Tibetan
སུ་བཟུང་བའི་བདུད། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གཞི་རྩ་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས། །རྩ་བྲལ་བཞིན་དུ་རང་བཞག་ན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཟིལ་ ནོན་ནས། །སླར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གཟུགས་མ་བཅིངས་གྲོལ་བཀའ་དང་མཐུན། །རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ། །གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བརྟགས། །ཐོགས་བཅས་བདུད་དུ་བསྟན་པ་ ༄༅། །ཡིན༑ །ཕྱི་ཡི་བདུད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དངོས་པོ་ཡུལ་དུ་མི་སྣང་བར། །སེམས་ལ་རྟག་པར་འཆང་བ་དང་། །ཡུལ་མེད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། །གདམས་ངག་མེད་པར་རྨུགས་པ་ དང་༑ །དོན་ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ལ་བདུད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ནི། སྣང་བ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་དབྱེ་བ་བཞིར་གསུངས་པ་ལ། དེ་ཡང་གང་དང་གང་ཞེ་ན། །ཐོགས་བཅས་བདུད་དང་ཐོགས་མེད་བདུད། །དགའ་བྲོད་ བདུད་དང་སྙེམས་བྱེད་བདུད། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། །དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་སྣང་ལ། །བདེན་འཛིན་ཆགས་སྡང་བདེ་སྡུག་འབྱུང་། །དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཐོགས་བཅས་བདུད། །ཡིད་ཡུལ་ཆོས་ལ་ བཟང་ངན་རྟོག །རེ་དང་དོགས་པས་བླང་དོར་བྱེད། །ཐོགས་མེད་རྣམ་རྟོག་བདུད་ཅེས་བྱ། །ནད་གདོན་ཞི་ནུས་དྲོད་རྟགས་སོགས། །ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ། །ཆགས་རློམ་ང་རྒྱལ་དགའ་བྲོད་ བདུད༑ །ཡིན་ལུགས་དང་ནི་གདམས་པ་ལ། །བློས་བོར་མི་ནུས་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད། །ཐེ་ཚོམ་སྙེམས་བྱེད་བདུད་ཅེས་བྱ། །ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ཆོས་ཉིད་དུ། །ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཞེན་པ་བཅད། །དགག་སྒྲུབ་མ་ བྱས་རང་གྲོལ་དུ། །བདུད་ཉིད་གྲོལ་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་མཚན་དོན་རྣམ་དབྱེ་གཅོད་ཐབས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་གཅིག་གིས། བདུད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ནི། ། ཐོགས་བཅས་བདུད་དང་ཐོགས་མེད་བདུད། །དགའ་བྲོད་བདུད་དང་སྙེམས་བྱེད་བདུད། །རང་ལས་བྱུང་ནས་རང་ལ་གནོད། །དཔེར་ན་སྲིན་གྱི་ཁ་ཆུ་བཞིན། །མིག་གི་དབང་པོ་གཟུགས་ལ་ཐོགས། །སྡུག་ དང་མི་སྡུག་རང་བཞིན་གྱིས། །ཆགས་སྡང་གཉིས་སུ་བཟུང་བའི་བདུད། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གཞི་རྩ་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས། །རྩ་བྲལ་བཞིན་དུ་རང་བཞག་ན། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཟིལ་ ནོན་ནས། །སླར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གཟུགས་མ་བཅིངས་གྲོལ་བཀའ་དང་མཐུན། །རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ། །གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བརྟགས། །ཐོགས་བཅས་བདུད་དུ་བསྟན་པ་ ༄༅། །ཡིན༑ །ཕྱི་ཡི་བདུད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །དངོས་པོ་ཡུལ་དུ་མི་སྣང་བར། །སེམས་ལ་རྟག་པར་འཆང་བ་དང་། །ཡུལ་མེད
Chinese
所取的魔。于二取之心性，以基础自性未成立故，如离根般而自住，色等即被压伏，复又转为智慧。色不束缚解脱与教言相符。耳根等，如前所说般观察。所示有碍之魔，是外之魔当知。事物不显现为对境，于心恒常执持，及无境于意作意，及无诀窍而愚昧，及于意义如是不了知，是为显示魔之差别。 于《显示三现分之经》中，说有四种差别。彼等为何者耶？有碍之魔与无碍之魔，贪嗔之魔与骄慢之魔。彼之体性显示者：于五根与境现分，生起实执贪嗔苦乐，作遮立者为有碍之魔。意境于法上，分别好坏，以希冀与疑虑而取舍，名为无碍分别魔。病魔息灭能力、暖相等等，于依于道之功德上，贪执傲慢我慢，是贪嗔之魔。于实相与口诀上，以分别心不能舍弃而作思择，犹豫是骄慢之魔。一切知为自现法性，断除执着，不作遮立而自解脱，魔亦解脱无疑。如是名称意义差别，一切断除之方便，一时显示也。 第二，于玛吉（女成就者）所说。显示魔之差别者：有碍之魔与无碍之魔，贪嗔之魔与骄慢之魔，从自生而害自，譬如罗刹之口水。眼根执着于色，以可爱与不可爱之自性，执取贪嗔二者之魔。于二取之心性上，以基础自性未成立故，如离根般而自住，色等即被压伏，复又转为智慧。色不束缚解脱与教言相符。耳根等，如前所说般观察。所示有碍之魔，是外之魔当知。事物不显现为对境，于心恒常执持，及无境
