Tibetan
བ་དང་འདྲ་སྟེ། སྣང་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འཁོར་འདས་སེམས་སུ་མ་ཤེས་པས་ལན་ པ་ཡིན་པས། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་ཤེས་པའི་སེམས་བདེན་བརྫུན་དང་བྲལ་ཙ་ན། གང་ལ་ཡང་འཇིགས་རྒྱུ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་སྔར་འབག་མ་མཐོང་བའི་མི་ཞིག་འབག་ལ་འཇིགས་ཀྱང་། ཡང་ཡང་ མཐོང་ན་མི་འཇིགས་པ་དང་འདྲའོ། །གསུམ་པ་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་མ་ཐོབ་པས་ལན་པ་ཡིན་པས། གདམས་པ་ཟབ་མོ་ཐོབ་ནས་འཁོར་འདས་རིགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་བདེན་པར་ གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་བོང་བུས་བརྡུངས་པ་དང་། རི་བོང་གིས་རྨུགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་སྙིང་རུས་མེད་པས་ལན་པ་ཡིན་པས། སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ནས་ལུས་སྲོག་གཏོང་ནུས་ན་གང་ཡང་། ། མི་ནུས་རྒྱུ་མེད་དེ། སྔོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཚིག་རེའི་ཕྱིར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །བར་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་རོ་སྙོམས་མི་སྙོམས་བལྟ་བ་ནི། བར་ཆད་དང་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་ན་སེམས་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་ བལྟ༑ ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་ལམ་དུ་ལོངས་སམ་མི་ལོངས་བལྟ། འགལ་རྐྱེན་དང་གདུག་རྩུབ་བྱུང་ན་རོ་སྙོམས་སམ་མི་སྙོམས་བལྟ་བའོ། །མཐའ་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་བལྟ་བ་ནི། ཡར་ གོང་མའི་ཞབས་ཏོག་ཏུ་འགྲོའམ་མི་འགྲོ་བལྟ། མར་འོག་མའི་སྐྱོང་བྲན་དུ་འགྲོའམ་མི་འགྲོ་བལྟ། བར་དུ་རང་གི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་བོགས་ཐོན་ནམ་མི་ཐོན་བལྟ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་གྲོགས་སུ་འགྲོའམ་མི་འགྲོ་བལྟ། དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ན་གཅོད་ལ་འགྲོ། མི་ལྡན་ན་མི་འགྲོ། འགྲན་སེམས་དང་ཕོ་རུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་འགྲོ། ཁེངས་གྲགས་དང་ལོ་འདོད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འགྲོ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་བསྟིའི་ཆེད་དུ་མི་འགྲོ། ཕོ་ཚོད་དང་ རྒན་ཉམས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འགྲོ། འོ་ན་གང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་ན། གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཚིག་གིས་མཐའ་ཆོད་པ། ཁྲིད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐོབ་པས་འཁོར་འདས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ། སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་བས་ཕྱི་ནང་ གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ། ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཐོངས་པས་འགལ་རྐྱེན་ལམ་དུ་ལོངས་པ་ཞིག་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཕྱིན་ནས་གང་ཉམས་སུ་བླང་བ་གདམས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བཀའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ གདམས་པའི་དོན་ཉམས་ལེན་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ། མལ་ས་གཉན་ས་རི་ཁྲོད། ལྟ་བ་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད། སྒོམ་པ་ཡེངས་མེད་སྒོམ་མེད། སྤྱོད་པ་རོ་སྙོམས་ཐོག་བརྫིས། རིམ་གྲོ་ཤ་ཁྱེར་ཁྲག་ཁྱེར། ཉམས་ ལེན་ན་དགའ་ཤི་སྐྱིད། དམ་ཚིག་དགེ་མེད་སྡིག་མེད། འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་སོགས་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །བར་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་རོ་སྙོམས་མི་སྙོམས་བལྟ་བ་ནི། བར་ཆད་དང་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་ན་སེམས་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་ བལྟ༑ ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་ལམ་དུ་ལོངས་སམ་མི་ལོངས་བལྟ། འགལ་རྐྱེན་དང་གདུག་རྩུབ་བྱུང་ན་རོ་སྙོམས་སམ་མི་སྙོམས་བལྟ་བའོ། །མཐའ་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་བལྟ་བ་ནི། ཡར་ གོང་མའི་ཞབས་ཏོག་ཏུ་འགྲོའམ་མི་འགྲོ་བལྟ། མར་འོག་མའི་སྐྱོང་བྲན་དུ་འགྲོའམ་མི་འགྲོ་བལྟ། བར་དུ་རང་གི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་བོགས་ཐོན་ནམ་མི་ཐོན་བལྟ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་གྲོགས་སུ་འགྲོའམ་མི་འགྲོ་བལྟ། དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ན་གཅོད་ལ་འགྲོ། མི་ལྡན་ན་མི་འགྲོ། འགྲན་སེམས་དང་ཕོ་རུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་འགྲོ། ཁེངས་གྲགས་དང་ལོ་འདོད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འགྲོ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་བསྟིའི་ཆེད་དུ་མི་འགྲོ། ཕོ་ཚོད་དང་ རྒན་ཉམས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འགྲོ། འོ་ན་གང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་ན། གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཚིག་གིས་མཐའ་ཆོད་པ། ཁྲིད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐོབ་པས་འཁོར་འདས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ། སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་བས་ཕྱི་ནང་ གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ། ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཐོངས་པས་འགལ་རྐྱེན་ལམ་དུ་ལོངས་པ་ཞིག་འགྲོ་བར་བྱའོ། །ཕྱིན་ནས་གང་ཉམས་སུ་བླང་བ་གདམས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བཀའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ གདམས་པའི་དོན་ཉམས་ལེན་བདུད་ཀྱི་གཅོད་ཡུལ། མལ་ས་གཉན་ས་རི་ཁྲོད། ལྟ་བ་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད། སྒོམ་པ་ཡེངས་མེད་སྒོམ་མེད། སྤྱོད་པ་རོ་སྙོམས་ཐོག་བརྫིས། རིམ་གྲོ་ཤ་ཁྱེར་ཁྲག་ཁྱེར། ཉམས་ ལེན་ན་དགའ་ཤི་སྐྱིད། དམ་ཚིག་དགེ་མེད་སྡིག་མེད། འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་སོགས་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ནུབ་དང་པོའི་ཉམས་ལེན་ནི། ལུས་པོ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ། བདག་འཛིན་ཡུལ་ ༄༅། །ནས་འདོན་པ། ཕུང་པོ་གཟན་དུ་བསྐྱར་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལུས་སྦྱིན་བཏང་བ་ནི། རང་གི་ལུས་འདི་གཞོན་ཞིང་དར་ལ་བབས་པ། མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ པར་བསམས་ལ། རང་གི་སེམས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མར་བསྐྱེད་དེ། དེ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བྱོན་ནས། གྲི་གུག་གིས་ལུས་ཀྱི་སྟོད་སྨད་མགོ་དང་ཡན་ལག་ཉིང་ལག་རྣམས་སོ་སོར་ཕྲལ་ཞིང་། ལྷ་དང་དུམ་ བུར་གཏུབས་ཏེ། ནང་ཁྲོལ་སྙིང་སོགས་ཕྱིར་བཏོན་ནས། མདུན་དུ་ཤའི་ཕུང་པོ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སླེབ་པ་ཙམ་སྤུངས།
Chinese
如水泡一般，显现却无真实成立。第二，因为没有认识到轮回涅槃即是心性，所以，当了知一切都是心的幻化，心远离真假时，对任何事物都不会恐惧。例如，一个以前没见过面具的人，会对面具感到害怕，但如果经常见到，就不会害怕了。第三，因为没有获得甚深口诀，所以，如果获得了甚深口诀，那么轮回涅槃六道所摄的一切法，虽然显现种种，但无真实成立。例如，就像没有驴子踢打和兔子撞击的故事一样。第四，因为没有毅力，所以，如果生起毅力，能够舍弃身体和生命，那么任何事情，没有不能做到的，因为以前的成就者们为了一个法句而精进修行。中间观察神通是否平等，就是观察产生障碍和神通时，心中是否产生后悔。生病痛苦时，是否能将痛苦转为道用。遇到违缘和残酷时，是否能保持平等心。最后观察是否能走向成佛之道，就是观察是否能往上侍奉上师，是否能往下成为下属的奴仆。中间观察自己对见解的证悟是否增长，空性和慈悲是否成为助伴。如果具备这些，就能进入断法。如果不具备，就不能进入。不能通过竞争心和男子气概进入。不能为了傲慢名声和利益进入。不能为了获得和恭敬进入。不能依靠自负和老资格进入。那么通过什么进入呢？通过断法的口诀以言词确定，通过获得诀窍的开示而确定轮回涅槃，通过见到心性而断除内外执着，通过放下对身体的执着而将违缘转为道用，这样才能进入。进入之后修持什么，是口诀的差别。经部的般若波罗蜜多，口诀的意义是修持断法，魔的断境。住所是凶地和山林。见解是没有神和鬼。修行是没有散乱的无修。行为是平等心和践踏。供养是食肉饮血。修持是高兴啊！
English
Like a bubble, it appears but is not truly established. Secondly, because one has not recognized that samsara and nirvana are mind itself, therefore, when one knows that everything is a manifestation of mind, and the mind is free from true and false, there will be no fear of anything. For example, a person who has never seen a mask before will be afraid of the mask, but if they see it often, they will not be afraid. Thirdly, because one has not obtained profound instructions, therefore, if one obtains profound instructions, then all phenomena encompassed by the six realms of samsara and nirvana, although they appear in various ways, are not truly established. For example, it is like there being no story of a donkey kicking or a rabbit bumping into something. Fourthly, because one lacks perseverance, therefore, if one generates perseverance and is able to give up body and life, then there is nothing that cannot be done, because the accomplished ones of the past practiced diligently for the sake of a single verse of Dharma. In the middle, observing whether the magical powers are balanced or not means observing whether regret arises in the mind when obstacles and magical powers occur. When sickness and suffering occur, observing whether one can transform suffering into the path. When encountering adverse conditions and cruelty, observing whether one can maintain equanimity. Finally, observing whether one can go on the path to Buddhahood means observing whether one can go up to serve the superiors, and whether one can go down to become a servant of the inferiors. In the middle, observing whether one's own realization of the view is increasing, and whether emptiness and compassion become companions. If one possesses these, one can enter Chöd. If one does not possess them, one cannot enter. One cannot enter through competitiveness and machismo. One cannot enter for the sake of arrogance, fame, and profit. One cannot enter for the sake of gain and respect. One cannot enter relying on conceit and seniority. So through what does one enter? Through the Chöd instructions being determined by words, through obtaining the introduction of the key points and thus determining samsara and nirvana, through seeing the nature of mind and thus cutting off inner and outer attachments, and through releasing the clinging to the body and thus transforming adverse conditions into the path, one should enter in this way. After entering, what one practices is the difference of the instructions. The Prajnaparamita of the Sutras, the meaning of the instructions is to practice Chöd, the Chöd field of demons. The dwelling place is a dangerous place and a mountain retreat. The view is that there are no gods and no ghosts. The meditation is non-distraction and non-meditation. The conduct is equanimity and trampling. The offerings are eating flesh and drinking blood. The practice is joy!
