Tibetan
་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། སྒྲ་མའི་དཔེ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བ་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མདོ་རྒྱུད་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པས་ གསལ༑ མན་ངག་གིས་གྲུབ། རིག་པས་ཀྱང་མྱོང་སྟེ། རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང་། གོ་རུང་མ་གོ་རུང་། ཡེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཉིད་དངོས་མེད་ཅིག་ཡིན་པར་རང་རིག་སྐྱེ་མེད་ངང་དུ་ཐག་རྦད་དེ་བཅད་ དོ༑ །གཉིས་པ་ནི། ནང་ན་གཙང་བཙོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འདི། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་སྣང་བར། སྐྱགས་བྲོ་བ་དང་། ཡ་ང་བ་ཙམ་འདུག་ཀྱང་། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་རྣམ་རྟོག་གིས་བྱས་པར་ འདུག་སྟེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་བདེན་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་པས། སྐགས་བྲོ་མཁན་དང་བྲོ་ཡུལ་གང་ཡིན། གཙང་བ་དང་བཙོག་པ་གང་ཡིན། དག་པ་དང་མ་དག་པ་གང་ཡིན། སྐྱགས་བྲོ་བ་དང་མི་ གཙང་བར་འཛིན་པའི་མཁན་པོ་དེ་གང་དུ་འདུག །སུ་ཡིན་ཅི་འདྲ་འདུག་བསམས་ལ། སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་ལྷངས་ཀྱིས་བལྟ། སྟོང་ཉིད་དུ་ཆད་དེ་བཏང་། དངོས་མེད་དུ་ཁྲེས་སེ་བོར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡ་ང་བག་ཚ་སྐྱགས་བྲོ་སོགས་གང་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་སྔར་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་ངང་ནས་ཐོག་བརྫིས་བྱ། རྐྱང་དེད་བྱ། རོ་སྙོམས་བྱས་ལ། སྐྱུགས་བྲོ་བའི་མཁན་པོ་ཁྱོད། ཡ་ང་བའི་མཁན་པོ་ཁྱོད་སྙམ་པ་བྱས་ལ། ༄༅། །ཟས་མི་གཙང་ན་ཁྱུར་གྱིས་མིད། སྐོམ་མི་གཙང་ན་ཁྲོག་གིས་བཏུང༌། གནས་མལ་མི་གཙང་ན་དེར་སུབས་སེ་ཉལ། གོས་མི་གཙང་ན་ལྕིབས་སེ་གོན། མཛེ་རོ་དང་རིམས་ནང་ལ་ སོགས་པ་ལ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་དེར་འགྲོ། མཛོ་ཕོ། སྡིག་ཅན། གྲིབ་ཅན་རྣམས་དང་རུག་གིས་བསྲེའོ། །དང་པོ་ ནི༑ ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་རིགས་དྲུག་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པར་འདུག་པ་ལ། གཙང་བཙོག་དང་། ཞིམ་མི་ཞིམ། སྐྱགས་བྲོ་མི་བྲོ། དག་མི་དག །དགའ་མི་ དགའ་བྱེད་པ་ནི་རང་རེས་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། སྒྲ་མའི་དཔེ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བ་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མདོ་རྒྱུད་སྡེ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ནས་གསུངས་པས་ གསལ༑ མན་ངག་གིས་གྲུབ། རིག་པས་ཀྱང་མྱོང་སྟེ། རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང་། གོ་རུང་མ་གོ་རུང་། ཡེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་ཉིད་དངོས་མེད་ཅིག་ཡིན་པར་རང་རིག་སྐྱེ་མེད་ངང་དུ་ཐག་རྦད་དེ་བཅད་ དོ༑ །གཉིས་པ་ནི། ནང་ན་གཙང་བཙོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་འདི། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་སྣང་བར། སྐྱགས་བྲོ་བ་དང་། ཡ་ང་བ་ཙམ་འདུག་ཀྱང་། བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་རྣམ་རྟོག་གིས་བྱས་པར་ འདུག་སྟེ།
Chinese
