Tibetan
་གྱིས་ཚོགས་རྫོགས་སམ་ཞེ་ན། ངེས་པར་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་། ས་མ་ ཐོབ་པའི་བར་དུ་ལུས་དངོས་སུ་སྦྱིན་པར་མ་གསུངས་ལ། ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་ལུས་དང་སེམས་གཉིས་ལས་སེམས་དབང་ཆེ་བར་གསུངས་པས། ལུས་ལ་དེ་ཙམ་གྱི་གཅེས་འཛིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བས་ན། ད་ལྟ་ལུས་སེམས་གཉིས་ལས་ལུས་དབང་ཆེ་ཞིང་གཅེས་འཛིན་ཆེ་བའི་སྐབས་འདིར། རང་རྒྱུད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་བཞིན་དུ་ངེས་པར་སྙིང་ནས་ཟ་མཁན་ཞིག་བྱུང་ན་སྟེར་སྙམ་པའི་བློ་ཐག་ཆོད་ན། ས་དང་པོ་ཐོབ་། པའི་སྐབས་སུ་ལུས་བཏངས་པ་བས་ད་ལྟའི་དུས་འདིར་གཏོང་སེམས་སྐྱེས་པ་ཚོགས་རྫོགས་སྟོབས་ཆེ་བར་གསུངས་སོ། །དྷརྨ་རཀྵི་ཏས་ནད་པ་ལ་སྐུ་ཤ་བསྟེར་པ་ཡང་ས་མ་ཐོབ་པའི་དབང་གིས་ཟུག་རྔུ་ཆེ་བར་བྱུང་བའི་ ལོ་རྒྱུས་ལྟར་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་འགྲོ་བ་དངོས་ནི། གོང་གི་རང་སྟོབས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་རྐང་ཚུགས་པ་གཞིར་བཞག །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བོགས་འདོན་ཅིང་སྤྱོད་པ་ལ་ བཟླ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གཉིས། ཟིལ་གནོན་དམིགས་པ་སྐོར་གསུམ། ཉམས་ལེན་ཕུང་པོ་གཟན་བསྐྱུར་རོ། །དང་པོ་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་རྣམ་ ཐར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་དྲུག་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་འདྲེ་སྲིན་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སར་འགོད་པའི་ཆེད་དུ། གཉན་ཁྲོད་དེར་ འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་ངང་ནས་ཡིད་རྩེ་གཅིག་གུས་པ་ཆེན་པོས་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་ལོངས། འགལ་རྐྱེན་གྲོགས་སུ་འཆར། གཉིས་འཛིན་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས། བདག་འཛིན་རྩད་ནས་ཆོད། བདག་མེད་ཤེས་རབ་ རྟོགས༑ སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྒོ་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་གྲུབ། གཉན་ས་རི་ཁྲོད་ཟིན། གཅོད་ཡུལ་མཐའ་རུ་ཕྱིན། ཕུང་པོ་གཅེས་འཛིན་བྲལ་བ་སོགས་སྐྱབས་གནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་མཁྱེན་བསམས་ ལ༑ སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ཁ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སྙིང་ནས་ཡང་ཡང་དུ་བྱ་སྟེ། ཟབ་དོན་ལས། ཀུན་མཁྱེན་འདོད་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དང་གསོལ་བ་འདེབས། །སེམས་བསྐྱེད་མཆོག་ལྡན་འགྲོ་ཀུན་ ༄༅། །ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལམ། །ཞེས་དང་། ཨཱཪྻ་དེ་བས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་དང་། དམ་པས། དེ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ནི། ལྷག་པ་ཆེན་པོའི་རང་ བཞིན་ལ། །ཆགས་སྡང་ཀུན་ལ་ཐོག་བརྫི་བྱ། །དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་འགྲོ་འཇུག་ལྡོག་བྱ། །ཞེས་པ
Chinese
如果问是否圆满了资粮，那一定是圆满了资粮。没有获得地之前，没有说要实际布施身体。获得初地后，说心比身体更重要。因为对身体没有那么执着，视如幻象。所以，现在身体和心两者中，身体更重要，执着更大的这个时候，即使自己相续中具有大悲心，如果确实有从心里想吃自己的人出现，下定决心要给，那么就获得了初地。与获得初地时布施身体相比，现在这个时候生起的布施心，说资粮圆满力量更大。如达摩罗乞多（Dharmarakṣita）将自己的肉给病人，也是因为没有获得地，所以产生了很大的痛苦的 故事一样。应当了知这是菩萨的行境。然后实际的行持是：以上面的自力见修行稳固为基础，在后得位中提升，并在行持中串习。这有二：降伏威力的所缘三要，以及修持抛弃尸体。第一，应当这样想：轮回和涅槃的一切法，都是空性无我的，是解脱三门（三解脱）的自性。对于没有如此证悟的六道众生，特别是为了将显现和存在的凶恶鬼神都安置于一切殊胜的地位，要前往凶险之处。在这种状态下，以一心一意的巨大恭敬，将恶缘转化为道用，将违缘视为助伴，将二取执着证悟为无生，从根源上断除我执，证悟无我智慧，通过空性大悲，成就自他二利，占据凶险的寂静处，将断行推向极致，远离对身体的珍爱等等，忆念皈依处三宝，不仅仅是口头上的皈依和发心，而是要从内心深处反复进行。如甚深义中说：想要遍知，就皈依和祈祷。发殊胜心，利益一切众生。 《获得解脱之道》。阿雅德瓦（Āryadeva提婆）说：皈依三宝。至尊说：此后禁行是，对于极大的自性，要像冰雹一样打击所有的贪嗔，进行皈依三宝的进入和返回。
