Tibetan
ང་ཡིན་ན་ཚིག་ལམ་དུ་མི་མཚུངས་ཀྱང་གོ་དོན་གཅིག་ནས་འོང་། རེས་འགའ་ བློ་རིག་གསལ་བས་མྱོང་བ་མིན་ཡང་སྨྲ་མཁས་པ་དང་། རེས་འགས་མྱོང་བ་ཡིན་ཡང་ཚིག་ལམ་དུ་མི་འགྲིགས་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བས་ལེགས་པར་བརྟགས། ཡང་སེམས་འཚོལ་མཁན་དང་འཚོལ་རྒྱུ་གཉིས་དོན་གཅིག་ གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་དབྱིབས་སོགས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་པར་བྱ། ཐ་དད་ན་སེམས་གཉིས་ཡོད་དགོས་པས་ལེགས་པར་དཔྱད། དཔྱད་པས་སྟོང་གསལ་ལྟ་བུ་འདུག་ཟེར་ན། འོ་ན་གཅིག་དང་ཐ་དད་ བརྟག་མཁན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དེ་འགགས་པའམ། མེད་ནས་སྟོང་གསལ་དུ་འདུག །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ནི་མི་སྲིད་ཟེར་ནས་དགག །འདི་ཞེས་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པ། ངོས་ བཟུང་དུ་མེད་པ། བརྗོད་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་ཟེར་ན་མྱོང་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས། ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པ་ནི། འོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བལྟས་པས་མ་མཐོང་། བཙལ་པས་མ་བརྙེད། བཟུང་བས་མ་ཟིན་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་ ཅི་ཡང་མི་སེམས་མི་རྟོག །བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ལྷོད་དེ་ཞོག་ཅིག །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་མ་མཐོང་བའི་ཆོས་མཐོང་བ་སྟེ། མ་གཅིག་གིས། མ་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཨཱཪྻ་དེ་བས། སེམས་ལ་འབྱུང་ས་གནས་ས་དང་། །འགྲོ་ས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས། གཅོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་ཆོས་ལུགས་གཞན་ནས་མ་ཡིན་སྙམ་ན། བྱམས་པས་ཞུས་པའི་ མདོ་ལས། བྱམས་པས་གསོལ་པ། ནང་གི་སེམས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བ་བགྱི་བཀའ་བསྩལ་པ། སེམས་ནི་དབྱིབས་མེད་པ། ཁ་དོག་མེད་པ། གནས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་བླ་མས་ཇི་ལྟར་འདུག་བྲིས་པས། ཁོ་ན་རེ། ། གཟུགས་ཁ་དོག་འདི་ལྟ་བུ་འདུག་ཅེས་པའི་དངོས་པོ་ཅན་དང་། ཉམས་སྣང་དང༌། འཁྲུལ་སྣང་དང་། འོལ་ཚོད་དང་། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཅན་ནམ། དངོས་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་བདེན་ཞེན་ཨ་། འཐས་པ་བཤད་དུ་བྱུང་ན་ངོ་མ་ཤེས་ཤིང་འཁྲིག་མ་ཚུད་པ་ཡིན་པས། ད་དུང་བསྐུར་ནས་རྩད་བཅད། མ་བརྙེད་ཟེར་ན། མ་བརྙེད་པ་དེ་ཡེ་ནས་མེད་པ་ཞིག་གམ། ཡོད་ཀྱང་ཡོད་པ་འདྲ་སྟེ་མ་བརྙེད་པ་ཡིན་ནམ་ ༄༅། །ཟེར་ན་ད་དུང་བསྐྱར་ནས་འདྲི། ཡང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བྱུང་གནས་འགྲོ་ས་སོགས་མི་འདུག་སྟེ། ངོས་བཟུང་དུ་མེད་པ་ཞིག་གམ། གསལ་སིང་ངེ་བའམ། སྟོང་ཕྱལ་ལེ་བ་ཞིག་ གམ༑ ལྷན་ནེར་གནས་པ་སོགས་ཟེར་ན་ད་དུང་འཁྲིག་མ་ཚུད་པས་བསྐྱར་དུ་བལྟ། ཡང་གསལ་སྟོང་ལྟ་བུ་ངོས་བཟུང་མེད་ཅིང་བརྗོད་མི་ཤེས་པའི་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཞིག་འདུག
Chinese
我來說，詞句上或許不同，但意義卻是相同的。有時， 雖然不因聰明而有體驗，卻很會說；有時，雖然有體驗，但詞句卻不通順，所以要好好觀察。還有，尋找心的人和尋找的對象，兩者意義相同 還是不同？如果相同，就要再三地觀察形狀等等。如果不同，就必須有兩個心，所以要好好觀察。如果觀察後說像是空明，那麼，觀察相同和不同 者的分別念是否已經停止？是否因為沒有而成為空明？同樣地，如果說空性是不可能的，就否定它。如果說像是這樣，遠離一切承認，沒有阻礙， 無法確定，無法言說，那就是產生了體驗。產生了信心就是：喔！你看了也沒看到，尋找也沒找到，抓也抓不住，就在那樣的狀態下， 什麼也不想，不起分別念。什麼也不造作，放鬆地安住。見到那樣的本性，就是見到未見之法。如同一位母親說：未見就是見法。 阿雅德瓦（Ārya Deva）。心沒有來處和去處，也沒有像微塵一樣的成立之處。這樣說著。如果想，即使斷法是這樣，但其他法不是這樣，那麼，慈氏菩薩所問的 經中說：慈氏菩薩請問：要如何觀察內心？請您開示。心是沒有形狀的，沒有顏色的，沒有處所的，就像虛空一樣。之後，上師寫下如何安住，他說： 如果說像是這種形狀和顏色的事物，或是經驗、幻覺、錯覺、猜測、夢等等的相狀，或是執著實有等等的實執。 如果說出了執著，那就是不認識本來面目，沒有契入。所以還要再追問，追查。如果說沒有找到，那麼，沒找到的是本來就沒有的，還是雖然好像有，但卻沒找到呢？ 如果這樣說，還要再次詢問。還有，如果沒有形狀和顏色、生處和去處等等，而是無法確定，或是清明澄澈，或是空蕩蕩的， 或是自然安住等等，那就是還沒有契入，所以要再次觀察。還有，如果像是空明，沒有辦法確定，而且有無法言說的體驗。
