Tibetan
ཞུག་དགོས། འདྲེས་སུ་གཞུག །བརྟན་པ་ཐོབ་ཏུ་གཞུག །དེའི་ཐོག་ཏུ་གནས་སུ་གཞུག །རྒྱ་ཆེ་རུ་གཞུག །རྒྱུན་རིང་དུ་གཞུག །རྣམ་པ་གསལ་དུ་གཞུག ། གེགས་བསལ། བོགས་འདོན་ལ་གདེང་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེའི་དུས་སུ་བློ་ཡུལ་ལ་ཅི་ཤར་ཅི་དྲན་ཅི་སྣང་ཅི་འགྱུ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ཐག་བཅད། སེམས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཐག་བཅད། སྐྱེ་མེད་ཆོས་ སྐུར་ཐག་བཅད། ཆོས་སྐུར་ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཐག་བཅད། དྲན་རུང་མ་དྲན་རུང་ཆོས་སྐུ་ལས་མ་འདས། འགྱུ་རུང་མ་འགྱུ་རུང་། འཕྲོ་རུང་མ་འཕྲོ་རུང་། ཅི་དྲན་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཡིན། བྱ་གང་དུ་འཕུར་ ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་མ་འདས། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་པ་ལས་མ་འདས་པས། རྣམ་རྟོག་སྤྲོ་ཡང་མི་སྤྲོ། བསྡུ་ཡང་མི་བསྡུ། འཛིན་ཡང་མི་འཛིན། བཏང་ཡང་མི་བཏང་། བསྒྲུབ་ཀྱང་མི་ བསྐབ༑ བཀག་ཀྱང་མི་བཀག །རང་ཡལ་རང་གྲོལ་ལ་བཞག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་ལོག་ནོན་ནི། སྒོམ་པའི་ཚེ་ན་དགེ་སྡིག་བདེ་སྡུག་འཁོར་འདས། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་དྲན་པ་རང་གཤིས་ཀྱི་ ངང་དུ་ལྷོད་དེ་བཞག །འཛིན་མེད་དུ་ཕྱལ་གྱིས་བཏང་། གཡོ་མེད་དུ་ཤིག་གེར་བཤིག་ལ་ཐོངས། རེ་དོགས་མེད་པར་ཞོག །གར་སོང་ལེགས་སུ་ཞོག །སྣང་བ་གཏད་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ན། ཇི་ལྟར་བྱས་ ཀྱང་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན། གཏད་མེད་དུ་རྟོགས་ན་སྣང་བ་དགག་མི་དགོས་ཏེ། གཏད་མེད་དུ་གོ །བདེན་མེད་དུ་ཤེས། དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་ན་ཞེན་མེད་དུ་བཞག་པས་ཆོག །སྟོང་པ་བསྒྲུབ་མི་ དགོས༑ རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས་ཆོག །རང་ལུགས་སུ་བཞག་ན་སྟོང་པ་མ་བསྒོམ་ཡང་འོངས། རྣམ་རྟོག་ངང་གིས་འགགས། སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱང་བདེན་ཞེན་མེད་ན་ཆགས་སྡང་གིས་ལས་མི་ གསོག །བག་ཆགས་ངན་པས་མི་བསྒོས། སྲིད་པའི་གནས་སུ་དབང་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དུག་སྡོང་གི་རྩ་བ་རུལ་བའམ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རོ་འམ། ལྷ་ཁང་གི་ལྡེར་བཟོ་དང་འདྲ་སྟེ། གནོད་པ་སྐྱེལ་མི་ནུས་ སོ༑ །མ་གཅིག་གིས། འཛིན་པ་བདུད་ཡིན། རྩོལ་བ་ནད་ཡིན། དྲོགས་པ་འདྲེ་ཡིན། བཞག་པ་གཞི་ཡིན། མི་བྱ་བ་ལམ་ཡིན། མི་བསྒྲུབ་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། ཅིར་སྣང་གྲོགས་ཡིན། སངས་རྒྱས་། སེམས་ཡིན། སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཡིན། ཞེས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་བློ་ཡུལ་ལ་ཅི་ཤར་ཅི་དྲན་ཅི་སྣང་ཅི་འགྱུ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སུ་ཐག་བཅད། སེམས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཐག་བཅད། སྐྱེ་མེད་ཆོས་ སྐུར་ཐག་བཅད། ཆོས་སྐུར་ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཐག་བཅད། དྲན་རུང་མ་དྲན་རུང་ཆོས་སྐུ་ལས་མ་འདས། འགྱུ
Chinese
需要进入。放入混合中。放入以获得稳固。放入于其之上安住。放入于广大中。放入于长久中。放入于清晰的形态中。 遣除障碍。要对生起把握有信心。彼时，对于心识领域中显现、忆念、感知、流动的一切，都决断为自心。决断心无生灭。决断为无生法身。决断法身无有执取。无论忆念与否，都不超出法身。无论流动与否。无论散发与否。无论忆念什么、显现什么，都是空性。无论鸟飞向何处，都不超出天空。瑜伽士的心中无论显现什么，都不超出空性，因此，念头生起也不生起。收摄也不收摄。执取也不执取。放下也不放下。修持也不修持。遮止也不遮止。安住在自灭自解脱中。 第二，是修行的错谬压制：修行之时，善恶、苦乐、轮回涅槃。什么也不忆念于心中，放松地安住在自性的状态中。无执地随意放下。无动摇地彻底拆开释放。无有希望与恐惧地安住。无论去向何处都安住于良好中。如果显现没有依靠而不能证悟，无论如何做都是束缚之因。如果证悟没有依靠，则显现无需遮止，因为已经领悟到没有依靠。了解到没有真实，证悟到没有实体，那么无有执着地安住就足够了。无需修持空性。安住在自性中就足够了。如果安住在自性中，即使不修持空性也会到来。念头自然止息。即使显现没有止息，如果没有真实执着，也不会因贪嗔而造业。不会被恶习所滋养。不会不由自主地转生于有情之处，如同毒树的根已腐烂，或者坟场的尸体，或者神殿的墙壁装饰，无法带来损害。 玛吉说：执着是魔。造作是病。亲近是鬼。安住是基础。不作为是道路。不修持是果。一切显现是友伴。佛陀。 是心。心性是虚空。如是说。彼时，对于心识领域中显现、忆念、感知、流动的一切，都决断为自心。决断心无生灭。决断为无生法身。决断法身无有执取。无论忆念与否，都不超出法身。流
