Tibetan
ས་ན། ཐོགས་བཅས་བདུད་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད། དགའ་བྲོད་བདུད་དང་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་དང༌། བདག་ འཛིན་གྱི་བདུད་ཅེས་བཞིའོ། །དེ་ཡང་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་ཅེས་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་སྟེ། གཟུགས་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ། གཟུགས་ངན་པ་ལ་སྡང་སེམས་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང༌། སྣ་ དང་། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་ཤིང་། ངན་པ་ལ་སྡང་སེམས་སྐྱེས་པས། དེ་ལ་ཆགས་སྡང་གཉིས་སུ་ བཟུངས་པའི་བདུད་ཟེར་ཏེ། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་སྡང་བས། དངོས་སུ་དབང་པོ་ཐོགས་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་སེམས་ལ་གནོད་པས། འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱ་བྱས་པས་ན་བདུད་ཟེར་ བ་དང་། དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཡུལ་བཟང་ངན་ལ་ཐོགས་ནས་བདུད་བྱས་པས་ཐོགས་བཅས་བདུད་ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་བཟང་ངན་གང་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་དེ་བདུད་ཡིན་པས། གང་ལའང་ཞེན་ཆགས་སྤང་བར་བྱ་ སྟེ༑ དེ་ཡང་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཡིན་པས། གཟུགས་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་དང་སྡང་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཟུགས་སྣང་བ་དེ་དགག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའང་མ་བཟུང་སྣང་ཙམ་སྟེ། སྣང་ཙམ་དེ་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་པས་གཟུགས་ལས་གྲོལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་ དང་༑ རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཡིན་པས་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་བྱ་བ་ནི། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་། རང་གི་ཡིད་ལ་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འདྲེ་ཞེས་ པའི་འཇིགས་སྣང་བཟུངས་པས་ཡ་ང་བ་དང་། ལྷ་ཞེས་པའི་དགའ་སྣང་བཟུངས་པས་བག་གྲོ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ཡིད་ལ་བཟུངས་པས། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིད་ཉོན་ མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིང་། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་། ཡིད་མི་དགེ་བའི་ལས་ལ་འཆོལ་བར་བྱེད་པའི་གནོད་པ་ངེས་པར་དུ་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་བདུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ། དེ་ཡང་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་དངོས་སུ་ཐོགས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་ཟེར་བ་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་ལྷ་ཞེས་པའི་བཟང་པོ་དང༌། འདྲེ་ཞེས་པའི་ངན་པ་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་ ཡོན་ཏན་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་དེ་ཉིད། གཞི་གདོད་མ་ནས་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ན། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། བྱུང་ཚོར་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་འཆར་བ་ ༄༅། །རྣམས་ནི་འགོག་པར་མི་བྱེད་ལ། བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་འགོག་པར་མི་བྱེད། དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། དྲན་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཀྱང་ཡིད་ལ་ བརྟེན་ཅིང་རྟོག་པས་བཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ལ་དྲན་རྟོག་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ཡིན་པ་ནི། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་གཡོ་མཁན་མེད་ཀྱང་། རྦ་རླབས་ལ་སོགས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ ཡིད་ལ་རྟོག་པ་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱེད་པར་རང་སར་བཞག་ན་ཐོགས་མེད་བདུད་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར། ཡིད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་སྤངས་ནས་ལུས་སེམས་གཡོ་མེད་རང་སར་ལྷོད་དེ་བཀག་པས་ཐོགས མེད་ཀྱི་བདུད་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་ དང་༑ རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཡིན་པས་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་བྱ་བ་ནི། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་། རང་གི་ཡིད་ལ་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འདྲེ་ཞེས་ པའི་འཇིགས་སྣང་བཟུངས་པས་ཡ་ང་བ་དང་། ལྷ་ཞེས་པའི་དགའ་སྣང་བཟུངས་པས་བག་གྲོ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་ཡིད་ལ་བཟུངས་པས། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིད་ཉོན་ མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིང་། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་། ཡིད་མི་དགེ་བའི་ལས་ལ་འཆོལ་བར་བྱེད་པའི་གནོད་པ་ངེས་པར་དུ་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་བདུད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ། དེ་ཡང་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་དངོས་སུ་ཐོགས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད་ཟེར་བ་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་ལྷ་ཞེས་པའི་བཟང་པོ་དང༌། འདྲེ་ཞེས་པའི་ངན་པ་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་ ཡོན་ཏན་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་དེ་ཉིད། གཞི་གདོད་མ་ནས་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ན། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། བྱུང་ཚོར་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ལ་འཆར་བ་ ༄༅། །རྣམས་ནི་འགོག་པར་མི་བྱེད་ལ། བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་འགོག་པར་མི་བྱེད། དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། དྲན་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཀྱང་ཡིད་ལ་ བརྟེན་ཅིང་རྟོག་པས་བཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གསལ་
Chinese
再者，有碍之魔与无碍之魔，喜乐之魔与骄慢之魔，以及我执之魔，总共四种。所谓有碍之魔，是指眼睛看到事物，对美好的事物产生贪恋，对丑恶的事物产生憎恨。同样，耳朵、鼻子、舌头、身体，以及它们各自的感官对象，如声音、气味、味道、触感等，对美好的产生贪恋，对丑恶的产生憎恨。因此，将这些执着为贪恋和憎恨之魔。因为对感官对象中实际存在的事物产生贪恋和憎恨，实际上是感官受到阻碍而对内心造成损害，成为束缚轮回的枷锁，所以称为魔。因为被实际存在的好坏事物所阻碍而成为魔，所以称为有碍之魔。因此，对好坏任何事物产生贪恋和执着都是魔，所以应该舍弃对任何事物的贪恋和执着。也就是说，色法是色法本身的自性空性，因为色法本身没有自性，所以不应该对色法产生贪恋和憎恨，而应该修习自性空性。所显现的色法是不可否认的，但不要执着为真实，仅仅是显现而已。舍弃对显现的执着，就能从色法中解脱。同样，声音、气味、味道、触感等也是如此，要铭记在心。所谓无碍之魔，是指感官对象中实际上并不显现，但自己心中产生的任何好坏念头，如果执着于“鬼”的恐怖感而感到害怕，或者执着于“神”的喜悦感而感到放松和快乐，这样，心中执着于好坏两种念头，因此，内心变得烦恼。虽然烦恼没有实际的阻碍，也没有在事物中实际存在，但它确实能够使内心放纵于不善的行为，这种损害就是魔。也就是说，因为它没有实际的存在，也没有实际的阻碍，所以称为无碍之魔。因此，将神称为好，将鬼称为坏，以及将其他事物执着为缺点和优点的这种心本身，
English
Furthermore, there are four types of demons: the demon with obstacles, the demon without obstacles, the demon of joy and elation, and the demon of pride, as well as the demon of self-grasping. The demon with obstacles refers to seeing forms with the eyes, developing attachment to beautiful forms and hatred towards ugly forms. Similarly, with the ears, nose, tongue, body, and their respective sensory objects such as sounds, smells, tastes, and tactile sensations, attachment arises towards the pleasant and hatred towards the unpleasant. Therefore, these are regarded as demons of attachment and aversion. Because of attachment and aversion to things that actually exist in the realm of the senses, the senses are actually obstructed, causing harm to the mind, and becoming a chain that binds one to samsara, hence they are called demons. Because one is obstructed by good and bad things that actually exist and becomes a demon, it is called the demon with obstacles. Therefore, attachment and clinging to anything, good or bad, is a demon, so one should abandon attachment and clinging to anything. That is to say, form is emptiness in its very nature as the essence of form, and because form itself has no inherent existence, one should not develop attachment or aversion to form, but should meditate on its very nature of emptiness. The appearance of form cannot be denied, but do not grasp it as true, it is merely an appearance. By abandoning attachment to mere appearance, one is liberated from form. Similarly, sounds, smells, tastes, and