Tibetan
པུའི་སྒོ་ནས་འདུལ་ཞིང་བླ་ན་མེད་ པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་སྤྲང་མོ་ངའི་ཆོས་ལུགས་ཡིན། གཞན་ཡང་སྐྱེ་དམན་བརྒྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས། སྐྱེས་པ་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། སྐྱེས་པ་བརྒྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས། རབ་བྱུང་ གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། རྐྱེན་གྱིས་དེད་པ་བརྒྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས། རྐྱེན་མེད་ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་པ་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། བླུན་པོ་བརྒྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས། ཤེས་རབ་ཅན་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། རང་ཉིད་གཅིག་པུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་བརྒྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས། གཞན་ཕན་ནུས་པའི་སྙིང་སྟོབས་ཅན་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། དུད་འགྲོ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས། སྨྲ་ཤེས་ཤིང་དོན་གོ་བ་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། དགེ་བསྙེན་བརྒྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས། དགེ་ཚུལ་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། དགེ་ཚུལ་བརྒྱ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་བས།། དགེ་སློང་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། དེ་བས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་རྟོགས་པ་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་གལ་ཆེ། ཟང་ཟིང་གི་ཚོགས་བརྒྱ་བསགས་པ་བས། རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཚོགས་བསོག་པ་ གལ་ཆེ། ཡུལ་དགོན་དུ་གནས་ཤིང་ཁྱད་པར་གྱི་དགེ་སྦྱོར་བརྒྱ་བྱས་པ་བས། གཉན་ཁྲོད་དུ་ཞག་བདུན་ལ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། རང་ལ་སེམས་པའི་གདུང་བ་བརྒྱ་ལ་བྱམས་པ་བས། རང་ལ་ཁྲོས་ཤིང་ གདུག་པ་སྟོན་པ་གཅིག་ལ་བྱང་སེམས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་དུ་མི་ཚེ་ལ་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་བས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལ་བློ་ ༄༅། །མི་འཇུག་པ་སྐད་ཅིག་དྲན་པ་གལ་ཆེ། ཕ་རོལ་གྱི་འདྲེ་གདོན་བརྒྱ་ཐུལ་པ་བས། བདག་འཛིན་ལ་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཐུབ་པ་གལ་ཆེ། བདག་འཛིན་དང་བཅས་པས་དགེ་བ་ལོ་བརྒྱར་ བསྒྲུབས་པ་བས། བདག་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དར་ཅིག་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། མཁས་འདོད་དང་གྲགས་འདོད་ཀྱི་བཤད་སྒྲུབ་དང་སློབ་གཉེར་ལོ་བརྒྱར་བྱས་པ་བས། རང་ནམ་འཆི་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་ངོས་ ཟིན་པ་གལ་ཆེ། མཁས་བཙུན་བཟང་གསུམ་དང་ཁེ་གྲགས་འདོད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་སྤྱོད་དང་དགེ་བ་ལ་ལོ་བརྒྱར་བསྒྲུབས་པ་བས། དམན་ས་བཟུང་ཞིང་དགེ་བ་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་བསྔོ་བ་དར་ཅིག་དྲན་པ་ གལ་ཆེ་བ་དེ་རྣམས་སྤང་མོ་ངའི་ཆོས་ལུགས་ཡིན། དེང་སང་ནད་དང་གདོན་གྱིས་བཏབས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་སྲོག་འབྲལ་དྭཽགས་པའི་ཕྱིར་དུ། ཕྱི་རོལ་དམུས་ལོང་གི་གཏོ་མཁན་བྱ
Chinese
以智慧之门调伏，获得无上菩提，这是我乞丐女的宗教。此外，利益一百个女人，不如利益一个男人重要。利益一百个男人，不如利益一个出家人重要。利益一百个因缘所逼迫的人，不如利益一个无因缘，因厌离心而进入佛门的人重要。利益一百个愚笨的人，不如利益一个有智慧的人重要。利益一百个只为自己着想的人，不如利益一个具有利他能力和勇气的人重要。利益成百上千的动物，不如利益一个能说话且理解意义的人重要。利益一百个居士，不如利益一个沙弥重要。利益一百个沙弥，不如利益一个比丘重要。更重要的是，利益一个通达般若波罗蜜多意义的人。积累一百份物质财富，不如积累自己的身体功德重要。住在乡村寺庙，做一百件特殊的善行，不如在寂静的地方做七天的供养重要。慈爱一百个对自己有恶意的人，不如对一个对自己生气和表现恶毒的人修菩提心重要。为了今生的果报而一生辛劳，不如通过了解一切有为法都是无常的，从而不投入今生的事业，哪怕只是片刻的忆念重要。降伏一百个外来的鬼神，不如稍微降伏对自我的执着重要。以我执进行一百年的善行，不如片刻观修无我的实相重要。为了成为智者和获得名声，进行一百年的讲经、修行和学习，不如意识到自己何时会死亡的念头重要。为了成为贤善之人并获得利益和名声，进行一百年的修行和善行，不如保持谦卑并做善事，以及片刻忆念为众生回向重要。这些都是我乞丐女的宗教。如今，为了那些被疾病和邪魔附体，生命垂危的人们，去寻找外面的盲人巫师。
English
To subdue through the gate of wisdom and attain the unsurpassed Bodhi, that is the religion of me, the beggar woman. Furthermore, benefiting a hundred women is less important than benefiting one man. Benefiting a hundred men is less important than benefiting one ordained person. Benefiting a hundred people driven by circumstances is less important than benefiting one who, without circumstances, enters the gate of the teachings out of renunciation and sorrow. Benefiting a hundred foolish people is less important than benefiting one wise person. Benefiting a hundred who seek only their own benefit is less important than benefiting one who has the ability and courage to benefit others. Benefiting hundreds and thousands of animals is less important than benefiting one who can speak and understand meaning. Benefiting a hundred lay practitioners is less important than benefiting one novice monk. Benefiting a hundred novice monks is less important than benefiting one fully ordained monk. Even more important, benefiting one who understands the meaning of the Perfection of Wisdom is crucial. Accumulating a hundred gatherings of material wealth is less important than accumulating the merit of one's own body. Staying in a village monastery and doing a hundred special virtuous deeds is less important than making offerings in a solitary place for seven days. Loving a hundred people who harbor malice towards oneself is less important than cultivating Bodhicitta towards one who is angry and shows wickedness towards oneself. Toiling one's life for the sake of the fruits of this life is less important than, through knowing that all conditioned things are impermanent, not engaging in the affairs of this life, even for a moment of remembrance. Subduing a hundred external ghosts and spirits is less important than slightly subduing the clinging to self. Performing virtuous deeds for a hundred years with self-clinging is less important than meditating on the state of selflessness for a moment. Engaging in teaching, practice, and study for a hundred years for the sake of being learned and gaining fame is less important than recognizing the thought of when one will die for a moment. Performing religious practices and virtuous deeds for a hundred years for the sake of being a virtuous person and gaining benefits and fame is less important than maintaining humility and doing good deeds, and remembering to dedicate merit to sentient beings for a moment. These are the religion of me, the beggar woman. Nowadays, for those afflicted by illness and evil spirits, on the verge of losing their lives, seeking out blind sorcerers from outside.
Tibetan
་བའི་བོན་པོ་ཞེས་པ་དེ་བཀུག་ནས་ བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང་། དམུས་ལོང་གི་བོན་པོས་བརྡ་སྤྲད་དེ་བགེགས་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་བརྔན་པ་བྱིན་ནས། ནད་གདོན་ཅན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་ཟེར་ཏེ། ཉེས་མེད་ཀྱི་དུད་འགྲོའི་སྲོག་གཅོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་དུ་ མ་མྱོང་དུ་བཅུག་སྟེ་ཤ་ཁྲག་གསར་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཡས་སྟགས་ངན་པ་རྣམས་བསགས་ནས། བོན་པོས་བརྡ་སྤྱད་དེ་བགེགས་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་བརྔན་པ་བྱིན་ནས། ལུས་སྲོག་གི་ཀླད་དུ་འཇལ་ལོ་ཟེར་ ནས༑ ནད་མེད་ཉེས་མེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་བསད་དེ། ནད་གདོན་ཞི་བ་དང་། རྐྱེན་ཟློག་བར་ཆད་སེལ་ཞིང་། ཚེ་རིང་བར་འདོད་པ་རྣམས་ནི། དཔེར་ན་ཕ་བསད་ནས་བུ་བསོས་པའམ། བུ་བསད་ནས་ཕ་ བསོས་པ་དང་འདྲ་བས། དེ་ལྟ་བུ་བྱེད་པ་རྣམས་ནི་བླུན་པོ་ལོག་ལྟ་ཅན་དང་ལས་གོ་ལོག་དོན་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཟས་ནོར་གྱི་གང་བཟང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་མཆོད་ནས་ནད་གདོན་ཞི་བའི་བྱིན་ རླབས་ཞུས་ན། ནད་དང་བར་ཆད་སེལ་ཞིང་བསོད་ནམས་ཐོབ་པ་ཡིན། ནད་ན་བ་ལ་སྨན་པ་མཁས་པ་བཀུག་ནས་ལེ་མ་ལོག་པའི་སྨན་བཟང་བ་རྣམས་ནད་ཐོག་ཏུ་བཏངས་ནས། ནད་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ནི། འཇིག་ རྟེན་པ་སྤྱིའི་ལུགས་ལེགས་པར་འདུག་སྟེ་སྤང་མོ་ངས་ནི་འཆི་བའི་དུས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་དང་ལུས་སྲོག་ལ་སོགས་དངོས་པོའི་རྒྱ་རྐྱེན་ལ་སྐའི་ཉག་མ་བརྒྱར་བཤགས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་ཁྱེར་ནས་འགྲོ་རྒྱུ་མི་ རྙེད་པས། ཕྱི་ནང་གི་བདག་འཛིན་དང་བྲལ་བས་ན་ཁ་འཛིན་དང་གཉེར་ཁ་བྱེད་རྒྱ་ཅི་ཡང་མེད་ཅིང་། ལུས་སྲོག་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་གང་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟན་དུ་བསྐྱར་བ་ཡིན་པས། གཞན་ཟས་ནོར་ལ་ སོགས་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཕལ་པ་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། ནད་དང་གདོན་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གང་ལ་ཡང་། བདག་མེད་ཀྱི་ངང་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་བཅོས་པ་ཡིན་ཅིང་། ཕྱིའི་སྨན་བཅོས་དང་མོ་བོན་ ༄༅། །གཏོ་སོགས་དགོས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤང་མོ་ངའི་ཆོས་ལུགས་ཡིན། ལར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཁ་རྗེ་དབང་ཐང་དང་བཅས་པ། གཞན་དོན་ད་གཏོང༌ དགོས་པ་མ་བཏངས་ནས། རང་ཉིད་ཞི་བདེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བསྐྱལ་བའི་ཆོས་བྱེད་པ་འདི་རྣམས། སྔར་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་མགོ་དང་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ལ་ སོགས་གང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་དངོས་སུ་གཏོང་བ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ད་ལྟའི་ཆོས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཚོར་བ་ཡིན་ནམ། ཚོར་ཀྱང
Chinese
把所谓的“驱鬼的苯教徒”请来，进行供养。让盲眼的苯教徒沟通，给予不损害邪魔的供品，说是能帮助有疾病邪魔的人。宰杀无辜的牲畜，让它们遭受无尽的痛苦，用新鲜的血肉，以及收集其他不好的祭品。苯教徒沟通后，给予不损害邪魔的供品，说是用来偿还身体和性命的代价。 因此，杀害无病无辜的众生，想要平息疾病邪魔，遣除违缘障碍，获得长寿的那些人，就像杀了父亲来救儿子，或者杀了儿子来救父亲一样。做这种事的人是愚蠢的、邪见的，是徒劳无功的颠倒行为。因此，用最好的食物和财物来供养三宝，祈求平息疾病邪魔的加持，就能消除疾病和障碍，获得福德。如果生病了，请来医术高明的医生，把没有副作用的好药对症下药，这样来治疗疾病，这是世俗大众普遍的好方法。而我斯邦毛，在临死的时候，对于世间的圆满和身体性命等事物的牵绊，连像用一百根头发剖析的那么一小部分都带不走。因为我远离了内外之我的执着，所以没有任何需要执持和经营的，不顾惜身体性命，把一切都布施给想要的人。更何况是其他的食物财物等微不足道的执着呢？对于疾病和邪魔等任何违缘，都从无我的状态中，通过专注三摩地的方式来治疗。不需要外在的药物治疗和巫师苯教等的仪式，这是我斯邦毛的教法。总的来说，在利益众生的时候，如果自己不舍弃自己的身体受用、名声权势等，为了自己的安乐而损害其他众生，这种修行方式，以前释迦牟尼佛不顾惜自己的头颅、肢体等一切，真实布施的原因，现在的修行人们是没有体会到呢？还是体会到了，
English
They invite the so-called "exorcist Bonpos" and offer them veneration. They have the blind Bonpos communicate, giving offerings that do not harm the demons, saying that it can help those with diseases and demons. They slaughter innocent livestock, causing them endless suffering, using fresh flesh and blood, and collecting other bad offerings. After the Bonpos communicate, they give offerings that do not harm the demons, saying that it is used to repay the cost of body and life. Therefore, those who kill innocent beings without disease, wanting to pacify diseases and demons, dispel obstacles, and gain longevity, are like killing the father to save the son, or killing the son to save the father. Those who do such things are foolish, have wrong views, and are doing futile and inverted actions. Therefore, by offering the best food and wealth to the Three Jewels, and praying for the blessings to pacify diseases and demons, one can eliminate diseases and obstacles and gain merit. If one is sick, invite a skilled doctor, and administer good medicine without side effects to treat the disease. This is a good method commonly used by ordinary people. As for me, Spangmo, at the time of death, I cannot take away even a small fraction of the worldly perfections and the attachments to body and life, like splitting a hair into a hundred pieces. Because I am free from the attachment to inner and outer self, there is nothing to hold on to or manage. Without regard for body and life, I give everything to those who want it. What need is there to mention other insignificant attachments such as food and wealth? For any obstacles such as diseases and demons, I treat them from a state of selflessness, through the method of focusing on samadhi. There is no need for external medical treatment and rituals of shamans and Bonpos. This is the teaching of me, Spangmo. In general, when benefiting sentient beings, if one does not abandon one's own body, possessions, fame, and power, and harms other sentient beings for one's own happiness, this kind of practice, the reason why Shakyamuni Buddha in the past did not care about his own head, limbs, and everything else, and gave them away truthfully, is it that the practitioners of today have not realized it? Or have they realized it,