Tibetan
འོ། །དང་པོ་ལ། སྔོན་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་གོ་བ་ཙམ། མྱོང་བ་ཙམ། རིག་ཙམ། ཤེས་ཙམ། དྲན་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། བསྒོམ་ པ་མ་ཡིན་གོམས་པ་ཡིན་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་གོམས་སུ་བཅུག་ནས་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་མ་བྱས་ན། ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། ཀུན་དགས་དམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ། བོད་དུ་གྲུབ་ཐོབ་ཉུང་བ་གདའ་ བས་དེ་ཅི་ལགས་ཞུས་པས། དམ་པ་རིན་པོ་ཆེས། སྒྲུབ་པ་ལ་དལ་ཁོམ་བྱེད་པའི་མིས་དངོས་གྲུབ་མི་འཐོབ། སྐལ་མེད་ལོག་ལྟ་ཅན་གྱིས་རིག་པ་མི་འཆུན། ཚོགས་མ་བསགས་པའི་གང་ཟག་ལ་ངེས་ཤེས་མི་ སྐྱེ༑ དྲེད་པོ་ཆོས་རྒྱུས་ཅན་ལ་ཉམས་མྱོང་གི་ཚད་མེད། འཁོར་བ་ལ་བློ་མ་ལོག་པའི་མིས་ཆོས་མཐར་མི་ཕྱིན། སྙིང་ལ་རུས་པ་མེད་པའི་མིས་དཀའ་ཐུབ་མི་ནུས། རྟོག་གེ་སྒྲ་ཚད་ལ་བསླབས་པའི་མིས་གདམས་ ངག་མི་གོ །སེམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གོ་ཆ་མེད་པའི་མིས་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ། སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་དེའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས། ཉམས་ལེན་ཡེངས་མེད། གཉེན་པོ་བརྗོད་ ༄༅། །མེད་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པས། དབེན་པའི་གནས་སུ་ལུས་གནད་གང་བདེ་བྱས་ལ་མིག་བར་སྣང་ལ་གཏད་མེད་དུ་བཞག །སེམས་ལ་ཅི་ཡང་མི་མནོ། དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློ། །ཀུན་དོན་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག །ཅེས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ། དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་བྱེད། ཡེ་ཤེས་དེ་ ཡང་ནོར་བ་དང་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྤངས་ཏེ། དྲང་བའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་དང་། ངེས་པའི་དོན་དོན་དམ་པ་དང་། ཉན་རང་ནས་ཐེག་པ་རིམ་དགུའི་བར་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་དང་གསུམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ པ་དང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་གྱི་བདག་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཉམས་ཁྲིད་སྐྱོང་བ་ལ་བཞི། མཉམ་བཞག་དང་། རྗེས་ཐོབ་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། སྤྱོད་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྔོན་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་སྐབས་སུ་གོ་བ་ཙམ། མྱོང་བ་ཙམ། རིག་ཙམ། ཤེས་ཙམ། དྲན་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། བསྒོམ་ པ་མ་ཡིན་གོམས་པ་ཡིན་གསུངས་པ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་གོམས་སུ་བཅུག་ནས་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་མ་བྱས་ན། ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། ཀུན་དགས་དམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ། བོད་དུ་གྲུབ་ཐོབ་ཉུང་བ་གདའ་ བས་དེ་ཅི་ལགས་ཞུས་པས། དམ་པ་རིན་པོ་ཆེས། སྒྲུབ་པ་ལ་དལ་ཁོམ་བྱེད་པའི་མིས་དངོས་གྲུབ་མི་འཐོབ། སྐལ་མེད་ལོག་ལྟ་ཅན་གྱིས་རིག་པ་མི་འཆུན། ཚོགས་མ་བསགས་པའི་གང་ཟག་ལ་ངེས་ཤེས་མི་ སྐྱེ༑ དྲེད་པོ་ཆོས་རྒྱུས་ཅན་ལ་ཉམས་མྱོང་གི་ཚད་མེད། འཁོར་བ་ལ་བློ་མ་ལོག་པའི་མིས་ཆོས་མཐར་མི་ཕྱིན། སྙིང་ལ་རུས་པ་མེད་པའི་མིས་དཀའ་ཐུབ་མི་ནུས། རྟོག་གེ་སྒྲ་ཚད་ལ་བསླབས་པའི་མིས་གདམས་ ངག་མི་གོ །སེམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གོ་ཆ་མེད་པའི་མིས་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ། སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་དེའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས། ཉམས་ལེན་ཡེངས་མེད། གཉེན་པོ་བརྗོད་ ༄༅། །མེད་དུ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པས། དབེན་པའི་གནས་སུ་ལུས་གནད་གང་བདེ་བྱས་ལ་མིག་བར་སྣང་ལ་གཏད་མེད་དུ་བཞག །སེམས་ལ་ཅི་ཡང་མི་མནོ། ཡིད་ལ་ དྲན་པ་དང་རྟོག་པ་གང་དང་གང་ལ་མི་སེམས་པའི་ངང་དུ་ཞོག །རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་ཐོལ་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱང་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་ནམ། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་ཕུང་བཞིན་དུ་རང་ཞི་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ཤེས་པར་བྱས་ལ་ཕྱམ་མེར་ ཞོག །དྲན་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། དེ་སྟོང་པ་ཡིན། སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པར་ཐག་རྦད་དེ་བཅད། མཉམ་གཞག་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་སྟོང་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། ཡུལ་ཅི་ལ་ ཡང་མི་དམིགས། བློས་གང་ལ་ཡང་མི་འཛིན་མི་དཔྱོད་ཧར་རེ་བཞག་པར་བྱ། སྤྱིར་མཉམ་གཞག་ལ་སོ་སོའི་བཞེད་ལུགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཟབ་དོན་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་མ་གཅིག་གི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་ མེད་ཡིན་ཏེ། བཀའ་ཚོམས་དྲིས་ལན་ལས། སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་བཞག །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་བཞག །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་པས། །རེ་དོགས་མེད་པར་བཞག་པ་ཡིན། །སྐྱེ་མེད་ བྱ་བ་བྲལ་བ་ཡིན། །མ་བཅོས་ལྷག་པར་བཞག་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །རྩིས་མེད་ཡན་པར་བཞག་པ་ཡིན། །རེས་འགའ་མི་མགོ་སྐམ་པོ་བཞིན། །སྒོ་ལྔ་ཧར་རེ་བཞག་པ་ཡིན། །རེས་ འགའ་བུ་ཆུང་གཉིད་ལོག་བཞིན། །ལྷན་ནེ་ཉལ་ལེ་བཞག་པ་ཡིན། །ཡེངས་མེད་ངང་དུ་བཞག་པ་ཡིན། །འདུན་མེད་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་ཡིན། །ཞིག་པོའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་ཡིན། །རང་ཐད་དུ་ནི་བཞག་པ་ ཡིན༑ །གཟའ་གཏད་མེད་པར་བཞག་པ་ཡིན། །གོ་བའི་གནད་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན། །ཇི་ལྟར་བཞག་རུང་མ་བཞག་རུང་། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཡེངས་མེད་ལ། །བཅོས་སླད་དྲི་མས་མ་གོས་པར། །རང་གྲོལ་རང་ སར་བཞག་པ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་ཆོས་ཉིད་གྲོགས། །ཕྱི་ནང་ཆོས་ལ་ཤེས་རབ་འཕེལ། །རྟོགས་པ་ཐོབ་པས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་
Chinese
哦！第一，在先前介绍的时候，仅仅是理解、仅仅是体验、仅仅是觉察、仅仅是知晓、仅仅是忆念是不够的。如所说“不是修习而是习惯”，如果没有将经验融入习惯并获得稳固，仅仅是认识是不可能获得成就的。昆达请问当巴仁波切：“西藏的成就者很少，这是为什么？”当巴仁波切说：“修行时懒散的人不会获得悉地，没有福分且持邪见的人不会掌握觉性，没有积累资粮的人不会生起定解，迟钝且只懂经文的人没有经验的量，没有对轮回生起厌离心的人不会走到佛法的尽头，没有骨气的人无法忍受苦行，学习思辨和因明的人不理解窍诀，心中没有精进铠甲的人什么也成就不了。直到成佛之前，不要从那种状态分心到其他地方，保持持续的忆念，修习不散乱，对治毫不犹豫地进行修持。”因此，在寂静的地方，身体姿势怎么舒服怎么做，眼睛无所执地注视虚空，心中什么也不想。“三义无犹豫之智，一切义功德三之主”，这样毫不犹豫地证悟究竟的智慧，就能究竟地成办利益众生的事业。那个智慧也要正确地断除错误和迷惑，对于正直之义——世俗谛，和确定之义——胜义谛，以及从声闻、独觉到九乘次第的各种乘的意义，没有疑惑，并且为了确定地了解成就的宗派，那会成为利益众生的功德，并且会成为身语意三者的主宰。之后，修持窍诀有四种：入定、出定、双运、行持。第一，在先前介绍的时候，仅仅是理解、仅仅是体验、仅仅是觉察、仅仅是知晓、仅仅是忆念是不够的。如所说“不是修习而是习惯”，如果没有将经验融入习惯并获得稳固，仅仅是认识是不可能获得成就的。昆达请问当巴仁波切：“西藏的成就者很少，这是为什么？”当巴仁波切说：“修行时懒散的人
English