tactile sensations are the same, so keep this in mind. The demon without obstacles refers to when something does not actually appear in the realm of the senses, but any good or bad thoughts that arise in one's mind, if one clings to the fear of "ghosts" and feels afraid, or clings to the joy of "gods" and feels relaxed and happy, thus clinging to both good and bad thoughts in the mind, the mind becomes afflicted. Although affliction has no actual obstruction and does not actually exist in things, it can certainly cause the mind to indulge in unwholesome actions, and this harm is called a demon. That is to say, because it has no actual existence and no actual obstruction, it is called the demon without obstacles. Therefore, the very mind that considers gods to be good, ghosts to be bad, and clings to other things as faults and virtues,
Chinese
从原始以来，实有成立如毛发尖端许者亦无，故当知其为无基无根之空性。对于生起之感受等心中所显现者， 切莫遮止。无论生起何种善恶之分别念，亦莫遮止。于彼亦莫投入概念，无论生起何种忆念分别，亦莫依于心，莫为分别所执。心性本具广大之自性光明，故能显现任何忆念分别，譬如大海无有搅动者，然亦能生起波涛等。如是，对于心中所生起之任何分别念，莫作调整改造，安住于本位，则能无碍地压伏魔力。舍弃心之能取所取，身心不动，放松于本位，则能无碍地于本位解脱魔力。如是，声、香、味、 触等亦复如是，故当铭记于心。所谓无碍之魔力，虽于根境中不显现，然于自心中生起任何善恶之分别念时，若执着于鬼之恐怖，则生恐惧；若执着于神之喜悦，则生得意洋洋、心生欢喜。如是，于心中执着善恶之二种分别念，则因此之故，心即转为烦恼。然彼烦恼实无阻碍，亦无实有之境，然其定能造成心放纵于不善业之损害，此即名为魔。 然其既无实有成立，亦无实有阻碍，故名无碍之魔。因此，对于所谓神之善，所谓鬼之恶，以及彼等之过患与 功德二者之执着之心，从原始以来，实有成立如毛发尖端许者亦无，故当知其为无基无根之空性。对于生起之感受等心中所显现者， 切莫遮止。无论生起何种善恶之分别念，亦莫遮止。于彼亦莫投入概念，无论生起何种忆念分别，亦莫依于心，莫为分别所执。心性本具广大之自性光明
English
Since from the very beginning, there is not even a hair's breadth of inherent existence, one should recognize it as emptiness, devoid of foundation and root. Do not obstruct the arising sensations and other appearances in the mind. Do not obstruct whatever good or bad thoughts arise. Do not engage in conceptualization. Whatever memories or thoughts arise, do not rely on the mind or be grasped by thoughts. The nature of mind is the clear, vast expanse, and any memories or thoughts that arise are like waves arising in the ocean, even when there is no one to stir it. Likewise, do not manipulate or alter whatever thoughts arise in the mind, but leave them in their natural state, and you will effortlessly subdue the power of demons. Abandon the grasping and clinging of the mind, relax the body and mind without movement, and the unobstructed demon will be liberated in its own place. Similarly, sounds, smells, tastes, touch, and so on are all the same, so keep them in mind. The activity of the unobstructed demon is that, although it does not appear directly in the realm of the senses, when any good or bad thoughts arise in one's mind, if one grasps at the fear of a ghost, one becomes afraid; if one grasps at the joy of a god, one becomes complacent and delighted. Thus, by grasping at the two kinds of good and bad thoughts in the mind, the mind becomes afflicted. Although that affliction has no real obstruction and no real object, it can certainly cause the harm of the mind indulging in unwholesome actions, and that is called a demon. Since it has no real existence and no real obstruction, it is called the unobstructed demon. Therefore, the very mind that clings to the so-called good of gods, the so-called evil of ghosts, and the faults and qualities of those and other things, from the very beginning, has no inherent existence, not even a hair's breadth. Therefore, one should recognize it as emptiness, devoid of foundation and root. Do not obstruct the arising sensations and other appearances in the mind. Do not obstruct whatever good or bad thoughts arise. Do not engage in conceptualization. Whatever memories or thoughts arise, do not rely on the mind or be grasped by thoughts. The nature of mind is the clear, vast expanse.