连微尘许的实有也不存在。犹如十六种声音的比喻一样，这是从所有佛语经典，经律论三藏中所说的，所以很清楚。这是口诀成就的，也是通过理性能体验的。无论能否证悟，无论能否理解，从原始以来就是空性无实有的，在自明无生的状态中彻底决断。第二，内在执着清净与不净的这个觉知，在未经观察分析的显现中，只有厌恶和可怕。但如果经过观察分析，就会发现这是由分别念所造作的。因此，其中连微尘许的实体和真实也不存在。那么，厌恶的制造者和厌恶的对象是什么？清净和不净是什么？干净和不干净是什么？执着于厌恶和不净的那个主事者在哪里？思考他是谁，是什么样子，然后将显现视为无实有而放松观看，断定为空性而放下，像丢弃垃圾一样丢弃无实有。第三，对于那些无法忍受的可怕、羞耻、厌恶等，从之前的意义出发，反复践踏，驱赶，平等对待。然后心想：厌恶的制造者，你！可怕的制造者，你！ 如果食物不干净，就囫囵吞下；如果饮料不干净，就咕咚咕咚喝下；如果住所不干净，就在那里呼呼大睡；如果衣服不干净，就嗖嗖穿上。对于麻风病人的尸体和瘟疫之地等，毫不犹豫地前往。与公牦牛、罪人、被玷污者们亲密地混在一起。第一，外在世界和内在有情，六道轮回和涅槃所包含的一切法，从原始以来就是空性的。而认为有清净与不净，美味与不美味，厌恶与不厌恶，干净与不干净，喜欢与不喜欢，这些都是我们自己通过分别念所安立的。实际上，连微尘许的真实成立也不存在。犹如十六种声音的比喻一样，这是从所有佛语经典，经律论三藏中所说的，所以很清楚。这是口诀成就的，也是通过理性能体验的。无论能否证悟，无论能否理解，从原始以来就是空性无实有的，在自明无生的状态中彻底决断。第二，内在执着清净与不净的这个觉知，在未经观察分析的显现中，只有厌恶和可怕。但如果经过观察分析，就会发现这是由分别念所造作的。
English
Even a particle of true existence is absent. Like the sixteen examples of sound, it is clearly stated in all the Buddha's words, the Tripitaka of Sutras and Tantras. It is accomplished by oral instructions, and also experienced through reason. Whether or not it can be realized, whether or not it can be understood, from the very beginning it is emptiness and non-existence, and in the state of self-awareness and non-birth, it is completely decided. Secondly, this consciousness that holds onto purity and impurity within, in the unexamined appearance, there is only disgust and fear. But if examined and analyzed, it is found to be made by discrimination. Therefore, there is not even a particle of substance and truth in it. Then, who is the maker of disgust and what is the object of disgust? What is purity and what is impurity? What is clean and what is unclean? Where is the master who holds onto disgust and impurity? Think about who he is and what he looks like, and then relax and look at the appearance as unreal, cut it off as emptiness and let it go, throw away the non-existence like throwing away garbage. Thirdly, for those who cannot bear the terrible, shameful, disgusting, etc., from the previous meaning, repeatedly trample, drive away, and treat equally. Then think: You, the maker of disgust! You, the maker of fear! If the food is unclean, swallow it whole; if the drink is unclean, drink it with a gulp; if the dwelling is unclean, sleep there soundly; if the clothes are unclean, put them on quickly. Go to the leper's corpse and the plague place without hesitation. Mix intimately with male yaks, sinners, and the defiled. First, all the phenomena contained in the outer world and the inner sentient beings, the six realms of samsara and nirvana, are empty from the very beginning. And to think of purity and impurity, delicious and not delicious, disgusting and not disgusting, clean and not clean, like and dislike, these are all established by our own discrimination. In reality, there is not even a particle of true establishment. Like the sixteen examples of sound, it is clearly stated in all the Buddha's words, the Tripitaka of Sutras and Tantras. It is accomplished by oral instructions, and also experienced through reason. Whether or not it can be realized, whether or not it can be understood, from the very beginning it is emptiness and non-existence, and in the state of self-awareness and non-birth, it is completely decided. Secondly, this consciousness that holds onto purity and impurity within, in the unexamined appearance, there is only disgust and fear. But if examined and analyzed, it is found to be made by discrimination.