English
If asked whether the accumulation of merit is complete, it is certain that the accumulation of merit is complete. It is not said to actually give the body until the ground is attained. After attaining the first ground, it is said that the mind is more important than the body. Because there is not so much attachment to the body, it is seen as an illusion. Therefore, now, when the body is more important and more cherished than the mind, even if one has great compassion in one's mind, if someone who really wants to eat oneself from the heart appears, and one is determined to give, then one has attained the first ground. Compared to giving up the body when attaining the first ground, it is said that the mind of giving that arises at this time has a greater power to complete the accumulation of merit. Just as Dharmarakṣita gave his flesh to the sick, it was because he had not attained the ground that he experienced great pain. It should be understood that this is the realm of activity of a Bodhisattva. Then the actual practice is: based on the above-mentioned self-reliant view and meditation being stable, enhance it in the post-meditation state, and practice it in conduct. This has two aspects: the three essentials of subduing power, and the practice of abandoning the corpse. First, one should think like this: all phenomena of samsara and nirvana are empty and selfless, and are the nature of the three doors of liberation (three liberations). For the six types of beings who have not realized this, especially in order to place all the fierce ghosts and demons of appearance and existence in the supreme position of all kinds, one should go to dangerous places. In this state, with single-minded great reverence, transform adverse conditions into the path, regard obstacles as helpers, realize dualistic clinging as unborn, cut off self-grasping from the root, realize selfless wisdom, through emptiness and compassion, accomplish the benefit of oneself and others, occupy dangerous solitary places, push the practice of Chöd to the extreme, abandon attachment to the body, etc., remember the refuge, the Three Jewels, and repeatedly engage in refuge and generating the mind of enlightenment not just verbally, but from the depths of the heart. As it is said in the Profound Meaning: If you want to be omniscient, take refuge and pray. Generate the supreme mind, benefit all beings. "The Path to Obtain Liberation." Āryadeva says: Take refuge in the Three Jewels. The Venerable One says: Thereafter, the ascetic practice is, for the extremely great nature, to strike all attachment and aversion like hailstones, and to engage in entering and returning to the refuge of the Three Jewels.