English
It is necessary to enter. Put into the mixture. Put in to gain stability. Put it to abide on it. Put it in the vastness. Put it in the long duration. Put it in the clear form. Remove obstacles. One should have confidence in gaining mastery over arising. At that time, whatever appears, is remembered, is perceived, is flowing in the realm of the mind, all are determined as one's own mind. Determine that the mind has no arising or ceasing. Determine as the unborn Dharmakaya. Determine that the Dharmakaya has no grasping. Whether remembering or not remembering, it does not go beyond the Dharmakaya. Whether flowing or not flowing. Whether radiating or not radiating. Whatever is remembered, whatever appears, is emptiness. Wherever the bird flies, it does not go beyond the sky. Whatever appears in the mind of the yogi, it does not go beyond emptiness, therefore, thoughts arise and do not arise. Gathering and not gathering. Grasping and not grasping. Letting go and not letting go. Practicing and not practicing. Blocking and not blocking. Abide in self-extinguishing and self-liberation. Secondly, the wrong suppression of meditation: At the time of meditation, virtue and vice, happiness and suffering, samsara and nirvana. Not remembering anything in the mind, relax and abide in the state of self-nature. Let go without grasping. Completely dismantle and release without wavering. Abide without hope and fear. Abide well wherever you go. If appearances are not realized without reliance, no matter what you do, it is the cause of bondage. If you realize without reliance, then appearances do not need to be suppressed, because you have already understood that there is no reliance. Knowing that there is no truth, realizing that there is no substance, then it is enough to abide without attachment. There is no need to practice emptiness. It is enough to abide in self-nature. If you abide in self-nature, even if you do not practice emptiness, it will come. Thoughts naturally cease. Even if appearances do not cease, if there is no clinging to truth, then you will not accumulate karma due to attachment and aversion. You will not be nurtured by bad habits. You will not be involuntarily reborn in the realm of existence, like the roots of a poisonous tree are rotten, or the corpse in the cemetery, or the wall decoration of the temple, unable to bring harm. Ma Gcig said: Grasping is the demon. Fabrication is the disease. Closeness is the ghost. Abiding is the foundation. Non-action is the path. Non-practice is the result. All appearances are companions. Buddha. Is mind. Mind-nature is space. Thus it is said. At that time, whatever appears, is remembered, is perceived, is flowing in the realm of the mind, all are determined as one's own mind. Determine that the mind has no arising or ceasing. Determine as the unborn Dharmakaya. Determine that the Dharmakaya has no grasping. Whether remembering or not remembering, it does not go beyond the Dharmakaya. Flow
