Tibetan
་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་གོལ། །གཅོད་ཀྱི་གོལ་ས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་ དང་༑ རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བཞི་པ་དེ་ལྟར་གཅོད་བྱེད་ན། །གོལ་སྒྲིབ་འབྱུང་བས་འདི་ལྟར་བསྟན། །སེམས་ཀྱི་གོལ་སྒྲིབ་གནས་ལུགས་ནི། །སྡིག་ལ་མི་འཛེམ་གསོད་སོགས་གོལ། །དེས་ན་དང་པོ་སྡིག་ ལས་ལྡོག །བར་དུ་དགེ་བ་དམན་ལས་ལྡོག །མཐའ་མར་ཀུན་ལས་ལྡོག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། མཐའ་མར་ཀུན་ལས་ལྡོག་པ་ནི། །སྡིག་ལ་ངན་པར་ལྟ་བ་དང་། །དགེ་ལ་བཟང་པོར་ལྟ་བ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་ ཆགས་སྡང་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་མེད་དྲི་མེད་དོན་མི་རྟོགས། །དེས་ན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དོན། །བཟང་ངན་རྟོག་པ་ཀུན་ལས་གྲོལ། །མཐར་ཐུག་དོན་ལ་འཁོར་བ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ། ཡོད་མེད་བཟང་ངན་སྐྱེ་འཆི་དང་། །དགག་སྒྲུབ་རེ་དྲོགས་ཀུན་ལས་གྲོལ། །སྒྲིབ་པ་ལྟ་བའི་མཐའ་ལ་ཞེན། །གནས་ལུགས་བཟང་ངན་རྟོག་པ་རྣམས། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་རང་སར་གྲོལ། །འདི་ལ་གོལ་ས་ཡོད་ སྙམ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའི་དོན། དེ་ནི་གོལ་མ་གོལ་ལས་གྲོལ། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་སྣང་བའོ། །ཞེས་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་མཐའ་བཀག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཕན་ ཡོན་བསྟན་པ་ནི། རྟོགས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཐེངས་གཅིག་བསམ་གཏན་ཐུན་ཞུགས་ན། །ཁམས་གསུམ་གང་བའི་མི་རྣམས་ལ། །སྲོག་སྦྱིན་བས་ཀྱང་འདི་དོན་ཆེ། །ཞེས་དང་། དམ་པ་འཇུག་པའི་མདོ་ ལས༑ ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་འཚོ་བར་བྱས་པ་བས། རྣལ་འབྱོར་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཐུན་གཅིག་བསྒོམས་པ་བསོད་ནམས་ཆེ། ཞེས་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ ༄༅། །ལས༑ ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཙུད་པ་བས། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མོས་པ་བྱས་ནས། དགོན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གོམ་པ་བདུན་བོར་བ་དེ་ བས་དེ་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །དཔེར་ན་ལོང་བས་དབྱུག་འཐབ་བཞིན། །ནང་གི་འཁྲུལ་གཅོད་མི་ཤེས་པར། །ངན་གོམས་ཤུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །སྨྱོ་སྤྱོད་གདོལ་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་གོལ། །གཅོད་ཀྱི་གོལ་ས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་ དང་༑ རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བཞི་པ་དེ་ལྟར་གཅོད་བྱེད་ན། །གོལ་སྒྲིབ་འབྱུང་བས་འདི་ལྟར་བསྟན། །སེམས་ཀྱི་གོལ་སྒྲིབ་གནས་ལུགས་ནི། །སྡིག་ལ་མི་འཛེམ་གསོད་སོགས་གོལ། །དེས་ན་དང་པོ་སྡིག་ ལས་ལྡོག །བར་དུ་དགེ་བ་དམན་ལས་ལྡོག །མཐའ་མར་ཀུན་ལས་ལྡོག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། མཐའ་མར་ཀུན་ལས་ལྡོག་པ་ནི། །སྡིག་ལ་ངན་པར་ལྟ་བ་དང་། །དགེ་ལ་
Chinese
一切行为皆为错谬。这是指出了断法的错谬之处。 以及，《宝鬘论》中说：如果第四种方式这样断除，就会产生错谬和障碍，因此这样开示。心的错谬和障碍的实相是：不畏惧罪恶，杀生等是错谬。因此，首先要从罪恶中返回。中间要从低劣的善法中返回。最后要从一切中返回。以及，最后要从一切中返回是：认为罪恶是坏的，认为善是好的，这两种分别念就是贪嗔。不证悟无二无垢之义。因此，无二智慧之义，是从好坏分别念中解脱。究竟义中，轮回和涅槃是不成立的。有无好坏、生死，以及破立、希望恐惧都从中解脱。障碍是执着于见解的边见，实相是好坏分别念。不要放在心上，自然解脱。如果认为这里有错谬之处，那么，自性清净之义，就是从错谬和非错谬中解脱。从证悟和未证悟的差别中，显现为错谬和障碍二者。因此，应当遮止错谬和障碍的边见。第二，开示利益是：《大证悟经》中说：一次进入禅定之座，对于充满三界的人们来说，比布施生命更有意义。以及，《圣入经》中说：与用维持生命的资具来供养三界众生直至他们生命终结相比，瑜伽士修持一次空性，功德更大。以及，《三昧王经》中说：与将三界一切众生安置于十善道相比，对法的无我之义生起信心，然后在寂静处行走七步，其功德更大。譬如盲人拄着拐杖，不了解断除内在的迷惑，依靠恶习的力量，一切疯狂行为和贱民行为都是错谬。这是指出了断法的错谬之处。 以及，《宝鬘论》中说：如果第四种方式这样断除，就会产生错谬和障碍，因此这样开示。心的错谬和障碍的实相是：不畏惧罪恶，杀生等是错谬。因此，首先要从罪恶中返回。中间要从低劣的善法中返回。最后要从一切中返回。以及，最后要从一切中返回是：认为罪恶
English
All actions are mistaken. This points out the errors of Chöd. And in the Ratnamālā: If the fourth method is used to cut in this way, errors and obscurations will arise, therefore this is taught. The nature of the errors and obscurations of the mind is: not fearing sin, killing, etc., are errors. Therefore, first turn away from sin. In the middle, turn away from inferior virtues. Finally, turn away from everything. And, finally, turning away from everything is: thinking that sin is bad and thinking that virtue is good, these two kinds of conceptual thoughts are attachment and aversion. One does not realize the meaning of non-duality and purity. Therefore, the meaning of non-dual wisdom is liberation from all thoughts of good and bad. In the ultimate meaning, samsara and nirvana are not established. Existence and non-existence, good and bad, birth and death, and rejection and acceptance, hope and fear are all liberated from. Obscurations are clinging to the extremes of views, the nature of reality is thoughts of good and bad. Do not keep them in mind, they are naturally liberated. If you think there are errors here, then, the meaning of self-nature purity is liberation from errors and non-errors. From the difference between realization and non-realization, it appears as errors and obscurations. Therefore, the extremes of errors and obscurations should be prevented. Second, showing the benefits is: In the Sutra of Great Realization, it says: Once entering a meditation session, for the people who fill the three realms, this is more meaningful than giving life. And, in the Sutra of the Holy Entrance, it says: Compared to providing the beings of the three realms with the necessities of life for as long as they live, a yogi meditating on emptiness once has greater merit. And, in the Samadhiraja Sutra, It says: Compared to placing all the beings of the three realms on the path of the ten virtues, having faith in the meaning of the selflessness of phenomena, and then taking seven steps towards a solitary place, that is more meritorious. For example, like a blind person fighting with a cane, without knowing how to cut off inner confusion, relying on the force of bad habits, all crazy behavior and outcaste behavior are mistaken. This points out the errors of Chöd. And in the Ratnamālā: If the fourth method is used to cut in this way, errors and obscurations will arise, therefore this is taught. The nature of the errors and obscurations of the mind is: not fearing sin, killing, etc., are errors. Therefore, first turn away from sin. In the middle, turn away from inferior virtues. Finally, turn away from everything. And, finally, turning away from everything is: thinking that sin
Tibetan
བཟང་པོར་ལྟ་བ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་ ཆགས་སྡང་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་མེད་དྲི་མེད་དོན་མི་རྟོགས། །དེས་ན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དོན། །བཟང་ངན་རྟོག་པ་ཀུན་ལས་གྲོལ། །མཐར་ཐུག་དོན་ལ་འཁོར་བ་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ། ཡོད་མེད་བཟང་ངན་སྐྱེ་འཆི་དང་། །དགག་སྒྲུབ་རེ་དྲོགས་ཀུན་ལས་གྲོལ། །སྒྲིབ་པ་ལྟ་བའི་མཐའ་ལ་ཞེན། །གནས་ལུགས་བཟང་ངན་རྟོག་པ་རྣམས། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་རང་སར་གྲོལ། །འདི་ལ་གོལ་ས་ཡོད་ སྙམ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པའི་དོན། དེ་ནི་གོལ་མ་གོལ་ལས་གྲོལ། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། །གོལ་སྒྲིབ་གཉིས་སུ་སྣང་བའོ། །ཞེས་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་མཐའ་བཀག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཕན་ ཡོན་བསྟན་པ་ནི། རྟོགས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཐེངས་གཅིག་བསམ་གཏན་ཐུན་ཞུགས་ན། །ཁམས་གསུམ་གང་བའི་མི་རྣམས་ལ། །སྲོག་སྦྱིན་བས་ཀྱང་འདི་དོན་ཆེ། །ཞེས་དང་། དམ་པ་འཇུག་པའི་མདོ་ ལས༑ ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་འཚོ་བར་བྱས་པ་བས། རྣལ་འབྱོར་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཐུན་གཅིག་བསྒོམས་པ་བསོད་ནམས་ཆེ། ཞེས་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ ༄༅། །ལས༑ ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཙུད་པ་བས། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མོས་པ་བྱས་ནས། དགོན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གོམ་པ་བདུན་བོར་བ་དེ་ བས་དེ་བསོད་ནམས་ཆེའོ། །ཞེས་དང་། ཉི་ཁྲི་ལས། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་འཁོད་པ་དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་བྱས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། རང་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་བཀོད་པ་བས། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་གཅིག་ཙམ་བསྒོམ་པ་བསོད་ནམས་མང་དུ་ འཕེལ་ལོ། །ཞེས་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། གང་གིས་བསྐལ་པའི་བར་དུ་ཉན་པ་བས། གང་གིས་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་གཅིག་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ན། བས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ། །ཞེས་དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་བསྩལ་པ། དགེ་སློང་དག །མགོ་རེག་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། སྣལ་མ་སེར་པོ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། ཆུས་བཀྲུས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། དགོངས་ལྟོ་བཅག་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་གསུངས་པས། དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས། འོ་ན་བོ་དྷི་ཅིས་ཐོབ་ ཞུས་པས། བཀའ་བ
Chinese
以善良看待的分别念，是贪嗔二者，不领会无二无垢之义。因此，无二智慧之义，解脱于一切好坏分别。究竟义上，轮回与涅槃并不成立，有无好坏生与死，扬弃建立希望与恐惧，皆从中解脱。执着于遮蔽的见解边见，对于实相好坏的分别念，不作意于心，自然解脱。若认为此处有错谬之处，自性清净之义，即是解脱于错与非错。从证悟与未证悟的差别中，显现为错谬与遮蔽二者。如是应遮止错谬与遮蔽之边见。第二，宣说利益：大证悟经中说：一次禅定入座，对于充满三界之人，布施生命也比不上此意义重大。如是说。圣入经中说：以充满三界之有情众生，尽其一生以生活资具供养，不如瑜伽士修习一次空性，功德更大。如是说。三摩地王经中说：将三界一切有情众生安置于十善道，不如对法之无我义生起信解，朝向寂静处行走七步，其功德更为殊胜。如是说。二万颂中说：三千大千世界中，如所有之有情众生，对彼等行布施，以及安立于戒律、禅定、智慧，以及证悟解脱之智慧，和入流果，以及自生菩提者，不如对此般若波罗蜜多稍微作意，功德更为增长。如是说。真实性决定经中说：舍利子，以劫为单位听闻，不如稍微片刻安住于一座，功德更为增长。如是说。特意宣说经中说：世尊对诸比丘开示说：诸比丘，头触及（地面）哪里会有菩提？穿黄色衣物哪里会有菩提？用水洗涤哪里会有菩提？断食哪里会有菩提？如是说。诸比丘心生疑惑，那么菩提如何获得？请问。
English
The conceptual thought of seeing as good is the two, attachment and aversion, not understanding the meaning of non-duality and stainlessness. Therefore, the meaning of non-dual wisdom is liberated from all good and bad distinctions. In the ultimate sense, samsara and nirvana are not established, existence and non-existence, good and bad, birth and death, rejection and acceptance, hope and fear, all are liberated from them. Clinging to the extreme of obscuring views, the distinctions of good and bad of the reality, not paying attention to the mind, naturally liberated. If one thinks there is a mistake here, the meaning of self-nature purity is liberated from mistake and non-mistake. From the difference between realization and non-realization, it appears as mistake and obscuration. Thus, one should prevent the extreme of mistake and obscuration. Secondly, explaining the benefits: In the Sutra of Great Realization, it says: One session of meditation, for the people filling the three realms, giving life is not as important as this meaning. As it says. In the Sutra of Entering the Holy, it says: Giving the means of living to sentient beings filling the three realms for as long as they live, is not as virtuous as a yogi meditating on emptiness for one session. As it says. In the Samadhi King Sutra, it says: Placing all sentient beings of the three realms on the path of the ten virtues, is not as virtuous as generating faith and understanding in the meaning of the selflessness of dharma, and taking seven steps towards a solitary place. As it says. In the Twenty Thousand Verses, it says: In the three thousand great thousand worlds, as many sentient beings as there are, giving charity to them, and establishing them in morality, meditation, wisdom, and seeing the wisdom of liberation, and the stream-enterer, and the self-born Bodhi, is not as virtuous as slightly contemplating this Prajnaparamita, the merit increases even more. As it says. In the Sutra of Definitely Showing the Truth, it says: Shariputra, listening for eons, is not as virtuous as abiding in one seat for a moment, the merit increases even more. As it says. In the Sutra of Specially Expressing, it says: The Blessed One taught the monks: Monks, where is Bodhi in touching the head? Where is Bodhi in wearing yellow clothes? Where is Bodhi in washing with water? Where is Bodhi in fasting? As it says. The monks became doubtful, so how is Bodhi obtained? They asked.