Tibetan
འི་ངང་ནས་ཟིལ་གནོན་གྱི་དམིགས་པ་བྱ་སྟེ། མ་གཅིག་གི་གེགས་སེལ་སྙན་རྒྱུད་ཤོག་དྲིལ་ལས། དུར་ཁྲོད་ ཀླུ་གནས་བགྲོད་པའི་ཚེ། །ཟིལ་གནོན་སྐོར་གསུམ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །སྔ་མ་སྔ་རུ་མ་ནོན་ན། །དགྲ་ངན་དག་ལ་བྱ་ཤོར་འདྲ། །དེ་ལ་ཟིལ་གནོན་སྡེ་བདུན་དགོས། །ཞེས་པའི་སྔ་ནོན་ནི། རང་ཉིད་ཡུམ་ཆེན་ ཁྲོས་མ་ནག་མོ་སྐད་ཅིག་གིས་གསལ་བཏབས་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལས་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེའམ། གནམ་ལྕགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པ་སྲ་ཞིང་བརྟན་པ། ཆེ་ཞིང་ལྕི་བ་འོད་ཟེར་མེ་དཔུང་གི་ཚྭ་ཚྭ་རབ་ཏུ་འབར་ཞིང་འཕྲོ་ བ་ཞིག་གང་ཡིན་གྱི་གཉན་དམིགས་དེར་གནམ་ལྕགས་ཀྱི་ཐོག་ལྟར་སོང་སྟེ་བབས་པས། ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་ལ། རྣམ་པ་འོད་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཚུལ་དུ་འབར་ཞིང་འཕྲོ་བའི་མེ་དཔུང་གི་ཚྭ་ཚྭ་ འུར་འུར་ཕྱོགས་དེར་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པས། གཉན་ས་དེར་གནས་ཀྱི་ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་དཔུང་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འབྲོས་དབང་དང་འཁྱེར་དབང་མེད་པའི་དཔའ་ཟིལ་ང་རྒྱལ་ཆག་སྟེ་སྟོབས་ཤོར་ནས་ཟིལ་ཆུམ་ གྱིས་གནས་ཤིང་དྲན་མེད་དུ་སོང་བར་བསམ། རྡོ་རྗེ་དེ་ལས་དེ་འདྲ་བ་གྲངས་མེད་ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པ་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པ་འཕྲོས་པས་ཡུལ་དེའི་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་གནས་གདོན་ལ་བསྟིམ། རྡོ་རྗེ་རྣམས་ཚུར་ འདུས་ཕྱི་རོལ་མདའ་རྒྱང་ཙམ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རྭ་བས་བསྐོར་ཞིང་ལྷ་འདྲེའི་འབྲོས་ལམ་བཅད་པར་ཡང་ཡང་བསམ། སྡེ་བདུན་དགོས་ཞེས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། རི་ལ་སེང་ཆེན་ཟིལ་གནོན་བཏང་། །བྲག་ལ་གསེར་ གྱི་རྡོ་རྗེ་བཏང་། །ཆུ་མཚོར་མེ་ཡི་བྱ་ཁྱུང་བཏང་། །ལམ་དང་ཐང་ལ་རྡོ་རྗེ་བསྣོལ། །ཕུག་པ་ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་ལ། །ཐོ་ལུམ་འབར་བས་མནན་པར་བྱ། །ལུང་སྟོང་ཐང་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་བྲག་རིས་བཅད། །ཅེས། ཐོ་བཙུགས་པ། རྒྱན་འདོགས་པ། ལམ་སྡུད་པ། སོ་གཟིར་བ། མཆོར་མནན་པ། མཚེར་འཆག་པ། ཅོག་བུ་ཕུབ་པ་སོགས་བྱ། མ་བྱས་ཀྱང་འདིས་མ་འགྲིགས་པ་མེད་དོ།། དང་པོ་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་རྣམ་ ཐར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་དྲུག་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་འདྲེ་སྲིན་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སར་འགོད་པའི་ཆེད་དུ། གཉན་ཁྲོད་དེར་ འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་ངང་ནས་ཡིད་རྩེ་གཅིག་གུས་པ་ཆེན་པོས་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་ལོངས། འགལ་རྐྱེན་གྲོགས་སུ་འཆར། གཉིས་འ
Chinese
之中进行压制的观想。出自玛吉格解脱妙音纸卷中： “若要行走于尸陀林和龙之处，压制三圈极为重要。若不先压制，则如鸟儿飞离恶敌之手。因此需要压制七部。”所谓的先压制，即是：自己刹那间观想为大母忿怒黑母，从其心间的吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，发出金刚或天铁制成的九尖金刚杵，坚固而稳定，巨大而沉重，光芒火焰闪耀，无论是什么，都像天铁霹雳般降临于险恶之处。其本体是菩提心大悲，形态是光和光芒般闪耀的火焰，发出轰鸣声，遍布四方。险恶之处的 residing 居住于此的神灵、妖魔、八部众及其眷属，都失去了逃脱和带走的能力，其威猛、傲慢被摧毁，力量丧失，被压制而昏迷。观想从金刚杵中发出无数大小不一的光芒，聚集该地的所有神鬼，融入于处所的邪魔之中。金刚杵聚集回来，从外围箭程之处，用金刚杵的栅栏环绕，切断神鬼的逃跑之路，反复这样观想。所谓需要七部，即是：其中说，山上放出雄狮压制，岩石上放出黄金金刚杵，水和湖泊中放出火焰大鹏鸟，道路和旷野上金刚杵交叉，洞穴、寺庙、佛塔上，用燃烧的托伦压制，空旷的山谷和广阔的平原上，用金刚杵的岩石图案隔断。如：树立桩子，装饰，聚集道路，咬牙切齿，压制，阻断，放置矮凳等。即使不做，也不会有什么不妥。首先要这样观想：轮回和涅槃的一切法，都是空性无我的，是三解脱的自性。为了将那些不明白这个道理的六道众生，特别是显现和存在的恶毒鬼神，安置于一切殊胜的地位，怀着这样的想法，以一心一意的虔诚，将逆境转化为道路，将违缘转化为助伴。第二