Tibetan
་རུང་མ་འགྱུ་རུང་། འཕྲོ་རུང་མ་འཕྲོ་རུང་། ཅི་དྲན་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཡིན། བྱ་གང་དུ་འཕུར་ ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་མ་འདས། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ལ་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་པ་ལས་མ་འདས་པས། རྣམ་རྟོག་སྤྲོ་ཡང་མི་སྤྲོ། བསྡུ་ཡང་མི་བསྡུ། འཛིན་ཡང་མི་འཛིན། བཏང་ཡང་མི་བཏང་། བསྒྲུབ་ཀྱང་མི་ བསྐབ༑ བཀག་ཀྱང་མི་བཀག །རང་ཡལ་རང་གྲོལ་ལ་བཞག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་ལོག་ནོན་ནི། སྒོམ་པའི་ཚེ་ན་དགེ་སྡིག་བདེ་སྡུག་འཁོར་འདས། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་དྲན་པ་རང་གཤིས་ཀྱི་ ངང་དུ་ལྷོད་དེ་བཞག །འཛིན་མེད་དུ་ཕྱལ་གྱིས་བཏང་། གཡོ་མེད་དུ་ཤིག་གེར་བཤིག་ལ་ཐོངས། རེ་དོགས་མེད་པར་ཞོག །གར་སོང་ལེགས་སུ་ཞོག །སྣང་བ་གཏད་མེད་དུ་མ་རྟོགས་ན། ཇི་ལྟར་བྱས་ ཀྱང་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན། གཏད་མེད་དུ་རྟོགས་ན་སྣང་བ་དགག་མི་དགོས་ཏེ། གཏད་མེད་དུ་གོ །བདེན་མེད་དུ་ཤེས། དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་ན་ཞེན་མེད་དུ་བཞག་པས་ཆོག །སྟོང་པ་བསྒྲུབ་མི་ དགོས༑ རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས་ཆོག །རང་ལུགས་སུ་བཞག་ན་སྟོང་པ་མ་བསྒོམ་ཡང་འོངས། རྣམ་རྟོག་ངང་གིས་འགགས། སྣང་བ་མ་འགགས་ཀྱང་བདེན་ཞེན་མེད་ན་ཆགས་སྡང་གིས་ལས་མི་ གསོག །བག་ཆགས་ངན་པས་མི་བསྒོས། སྲིད་པའི་གནས་སུ་དབང་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དུག་སྡོང་གི་རྩ་བ་རུལ་བའམ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རོ་འམ། ལྷ་ཁང་གི་ལྡེར་བཟོ་དང་འདྲ་སྟེ། གནོད་པ་སྐྱེལ་མི་ནུས་ སོ༑ །མ་གཅིག་གིས། འཛིན་པ་བདུད་ཡིན། རྩོལ་བ་ནད་ཡིན། དྲོགས་པ་འདྲེ་ཡིན། བཞག་པ་གཞི་ཡིན། མི་བྱ་བ་ལམ་ཡིན། མི་བསྒྲུབ་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། ཅིར་སྣང་གྲོགས་ཡིན། སངས་རྒྱས་། སེམས་ཡིན། སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཡིན། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་སྒོམ་དེ་ཡིད་ཡུལ་དུ་གོ་བ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། རྐྱེན་དྲག་པོ་དང་འཕྲད་ཙ་ན། བློ་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པ་སྲིད་པས། རྐྱེན་བྱུང་དུས་ དེ་རང་ཐོག་ཏུ་འགེལ་ལ། སེམས་དང་ཆོས་བསྲེ་དགོས། འདྲེས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། རྩལ་མ་འབྱོངས་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བས། རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ལ་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་སྦྱོང་དགོས། ༄༅། །དེ་སྦྱོང་བ་ལ་ཐམས་ཅད་རོ་སྙོམས་དགོས། རོ་སྙོམས་མ་ཐུབ་ན་ལྟ་སྒོམ་མཐོན་པོར་རློམ་ཡང་ཕན་པ་མེད་དེ། ཁ་འཐོར་ལས། དགོས་པའི་དུས་སུ་མེད་པ་ཡི། །ནོར་དང་རིག་པས་ཅི་ ཞིག་བྱ། །རྐྱེན་ངན་བྱུང་ཚེ་མ་ཕན་ན། །གདམས་ངག་ཟབ་མོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པའི་ལོག་གནོན་ནི། དེའི་དུས་སུ་འཇི
Chinese
即使不去改变，即使不去扰动，无论忆起什么、显现什么，都是空性。鸟无论飞向何处，也无法超越天空。瑜伽士的心中无论显现什么，也无法超越空性。因此，念头生起也不追逐，收摄也不强求，执取也不固守，放下也不挽留，修饰也不造作，禁锢也不压制，让它自然消逝，自然解脱。第二，修行的错误压制是：修行的时候，善恶、苦乐、轮回、涅槃，什么也不去想，放松地安住在自性的状态中。无执地放开，无动摇地彻底瓦解，放下希望和恐惧，无论去哪里都很好。如果不能认识到显现是无所依的，无论怎么做都是束缚的因。如果认识到无所依，显现就不需要去否定，因为已经认识到无所依。认识到无自性，了解到无实体，安住在无执中就足够了。不需要去修空性，安住在自性中就足够了。安住在自性中，即使不修空性也会自然而然地证悟，念头自然止息。即使显现没有止息，如果没有真实的执着，就不会因贪嗔而造业，也不会被恶习所熏染，不会不由自主地投生到轮回中。就像毒树的根已经腐烂，或者像坟场的尸体，或者像寺庙的壁画一样，无法再产生危害。玛吉拉尊说：执着是魔，造作是病，亲疏是鬼，安住是基础，无所作为是道，无所修饰是果，一切显现是友，佛是心，心性是虚空。像这样的见修行，仅仅在意识中理解是不够的，当遇到强烈的境况时，很可能会停留在庸常的状态。因此，当境况发生时，要将它运用在自己身上，将心和法融合在一起。仅仅融合在一起是不够的，如果没有掌握技巧，无漏的功德就不会无碍地产生。因此，要在各种境况中无碍地训练技巧。 需要对所有境况都一视同仁。如果不能做到一视同仁，即使自诩见修行很高深，也没有用处。正如《杂集》中所说：需要的时候没有用，财富和智慧有什么用？当恶劣的境况发生时没有帮助，甚深的教言又有什么用？第三，行为的错误压制是：在那个时候，
