Tibetan
རྩོལ་དང་བྲལ་བ། སེམས་དྲན་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ངང་ དུ་ཞོག །མ་གཅིག་གིས། སེམས་ལ་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པས། །བལྟ་རུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟ། །བལྟས་པས་རང་གི་སེམས་མི་མཐོང་། །མ་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སོར་ བཞག་གོ །དེ་ནས་ཟབ་དོན་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་རྩ་བ་ལས། ཚིག་ཁྲིད་དུ་སྒོམ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་གསུམ། གསུང་རབ་ལུང་གི་སློབ་དཔོན། གསུང་སྒྲོས་མན་ངག་གི་སློབ་དཔོན། ཉམས་མྱོང་ཡིད་ཆེས་ ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པའི་དོན་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ། ནོར་བའམ། འཁྲུལ་པ་མེད། དངོས་པོ་གཤིས་ལ་འདུག་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པའང་དེ་ལྟར་དུ་གནས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་འདི་མ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་དངོས་པོ་ལྟར་སྣང་ཡང་། རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་མེད་ཅེས་བྱ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་བརྟགས་ཡོད་དང་མེད་པར་བྱེད། །ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དོན་དམ་པ་རང་གི་སེམས་འདི་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་ དངོས་ཡིན་ཏེ། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། སེམས་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའི་དུས་སུ་ཡིན་མིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་། དེའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་མི་འབྲང་བར་རང་ས་ལ་རང་གྲོལ་དུ་ཐོངས། རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་མི་མཐུད། དྲན་པ་རྒྱུན་མི་གཏོང་། རིག་པ་ རྒྱ་མི་བསྐྱེད་པར་ཕཊ྄ཿཅེས་བརྗོད་པ་དང་། རྟོག་པ་འགྱུ་འཕྲོ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དེ། ཤེས་པ་རྩིས་གདབ་དང་བྲལ་བ། ཡིད་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ། བློ་བྱ་རྩོལ་དང་བྲལ་བ། སེམས་དྲན་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ངང་ དུ་ཞོག །མ་གཅིག་གིས། སེམས་ལ་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པས། །བལྟ་རུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟ། །བལྟས་པས་རང་གི་སེམས་མི་མཐོང་། །མ་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སོར་ བཞག་གོ །དེ་ནས་ཟབ་དོན་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་རྩ་བ་ལས། ཚིག་ཁྲིད་དུ་སྒོམ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་གསུམ། གསུང་རབ་ལུང་གི་སློབ་དཔོན། གསུང་སྒྲོས་མན་ངག་གི་སློབ་དཔོན། ཉམས་མྱོང་ཡིད་ཆེས་ ཀྱི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པའི་དོན་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ། ནོར་བའམ། འཁྲུལ་པ་མེད། དངོས་པོ་གཤིས་ལ་འདུག་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས
Chinese
远离造作，安住于心无念想的状态中。玛吉（藏文：མ་གཅིག་）说：心无二元，以无可见之方式观之，观之亦不见自心，不见即见法。如是保持不变。之后，出自《甚深义空门开启根本》（藏文：ཟབ་དོན་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་རྩ་བ་）中，关于以言教确定修习有三：经论之师，口诀窍诀之师，经验信解之师。第一是：如此上师所开示之义，心性空性无生，没有错谬或迷惑。事物安住于自性之方式即是如此，一切佛之意亦如是安住。如是心性，未证悟之时显现如事物，然证悟之时即是空性。如是说：凡存在者，非有亦非无。孩童于彼分别有与无。有与无，此二者乃无之法。如是说，若证悟胜义谛自心，即是真佛。出自《越量智慧》（藏文：འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་）中：若证悟心，即是佛，故当修持莫于他处寻佛之观念。彼时，无论生起何种是与非之分别念，觉知不随其后，于自处任其自解脱。不续分别念之流，不断念头之延续，不扩张觉性之范围，念诵 ཕཊ྄ཿ （藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：发吒），彻底斩断念头之动摇，觉性离于执着，意念离于思辨言说，智慧离于作为造作，安住于心无念想的状态中。玛吉（藏文：མ་གཅིག་）说：心无二元，以无可见之方式观之，观之亦不见自心，不见即见法。如是保持不变。之后，出自《甚深义空门开启根本》（藏文：ཟབ་དོན་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་རྩ་བ་）中，关于以言教确定修习有三：经论之师，口诀窍诀之师，经验信解之师。第一是：如此上师所开示之义，心性空性无生，没有错谬或迷惑。事物安住于自性之方式即是如此，一切佛之意
English