Oh! Firstly, in the initial introduction, it is not enough to merely understand, merely experience, merely perceive, merely know, merely remember. As it is said, "It is not meditation but habituation," if you do not integrate experience into habit and gain stability, mere recognition will not lead to accomplishment. Kunda asked Dampa Rinpoche, "There are few accomplished ones in Tibet, why is that?" Dampa Rinpoche said, "Those who are lazy in practice will not attain siddhis, those without merit and holding wrong views will not grasp awareness, those who have not accumulated merit will not generate certainty, those who are dull and only know scriptures have no measure of experience, those who have not turned their minds away from samsara will not reach the end of Dharma, those without backbone cannot endure asceticism, those who study dialectics and logic do not understand the key instructions, those who do not have the armor of diligence in their hearts will not accomplish anything. Until enlightenment, do not stray from that state to other places, maintain continuous mindfulness, practice without distraction, and apply the antidotes without hesitation." Therefore, in a secluded place, make your body posture as comfortable as possible, and let your eyes rest without fixation in the space. Do not think about anything in your mind. "The wisdom without hesitation of the three meanings, the lord of all meanings, qualities, and three," thus, realizing the ultimate wisdom without hesitation will ultimately accomplish the benefit of sentient beings. That wisdom must also correctly abandon errors and delusions, and without doubt regarding the meaning of the honest truth—conventional truth, and the meaning of the certain truth—ultimate truth, and the meaning of the various vehicles from the Shravakas, Pratyekabuddhas to the nine successive vehicles, and in order to definitely understand the established tenets, that will become the merit of benefiting sentient beings, and will become the master of body, speech, and mind. Then, there are four ways to maintain the experiential instructions: settling the mind, post-meditation, union, and conduct. Firstly, in the initial introduction, it is not enough to merely understand, merely experience, merely perceive, merely know, merely remember. As it is said, "It is not meditation but habituation," if you do not integrate experience into habit and gain stability, mere recognition will not lead to accomplishment. Kunda asked Dampa Rinpoche, "There are few accomplished ones in Tibet, why is that?" Dampa Rinpoche said, "Those who are lazy in practice
Chinese
悭吝之人不会获得成就，没有福分邪见之人不会掌握智慧，没有积累资粮的人不会生起定解，冒牌的说法者没有经验的尺度，没有对轮回生起厌离心的人不会走到佛法的尽头，心无骨气之人无法修持苦行，学习思辨词句之人不会明白窍诀，心中没有精进盔甲之人一事无成，直至成佛之间，不从其状态中散乱而忆念相续，修持不散乱，对治无间断地修持。如是说。在寂静之处，身体姿势怎么舒服怎么做，眼睛无所执地注视虚空，心里什么也不想，意念中对于任何念头和分别都不思不想的状态中安住。念头分别突然涌现，也如水和波浪一般，或者如天空中的云朵一般，懂得自息自解的要诀而坦然安住。无论生起什么念头分别，都是心的幻化，它是空性的，空性是法身，如此彻底决断。在等持中，一切法显现也如虚空中心一般空旷，不对任何对境执着，心里不对任何事物执取、不作分别，放下一切。总的来说，对于等持，各自有各种不同的观点，但从甚深意义的论典中所说的玛吉（玛吉拉准，藏传佛教女觉者）的无谬见解是：从问答集中说到：心安住在虚空的状态中，安住在无所缘的状态中，心的自性是无生，因此安住在无有希望和恐惧的状态中，无生是远离作为，安住在无造作的自然状态中，因为法性超越了思维，安住在无所顾忌的旷野中，有时如干枯的人头一般，五根门坦然安住，有时如小孩入睡一般，放松安卧，安住在无散乱的状态中，安住在无有希求的状态中，安住在寂静的状态中，安住在自处，安住在无有执着的状态中，如果没有领会要点，无论如何安住也和没有安住一样，在庸常的觉知中无有散乱，不被造作的垢染所沾染，在自解脱的自处安住，即使生起念头分别，法性也是助伴，对外对内之法生起智慧，获得证悟而成就佛陀。
