Tibetan
ནི་ནག་པོ་གཉིས། །དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་དུ་མ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ཉམས་མྱོང་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ སློབ་དཔོན་ནི། དེ་ལྟར་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་སུ་རང་གི་སེམས་བཙལ་བས་མ་བརྙེད། བལྟས་པས་མ་མཐོང་། བཟུངས་པས་མ་ཟིན་པ་དང་། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་བླ་མས་དངོས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་ནས་བཙལ་བས་མ་ བརྙེད་པ་སྟེ། སེམས་དངོས་པོ་ཡོད་ནས་མ་བརྙེད་པ་མིན། བལྟས་པས་མ་མཐོང་བ་དེ་སེམས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ནས་མ་མཐོང་བ་མིན། ཁྱེད་བས་ངས་ཀྱང་མ་མཐོང་། ང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས་ ཏེ༑ ལེའུ་ལག་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་འདྲ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་མི་སྲིད། །མ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་མཐོང་ཡིན། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་བཏགས་པ་སྟེ། །བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་བརྗོད་དུ་ མེད༑ །བཏགས་པའི་ཆོས་དང་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུས། །བསླུ་བར་ངེས་ཀྱི་དེར་མ་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་པས། དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །མ་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་གོ་ཆོད་དེ། བདེན་ གཉིས་ལས། མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་ལས། སྣང་བ་མེད་ཚུལ་གནས་པ་འདི། །བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་དེ་ལ་གསུངས། །ཞེས་སེམས་ཉིད་དམ། ཆོས་ཉིད་དེ་ ༄༅། །གཟུགས་ཅན་ནམ། དངོས་ཅན་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ན་ནི་ནོར་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས། འདིར་གཟུགས་མེད་དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་དགོས་པ་སྟེ། ཤེར་སྙིང་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ སོགས་ནས་ཐོབ་པའང་མེད་དོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྣམ་ཐར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བྱུང་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་དགའ་མི་དགའ། བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་ཆགས་སྡང་ཆོས་བརྒྱད་ལ་སོགས་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་སེམས་ཉིད་དངོས་མེད་དུ་བཤད། བླ་མས་ཀྱང་དངོས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད། རང་གིས་བལྟས་པས་ཀྱང་དངོས་མེད་དུ་འདུག་པ་དེ། ཆོས་ཉིད་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་ཐག་ཆོད་པར་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ལས། གྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་འཁྲུལ་པ་མེད། །ནོར་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ སྤངས༑ །གསུམ་པ་ཉམས་མྱོང་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ སློབ་དཔོན་ནི། དེ་ལྟར་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས་སུ་རང་གི་སེམས་བཙལ་བས་མ་བརྙེད། བལྟས་པས་མ་མཐོང་། བཟུངས་པས་མ་ཟིན་པ་དང་། དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་བླ་མས་དངོས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་ནས་བཙལ་བས་མ་ བརྙེད་པ་སྟེ། སེམས་དངོས་པོ་ཡོད་ནས་
Chinese
是二黑（指黑色的眼珠）。 如同无别显现为一， 佛与有情亦是如此。 诸如此类甚多。 第三，以经验确信为师： 如此，在前行之时，寻找自心而未得， 观视而未见， 执取而未得， 以及正行之时，上师以无实相指示，寻找而未得， 并非心是实物而未得， 观视而未见，并非心成为色相而未见， 我比你还未见，我比佛陀也未见， 如经部所说： 心之自性如是者， 佛陀亦不可能见， 不见即是见， 因此诸法皆是假立， 仅是假立不可说， 假立之法与阳焰之水， 必定欺骗，切莫执着于彼。 如是说， 应对无实之物生起确信。 未见即是通达法性之义， 如二谛所说： 不见即是见法。 以及极深奥之经中说： 无显现之方式安住， 彼即称为见真谛。 若将心性或法性， 视为有色或有实之物，则是极大之错谬， 故此处须了悟为无色无实， 如《心经》所说： 于空性中无色等，亦无所得等，如是明示，乃是无生，具足三解脱之自性。 因此，心性是空性的缘故， 随心所生之念头，喜欢不喜欢， 快乐痛苦，高低，贪嗔，八法等等，无论显现为何，皆是空性无生。 如是，一切经续之中，皆说心性无实， 上师亦以无实相指示， 自己观视亦是无实， 此乃未错谬之法性，故应确信， 如《文殊真实名经》所说： 证悟究竟无错谬， 遣除一切诸错谬。 第三，以经验确信为师： 如此，在前行之时，寻找自心而未得， 观视而未见， 执取而未得， 以及正行之时，上师以无实相指示，寻找而未得， 并非心是实物而
English
