Tibetan
་ཞིང་གདུང་བའི་གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱང་ཐར་པའི་བདུད་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བདག་འཛིན་འདི་ལས་ཆེ་བའི་བདུད་ནི་མེད་པས། བདག་འཛིན་འདི་མ་ཆོད་བར་དུ་བདུད་ཐམས་ཅད་ཁོ་ལས་ལྡང་བ་ཡིན་ཅིང་། དེའི་ཕྱིར་དུ་བདག་འཛིན་གྱི་བདུད་གཅོད་པའི་ཐབས་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་དགོས་ཤིང་། དེའི་ཞོར་དུ་བདག་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདུད་གསུམ་ ༄༅། །ཡང་གཅོད་དགོས་པས། བདུད་ལ་བཞི་སྟེ། དེ་མིང་དུ་གདགས་ན། ཐོགས་བཅས་བདུད་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བདུད། དགའ་བྲོད་བདུད་དང་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་བདུད་དང༌། བདག་ འཛིན་གྱི་བདུད་ཅེས་བཞིའོ། །དེ་ཡང་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་ཅེས་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་སྟེ། གཟུགས་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ། གཟུགས་ངན་པ་ལ་སྡང་སེམས་སྐྱེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང༌། སྣ་ དང་། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བཟང་པོ་ལ་ཆགས་ཤིང་། ངན་པ་ལ་སྡང་སེམས་སྐྱེས་པས། དེ་ལ་ཆགས་སྡང་གཉིས་སུ་ བཟུངས་པའི་བདུད་ཟེར་ཏེ། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་སྡང་བས། དངོས་སུ་དབང་པོ་ཐོགས་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནས་སེམས་ལ་གནོད་པས། འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱ་བྱས་པས་ན་བདུད་ཟེར་ བ་དང་། དངོས་སུ་ཡོད་པའི་ཡུལ་བཟང་ངན་ལ་ཐོགས་ནས་བདུད་བྱས་པས་ཐོགས་བཅས་བདུད་ཅེས་སོ། །དེ་བས་ན་བཟང་ངན་གང་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་དེ་བདུད་ཡིན་པས། གང་ལའང་ཞེན་ཆགས་སྤང་བར་བྱ་ སྟེ༑ དེ་ཡང་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཡིན་པས། གཟུགས་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་དང་སྡང་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཟུགས་སྣང་བ་དེ་དགག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའང་མ་བཟུང་སྣང་ཙམ་སྟེ། སྣང་ཙམ་དེ་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་པས་གཟུགས་ལས་གྲོལ་ལོ། །བདུད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི། ཐར་པ་ བསྒྲུབ་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདུད་ཡིན། དེས་ན་བརྩེ་ཞིང་གདུང་བའི་གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱང་ཐར་པའི་བདུད་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བདག་འཛིན་འདི་ལས་ཆེ་བའི་བདུད་ནི་མེད་པས། བདག་འཛིན་འདི་མ་ཆོད་བར་དུ་བདུད་ཐམས་ཅད་ཁོ་ལས་ལྡང་བ་ཡིན་ཅིང་། དེའི་ཕྱིར་དུ་བདག་འཛིན་གྱི་བདུད་གཅོད་པའི་ཐབས་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་དགོས་ཤིང་། དེའི་ཞོར་དུ་བདག་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་བདུད་གསུམ་ ༄༅། །ཡང་གཅོད་དགོས་པས། བདུད་ལ་བཞི་སྟེ། དེ་མིང་དུ་གདག
Chinese
而且，令人爱恋不舍的亲友眷属也会变成解脱的魔障。特别是，没有比我执更强大的魔了。 如果不能断除我执，一切魔都由此而生。因此，必须竭尽全力断除我执之魔，并且同时断除由我执所生的三种魔。 嗡！ 还要断除。魔有四种，如果命名的话，就是有碍之魔和无碍之魔，喜乐之魔和傲慢之魔，以及我执之魔，共有四种。所谓有碍之魔，就是眼睛看到事物，对美好的事物产生贪恋，对丑恶的事物产生憎恨。同样，耳朵、鼻子、舌头、身体，以及这些器官所对境的声音、气味、味道、触觉等，对美好的产生贪恋，对丑恶的产生憎恨。因此，将此执取为贪恋和憎恨二者的魔。因为对感官的对象实有存在而产生贪恋和憎恨，实际上是由于感官的阻碍而对内心造成损害，成为束缚轮回的枷锁，所以称为魔。又因为对实有的好坏境执着而成为魔，所以称为有碍之魔。因此，对任何好坏产生贪恋和执着都是魔，所以应该舍弃对任何事物的执着和贪恋。也就是说，色法是色法本身自性空性的，因为色法本身没有自性，所以不应该对色法产生贪恋和憎恨，而应该修习自性空性。 色法的显现是不可否认的，但不要执着为真实，仅仅是显现而已。舍弃对显现的执着，就能从色法中解脱。所谓的魔，就是任何成为证悟解脱的障碍的东西。因此，令人爱恋不舍的亲友眷属也会变成解脱的魔障。特别是，没有比我执更强大的魔了。 如果不能断除我执，一切魔都由此而生。因此，必须竭尽全力断除我执之魔，并且同时断除由我执所生的三种魔。 嗡！ 还要断除。魔有四种，如果命名的话，
English
Moreover, even beloved and cherished relatives and friends can become obstacles to liberation. In particular, there is no greater demon than this self-grasping. If self-grasping is not severed, all demons arise from it. Therefore, one must strive diligently to cut off the demon of self-grasping, and at the same time cut off the three demons born from self-grasping. Oṃ! Furthermore, one must cut off. There are four kinds of demons. If named, they are the demon with obstacles and the demon without obstacles, the demon of joy and elation and the demon of pride, and the demon of self-grasping, these four. The so-called demon with obstacles is when the eye sees forms, attachment arises to beautiful forms, and hatred arises to ugly forms. Similarly, with the ear, nose, tongue, body, and the objects of these senses, sound, smell, taste, and touch, attachment arises to the good, and hatred arises to the bad. Therefore, this is called the demon of grasping at attachment and hatred. Because one is attached to and hates objects that actually exist in the realm of the senses, and because the senses actually cause harm to the mind, it becomes a chain that binds one to samsara, so it is called a demon. And because one is attached to good and bad objects that actually exist, and thus becomes a demon, it is called a demon with obstacles. Therefore, whatever one is attached to and clings to, whether good or bad, is a demon. Therefore, one should abandon clinging and attachment to anything. That is, form is empty in its very essence of form. Because form itself is without inherent existence, one should not be attached to or hate form, but should meditate on emptiness of inherent existence. The appearance of form cannot be denied, but do not grasp it as true, it is merely appearance. By abandoning attachment to mere appearance, one is liberated from form. That which is called a demon is anything that becomes an obstacle to achieving liberation. Therefore, even beloved and cherished relatives and friends can become obstacles to liberation. In particular, there is no greater demon than this self-grasping. If self-grasping is not severed, all demons arise from it. Therefore, one must strive diligently to cut off the demon of self-grasping, and at the same time cut off the three demons born from self-grasping. Oṃ! Furthermore, one must cut off. There are four kinds of demons. If named,