Free from effort, rest in a state of mind free from thoughts and concepts. Machig (Tibetan: མ་གཅིག་) said: Since the mind is non-dual, look in a way that is invisible. By looking, one does not see one's own mind. Not seeing is seeing the Dharma. Keep it as it is. Then, from the root text of "Profound Meaning Opening the Door of the Sky" (Tibetan: ཟབ་དོན་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་རྩ་བ་), there are three aspects to establishing meditation through verbal instructions: the teacher of scriptures and transmissions, the teacher of oral instructions and key instructions, and the teacher of experiential faith and understanding. The first is: Thus, the meaning introduced by the lama, the emptiness of mind itself, which is unborn, is without error or delusion. The way things abide in their nature is like that, and the intention of all Buddhas also abides in that way. Such a mind-essence, when not realized, appears as things, but when realized, it is emptiness. As it is said: Whatever exists is said to be neither existent nor non-existent. Children analyze it as existent and non-existent. Existence and non-existence, these two are the Dharma of non-existence. As it is said, if one realizes one's own mind, which is the ultimate truth, one is a true Buddha. From "Transcendent Wisdom" (Tibetan: འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་): If one realizes the mind, one is a Buddha, so one should cultivate the understanding of not seeking the Buddha elsewhere. At that time, whatever thoughts of right and wrong may arise, do not follow them with awareness, but let them self-liberate in their own place. Do not continue the flow of thoughts, do not prolong the continuity of memory, do not expand the scope of awareness, and say phaṭ (藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：发吒), completely cutting off the movement of thoughts. Awareness is free from attachment, mind is free from speculation and speech, intelligence is free from action and effort, and rest in a state of mind free from thoughts and concepts. Machig (Tibetan: མ་གཅིག་) said: Since the mind is non-dual, look in a way that is invisible. By looking, one does not see one's own mind. Not seeing is seeing the Dharma. Keep it as it is. Then, from the root text of "Profound Meaning Opening the Door of the Sky" (Tibetan: ཟབ་དོན་ནམ་མཁའ་སྒོ་འབྱེད་རྩ་བ་), there are three aspects to establishing meditation through verbal instructions: the teacher of scriptures and transmissions, the teacher of oral instructions and key instructions, and the teacher of experiential faith and understanding. The first is: Thus, the meaning introduced by the lama, the emptiness of mind itself, which is unborn, is without error or delusion. The way things abide in their nature is like that, and the intention of all Buddhas
Tibetan
་པའང་དེ་ལྟར་དུ་གནས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་འདི་མ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་དངོས་པོ་ལྟར་སྣང་ཡང་། རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་མེད་ཅེས་བྱ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་བརྟགས་ཡོད་དང་མེད་པར་བྱེད། །ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དོན་དམ་པ་རང་གི་སེམས་འདི་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་ དངོས་ཡིན་ཏེ། འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ལས། སེམས་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མི་བཙལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ ཅན་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་བསྟན། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་སེམས་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན། །སེམས་ཅན་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་གཉིས་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མྱང་ འདས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་སྟོང་པའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་གཉིས་ཀ་མི་མཐོང་བའོ། །སངས་༧ རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དབུ་མ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པར་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་དང་། ཆོས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ ཅན་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དུ་བསྟན། །བྱང་ཆུབ་རང་བཞིན་སེམས་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན། །སེམས་ཅན་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་གཉིས་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མྱང་ འདས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་སྟོང་པའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་གཉིས་ཀ་མི་མཐོང་བའོ། །སངས་༧ རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དབུ་མ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པར་སྟོན་ཏོ། །རྡོ་རྗེའི་གུར་ལས། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་ སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ ༄༅། །ཀུན་གཞི། དག་པ་རྣམས་ལ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། དེ་ནི་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ལྡན་དུ་གནས་ཤིང་ཁྱབ་ལ། དེས་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཐམས་ ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་དེ། ངོ་བོ་དོན་དམ་དྲི་མ
Chinese
也同样是这样安住的。因此，这样的心性在没有证悟的时候，虽然显现为实有，但在证悟的时候，就是空性。如经中所说：“凡是存在的东西，就不是不存在。孩童们在那里执着于存在和不存在。存在和不存在，这二者是没有的法。”因此，如果证悟了胜义谛自己的心，就是真正的佛。如《འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་》中所说：“如果证悟了心，就是佛，所以要修持不要在其他地方寻找佛的观念。”以及《法无生经》中所说：“显示众生自性即是菩提，显示菩提自性即是众生，众生们与菩提不是二者，如果这样了知，就会成为殊胜的菩提。”以及《涅槃经》中所说：“所谓的佛性，就是心的自性胜义空性。胜义就是智慧。所谓空性，就是既不见到空性，也不见到不空性。应当了知佛性是远离中观二边的。”这样宣说了超越有无常断。以及《法无生经》中所说：“显示众生自性即是菩提，显示菩提自性即是众生，众生们与菩提不是二者，如果这样了知，就会成为殊胜的菩提。”以及《涅槃经》中所说：“所谓的佛性，就是心的自性胜义空性。胜义就是智慧。所谓空性，就是既不见到空性，也不见到不空性。应当了知佛性是远离中观二边的。”这样宣说了超越有无常断。《金刚帐》中说：“从珍贵的心向外散布，没有佛也没有众生。”以及《二观察》中说：“众生们就是佛，然而被突如其来的垢染所遮蔽，如果去除了垢染，就是佛。”这样对于不清净的众生们来说， ༄༅། །（藏文）阿赖耶识。对于清净者们来说，就是如来藏。它在轮回和寂灭的一切法中，本来就存在并且遍布。它以智慧自显现的佛身和一切刹土，作为众生界的自性而存在。本体是胜义谛，无
English
also abides in the same way. Therefore, such a mind-essence, although appearing as a real entity when not realized, is emptiness when realized. As it is said in the scriptures: "Whatever exists is not non-existent. Children cling to existence and non-existence there. Existence and non-existence, these two are non-existent dharmas." Therefore, if one realizes one's own mind, which is the ultimate truth, one is a real Buddha. As it is said in the Adaka Yeshe: "If one realizes the mind, one is a Buddha, so one should cultivate the notion of not seeking the Buddha elsewhere." And as it is said in the Sutra of the Unborn Dharma: "The nature of sentient beings is shown to be enlightenment itself. The nature of enlightenment is shown to be sentient beings themselves. Sentient beings and enlightenment are not two. If one knows this, one will become supreme enlightenment." And as it is said in the Nirvana Sutra: "The so-called Buddha-nature is the ultimate emptiness of the nature of the mind. The ultimate truth is wisdom. The so-called emptiness is not seeing both emptiness and non-emptiness. One should understand that the Buddha-nature is free from the two extremes of the Middle Way." Thus, it is taught to transcend existence, non-existence, permanence, and annihilation. And as it is said in the Sutra of the Unborn Dharma: "The nature of sentient beings is shown to be enlightenment itself. The nature of enlightenment is shown to be sentient beings themselves. Sentient beings and enlightenment are not two. If one knows this, one will become supreme enlightenment." And as it is said in the Nirvana Sutra: "The so-called Buddha-nature is the ultimate emptiness of the nature of the mind. The ultimate truth is wisdom. The so-called emptiness is not seeing both emptiness and non-emptiness. One should understand that the Buddha-nature is free from the two extremes of the Middle Way." Thus, it is taught to transcend existence, non-existence, permanence, and annihilation. As it is said in the Vajra Tent: "From the precious mind that turns outward, there is neither Buddha nor sentient being." And as it is said in the Two Examinations: "Sentient beings are Buddhas themselves, but are obscured by sudden stains. If those stains are removed, they are Buddhas themselves." Thus, for impure sentient beings, ༄༅། །（Tibetan）Kun gzhi. For the pure ones, it is the essence of the Sugata. It inherently exists and pervades all of samsara and nirvana. It has the wisdom self-appearing body and all the Buddha-fields as the inherent nature of the realm of sentient beings. The essence is the ultimate truth, without