are two black (referring to the black pupils of the eyes). Just as the undifferentiated is shown as one, so are Buddhas and sentient beings. There are many such examples. Third, the teacher of experiential conviction: Thus, during the preliminary stage, one searches for one's own mind but does not find it, one looks but does not see it, one grasps but does not hold it, and during the main practice, the lama points out the absence of inherent existence, and one searches but does not find it. It is not that the mind is a real thing and cannot be found. Not seeing when looking is not because the mind is formed into a shape and cannot be seen. I have not seen it more than you, and even the Buddha has not seen it more than me. As it says in the chapter: Such is the nature of the mind, even the Buddha cannot see it. Not seeing is seeing. Therefore, all phenomena are imputed. Just imputation is unspeakable. Imputed phenomena and the water of mirages are sure to deceive, so do not cling to them. As it is said, one should have faith in that which is without substance. Not seeing is equivalent to seeing the nature of reality. As it says in the Two Truths: Not seeing is seeing the Dharma. And in the Sutra of Profound Depth: This abiding in the state of non-appearance is said to be seeing the truth. If the nature of mind or the nature of reality is seen as something with form or substance, it is a great mistake. Therefore, here one must realize it as formless and insubstantial. As it says in the Heart Sutra: In emptiness there is no form, etc., and there is no attainment, etc., which clearly shows that it is unborn and has the nature of the three liberations. Therefore, since the nature of mind is emptiness, whatever arises from the mind, such as thoughts of joy or sorrow, happiness or suffering, high or low, attachment or aversion, the eight worldly concerns, etc., is emptiness and unborn. Thus, in all the sutras and tantras, the nature of mind is described as insubstantial. The lama also points out the absence of inherent existence. When one looks at it oneself, it is also insubstantial. This is the unerring nature of reality, so one should be certain. As it says in the Manjushri Namasamgiti: Accomplishment is perfect, without error, completely abandoning all errors. Third, the teacher of experiential conviction: Thus, during the preliminary stage, one searches for one's own mind but does not find it, one looks but does not see it, one grasps but does not hold it, and during the main practice, the lama points out the absence of inherent existence, and one searches but does not find it. It is not that the mind is a real thing and
Tibetan
མ་བརྙེད་པ་མིན། བལྟས་པས་མ་མཐོང་བ་དེ་སེམས་གཟུགས་སུ་གྲུབ་ནས་མ་མཐོང་བ་མིན། ཁྱེད་བས་ངས་ཀྱང་མ་མཐོང་། ང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས་ ཏེ༑ ལེའུ་ལག་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་འདྲ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་མི་སྲིད། །མ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་མཐོང་ཡིན། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་བཏགས་པ་སྟེ། །བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་བརྗོད་དུ་ མེད༑ །བཏགས་པའི་ཆོས་དང་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུས། །བསླུ་བར་ངེས་ཀྱི་དེར་མ་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་པས། དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། །མ་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་གོ་ཆོད་དེ། བདེན་ གཉིས་ལས། མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཆོས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་ལས། སྣང་བ་མེད་ཚུལ་གནས་པ་འདི། །བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་དེ་ལ་གསུངས། །ཞེས་སེམས་ཉིད་དམ། ཆོས་ཉིད་དེ་ ༄༅། །གཟུགས་ཅན་ནམ། དངོས་ཅན་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ན་ནི་ནོར་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས། འདིར་གཟུགས་མེད་དངོས་མེད་དུ་རྟོགས་དགོས་པ་སྟེ། ཤེར་སྙིང་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ སོགས་ནས་ཐོབ་པའང་མེད་དོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྣམ་ཐར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བྱུང་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་དགའ་མི་དགའ། བདེ་སྡུག་མཐོ་དམན་ཆགས་སྡང་ཆོས་བརྒྱད་ལ་སོགས་ཅི་ཤར་ཡང་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་སེམས་ཉིད་དངོས་མེད་དུ་བཤད། བླ་མས་ཀྱང་དངོས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད། རང་གིས་བལྟས་པས་ཀྱང་དངོས་མེད་དུ་འདུག་པ་དེ། ཆོས་ཉིད་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་ཐག་ཆོད་པར་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ལས། གྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་འཁྲུལ་པ་མེད། །ནོར་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ སྤངས༑ །དོན་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློ། །ཀུན་དོན་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག །ཅེས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ། དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྲུབ་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་བྱེད། ཡེ་ཤེས་དེ་ ཡང་ནོར་བ་དང་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྤངས་ཏེ། དྲང་བའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་དང་། ངེས་པའི་དོན་དོན་དམ་པ་དང་། ཉན་རང་ནས་ཐེག་པ་རིམ་དགུའི་བར་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་དང་གསུམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ པ་དང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་གྱི་བདག་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཉམས་ཁྲིད་སྐྱོང་བ་ལ་བཞི། མཉམ་བཞག་དང་། རྗེས་ཐོབ་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། སྤྱོད་པ
Chinese
不是没有找到。不是因为看而没有见到，而是因为心形成了形象而没有见到。我比你还没见到。我比佛陀还没见到。 因此，在章节中说：这样的心的自性，即使是佛陀也无法见到。没有见到即是见到。因此，一切法都是假立的。仅仅是假立也无法言说。假立的法和阳焰之水，必定会欺骗，不要执着于此。如是说，要相信没有实物。没有见到即是见到法性，具有同样的意义。在《二谛》中说：没有见到即是见到法。以及，在《甚深经》中说：安住于没有显现的方式，这被称为见到真谛。因此，如果将心性或法性， 视为有形或有实物，那就是极大的错误。因此，这里必须证悟为无形无实物。在《心经》中说：在空性中，没有色等等，也没有获得等等，等等，已经阐明。是无生，具有三种解脱的自性。因此，因为心性是空性的缘故，心生起念头的分别，喜欢不喜欢，苦乐高低，贪嗔八法等等，无论显现什么，都是空性无生的。如此，一切经续都说心性是无实物的。上师也以无实物来介绍。自己看也觉得是无实物的，这就是没有错误的法性，因此要确信。在《文殊真实名经》中说：成就究竟无有错谬，完全断除一切错误，对于三义无有怀疑的智慧，是具足一切义利功德之主。如此，证悟没有怀疑的究竟智慧。因此，能成办有情义利的究竟。那个智慧也完全断除了错误和错谬，对于正直之义世俗谛，和决定之义胜义谛，以及从声闻缘觉到九乘次第的各种乘的意义这三者没有怀疑， 并且为了知道完全确定成就的边际，以及它成为有情义利的功德，以及成为身语意三者的主宰。之后，修持窍诀有四种：入定，后得，双运，和行持。
English
It is not that it has not been found. It is not that it has not been seen by looking, but that it has not been seen because the mind has formed into an image. I have not seen it even more than you. Even the Buddha has not seen it more than me. Therefore, in the chapter it says: Such is the nature of the mind, that even the Buddha cannot see it. Not seeing is seeing. Therefore, all dharmas are imputed. Just being imputed cannot be expressed. Imputed dharmas and the water of mirages, are sure to deceive, do not cling to them. Thus it is said, one should have faith in that which is without substance. Not seeing is equivalent to seeing the nature of reality. In the Two Truths it says: Not seeing is seeing the Dharma. And, in the Sutra of Profound Depth it says: This abiding in the state of non-appearance, is said to be seeing the truth. Therefore, if the nature of mind or the nature of reality, is seen as something with form or substance, that is a great mistake. Therefore, here one must realize it as formless and without substance. In the Heart Sutra it says: In emptiness, there is no form, etc., and there is no obtaining, etc., and so on, it has been clarified. It is unborn, possessing the nature of the three liberations. Therefore, since the nature of mind is emptiness, whatever arises, such as mental events, thoughts of like and dislike, happiness and suffering, high and low, attachment and aversion, the eight worldly dharmas, etc., is emptiness and unborn. Thus, all the sutras and tantras explain that the nature of mind is without substance. The lama also introduces it as without substance. When one looks at it oneself, it also appears to be without substance, that is the unmistaken nature of reality, therefore one should be certain. In the Manjushri Namasamgiti it says: Accomplishment is complete, there is no error, all mistakes are completely abandoned, the wisdom that has no doubt about the three meanings, is the lord of all benefit and qualities. Thus, realizing the complete wisdom without doubt. Therefore, it accomplishes the ultimate benefit of sentient beings. That wisdom also completely abandons errors and mistakes, and has no doubt about the three: the meaning of the provisional truth of straightforward meaning, and the meaning of the ultimate truth of definitive meaning, and the meaning of the various vehicles from the Shravakas and Pratyekabuddhas up to the nine successive vehicles, and in order to know the complete determination of the limit of accomplishment, and that it becomes the quality of the benefit of sentient beings, and that it becomes the master of the three kayas, body, speech, and mind. Then, there are four ways to cultivate experiential instructions: Samatha, Vipassana, Union, and Conduct.