Tibetan
དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་བདེན་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་པས། སྐགས་བྲོ་མཁན་དང་བྲོ་ཡུལ་གང་ཡིན། གཙང་བ་དང་བཙོག་པ་གང་ཡིན། དག་པ་དང་མ་དག་པ་གང་ཡིན། སྐྱགས་བྲོ་བ་དང་མི་ གཙང་བར་འཛིན་པའི་མཁན་པོ་དེ་གང་དུ་འདུག །སུ་ཡིན་ཅི་འདྲ་འདུག་བསམས་ལ། སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་ལྷངས་ཀྱིས་བལྟ། སྟོང་ཉིད་དུ་ཆད་དེ་བཏང་། དངོས་མེད་དུ་ཁྲེས་སེ་བོར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡ་ང་བག་ཚ་སྐྱགས་བྲོ་སོགས་གང་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་སྔར་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་ངང་ནས་ཐོག་བརྫིས་བྱ། རྐྱང་དེད་བྱ། རོ་སྙོམས་བྱས་ལ། སྐྱུགས་བྲོ་བའི་མཁན་པོ་ཁྱོད། ཡ་ང་བའི་མཁན་པོ་ཁྱོད་སྙམ་པ་བྱས་ལ། ༄༅། །ཟས་མི་གཙང་ན་ཁྱུར་གྱིས་མིད། སྐོམ་མི་གཙང་ན་ཁྲོག་གིས་བཏུང༌། གནས་མལ་མི་གཙང་ན་དེར་སུབས་སེ་ཉལ། གོས་མི་གཙང་ན་ལྕིབས་སེ་གོན། མཛེ་རོ་དང་རིམས་ནང་ལ་ སོགས་པ་ལ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་དེར་འགྲོ། མཛོ་ཕོ། སྡིག་ཅན། གྲིབ་ཅན་རྣམས་དང་རུག་གིས་བསྲེའོ། །སེམས་སྟོང་ཉིད་འདི་ལ་ནི་གཙང་བཙོག་ཁྱད་མེད། ནམ་མཁའ་ལ་སྤོས་དང་མི་རོ་རུལ་པ་གཉིས་ཁྱད་ མེད་པ་དང་འདྲ། ལུས་བཞི་བསྡུས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ནི་ཁོ་རང་མི་གཙང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན། བདག་པོ་ཡིན། རྐྱལ་པ་ཡིན། ཕུང་པོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་གཙང་བཙོག་མེད་དེ། ཆུ་ནང་དུ་ཆུ་བླུགས་ཀྱང་སླ་རུ་མི་འགྲོ མེ་ནང་ང་མེ་བགས་ཀྱང་མི་ཚིག །སོལ་བ་ལ་ནག་པོ་བྱུགས་ཀྱང་ནག་ཏུ་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་མི་གཙང་བའི་ནང་དུ་མི་གཙང་བ་བླུགས་ཀྱང་མི་གཙང་དུ་མི་འགྲོ་བས། དེས་ན་འཛེམས་པ་དང་བསྲེས་པ་གཉིས་རྟོག་པས་ བཏགས་པ་མིན་པ་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆགས་སྡང་མང་པོ་ཞིག་གི་མགོ་སྙོམས་ནས་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཤུགས་ལ་འཆར་རོ། །མ་གཅིག་གིས། རྐྱེན་སྣང་ ཁལ་དུ་བཀལ་བ་ཡིན། །ཆོས་ཀུན་ཁལ་དུ་མ་བཀལ་ན། །ཞི་བདེ་གཉེན་པོས་གྲོལ་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཆོས་བརྒྱད་དང་བདེ་སྡུག་ལ་གཅོད་པ་ནི། །དེ་ལ་གསུམ། འགལ་རྐྱེན་གང་ལ་གཅོད་པ། གཉེན་པོ་གང་གིས་གཅོད་པ། ཆོད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་གང་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྙེད་པ་དང་མ་བརྙེད་པ་དང་སྙན་པ་དང་མི་སྙན་པ་དང་། གྲགས་པ་དང་མི་གྲགས་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་སྨད་ར་གཏོང་བ་ དང་། སྒྲོ་སྐུར་འདེབས་པ་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཡལ་ག་དང་། གཏམ་ངན་དང༌། འཕྱར་ཀ་དང་། མོས་པ་ཉུང་བ། གུས་པ་མི་བྱེད་པ། རྩིས་ཆུང་བ། བཀུར་སྟི་ཆུང་བ། མ་ཉེས་ཁ་ཡོག །ཀུན་གྱིས་ བརྙས་པ། མི་བདེ་བ། མི་དགའ་བ་ལ་སོགས
Chinese
因此，事物和真实中连微尘许也不存在。那么，厌恶者和厌恶之处是什么？清净和不净是什么？清净和不清净是什么？执着于厌恶和不净的宗师在哪里？想一想他是谁，是什么样子，然后，充分地观看显现为无实。在空性中彻底放下。在无实中干脆地抛弃。第三是： 对于厌恶、羞耻、恶心等无能为力之事，就从原先的意义上，从根本上践踏。单独驱赶。调和滋味。然后想：厌恶的宗师你！羞耻的宗师你！ ༄༅། 那么，食物不净就囫囵吞下。饮料不净就咕咚喝下。住处不净就在那里呼呼大睡。衣服不净就紧紧穿上。麻风病尸体和瘟疫之中等等，毫不犹豫地前往。和犏牛、罪人、有晦气者们混杂在一起。这颗空性的心，没有清净和不净的区别。就像虚空，香和腐烂的尸体没有区别一样。这个四大聚合的身体，它本身就是不净的自性。是主人。是皮囊。因为是身体，所以没有清净和不净。就像水里倒水也不会变稀，火里加火也不会烧起来。像木炭上涂黑也不会更黑一样，在不净之中倒入不净也不会变得不净。因此，厌恶和混合，二者不是由分别念安立的，实际上没有差别。如果这样认识，瑜伽士就能平息许多贪嗔，法性的证悟也会自然而然地显现。玛吉说：将因缘显现 当成负担。如果一切法都不当成负担，就无法从寂静的对治中解脱。如此说。第三是断除八法和苦乐。其中有三：断除什么违缘？ 用什么对治来断除？断除后会产生什么利益？第一是：得到和得不到，悦耳和不悦耳，名声和无名声，赞扬和诋毁，诽谤和。 散布谣言，民众的闲言碎语，坏话，嘲笑，不信任，不尊敬，轻视，不恭敬，无端指责，被众人 鄙视，不适，不悦等等。