English
The demon that is grasped. In the very nature of the mind that grasps at duality, since the fundamental essence is not established, if it is left to rest on its own, like being separated from its root, forms and so on are subdued, and again transformed into wisdom itself. Form not binding, liberation is in accordance with the teachings. The sense faculty of the ear and so on, should be examined as explained above. What is shown as the demon with obstacles, is to be known as an external demon. When objects do not appear as objects, but are constantly held in the mind, and when the mind is engaged without an object, and when one is deluded without instructions, and when the meaning is not understood in this way, this is to show the distinctions of demons. In the Sutra Showing the Three Appearances, four distinctions are mentioned. What are they? The demon with obstacles and the demon without obstacles, the demon of attachment and aversion and the demon of pride. The characteristics of these are: When the five senses and the appearance of objects arise, true grasping, attachment, aversion, pleasure and pain arise. The demon with obstacles is the one who engages in negation and affirmation. The mind judges good and bad in relation to objects and phenomena. Taking and rejecting with hope and doubt is called the demon of unobstructed conceptualization. The ability to pacify diseases and evil spirits, warmth, signs, etc., attachment, arrogance, and pride in the qualities that rely on the path, are the demons of attachment and aversion. On the true nature and the instructions, one cannot abandon them with the mind and engages in analysis. Hesitation is called the demon of pride. Knowing everything as one's own appearance, the nature of reality, cutting off attachment, without negating or affirming, in self-liberation, the demon itself is liberated, without doubt. Thus, the name, meaning, distinctions, and all the methods of cutting are shown at once. Secondly, according to Machig (a female accomplished one). Showing the distinctions of demons: The demon with obstacles and the demon without obstacles, the demon of attachment and aversion and the demon of pride, arise from oneself and harm oneself, like the saliva of a rakshasa. The eye sense clings to form, with the nature of being beautiful and ugly, the demon that grasps at attachment and aversion. In the very nature of the mind that grasps at duality, since the fundamental essence is not established, if it is left to rest on its own, like being separated from its root, forms and so on are subdued, and again transformed into wisdom itself. Form not binding, liberation is in accordance with the teachings. The sense faculty of the ear and so on, should be examined as explained above. What is shown as the demon with obstacles, is to be known as an external demon. When objects do not appear as objects, but are constantly held in the mind, and without an object