English
In the midst of this, one should engage in the visualization of subjugation. From the scroll of Māgī's Dispelling Obstacles and Auspicious Sounds: When traversing charnel grounds and nāga abodes, it is extremely important to have three rounds of subjugation. If one does not subdue the former first, it is like a bird escaping from the hands of an evil enemy. Therefore, seven divisions of subjugation are needed. The so-called 'subduing first' is: Instantly visualize oneself as the Great Mother, Wrathful Black Mother, and from the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) at her heart, emanate a golden vajra or a nine-pointed vajra made of sky-iron, solid and stable, large and heavy, with light rays and flames blazing and radiating intensely. Whatever it may be, it descends like a thunderbolt of sky-iron upon that dangerous place. Its essence is the Bodhicitta, great compassion, but its form is like light and rays blazing and radiating, with the roaring sound of flames spreading in all directions. All the gods, demons, and the eight classes of spirits residing in that dangerous place, along with their retinues, are deprived of the power to flee or take away, their valor and pride are crushed, their strength is lost, and they are subdued and fall into unconsciousness. Visualize that from that vajra, countless similar ones, of varying sizes, emanate with light rays, gathering all the local gods and demons and dissolving them into the evil spirits of the place. The vajras gather back, and from a distance of an arrow's flight, a fence of vajras surrounds the area, cutting off the escape routes of the gods and demons. Repeat this visualization again and again. The so-called 'seven divisions are needed' means: It says in that text, 'On the mountain, release a great lion to subdue; on the rock, release a golden vajra; in the water and lakes, release a fire garuda; on the roads and plains, cross vajras; on caves, temples, and stupas, suppress with burning tholums; in empty valleys and vast plains, cut off with vajra rock patterns.' Such as: erecting stakes, decorating, gathering paths, gnashing teeth, suppressing, obstructing, placing stools, etc. Even if one does not do these, there will be no harm. First, one should contemplate in this way: All phenomena of samsara and nirvana are empty and selfless, and are the nature of the three liberations. With the intention of placing all sentient beings of the six realms who do not understand this, especially the malevolent ghosts and demons that appear and exist, in the state of all supreme qualities, with this thought, and with unwavering devotion, transform adverse conditions into the path, and transform obstacles into helpers. Second,