English
A miser will not attain accomplishment. A person with wrong views and no fortune will not grasp wisdom. A person who has not accumulated merit will not generate certainty. A pretentious Dharma speaker has no measure of experience. A person who has not turned their mind away from samsara will not reach the end of Dharma. A person without backbone in their heart cannot endure asceticism. A person who has studied logic and rhetoric will not understand the essential instructions. A person without the armor of diligence in their mind will not accomplish anything. Until enlightenment, without straying from that state, maintain continuous mindfulness. Practice without distraction. Apply antidotes without interruption. Thus it is said. In a solitary place, make the body posture comfortable, and let the eyes rest without fixation in the space. Do not think about anything in the mind. In the mind, rest in a state of not thinking about any thoughts or discriminations. Even if sudden thoughts and discriminations arise, like water and waves, or like clouds in the sky, recognize the key point of self-pacification and self-liberation, and rest openly. Whatever thoughts and discriminations arise are the magic of the mind. It is emptiness. Emptiness is the Dharmakaya, so decide definitively. In equipoise, although all phenomena appear, emptiness is like the center of the sky. Do not fixate on any object. Do not grasp, judge, or analyze anything in the mind; let go of everything. In general, there are various views on equipoise, but the unerring view of Machig (Machig Labdrön, a female realized master of Tibetan Buddhism) as explained in the profound meaning scriptures is this: From the collection of questions and answers, it is said: The mind rests in the state of space. It rests in the state of non-objectification. The nature of the mind is unborn, therefore it rests in a state without hope or fear. Unborn is freedom from action. It rests in an unfabricated, natural state. Because Dharma nature transcends thought, it rests in a reckless wilderness. Sometimes like a dry human head, the five sense gates rest openly. Sometimes like a child falling asleep, relax and lie down, resting in a state of non-distraction, resting in a state without desire, resting in a state of stillness, resting in its own place, resting in a state without attachment. If you do not grasp the key point, no matter how you rest, it is the same as not resting. In ordinary awareness, without distraction, without being stained by the defilements of fabrication, rest in the self-liberated state. Even if thoughts and discriminations arise, Dharma nature is a companion. Wisdom increases in outer and inner Dharma. Attaining realization, Buddhahood arises.