflictions, and habitual tendencies are pacified by this. This meaning transcends the path, reality, and thought. It is the supreme path called profound and ultimate. The secret meaning of the oral instructions, fifteen chapters in total. Then, the oral instructions on the four knowledges. The view of not fearing ghosts and demons, the meditation of not fearing sickness and pain, the conduct of not fearing adverse circumstances and obstacles, and the practice of not fearing temporary and ultimate suffering. These four have four antidotes of knowledge. Know that gods and demons are mind, know that sickness is the teacher. Know that adverse circumstances are accomplishments, know that suffering is Dharma nature. Knowing that gods and demons are mind, there is no fear or anxiety. Knowing that the teacher is sickness, plant the seeds of oral instructions. Knowing that adverse circumstances are accomplishments, obstacles are pacified. Knowing that suffering is Dharma nature, ultimate happiness is attained. The chapters on the four knowledges, sixteen in total. Then, the oral instructions on the three statements and six indications are explained. The view is to cut through and release, the meditation is to let it dissolve on its own, and the conduct is to leave it as it is. The view is to cut through and release, which means to completely and thoroughly determine all phenomena of samsara and nirvana as one's own mind. Clearly release the clinging to appearances again. Meditation is liberation, the nature of mind is unconditioned. Rest in the unadorned awareness, naked and without clinging. Cut through and release subtle and coarse awareness from the root. Conduct is to leave it as it is, all actions of body, speech, and mind, merge.