Chinese
亦喜。 誓言无善无恶。 果无二元任运成就等应修持。 中间观神通味等不等者：若有障碍及神通，观心生悔否？若有疾病痛苦，观入道否？若有违缘及暴虐，观味等不等？ 最终观是否行于成佛之道者：向上，观是否为上师效劳？向下，观是否为下属役使？中间，观自之见解悟证是否增上？观空性大悲是否为友？若具足彼等则可前往断法。 不具足则不可前往。 不可由竞争心及男子气概前往。 不可为骄慢名声及利养前往。 不可为获得及恭敬供养前往。 不可凭恃男子气概及老资格前往。 那么由何门前往呢？ 断法之口诀以言词定论， 引导之开示获得而轮回涅槃决定， 心之本性见而内外之执着断， 身之我执放开而违缘入道者方可前往。 前往后所修持之口诀差别者： 噶当派般若波罗蜜多， 口诀之义修持魔之断境。 卧处寂静处山林。 见解无神无鬼。 禅修无散乱无修。 行为味等之上猛击。 供养血肉供。 修持病乐死喜。 誓言无善无恶。 果无二元任运成就等应修持。 其中最初之修持者：身体布施， 从我执境 中取出。 蕴身转为食物等三者中。 首先身体布施者： 思维自身此身年轻力壮， 美丽悦意。 自心观为金刚瑜伽母。 彼于前方虚空降临。 以弯刀将身体上下头及支分枝节等一一分离。 切成天神及碎块。 取出内脏心等。 于前方堆积肉堆直至梵天世界。
English
Also joyful. Vows are neither good nor bad. Fruits, non-dual, spontaneous accomplishment, etc., should be practiced. In between, observing whether magical powers and tastes are equal or unequal: If there are obstacles and magical powers, observe whether regret arises in the mind or not? If there is sickness and suffering, observe whether it enters the path or not? If there are adverse conditions and cruelty, observe whether the taste is equal or not? Finally, observing whether one goes on the path to Buddhahood: Upward, observe whether one serves the superiors or not? Downward, observe whether one is enslaved by the inferiors or not? In the middle, observe whether one's own view and realization increase or not? Observe whether emptiness and compassion become friends or not? If one possesses these, then one can go to Chöd. If one does not possess them, then one cannot go. One should not go through competitive spirit and masculinity. One should not go for pride, fame, and gain. One should not go for gain and honor. One should not rely on masculinity and seniority. So, through which door does one go? The Chöd instructions are conclusive in words, The introduction of the guidance is obtained, and samsara and nirvana are determined, Seeing the nature of the mind, the attachments of inside and outside are cut, One who releases the self-grasping of the body and turns adverse conditions into the path should go. The difference between the instructions on what to practice after going is: The Prajnaparamita of the Kadam school, The meaning of the instructions is the practice of the Chöd field of demons. Sleeping place, solitary place, mountain forest. View, no gods, no ghosts. Meditation, no distraction, no meditation. Conduct, striking fiercely on equal taste. Offerings, flesh offerings, blood offerings. Practice, happy when sick, joyful when dying. Vows are neither good nor bad. Fruits, non-dual, spontaneous accomplishment, etc., should be practiced. Among them, the first practice is: Giving the body as alms, Taking it from the object of self-grasping. From. Among the three, transforming the aggregates into food. First, giving the body as alms: Thinking that this body of oneself is young and vigorous, Beautiful and pleasing. Visualizing one's own mind as Vajrayogini. She descends in the sky in front. With a curved knife, separating the upper and lower parts of the body, the head, and the limbs one by one. Cutting into gods and pieces. Taking out the internal organs, heart, etc. In front, piling up a pile of meat until it reaches the Brahma world.