English
As for me, even if the words are different, the meaning is the same. Sometimes, although not experienced due to intelligence, one is good at speaking; sometimes, although one has experience, the words are not smooth, so one should observe carefully. Also, the one who seeks the mind and the object to be sought, are the two the same in meaning or different? If the same, then one should repeatedly examine the shape, etc. If different, then there must be two minds, so examine carefully. If after examining, one says it is like emptiness and clarity, then, has the conceptual thought of the one who examines the same and different ceased? Is it because it is not there that it is emptiness and clarity? Similarly, if one says that emptiness is impossible, then deny it. If one says it is like this, free from all acceptance, with no obstruction, impossible to grasp, unable to be spoken, then experience has arisen. Generating faith is: Oh! You looked but did not see, searched but did not find, grasped but did not seize, just in that state, do not think or conceptualize anything. Do not fabricate anything, but rest relaxed. Seeing that very nature is seeing the unseen Dharma. As one mother said: Not seeing is seeing the Dharma. Aryadeva said: The mind has no place of origin or destination, nor is there a place of establishment like a particle. Thus he spoke. If you think that even if severance is like this, other dharmas are not like this, then, in the sutra requested by Maitreya, Maitreya asked: How should one observe the inner mind? Please teach. The mind is without shape, without color, without place, like the sky. Then, the lama wrote down how to abide, he said: If you say it is like this kind of shape and color, or the characteristics of experiences, illusions, delusions, guesses, dreams, etc., or the clinging to reality such as grasping at reality. If clinging is spoken of, then that is not recognizing the true face and not being in accord. So ask again and investigate. If you say you have not found it, then, is what you have not found something that was never there, or is it like it exists but you have not found it? If you say so, ask again. Also, if there is no shape or color, place of origin or destination, etc., but it is something that cannot be grasped, or clear and transparent, or empty and vast, or naturally abiding, etc., then you are still not in accord, so look again. Also, if it is like emptiness and clarity, there is no way to grasp it, and there is an experience that cannot be spoken.