Tibetan
་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། །གདམས་ངག་མེད་པར་རྨུགས་པ་ དང་༑ །ཞེ་ལ་རང་རེ་མཐོང་བ་དང་། །ཕྲག་དོག་ཞེ་ལ་འཇོག་པ་དང་། །ལྷ་འདྲེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས། །ཐོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་། །ཡིད་ལ་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ནི། །ཐོགས་མེད་བཞིན་དུ་བདུད་དུ་ འབྱང་༑་།ཨེ་མ་ཧོ། ང་ཡི་གདམས་ངག་གནད་འདི་ཡིས། །འགྱུ་བ་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཆེས་ཆེར་གང་ལ་མ་བྱས་པས། །ཐོགས་མེད་བདུད་རྣམས་ཟིལ་ནོན་འགྱུར། །ཡིད་ཡུལ་བྱུང་བ་བདུད་ཡིན་ ཏེ༑ །གཟུང་དང་འཛིན་པ་སྣ་ལེན་ཡིན། །གཟུང་དུ་མ་འཛིན་རིགས་ཀྱི་བུ། །བྱུང་ཚོར་མ་འགོག་རིགས་ཀྱི་བུ། །ལུས་སེམས་མ་བཅོས་རིགས་ཀྱི་བུ། །འདུ་ཤེས་མ་འཇུག་རིགས་ཀྱི་བུ། །དེ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་ ཉམས་མོང་ན། །བདུད་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར། །གང་ལ་དགའ་ཞིང་བྲོད་པ་དེ། །དམིགས་སུ་མེད་པས་མ་ཟིན་ན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དོན་མེད་པས། །བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རང་ རེ་བདུད་ཡིན་མོད། །རང་ཞི་ཙ་ན་བདུད་ཀྱང་ཞི། །རང་གནས་ཙ་ན་བདུད་ཀྱང་གནས། །རང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ན། །དེ་བཞིན་བདུད་ཀྱང་གྲུབ་མི་འགྱུར། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། །རང་གི་ འཛིན་པ་ཟིལ་མནན་ན། །བདུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་ནོན་ནས། །འཁོར་འདས་ཀུན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར། །དགའ་བྲོད་སྐྱེ་མེད་རང་སར་དག །དེ་ལྟར་གོ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ། །སྙེམས་བྱེད་སྙེམས་བྱེད་ཅེས་ བྱ་བ། །ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་རང་སྙེམས་ཡིན། །ལྷ་དང་འདྲེ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། །དེ་ཡང་རང་གི་སྙེམས་བྱེད་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རྒྱ་འགྲུལ་ཆོད་ཙ་ན། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །དྲན་པ་འགགས་པ་མ་ ཡིན་གྱི། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཡིན་ཅེ་ན། །སྙེམས་ཙམ་ཆོས་ཀྱིས་བཟུང་མི་ཐུབ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཡིས་དེ་དགོངས་ན། །བདུད་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར། །འཇིགས་མེད་ངང་ལ་གནས་པར་ འགྱུར༑ །རྩོད་བྲལ་ངང་ལ་གནས་པར་འགྱུར། །ཞེས། ཨརྒྱ་དེ་བའི་རྒྱ་གཞུང་། དམ་པའི་རྒྱ་གཞུང་། བཀའ་ཚོམས། ལེའུ་ལག་སོགས་དུ་མ་ནས་སྤང་གཉེན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་དུ་ གསུངས་ཀྱང་། རྩ་བ་འདིར་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཞེ་ལ་རང་རེ་མཐོང་བ་དང་། །ཕྲག་དོག་ཞེ་ལ་འཇོག་པ་དང་། །ལྷ་འདྲེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས། །ཐོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་། །ཡིད་ལ་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ནི། །ཐོགས་མེད་བཞིན་དུ་བདུད་དུ་ འབྱང་༑་།ཨེ་མ་ཧོ། ང་ཡི་གདམས་ངག་གནད་འདི་ཡིས། །འགྱུ་བ་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་ཡང་། །ཆེས་ཆེར་གང་ལ་མ་བྱས་པས། །ཐོགས་མེད་
Chinese