English
Even if not changing, even if not disturbing, whatever is remembered, whatever arises, is emptiness. No matter where a bird flies, it cannot go beyond the sky. Whatever arises in the mind of a yogi does not go beyond emptiness. Therefore, even if thoughts arise, do not chase after them; do not force them to be collected; do not hold on to them; do not try to retain them; do not embellish or fabricate them; do not restrain or suppress them, but let them naturally dissolve and naturally liberate. Second, the wrong suppression in meditation is: when meditating, do not think of good or bad, happiness or suffering, samsara or nirvana. Relax and abide in the state of your own nature. Release without grasping, completely dismantle without wavering, and let go of hope and fear. Wherever you go, it is good. If you do not realize that appearances are without support, no matter what you do, it will be a cause of bondage. If you realize that they are without support, there is no need to negate appearances, because you have already realized that they are without support. Recognize that they are without inherent existence, understand that they are without substance, and it is enough to abide in non-attachment. There is no need to cultivate emptiness; it is enough to abide in your own nature. If you abide in your own nature, even if you do not meditate on emptiness, it will naturally arise, and thoughts will naturally cease. Even if appearances do not cease, if there is no clinging to reality, you will not accumulate karma through attachment and aversion, and you will not be influenced by negative habits. You will not be involuntarily reborn in samsara, just like the roots of a poisonous tree have rotted, or like a corpse in a charnel ground, or like a mural in a temple, unable to cause harm. Machig Labdrön said: Attachment is a demon, fabrication is a disease, closeness and distance are ghosts, abiding is the foundation, non-action is the path, non-fabrication is the result, all appearances are friends, Buddha is mind, and the nature of mind is space. Such view and practice are not enough to be understood only in the mind. When encountering strong circumstances, you are likely to remain in an ordinary state. Therefore, when circumstances arise, apply them to yourself and blend your mind with the Dharma. Merely blending them is not enough. If you have not mastered the skill, the unpolluted qualities will not arise unimpeded. Therefore, you must train your skill unimpeded in all kinds of circumstances. You need to treat all circumstances equally. If you cannot achieve equality, even if you boast of having a high view and practice, it will be of no use. As it says in the Compendium: What use is wealth and wisdom when they are not available when needed? What use are profound instructions if they do not help when adverse circumstances arise? Third, the wrong suppression of conduct is: at that time,