Tibetan
་ཟེར་ན། དཔེ་དང༌། རྣ་ཐོས་དང་། འོལ་ཚོད་དང་། གཞན་གྱིས་བསླབས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། བློ་འཁྱོག་པོས་ཡང་ཡང་དུ་དྲིས་ན་གཏན་མི་ཁེལ་ཞིང་མི་རྟག །ཉམས་མྱོང་ཡིན་ན་ཚིག་ལམ་དུ་མི་མཚུངས་ཀྱང་གོ་དོན་གཅིག་ནས་འོང་། རེས་འགའ་ བློ་རིག་གསལ་བས་མྱོང་བ་མིན་ཡང་སྨྲ་མཁས་པ་དང་། རེས་འགས་མྱོང་བ་ཡིན་ཡང་ཚིག་ལམ་དུ་མི་འགྲིགས་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བས་ལེགས་པར་བརྟགས། ཡང་སེམས་འཚོལ་མཁན་དང་འཚོལ་རྒྱུ་གཉིས་དོན་གཅིག་ གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་དབྱིབས་སོགས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་པར་བྱ། ཐ་དད་ན་སེམས་གཉིས་ཡོད་དགོས་པས་ལེགས་པར་དཔྱད། དཔྱད་པས་སྟོང་གསལ་ལྟ་བུ་འདུག་ཟེར་ན། འོ་ན་གཅིག་དང་ཐ་དད་ བརྟག་མཁན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དེ་འགགས་པའམ། མེད་ནས་སྟོང་གསལ་དུ་འདུག །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ནི་མི་སྲིད་ཟེར་ནས་དགག །འདི་ཞེས་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པ། ངོས་ བཟུང་དུ་མེད་པ། བརྗོད་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་ཟེར་ན་མྱོང་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས། ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པ་ནི། འོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བལྟས་པས་མ་མཐོང་། བཙལ་པས་མ་བརྙེད། བཟུང་བས་མ་ཟིན་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་ ཅི་ཡང་མི་སེམས་མི་རྟོག །བཅས་བཅོས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ལྷོད་དེ་ཞོག་ཅིག །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་མ་མཐོང་བའི་ཆོས་མཐོང་བ་སྟེ། མ་གཅིག་གིས། མ་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཨཱཪྻ་དེ་བས། སེམས་ལ་འབྱུང་ས་གནས་ས་དང་། །འགྲོ་ས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས། གཅོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་ཆོས་ལུགས་གཞན་ནས་མ་ཡིན་སྙམ་ན། བྱམས་པས་ཞུས་པའི་ མདོ་ལས། བྱམས་པས་གསོལ་པ། ནང་གི་སེམས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བ་བགྱི་བཀའ་བསྩལ་པ། སེམས་ནི་དབྱིབས་མེད་པ། ཁ་དོག་མེད་པ། གནས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང༌། ཡང་དུག་ གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་བདེན་གྲུབ་བོ། །ངས་མ་རྟོགས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་བརྩེགས་འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལེའུར། འདི་ལྟར་དུ་སེམས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་ཏེ། འདོད་ཆགས་པར་གྱུར་པ་དང་། ཞེ་སྡང་བར་ གྱུར་པ་དང་། གཏི་མུག་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡིན། ཅི་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞིག་ཡིན་ནམ། དེ་ལ་སེམས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟད་པའོ། །མ་འོངས་པ་གང་ཡིན་པ་ ༄༅། །དེ་ནི་མ་ཕྱིན་པའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །འོད་སྲུངས། སེམས་འདི་ནང་ན་ཡང་མེད། ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད། གཉིས་ཀ་ན་ཡང་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ སོ༑ །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། མ་བསྒོ
Chinese