心存念想，无有教诲而昏昧，心中自视甚高，嫉妒藏于心间，心中想着神鬼等等。虽无实际阻碍显现，然于内心造成损害，如同无碍之魔。诶玛霍！我之教诲之要点在于，无论生起何种动摇或显现，都不要过于执着，如此便能压制无碍之魔。心中所生之境即是魔，是取与舍的抉择。不要执取所取之境，种姓之子！不要阻挡生起之感受，种姓之子！不要矫饰身心，种姓之子！不要陷入概念之中，种姓之子！如是行持，汝将能压制诸魔。对于所喜所乐之事物，若不以无执之心对待，则彼岸之行将毫无意义，而落入魔之掌控。如是，自视甚高即是魔，然若自心寂静，则魔亦寂静。若自心安住，则魔亦安住。若自性未成立，则魔亦同样无法成立。以无根之法性，压制自身之执着，则诸魔皆被压制，从而超越轮回与涅槃。喜乐之生灭皆于自性中寂灭。如是，汝可知晓，种姓之子？自负，自负，所谓自负，内外一切皆是自负。神与鬼等，亦是自身之自负。若能断除心之羁绊，即是无上菩提。并非断灭念头，而是说一切唯心。若能领悟此理，则自负亦无法被法所束缚。种姓之子若能明了此理，则能压制诸魔，安住于无惧之境，安住于无诤之境。如是，阿嘉德瓦之广论，圣者之广论，经集，支分等诸多经典中，皆有关于无二之敌友之魔的诸多分类，然无不包含于此根本之中。心中自视甚高，嫉妒藏于心间，心中想着神鬼等等。虽无实际阻碍显现，然于内心造成损害，如同无碍之魔。诶玛霍！我之教诲之要点在于，无论生起何种动摇或显现，都不要过于执着，如此便能压制无碍
English
To have thoughts in mind, to be dull without instruction, to see oneself as superior in one's heart, to harbor jealousy in one's heart, to think of gods and demons in one's heart, and so on. Although no actual obstacles appear, they cause harm to the mind, like unobstructed demons. Emaho! The essence of my instruction is this: Whatever movement arises or appears, do not cling to it too much, and you will subdue the unobstructed demons. The realm of mind that arises is the demon, it is the choice of taking and rejecting. Do not grasp at what is to be taken, son of lineage! Do not block the feelings that arise, son of lineage! Do not fabricate body and mind, son of lineage! Do not enter into concepts, son of lineage! If you practice in this way, you will subdue the demons. If you do not grasp with non-attachment what you like and enjoy, the other shore will be meaningless, and you will fall under the power of demons. Thus, self-importance is the demon, but if your mind is peaceful, the demon is also peaceful. If your mind abides, the demon also abides. If your own nature is not established, the demon will not be established either. By the nature of rootless phenomena, if you suppress your own clinging, all the demons will be suppressed, and you will transcend samsara and nirvana. The arising and ceasing of joy and sorrow are all pacified in their own place. Thus, do you understand, son of lineage? Self-importance, self-importance, so-called self-importance, all inside and outside is self-importance. Gods and demons, and so on, are also your own self-importance. If you can cut the bonds of the mind, it is unsurpassed enlightenment. It is not the annihilation of thoughts, but rather saying that everything is mind only. If you can realize this, self-importance cannot be bound by Dharma. If the son of lineage can understand this, he will subdue the demons, abide in a state of fearlessness, abide in a state of non-contention. Thus, the extensive treatises of Agyadeva, the extensive treatises of the saints, the Compendium of Teachings, the sections, and many other scriptures, all speak of the many classifications of demons as non-dual enemies and friends, but none are not included in this root. To see oneself as superior in one's heart, to harbor jealousy in one's heart, to think of gods and demons in one's heart, and so on. Although no actual obstacles appear, they cause harm to the mind, like unobstructed demons. Emaho! The essence of my instruction is this: Whatever movement arises or appears, do not cling to it too much, and you will subdue the unobstructed