English
Therefore, since there isn't even a speck of substance or truth in things, who is the one who feels disgust and where is the place of disgust? What is clean and what is unclean? What is pure and what is impure? Where is the master who holds onto disgust and impurity? Think about who he is, what he is like, and then, fully look at appearances as unreal. Completely let go in emptiness. Completely abandon in non-existence. The third is: For things that are incapable of disgust, shame, revulsion, etc., trample on the meaning of the former from its very nature. Drive away alone. Equalize the taste. Then think: You, the master of disgust! You, the master of shame! ༄༅། Then, if the food is unclean, swallow it whole. If the drink is unclean, gulp it down. If the dwelling is unclean, sleep soundly there. If the clothes are unclean, wear them tightly. Go without hesitation to leper corpses and plagues, etc. Mix with dzos, sinners, and those with defilements. This mind of emptiness has no distinction between clean and unclean. Just like the sky, there is no difference between incense and a rotting corpse. This body, a collection of the four elements, is itself the nature of impurity. It is the owner. It is the bladder. Because it is a body, there is no clean or unclean in it. Just as pouring water into water does not make it thinner, adding fire to fire does not burn. Just as applying black to charcoal does not make it blacker, pouring impurity into impurity does not make it more impure. Therefore, aversion and mixing are not established by conceptual thought, and in reality there is no difference. If you realize this, the yogi will be able to pacify many attachments and aversions, and the realization of the nature of reality will naturally arise. Machig said: The appearance of conditions is loaded as a burden. If all dharmas are not loaded as a burden, one cannot be liberated by the antidote of peace. So it is said. The third is to cut off the eight worldly concerns and happiness and suffering. There are three: What adverse conditions are cut off? What antidote is used to cut off? What benefits arise from cutting off? The first is: gain and loss, pleasant and unpleasant, fame and infamy, praise and blame, slander and spreading rumors, the chatter of people, bad words, mockery, little faith, no respect, contempt, little honor, false accusations, being despiised by everyone, discomfort, displeasure, etc.