如果说是，就像例子、听闻和、臆测以及他人教导那样，用狡猾的头脑反复询问也无法确定且不稳定。如果是经验，即使词句不同，意义也会一致。有时，因为头脑聪明，即使没有体验也能善于表达；有时，即使有体验，词句也不通顺，所以要好好观察。还有，寻找心的人和寻找的对象是同一还是不同？如果相同，就要反复观察形状等等。如果不同，就必须有两个心，所以要好好观察。观察后说像是空明，那么，观察一和异的分别念是停止了，还是消失了而成为空明？同样，如果否定说空性是不可能的，并且断言这是与一切承认都分离的、显现之门没有关闭的、无法确定、无法言说的状态，那么就是产生了体验。生起信心是：哦，你用眼睛看也看不到，寻找也找不到，抓住也抓不住的那个状态，什么也不想不分别，什么也不造作，放松地放下吧。仅仅是见到那个实相，就是见到未见之法，如同一位母亲所说：未见即是见法。还有，圣天说：心无来处亦无去处，无有丝毫成立。这样说了，如果认为断法是这样，其他教法不是这样，那么《慈氏请问经》中说：慈氏菩萨请问：应如何观察内心的心？请您开示。佛说：心无形状，无颜色，无处所，犹如虚空。还有，如果认为三种毒的自性是真实成立的，我没有证悟，那就不是这样。《宝积经·光增品》中说：如此这般完全寻找心，贪欲、嗔恨、愚痴的法是什么？是过去、未来、现在吗？其中，过去的心已经灭尽，未来的心尚未到来，现在的心没有住处。光增，这个心不在内，不在外，也不在两者之间，不可得见。这样说了。续部中也说：未修。
English
If it is said, it is like examples, hearing, conjecture, and what others have taught. If you ask repeatedly with a cunning mind, it will not be certain and unstable. If it is experience, even if the words are different, the meaning will be the same. Sometimes, because the mind is clear, even if there is no experience, one can be good at expressing it; sometimes, even if there is experience, the words are not smooth, so observe carefully. Also, are the one who seeks the mind and the object of seeking the same or different? If they are the same, then examine the shape and so on again and again. If they are different, then there must be two minds, so examine carefully. If you say that after examining it is like emptiness and clarity, then is the conceptualization of examining one and different stopped, or has it disappeared and become emptiness and clarity? Similarly, if you deny that emptiness is impossible, and assert that this is a state that is separate from all acknowledgments, the door of appearance is not closed, it cannot be determined, and it cannot be spoken, then experience has arisen. Generating faith is: Oh, you cannot see it with your eyes, you cannot find it by searching, you cannot grasp it by holding, in that state, do not think or conceptualize anything, do not fabricate anything, relax and let go. Seeing that very reality is seeing the unseen Dharma, as one mother said: Not seeing is seeing the Dharma. Also, Arya Deva said: The mind has no place of origin and no place of going, and there is not even a particle of establishment. Having said this, if you think that this is the case for Chöd, but not for other doctrines, then in the Sutra Requested by Maitreya it says: Maitreya asked: How should one look at the mind within? Please teach. The Buddha said: The mind has no shape, no color, no place, it is like the sky. Also, if you think that the nature of the three poisons is truly established, and I have not realized it, then it is not so. In the chapter of Light Increase in the Jewel Heap Sutra, it says: In this way, completely search for the mind, what is the Dharma of being greedy, being hateful, and being ignorant? Is it past, future, or present? Among them, the past mind has ceased, the future mind has not yet come, and the present mind has no place. Light Increase, this mind is not inside, not outside, and not in between, it cannot be seen. Having said this. It is also said in the Tantra: Uncultivated.